New books. Information bulletin. 2017 yearly

Իրավաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հանրաքվեի՝ որպես անմիջական ժողովրդավարության կարևորագույն ինստիտուտի, իրավական և կազմակերպական զարգացման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքացիների կողմից պետական և հասարակական նշանակություն ունեցող հարցերի վերաբերյալ անմիջականորեն որոշում կայացնելու հնարավորությունն է, ինչպես նաև այդ գործընթացի սահմանադրական, օրենսդրական և գործնական երաշխիքների կատարելագործումը։ Աշխատության մեջ հանրաքվեն դիտարկվում է որպես ժողովրդի իշխանության իրականացման ձև, որի միջոցով քաղաքացիները կարող են անմիջականորեն արտահայտել իրենց կամքը՝ առանց բացառապես ներկայացուցչական մարմինների միջոցով որոշումների ընդունման։ Ուսումնասիրության շրջանակում բացահայտվում է հանրաքվեի էությունը, դրա տեղը ժողովրդավարական կառավարման համակարգում և փոխհարաբերությունը ժողովրդաիշխանության, ներկայացուցչական ժողովրդավարության, քաղաքական մասնակցության և քաղաքացիական հասարակության զարգացման հետ։ Աշխատանքում կարևորվում է այն գաղափարը, որ հանրաքվեի արդյունավետ կիրառումը կարող է բարձրացնել քաղաքացիների մասնակցությունը հանրային կառավարմանը, նպաստել հասարակական նշանակություն ունեցող հարցերի շուրջ հանրային քննարկումների ակտիվացմանը և ամրապնդել պետական ինստիտուտների նկատմամբ քաղաքացիների վստահությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հանրաքվեի սահմանադրաիրավական հիմքերի ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են հանրաքվեի նշանակությունը, դրա անցկացման իրավական հիմքերը, նախաձեռնության սուբյեկտները, հանրաքվեի դրվող հարցերի շրջանակը, քվեարկության կազմակերպման սկզբունքները և ընդունված որոշումների իրավական ուժը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն սահմանափակումներին, որոնք նախատեսվում են որոշակի հարցերի վերաբերյալ հանրաքվե անցկացնելու համար՝ նպատակ ունենալով պաշտպանել սահմանադրական կարգը, մարդու հիմնական իրավունքներն ու ազատությունները և պետական կառավարման կայունությունը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է հանրաքվեի նախաձեռնության և կազմակերպման ընթացակարգը։ Քաղաքացիների մասնակցության արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է նրանով, թե որքան մատչելի են նախաձեռնության իրականացման իրավական մեխանիզմները, ինչ պահանջներ են ներկայացվում ստորագրությունների հավաքագրմանը, ինչպես է ստուգվում նախաձեռնության օրինականությունը և ինչ ժամկետներում են իրականացվում համապատասխան գործընթացները։ Այս համատեքստում ուսումնասիրության առարկա են դառնում նաև հանրաքվեի կազմակերպման ընթացքում պետական և ընտրական մարմինների լիազորությունների ու պատասխանատվության հարցերը։ Հետազոտության առանցքային թեմաներից է ընտրական և հանրաքվեի գործընթացների թափանցիկության ապահովումը։ Քվեարկության նկատմամբ հասարակական վստահությունը պահանջում է հստակ կանոններ, վերահսկելի ընթացակարգեր, տեղեկատվության հասանելիություն և ընտրական գործընթացի բոլոր փուլերի օրինականության ապահովում։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև քվեարկության արդյունքների ամփոփման, վերահսկողության, բողոքարկման և հնարավոր իրավախախտումների կանխարգելման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանրաքվեի ընթացքում քաղաքացիների իրազեկվածության խնդրին։ Հանրաքվեի արդյունավետությունը կախված է ոչ միայն քվեարկության տեխնիկական կազմակերպումից, այլև քաղաքացիների՝ հարցի էությունը հասկանալու և տեղեկացված որոշում կայացնելու հնարավորությունից։ Այդ պատճառով կարևոր են հանրային քննարկումները, պաշտոնական