Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ինֆորմացիա

Տնտեսագիտություն

Տնտեսագիտության տեսության մեթոդները այն գիտական մոտեցումների և գործիքների ամբողջությունն են, որոնց միջոցով ուսումնասիրվում են տնտեսական երևույթները, բացահայտվում դրանց կապերը և ձևակերպվում օրինաչափությունները։ Այս մեթոդների նպատակն է բացատրել, թե ինչպես են մարդիկ, ձեռնարկությունները և պետությունը օգտագործում սահմանափակ ռեսուրսները՝ իրենց պահանջմունքները բավարարելու համար։ Տնտեսագիտության մեջ լայնորեն կիրառվում է դիալեկտիկական մեթոդը, որը դիտարկում է տնտեսական երևույթները մշտական փոփոխության, զարգացման և փոխկապվածության մեջ։ Կարևոր է նաև գիտական աբստրակցիայի մեթոդը, որի միջոցով առանձնացվում են երևույթի հիմնական կողմերը՝ երկրորդական մանրամասները մի կողմ թողնելով, որպեսզի հնարավոր լինի բացահայտել դրա էությունը։ Վերլուծության և սինթեզի մեթոդը թույլ է տալիս տնտեսական երևույթները բաժանել մասերի, ուսումնասիրել դրանք առանձին և հետո միավորել ամբողջական պատկեր ստանալու համար։ Ինդուկցիայի և դեդուկցիայի մեթոդները նույնպես լայնորեն կիրառվում են․ ինդուկցիան անցնում է մասնավոր փաստերից դեպի ընդհանուր եզրակացություններ, իսկ դեդուկցիան՝ ընդհանուր օրենքներից դեպի մասնավոր դեպքեր։ Բացի այդ, տնտեսագիտության տեսության մեջ օգտագործվում են նաև մաթեմատիկական և վիճակագրական մեթոդներ, որոնք ապահովում են տնտեսական երևույթների քանակական վերլուծություն և մոդելավորում։ Հատկապես կարևոր են գրաֆիկական մեթոդները, որոնք օգնում են պատկերավոր ներկայացնել տնտեսական կախվածությունները, օրինակ՝ առաջարկի և պահանջարկի կորերը։ Այս մեթոդների համադրությունը հնարավորություն է տալիս տնտեսագիտությանը լինել համակարգված, գիտականորեն հիմնավորված և գործնականում կիրառելի գիտություն։

Պատմություն

Գիրքը «Թուրքիան և Հայկական հարցը», որի հեղինակն է Ալեքսեյ Ջիվելեգով, նվիրված է Հայկական հարցի պատմական, քաղաքական և միջազգային դիվանագիտական զարգացումների խորքային վերլուծությանը՝ հատկապես Օսմանյան կայսրության և եվրոպական տերությունների փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Ջիվելեգովը այս աշխատության մեջ փորձում է բացատրել, թե ինչպես ձևավորվեց այն, ինչ պատմագիտության մեջ հայտնի է որպես Հայկական հարց։ Նա ցույց է տալիս, որ այն պարզապես ազգային խնդիր չէր, այլ միջազգային քաղաքականության կարևոր բաղադրիչ, որը կապված էր եվրոպական տերությունների շահերի բախման հետ՝ հատկապես所谓 «Արևելյան հարցի» շրջանակներում։ Հեղինակը մանրամասն ներկայացնում է, թե ինչպես էին տարբեր պետություններ՝ Ռուսաստան, Անգլիա, Ֆրանսիա և մյուսները, օգտագործում հայկական խնդիրը իրենց ռազմաքաղաքական նպատակների համար։ Գրքում զգալի տեղ է տրվում Օսմանյան կայսրության ներքին կառուցվածքին և այն քաղաքականությանը, որը կիրառվում էր քրիստոնյա ժողովուրդների նկատմամբ, այդ թվում՝ հայերի։ Ջիվելեգովը նկարագրում է վարչական համակարգը, սոցիալական անհավասարությունները և այն պայմանները, որոնցում ձևավորվեցին ազգային-ազատագրական շարժումները։ Նա փորձում է հասկանալ ոչ միայն իրադարձությունների ընթացքը, այլ նաև դրանց պատճառները՝ տնտեսական, քաղաքական և գաղափարական մակարդակներում։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի ողբերգական իրադարձություններին՝ ցույց տալով, թե ինչպես Հայկական հարցը վերածվեց միջազգային հումանիտար խնդրի։ Նա վերլուծում է եվրոպական դիվանագիտության դերը՝ ընդգծելով, որ հաճախ մեծ տերությունները սահմանափակվում էին հայտարարություններով և իրական քայլեր չէին ձեռնարկում իրավիճակը փոխելու համար։ Այս քննադատական մոտեցումը գրքին տալիս է ավելի խորքային և երբեմն սուր բնույթ։

