Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ինֆորմացիա: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու (1987, Հունվար, թիվ 1)

Медицина

Ուսումնասիրությունը նվիրված է մանկական տարիքում հանդիպող գլոմերուլոպաթիաների կլինիկական և հյուսվածքաբանական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են գլոմերուլային ապարատի ախտահարումների տարբեր ձևերը, դրանց առաջացման և զարգացման մեխանիզմները, կլինիկական դրսևորումները և հյուսվածքային փոփոխությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդությունների տարբերակմանն ու ախտորոշմանը՝ հաշվի առնելով մանկական օրգանիզմի առանձնահատկությունները և հիվանդության ընթացքի հնարավոր տարիքային տարբերությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է կլինիկական տվյալների և երիկամային հյուսվածքի մորֆոլոգիական պատկերի համադրությունը, որը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ բնութագրել ախտաբանական գործընթացը և գնահատել դրա ծանրությունը։ Քննարկվում են այնպիսի դրսևորումներ, ինչպիսիք են պրոտեինուրիան, հեմատուրիան, այտուցային համախտանիշը, զարկերակային ճնշման փոփոխությունները և երիկամային ֆունկցիայի խանգարումները, ինչպես նաև դրանց կապը հյուսվածքաբանական փոփոխությունների հետ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև գլոմերուլոպաթիաների վաղ հայտնաբերման և տարբերակիչ ախտորոշման տեսանկյունից, քանի որ մանկական տարիքում հիվանդության ժամանակին ճանաչումը կարող է էական նշանակություն ունենալ հետագա ընթացքի և երիկամների ֆունկցիայի պահպանման համար։ Հյուսվածքաբանական տվյալների ուսումնասիրությունը լրացնում է կլինիկական պատկերը՝ հնարավորություն տալով տարբերակել հիվանդության ձևերը և գնահատել ախտաբանական փոփոխությունների բնույթը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել մանկական նեֆրոլոգներին, մանկաբույժներին, պաթոլոգանատոմներին, կլինիկական բժիշկներին, բժշկական հետազոտողներին, ինչպես նաև բժշկական բուհերի ուսանողներին և ասպիրանտներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես մանկական գլոմերուլային հիվանդությունների կլինիկական բազմազանության, մորֆոլոգիական առանձնահատկությունների և ախտորոշման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրության համար։

История

Դատավճիռը Թալեաթ փաշայի և Արմին Վեգների գործով վերաբերում է պատմական և իրավական գործընթացի, որը կապված է Օսմանյան կայսրության ժամանակաշրջանի Հայոց ցեղասպանության հետևանքով պատասխանատվության ենթարկվող պաշտոնյաների հետ։ Թալեաթ փաշան՝ որպես Օսմանյան կայսրության ղեկավարներից մեկը և «Թրիպոլիյա կադրերի» մասնակից, համարվում է Հայոց ցեղասպանության կազմակերպիչներից, և նրա դատավարությունը և դրա իրավական գնահատականը միջազգային իրավագիտության և մարդասիրական իրավունքի շրջանակում հանդիսանում է նշանակալի դեպք՝ մարդկության դեմ հանցագործությունների դատական ճանաչման տեսանկյունից։ Արմին Վեգները, որպես դատական և իրավաբանական վերլուծող, ուսումնասիրել է այդ դատավճիռը՝ գնահատելով իրավական հիմքերը, պատասխանատվության սկզբունքները, պատժամիջոցները և միջազգային հանրության արձագանքը, ինչպես նաև դրա ազդեցությունը հետագա միջազգային իրավական նորմերի ձևավորման վրա՝ կապված ցեղասպանության և մարդկության դեմ հանցագործությունների հետ։ Այս դատավճիռը և դրա վերլուծությունը կարևոր են միջազգային իրավունքի զարգացման, արդարադատության հաստատման և պատմական ճշմարտության պահպանման տեսանկյունից։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրություն, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