տեղեկատվության հասանելիությունը, տարբեր տեսակետների ներկայացման հավասար հնարավորությունները և հանրային բանավեճի պատշաճ կազմակերպումը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է նաև քաղաքական ուժերի, քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների, զանգվածային լրատվության միջոցների և այլ հանրային դերակատարների դերը հանրաքվեի նախընտրական գործընթացում։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է հանրաքվեի և ներկայացուցչական ժողովրդավարության փոխհարաբերությունը։ Հանրաքվեն կարող է լրացնել խորհրդարանական և տեղական ներկայացուցչական կառավարման մեխանիզմները՝ քաղաքացիներին հնարավորություն տալով անմիջականորեն արտահայտվել որոշակի կարևոր հարցերի շուրջ։ Միաժամանակ դրա կիրառումը պետք է կազմակերպվի այնպես, որ չթուլացնի ներկայացուցչական ինստիտուտների դերը և չվերածվի բարդ քաղաքական կամ իրավական հարցերի չափազանց պարզեցված լուծման միջոցի։ Այս համատեքստում կարևորվում է հանրաքվեի կիրառման նպատակների, սահմանների և իրավական հետևանքների հստակ սահմանումը։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև միջազգային փորձը։ Տարբեր պետություններում հանրաքվեի ինստիտուտը ունի տարբեր իրավական մոդելներ՝ սկսած պարտադիր և խորհրդատվական հանրաքվեներից մինչև քաղաքացիական նախաձեռնությամբ անցկացվող հանրաքվեներ։ Այդ փորձի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հանրաքվեի կազմակերպման արդյունավետ մեխանիզմները, հնարավոր ռիսկերը և Հայաստանի իրավական համակարգում կիրառելի բարեփոխումների ուղղությունները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է հանրաքվեի ժամանակակից հիմնախնդիրների բացահայտումը։ Դրանց թվում կարող են լինել քաղաքացիների ցածր մասնակցությունը, հանրային իրազեկվածության պակասը, քաղաքական բևեռացումը, քարոզչական տեղեկատվության անհավասարակշռությունը, ապատեղեկատվության տարածումը, վարչական ռեսուրսի հնարավոր չարաշահումը և հանրաքվեի հարցերի ձևակերպման հստակության խնդիրը։ Այս երևույթները կարող են ազդել քաղաքացիների ազատ կամարտահայտության և հանրաքվեի արդյունքների նկատմամբ հասարակական վստահության վրա։ Ժամանակակից պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն է ստանում նաև թվային միջավայրի ազդեցությունը։ Սոցիալական ցանցերը և առցանց տեղեկատվական հարթակները կարող են ընդլայնել քաղաքացիների իրազեկման և մասնակցության հնարավորությունները, սակայն միաժամանակ ստեղծում են ապատեղեկատվության, մանիպուլյատիվ քարոզչության և հանրային կարծիքի նպատակային ազդեցության նոր ռիսկեր։ Հետևաբար հանրաքվեի ինստիտուտի կատարելագործումը պահանջում է նաև տեղեկատվական միջավայրի և թվային հաղորդակցության առանձնահատկությունների հաշվառում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու հանրաքվեի՝ որպես անմիջական ժողովրդավարության ինստիտուտի, իրավական և գործնական զարգացման հիմնական խնդիրները և առաջարկելու դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղություններ։ Դրանց շարքում կարևոր են իրավական ընթացակարգերի հստակեցումը, քաղաքացիների իրազեկվածության բարձրացումը, հանրային քննարկումների զարգացումը, ընտրական գործընթացների թափանցիկության ամրապնդումը, վերահսկողության և բողոքարկման արդյունավետ մեխանիզմների կատարելագործումը, ապատեղեկատվության դեմ պայքարը և հանրաքվեի արդյունքների նկատմամբ հասարակական վստահության բարձրացումը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, սահմանադրագետների, քաղաքական գիտությունների մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների, ընտրական գործընթացների փորձագետների, քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների, ուսանողների և անմիջական ժողովրդավարության ու հանրային մասնակցության խնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Տեխնոլոգիա