Այլ առարկաներ

Օղակաձև կառուցվածքով ցանցերը (ring topology) համակարգչային ցանցերի կազմակերպման ձևերից են, որտեղ յուրաքանչյուր հանգույց (համակարգիչ կամ սարք) միացված է երկու հարևան հանգույցների հետ՝ ձևավորելով փակ օղակ։ Տվյալները այս կառուցվածքում փոխանցվում են հաջորդականությամբ՝ մեկ ուղղությամբ կամ երկկողմանի ռեժիմով՝ կախված ցանցի կազմակերպումից։ Օղակաձև ցանցերի հիմնական առանձնահատկությունն այն է, որ յուրաքանչյուր հանգույց մասնակցում է տվյալների փոխանցման գործընթացին, քանի որ ստացված տեղեկատվությունը փոխանցում է հաջորդ հանգույցին մինչև այն հասնի նպատակակետին։ Այս կառուցվածքը կարող է լինել միակողմանի, երբ տվյալները շարժվում են միայն մեկ ուղղությամբ, կամ երկկողմանի, երբ դրանք կարող են շարժվել երկու ուղղություններով՝ ապահովելով ավելի մեծ հուսալիություն։ Օղակաձև ցանցերի առավելություններից է տվյալների փոխանցման համեմատաբար կայուն և կանխատեսելի ընթացքը, քանի որ յուրաքանչյուր հանգույց ունի իր հերթականությունը և չկա կենտրոնական կառավարման անհրաժեշտություն, ինչը նվազեցնում է բեռնվածության հավանականությունը։ Բացի այդ, այս կառուցվածքում հեշտ է վերահսկել և կառավարել տվյալների հոսքը, քանի որ յուրաքանչյուր հանգույց ունի հստակ տեղ և դեր ցանցում։ Սակայն օղակաձև ցանցերն ունեն նաև որոշ թերություններ։ Օրինակ՝ եթե որևէ հանգույց կամ կապ խափանվում է, դա կարող է խանգարել ամբողջ ցանցի աշխատանքին, հատկապես միակողմանի օղակների դեպքում։ Չնայած որոշ համակարգերում օգտագործվում են լրացուցիչ մեխանիզմներ՝ այդ խնդիրը մեղմելու համար, այնուամենայնիվ ցանցի կայունությունը կախված է յուրաքանչյուր առանձին տարրի աշխատանքից։ Օղակաձև կառուցվածքը լայն կիրառություն ունի որոշ տեղական ցանցերում և մասնագիտացված համակարգերում, որտեղ կարևոր է տվյալների կարգավորված և հերթական փոխանցումը։ Ժամանակակից տեխնոլոգիաների զարգացման հետ միասին օղակաձև ցանցերը հաճախ փոխարինվում են ավելի ճկուն և արագագործ կառուցվածքներով, սակայն դրանք շարունակում են ունենալ տեսական և ուսումնական կարևոր նշանակություն ցանցերի կազմակերպման սկզբունքները հասկանալու համար։ Այսպիսով, օղակաձև կառուցվածքով ցանցերը հանդիսանում են ցանցային տոպոլոգիայի կարևոր տեսակ, որը բնութագրվում է պարզ կառուցվածքով, հերթական տվյալների փոխանցմամբ և որոշ սահմանափակումներով՝ կապված հուսալիության և ընդարձակելիության հետ։