Другие предметы

Հրատարակությունը նախատեսված է 1877 թվականի համար և ներկայացնում է ժամանակի հաշվարկման ու տարվա կազմակերպման վերաբերյալ տեղեկություններ՝ քրիստոնեական և հայկական թվականությունների համադրմամբ։ Հայոց թվականության երկու հաջորդական տարիների հիշատակումը ցույց է տալիս, որ տարեցույցում հաշվի են առնված հայկական օրացուցային համակարգի առանձնահատկությունները և տարվա հաշվարկման ավանդական սկզբունքները։ Նման հրատարակությունները 19-րդ դարի հայ հասարակության համար ունեին ինչպես գործնական, այնպես էլ ճանաչողական նշանակություն։ Դրանք օգնում էին ընթերցողներին կողմնորոշվել ամսաթվերի, ամիսների, տոնական և հիշատակության օրերի մեջ, ինչպես նաև կազմակերպել առօրյա ու հասարակական գործունեությունը։ Ընդարձակ տարեցույցները հաճախ ծառայում էին նաև որպես բազմաբնույթ տեղեկատու ժողովածուներ՝ հնարավորություն տալով մեկ հրատարակության մեջ համախմբելու տարբեր ոլորտների վերաբերյալ օգտակար նյութեր։ Դրանց միջոցով տարածվում էին ժամանակագրական գիտելիքներ, պահպանվում օրացուցային ավանդույթները և ընդլայնվում հայերեն տպագիր տեղեկատվության շրջանակը։ Գիրքը կարևոր է հայ օրացուցային գրականության պատմության, հայկական և քրիստոնեական թվականությունների կիրառության, 19-րդ դարի Կոստանդնուպոլսի տպագրական գործունեության և հայ հասարակության մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի զինված ուժերում 20-րդ դարի վերջին և 21-րդ դարի սկզբին իրականացված արդիականացման գործընթացների պատմաքաղաքական և ռազմավարական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում զինված ուժերի կազմակերպական կառուցվածքի, տեխնոլոգիական ապահովվածության, կառավարման համակարգերի և պաշտպանական արդյունաբերության զարգացման միջև փոխկապակցվածությունն է։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում 1980-ական թվականներից ձևավորված պաշտպանական արդյունաբերության նոր քաղաքականությանը, որի շրջանակում զինված ուժերի արդիականացումը աստիճանաբար կապվեց ազգային արդյունաբերական կարողությունների ընդլայնման, միջազգային համագործակցության, համատեղ արտադրության և տեխնոլոգիական կարողությունների զարգացման հետ։ Թուրքիայի պաշտպանական արդյունաբերության պետական մարմնի պատմական տվյալներով՝ 1985 թվականին ստեղծված համապատասխան կառույցի նպատակներից էին զինված ուժերի արդիականացումը և ժամանակակից տեխնոլոգիաների վրա հիմնված ազգային պաշտպանական արդյունաբերության զարգացումը, իսկ 1990–2000 թվականներին գնումների քաղաքականության մեջ պատրաստի արտադրանքի ձեռքբերումից աստիճանաբար անցում էր կատարվում համատեղ արտադրության ուղղությամբ։ 2000-ականներից ավելի մեծ նշանակություն ստացավ հիմնական հարթակների նախագծման և տեղական արդյունաբերական կարողությունների զարգացման մոտեցումը։ Հետազոտության շրջանակում այս փոփոխությունները դիտարկվում են նաև ՆԱՏՕ-ին Թուրքիայի անդամակցության և դաշինքի շրջանակում փոխգործունակության պահանջների համատեքստում։ 21-րդ դարի սկզբին ՆԱՏՕ-ն իր անդամների ռազմական կարողությունների վերափոխման կարևոր ուղղություններ էր համարում ժամանակակից, ավելի կիրառելի և տեղակայման համար հարմար ուժերի ձևավորումը, ինչն ընդհանուր միջավայր էր ստեղծում նաև Թուրքիայի ռազմական բարեփոխումների համար։ Քննվում են պաշտպանական պլանավորման, կառավարման և հրամանատարական համակարգերի փոփոխությունները, ռազմական տեխնոլոգիաների արդիականացումը, ինչպես նաև տեղական գիտահետազոտական ու արտադրական ներուժի դերի աճը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ արդիականացումը միայն տեխնիկական վերազինում չէ, այլ ներառում է նաև անձնակազմի պատրաստության, կազմակերպական կառուցվածքի, ռազմավարական պլանավորման և ռազմական կառավարման փոփոխություններ։ Կարևորվում է պաշտպանական արդյունաբերության և պետական քաղաքականության փոխհարաբերությունը, քանի որ տեղական արտադրական ներուժի զարգացումը դիտարկվում էր արտաքին մատակարարումներից կախվածությունը նվազեցնելու և տեխնոլոգիական կարողությունները ընդլայնելու քաղաքականության շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել Թուրքիայի զինված ուժերի վերափոխումը որպես ռազմական, քաղաքական, տեխնոլոգիական և արդյունաբերական գործոնների փոխազդեցությամբ պայմանավորված երկարաժամկետ գործընթաց՝ այն տեղադրելով նաև ՆԱՏՕ-ի ռազմական վերափոխումների և տարածաշրջանային անվտանգության փոփոխվող միջավայրի համատեքստում։

Другие предметы

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է բանկային համակարգի էության, կառուցվածքի և գործունեության հիմնական սկզբունքների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով բանկերի դերը ժամանակակից ֆինանսական համակարգում և տնտեսության զարգացման գործընթացներում։ Աշխատանքում ներկայացվում է բանկը որպես ֆինանսական միջնորդական հաստատություն, որը ներգրավում է ազատ դրամական միջոցներ և դրանք ուղղում վարկավորման, ներդրումային և հաշվարկային գործառնությունների իրականացմանը։ Քննարկվում են բանկերի հիմնական գործառույթները՝ ավանդների ընդունում, վարկերի տրամադրում, վճարահաշվարկային ծառայությունների մատուցում, ինչպես նաև ֆինանսական ռիսկերի կառավարում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բանկային համակարգի կառուցվածքին՝ կենտրոնական բանկի և առևտրային բանկերի դերին, ինչպես նաև նրանց փոխհարաբերություններին դրամավարկային քաղաքականության իրականացման գործընթացում։ Աշխատանքում վերլուծվում են վարկային քաղաքականության հիմնական սկզբունքները, տոկոսադրույքների ձևավորման մեխանիզմները և դրանց ազդեցությունը տնտեսական ակտիվության վրա։ Ներկայացվում են նաև բանկային համակարգի ժամանակակից զարգացումները՝ թվային բանկինգի, էլեկտրոնային վճարային համակարգերի և ֆինանսական տեխնոլոգիաների կիրառման ընդլայնման համատեքստում։ Աշխատանքը նպատակ ունի ցույց տալ բանկային համակարգի կարևորությունը տնտեսության կայունության ապահովման, ներդրումների խթանման և ֆինանսական հոսքերի արդյունավետ կառավարման գործում։