Ֆիզիկական և նյութագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ֆերոմագնիսական նյութերի մագնիսական պարամետրերի որոշման մեթոդների մշակման և կատարելագործման խնդիրներին։ Քննության են առնվում ֆերոմագնիսական նյութերի հիմնական մագնիսական հատկությունները, դրանց բնութագրման սկզբունքները և չափման արդյունքների վրա ազդող գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մագնիսացման գործընթացների, հիստերեզիսի բնութագրերի, մագնիսական թափանցելիության և նյութերի այլ կարևոր պարամետրերի փորձարարական որոշման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են չափման մեթոդների ճշգրտության, զգայունության և արդյունքների վերարտադրելիության բարձրացման մոտեցումները, ինչպես նաև համապատասխան չափիչ համակարգերի կիրառման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են փորձարարական տվյալների մշակման, չափման սխալների գնահատման և տարբեր ֆերոմագնիսական նյութերի հատկությունների համեմատական ուսումնասիրման մեթոդական հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս կատարելագործելու մագնիսական նյութերի բնութագրման եղանակները և բարձրացնելու դրանց պարամետրերի որոշման հուսալիությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մագնիսականության ֆիզիկայի, նյութագիտության, էլեկտրատեխնիկայի և չափագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տեղական ինքնակառավարման համակարգի տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներին և դրանց լուծման հիմնական ուղղություններին։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են համայնքային մակարդակում տնտեսական քաղաքականության ձևավորման առանձնահատկությունները, տեղական բյուջեների կառավարման արդյունավետությունը, ֆինանսական ինքնուրույնության աստիճանը և համայնքների զարգացման ներուժը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղական ինքնակառավարման մարմինների դերին տնտեսական ակտիվության խթանման, ներդրումային միջավայրի բարելավման և սոցիալ-տնտեսական անհավասարությունների նվազեցման գործընթացներում։ Ներկայացվում են նաև տարածաշրջանային զարգացման ծրագրերի ազդեցությունը համայնքային տնտեսության վրա, պետական և տեղական մակարդակների համագործակցության մեխանիզմները, ինչպես նաև միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները Հայաստանի պայմաններում։ Աշխատությունը կարևոր է ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական տեսանկյունից՝ նպաստելով տեղական ինքնակառավարման արդյունավետության բարձրացմանը և համայնքային կայուն տնտեսական զարգացման քաղաքականությունների մշակմանը։

Քաղաքագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է Ղարաբաղյան հակամարտության շրջանակում զսպման քաղաքականության և ռազմավարության ուսումնասիրությանը՝ հակամարտության զարգացման, կողմերի փոխհարաբերությունների և տարածաշրջանային անվտանգության համակարգի համատեքստում։ Հետազոտության հիմքում «զսպման» հասկացությունն է՝ որպես հակառակորդի գործողությունները կանխելու կամ սահմանափակելու նպատակով քաղաքական, դիվանագիտական, ռազմական, տնտեսական և այլ միջոցների համակցություն։ Աշխատանքը կարող է դիտարկել, թե ինչպես են ուժերի հարաբերակցությունը, ռազմական ներուժը, արտաքին դերակատարների ներգրավվածությունը և միջազգային միջնորդական գործընթացները ազդել հակամարտության դինամիկայի վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հակամարտության պատմական և քաղաքական նախադրյալների ներկայացումը։ Ղարաբաղյան հակամարտությունը