Հոգեբանություն

Հոգեբանական հետազոտության մեթոդաբանության հիմնական սկզբունքները այն հիմնարար կանոններն ու մոտեցումներն են, որոնցով ապահովվում է հոգեբանական երևույթների ուսումնասիրության գիտականությունը, վստահելիությունը և օբյեկտիվությունը։ Այս սկզբունքների հիմքում ընկած է օբյեկտիվության պահանջը, ըստ որի հետազոտողը պետք է հնարավորինս նվազեցնի իր անձնական կարծիքների, կանխակալ վերաբերմունքի կամ ենթադրությունների ազդեցությունը արդյունքների վրա և հիմնվի փաստացի տվյալների վրա։ Կարևոր է նաև համակարգվածության սկզբունքը, որը ենթադրում է, որ ուսումնասիրությունը պետք է լինի պլանավորված, կառուցվածքային և տրամաբանորեն կազմակերպված գործընթաց՝ սկսած խնդրի ձևակերպումից մինչև արդյունքների վերլուծություն։ Վստահելիության և վավերականության սկզբունքները ապահովում են, որ ստացված տվյալները լինեն կրկնելի և իրականում չափեն այն երևույթը, որը նախատեսված է ուսումնասիրել։ Հոգեբանական հետազոտություններում մեծ նշանակություն ունի նաև էթիկական սկզբունքը, որը պահանջում է հարգանք մասնակիցների նկատմամբ, տեղեկացված համաձայնություն, գաղտնիության պահպանում և հոգեբանական վնասի բացառություն։ Բացի այդ, կիրառվում է նաև էմպիրիկության սկզբունքը, ըստ որի գիտական եզրակացությունները պետք է հիմնված լինեն դիտարկումների, փորձերի և չափումների վրա, այլ ոչ թե միայն տեսական ենթադրությունների։ Հոգեբանություն ոլորտում այս սկզբունքները միասին ապահովում են գիտական ուսումնասիրությունների որակը և թույլ են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ մարդու վարքը, մտածողությունը և հուզական գործընթացները։

Այլ առարկաներ

Համաձայն ГОСТ 12.0.003-74, թունավոր և վնասակար արտադրական գործոնները դասակարգվում են ըստ իրենց ազդեցության բնույթի, վտանգի աստիճանի և աշխատանքի միջավայրում պատճառած ռիսկերի, ինչը հնարավորություն է տալիս կազմակերպել անվտանգության միջոցառումներ և նվազեցնել առողջության վրա բացասական ազդեցությունը։ Դասակարգման հիմքում ընկած են ֆիզիկական, քիմիական, կենսաբանական և միկրոկլիմայական գործոնները։ Ֆիզիկական գործոններն ընդգրկում են բարձր կամ ցածր ջերմաստիճան, աղմուկ, ճառագայթներ, դարպասային լարման ազդեցություն և այլն։ Քիմիական գործոնները վերաբերում են կորզվող կամ գազանման նյութերի, կլորացած փոշու, թունավոր նյութերի ազդեցությանը՝ ներառյալ կեղծված կամ վտանգավոր նյութերը։ Կենսաբանական գործոնները ներառում են տարբեր միկրոօրգանիզմներ, վիրուսներ, բակտերիաներ, որոնք կարող են վնասել աշխատողի առողջությունը։ Միկրոկլիմայական գործոնները ներառում են օդի խոնավություն, օդի շարժում և ջերմային միջավայրի անհարմարություններ։ Բոլոր գործոնները բաժանվում են նաև ազդեցության ուժգնության և աշխատուժի համար վտանգի աստիճանի տեսանկյունից՝ թույլ, միջին, բարձր և շատ բարձր վնասակարություն ունեցող խմբերի։ Այս դասակարգումը ծառայում է որպես հիմք գործարաններում և արտադրական տարածքներում աշխատանքային անվտանգության չափանիշների մշակման, պաշտպանական միջոցների ընտրության և ռիսկերի կառավարման համար, ապահովելով աշխատողների առողջության պահպանությունը և արտադրական գործընթացների անվտանգ իրականացմանը։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը նվիրված է գյուղատնտեսության էկոնոմիկայի տեսական հիմքերի և գործնական կիրառությունների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով ագրարային ոլորտի տնտեսական կազմակերպման, զարգացման և արդյունավետության բարձրացման հիմնական սկզբունքները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են գյուղատնտեսական արտադրության առանձնահատկությունները, արտադրական ռեսուրսների՝ հողի, աշխատանքի և կապիտալի օգտագործման արդյունավետությունը, ինչպես նաև ինքնարժեքի ձևավորման և շահութաբերության հաշվարկման մեթոդները։ Հեղինակը քննարկում է գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների կառավարման խնդիրները, արտադրության պլանավորման և կազմակերպման ձևերը, տեխնոլոգիական առաջընթացի ազդեցությունը ոլորտի զարգացման վրա և ներդրումային գործընթացների դերը ագրարային տնտեսությունում։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարենային անվտանգության ապահովմանը, պետական աջակցության քաղաքականությանը, գյուղատնտեսական շուկաների առանձնահատկություններին և գյուղի սոցիալ-տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներին։ Ներկայացվում են նաև արտադրողականության բարձրացման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և կայուն զարգացման մոտեցումները գյուղատնտեսության ոլորտում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում գյուղատնտեսության էկոնոմիկայի վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, ագրարային ոլորտի մասնագետների, ուսանողների և հետազոտողների համար։