ձևավորվել է Խորհրդային Միության վերջին տարիներին սրված ազգային-քաղաքական հակասությունների պայմաններում և հետագայում վերածվել լայնածավալ զինված հակամարտության։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո հակամարտությունը ձեռք բերեց միջազգային անվտանգության խնդիրների բնույթ՝ ներգրավելով ոչ միայն անմիջական կողմերին, այլև տարածաշրջանային և միջազգային մի շարք դերակատարների։ Այս համատեքստում զսպման քաղաքականության ուսումնասիրությունը պահանջում է հաշվի առնել ինչպես տեղային, այնպես էլ տարածաշրջանային ուժերի փոխազդեցությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել ռազմական զսպման դերը։ Ռազմական ներուժը հակամարտող կողմերի համար կարող է ծառայել որպես հակառակորդի գործողությունները սահմանափակելու միջոց, սակայն դրա արդյունավետությունը կախված է ուժերի հարաբերակցությունից, ռազմական տեխնոլոգիաներից, զորքերի պատրաստվածությունից, ռազմավարական հաղորդակցությունից և արտաքին աջակցության հնարավորություններից։ Միաժամանակ ռազմական զսպումը կարող է ունենալ երկակի բնույթ․ այն կարող է նվազեցնել լայնածավալ գործողությունների հավանականությունը, բայց ուժերի հարաբերակցության փոփոխության կամ փոխադարձ սպառնալիքների աճի դեպքում կարող է նաև նպաստել լարվածության սրմանը։ Առանձին նշանակություն ունի քաղաքական և դիվանագիտական զսպման ուսումնասիրությունը։ Միջազգային միջնորդությունը, բանակցային գործընթացները, հրադադարի պահպանման մեխանիզմները և միջազգային կազմակերպությունների ներգրավվածությունը կարող են դիտարկվել որպես հակամարտության ռազմական էսկալացիան սահմանափակելու միջոցներ։ Այս տեսանկյունից կարևոր է ուսումնասիրել այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով արտաքին դերակատարները փորձել են կանխել լայնածավալ ռազմական գործողությունների վերսկսումը և կողմերին պահել բանակցային գործընթացի շրջանակում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տարածաշրջանային տերությունների դերակատարությանը։ Հարավային Կովկասում ուժերի հարաբերակցության վրա ազդել են հարևան պետությունների ռազմաքաղաքական շահերը, տնտեսական կապերը, էներգետիկ և տրանսպորտային նախագծերը և անվտանգության համակարգերը։ Այդ պատճառով Ղարաբաղյան հակամարտության զսպման մեխանիզմները չեն կարող ամբողջությամբ ուսումնասիրվել միայն հակամարտության անմիջական կողմերի հարաբերությունների շրջանակում։ Կարևոր է նաև հաշվի առնել արտաքին ռազմական և քաղաքական աջակցության ազդեցությունը։ Զենքի մատակարարումները, ռազմական համագործակցությունը, դիվանագիտական աջակցությունը և ռազմավարական գործընկերությունները կարող են փոխել կողմերի գնահատականները սեփական հնարավորությունների և հակառակորդի ներուժի վերաբերյալ։ Այդ հանգամանքը կարող է ազդել ինչպես զսպման արդյունավետության, այնպես էլ հակամարտության ուժային հավասարակշռության վրա։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է զսպման և էսկալացիայի փոխհարաբերության բացահայտումը։ Զսպման ռազմավարության արդյունավետությունը մեծապես կախված է հակառակորդի կողմից ազդանշանների ճիշտ ընկալումից։ Եթե կողմերից մեկը մյուսի գործողությունները ընկալում է որպես պաշտպանական, սահմանափակող կամ կանխարգելիչ, հնարավոր է պահպանել հարաբերական կայունություն։ Սակայն նույն գործողությունները կարող են ընկալվել որպես ագրեսիվ կամ նախահարձակ և հանգեցնել փոխադարձ սպառնալիքների ուժեղացման։ Այդ պատճառով ռազմավարական հաղորդակցությունը, վստահության միջոցները և ճգնաժամային իրավիճակներում կապի մեխանիզմները կարևոր բաղադրիչներ են։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել նաև միջազգային իրավունքի դերը։ Ղարաբաղյան հակամարտության վերաբերյալ միջազգային մոտեցումները ներառում են տարածքային ամբողջականության, ժողովուրդների ինքնորոշման, ուժի չկիրառման և վեճերի խաղաղ կարգավորման սկզբունքների տարբեր մեկնաբանություններ։ Այս սկզբունքների փոխհարաբերությունը երկար ժամանակ եղել է բանակցային գործընթացի առանցքային խնդիրներից մեկը։ Հետևաբար զսպման քաղաքականության իրավական և դիվանագիտական սահմանների ուսումնասիրությունը կարևոր է հակամարտության կարգավորման հնարավոր մեխանիզմները հասկանալու համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հրադադարի պահպանման խնդրին։ Հրադադարը կարող է դիտարկվել որպես ժամանակավոր զսպման մեխանիզմ, որը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ռազմական գործողությունների ինտենսիվությունը և պայմաններ ստեղծել բանակցությունների համար։ Սակայն դրա երկարաժամկետ արդյունավետությունը կախված է վերահսկման, փոխադարձ վստահության և խախտումների արձագանքման գործուն մեխանիզմների առկայությունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև հակամարտության տարբեր փուլերում ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը զսպման ռազմավարությունների վրա։ Ռազմական տեխնոլոգիաների զարգացումը, սպառազինությունների ձեռքբերումը, տնտեսական հնարավորությունների տարբերությունները և արտաքին դաշնակիցների քաղաքականությունը կարող են փոխել նախկին հավասարակշռությունը։ Այդ պատճառով զսպումը ստատիկ երևույթ չէ և պահանջում է կողմերի կարողությունների ու ռազմավարական նպատակների շարունակական վերագնահատում։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը կապված է հակամարտությունների կանխարգելման և անվտանգության քաղաքականության մշակման հետ։ Ղարաբաղյան հակամարտության օրինակով զսպման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարող է օգնել հասկանալու, թե ինչ պայմաններում են աշխատում ռազմական և ոչ ռազմական զսպման գործիքները, ինչ գործոններ են նպաստում դրանց արդյունավետությանը և որոնք կարող են հանգեցնել դրանց ձախողմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Ղարաբաղյան հակամարտության զսպումը դիտարկում է որպես բազմաշերտ գործընթաց, որտեղ փոխկապակցված են ռազմական ուժը, դիվանագիտությունը, միջազգային միջնորդությունը, տարածաշրջանային ուժերի շահերը, միջազգային իրավունքը և ռազմավարական հաղորդակցությունը։ Այդպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հակամարտության դինամիկան ուսումնասիրել ոչ միայն ռազմական գործողությունների, այլև դրանց կանխարգելման, սահմանափակման և քաղաքական կառավարման տեսանկյունից։

Բնապահպանություն

Աշխատությունը նվիրված է Լոռու մարզի տեխնածին ազդեցության գոտիների էկոհամակարգերի էկոլոգիական և թունաբանական վիճակի գնահատմանը, հողային միջավայրի աղտոտման առանձնահատկությունների բացահայտմանը և խախտված տարածքների վերականգնման արդյունավետ ուղիների մշակմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է արդյունաբերական ու հանքարդյունաբերական գործունեության հետևանքով շրջակա միջավայրում առաջացող փոփոխությունների, աղտոտիչ նյութերի տարածման և դրանց՝ հողի ու էկոհամակարգի տարբեր բաղադրիչների վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրության վրա։ Քննության են առնվում հողերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, աղտոտման մակարդակն ու տարածական բաշխումը, ծանր մետաղների և այլ տեխնածին նյութերի կուտակման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց հնարավոր ներգործությունը բուսականության, հողային օրգանիզմների և բնական էկոլոգիական գործընթացների վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում աղտոտված տարածքների էկոտոքսիկոլոգիական գնահատման մեթոդներին, որոնք հնարավորություն են տալիս որոշել ոչ միայն առանձին նյութերի պարունակությունը, այլև դրանց ընդհանուր ազդեցությունը էկոհամակարգի կայունության և կենսաբանական գործառույթների վրա։ Ուսումնասիրվում են արդյունաբերական աղբյուրների և շրջակա տարածքների միջև կապերը, աղտոտիչների տեղափոխման ու կուտակման հնարավոր մեխանիզմները և բնական պայմանների ազդեցությունը դրանց տարածման վրա։ Կարևորվում է հողի՝ որպես էկոհամակարգի առանցքային բաղադրիչի դերը, քանի որ դրա որակական փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ բուսական ծածկույթի, կենսաբազմազանության և նյութերի բնական շրջանառության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է խախտված և աղտոտված հողերի վերականգնման հնարավորությունների գնահատումը։ Դիտարկվում են ռեկուլտիվացիոն և կենսաբանական վերականգնման մոտեցումները, հողի հատկությունների բարելավման, աղտոտիչների շարժունակության նվազեցման և բուսական ծածկույթի վերականգնման հնարավորությունները։ Հատուկ նշանակություն է տրվում այնպիսի միջոցների ընտրությանը, որոնք համապատասխանում են տվյալ տարածքի բնական պայմաններին և տեխնածին ազդեցության բնույթին։ Համեմատական և փորձարարական ուսումնասիրությունների միջոցով հնարավոր է գնահատել տարբեր վերականգնողական մոտեցումների արդյունավետությունը և առաջարկել բնապահպանական վիճակի բարելավման գիտականորեն հիմնավորված միջոցառումներ։ Աշխատությունը նպաստում է Լոռու մարզի արդյունաբերական տարածքներում ձևավորված էկոլոգիական խնդիրների համալիր գնահատմանը՝ միավորելով հողագիտության, էկոտոքսիկոլոգիայի, շրջակա միջավայրի քիմիայի և էկոհամակարգերի վերականգնման մոտեցումները։ Ստացված արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ աղտոտված հողերի մոնիթորինգի, բնապահպանական ռիսկերի գնահատման, տարածքների վերականգնման ծրագրերի մշակման և բնական ռեսուրսների կայուն կառավարման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել բնապահպանության, էկոտոքսիկոլոգիայի, հողագիտության, շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի և տեխնածին աղտոտման հետևանքների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, բնապահպանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Մշակույթ

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի ժայռափոր կառույցների և քարակերտ դռներով քարանձավային բնակարանների ճարտարապետական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են ժայռափոր ճարտարապետության ձևավորման պատմական նախադրյալները, դրանց տարածվածությունը Հայաստանի տարբեր տարածաշրջաններում և կապը բնական միջավայրի ու տեղագրական պայմանների հետ։ Հեղինակը վերլուծում է քարանձավային համալիրների կառուցվածքային լուծումները, տարածական կազմակերպման սկզբունքները, ինժեներական հնարքները և պաշտպանական համակարգերի առանձնահատկությունները։ Աշխատությունում հատուկ ուշադրություն է դարձվում քարակերտ դռների և փակման մեխանիզմների կառուցվածքին՝ որպես անվտանգության և կլիմայական պայմաններին հարմարեցման միջոցների արտահայտություն։ Քննարկվում են նաև ժայռափոր բնակավայրերի սոցիալ-կենցաղային գործառույթները, դրանց կիրառությունը վանական համալիրներում և աշխարհիկ բնակավայրերում, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը հայկական ավանդական ճարտարապետության հետ։ Գիրքը նախատեսված է ճարտարապետների, հնագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների և մշակութային ժառանգության պահպանության ոլորտի մասնագետների համար՝ առաջարկելով ինչպես տեսական վերլուծություն, այնպես էլ գործնական դիտարկումներ Հայաստանի ժայռափոր ճարտարապետության վերաբերյալ։