Նոր գրքեր: Գյուղատնտեսություն: Ինֆորմացիոն ցանկ= Новые книги. Сельское хозяйство. Информационный указатель (1975, №10)

Այլ առարկաներ

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ժամանակակից հասարակական շենքերի նախագծման և կառուցման մեջ կայուն ճարտարապետության սկզբունքների կիրառման հիմնախնդիրներին։ Ուսումնասիրության առանցքում կայունության գաղափարն է՝ որպես ճարտարապետական, բնապահպանական, սոցիալական և տնտեսական գործոնների փոխկապակցված համակարգ, որի նպատակն է ստեղծել արդյունավետ, հարմարավետ, անվտանգ և շրջակա միջավայրի վրա նվազագույն բացասական ազդեցություն ունեցող շենքեր։ Աշխատանքը հատկապես կարևոր է Հայաստանի պայմանների համար, քանի որ երկրի կլիմայական բազմազանությունը, սեյսմիկ ակտիվությունը, բնական ռեսուրսների սահմանափակությունը, էներգետիկ ծախսերը և քաղաքային միջավայրի արագ փոփոխությունները պահանջում են տեղական պայմաններին հարմարեցված ճարտարապետական լուծումներ։ Հետազոտության շրջանակում կայուն հասարակական շենքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես էներգախնայող կառույց, այլ որպես ամբողջական համակարգ, որտեղ փոխկապակցված են շենքի տեղադրությունը, կողմնորոշումը, ծավալատարածական լուծումը, բնական լուսավորությունն ու օդափոխությունը, ջերմային հարմարավետությունը, էներգիայի սպառումը, շինանյութերի ընտրությունը, շահագործման արդյունավետությունը և շրջակա քաղաքային միջավայրի հետ փոխհարաբերությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես կարող են ժամանակակից նախագծային սկզբունքները համադրվել Հայաստանի բնական և կլիմայական առանձնահատկությունների հետ։ Այս համատեքստում կարևոր են արևային ճառագայթման արդյունավետ օգտագործումը, ստվերարկումը, շենքերի ջերմամեկուսացումը, պասիվ ջեռուցման և հովացման հնարավորությունները, բնական օդափոխությունը, վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների կիրառումը և ջրային ռեսուրսների խնայող օգտագործումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև հասարակական շենքերի էներգաարդյունավետության բարձրացումը, քանի որ նման կառույցները հաճախ ունեն մեծ մակերեսներ, բարձր հաճախելիություն և զգալի էներգետիկ պահանջարկ։ Աշխատանքը փորձում է բացահայտել այն նախագծային և տեխնոլոգիական միջոցները, որոնց շնորհիվ հնարավոր է նվազեցնել շենքերի շահագործման ընթացքում էներգիայի սպառումը՝ միաժամանակ պահպանելով օգտագործողների համար անհրաժեշտ հարմարավետության մակարդակը։ Կայունության գաղափարը ներկայացվում է նաև շենքի կյանքի ամբողջական ցիկլի տեսանկյունից․ կարևոր են ոչ միայն նախագծման և կառուցման փուլերը, այլև կառույցի երկարաժամկետ շահագործումը, սպասարկումը, վերանորոգումը, հնարավոր վերափոխումը և վերջնական վերօգտագործումը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ճարտարապետական լուծումները գնահատել ոչ միայն արտաքին տեսքի կամ սկզբնական արժեքի, այլև երկարաժամկետ արդյունավետության և ռեսուրսների օգտագործման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է նաև տեղական շինանյութերի և տեխնոլոգիաների կիրառման հարցը։ Հայաստանի համար տեղական նյութերի օգտագործումը կարող է ունենալ ինչպես տնտեսական, այնպես էլ բնապահպանական նշանակություն՝ նվազեցնելով փոխադրման հետ կապված ծախսերն ու ազդեցությունները և հնարավորություն տալով ճարտարապետական լուծումները կապել տարածաշրջանի նյութական և կառուցողական ավանդույթների հետ։ Միաժամանակ ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրումը կարող է նպաստել շենքերի էներգաարդյունավետության, ֆունկցիոնալ ճկունության և շահագործման հուսալիության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրության մեջ կայուն ճարտարապետությունը դիտարկվում է նաև քաղաքաշինական ավելի լայն համատեքստում։ Հասարակական շենքը մեկուսացված օբյեկտ չէ, և դրա կայունությունը կապված է տրանսպորտային հասանելիության, հետիոտնային կապերի, կանաչ տարածքների, հանրային բաց տարածքների, հարակից կառուցապատման և քաղաքային ենթակառուցվածքների հետ։ Հետևաբար շենքի ճիշտ տեղադրությունն ու քաղաքային միջավայրի հետ ներդաշնակ ինտեգրումը կարող են նույնքան կարևոր լինել, որքան շենքի տեխնիկական էներգաարդյունավետությունը։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունն այն է, որ այն փորձում է Հայաստանի ժամանակակից հասարակական ճարտարապետության համար ձևակերպել կայունության գնահատման և կիրառման համապատասխան մոտեցումներ՝ հաշվի առնելով տեղական պայմանները։ Հետազոտության թեմատիկ ուղղությունը հաստատվում է նաև Հայաստանի ճարտարապետության և շինարարության ազգային համալսարանի գիտական հրապարակումներով, որտեղ քննարկվել են կայուն շենքի անհրաժեշտությունը Հայաստանում, ՀՀ-ում կայուն ճարտարապետության վերաբերյալ հետազոտությունների համեմատական վերլուծությունը և կայուն զարգացմանն առնչվող այլ խնդիրներ։ N NUACA +1 Ըստ պաշտոնական մատենագիտական տվյալների՝ աշխատանքը Էրիկ Գևորգի Վարդանյանի ճարտարապետության թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսության սեղմագիրն է՝ «Ճարտարապետություն» մասնագիտությամբ, հրատարակված Երևանում 2021 թվականին Հայաստանի ազգային ճարտարապետության և շինարարության համալսարանի կողմից։ H HESC Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է այն պատճառով, որ կայուն ճարտարապետության գաղափարը կապում է Հայաստանի հասարակական շենքերի իրական նախագծային խնդիրների հետ և փորձում է ցույց տալ, թե ինչպես կարելի է բնապահպանական արդյունավետությունը, էներգախնայողությունը, սոցիալական հարմարավետությունը, տնտեսական նպատակահարմարությունը և ճարտարապետական արտահայտչականությունը համատեղել մեկ ամբողջական նախագծային համակարգում։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատությունը ներկայացնում է գյուղատնտեսական ոլորտում կեղտաջրերի կիրառման հետ կապված հիմնական խնդիրների և մարտահրավերների համապարփակ ուսումնասիրություն։ Այն անդրադառնում է այն հարցերին, որոնք առաջանում են, երբ չմաքրված կամ ոչ բավարար չափով մաքրված ջրերը օգտագործվում են ոռոգման նպատակներով՝ ընդգծելով դրանց ազդեցությունը հողի որակի, բույսերի աճի, բերքի անվտանգության և շրջակա միջավայրի վրա։ Նյութում քննարկվում են կեղտաջրերում պարունակվող վնասակար նյութերի, ծանր մետաղների, աղերի, մանրէաբանական աղտոտիչների և այլ բաղադրիչների հնարավոր վտանգները, ինչպես նաև դրանց կուտակման հետևանքները գյուղատնտեսական համակարգերում։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև ջրի արդյունավետ կառավարման, մաքրման մեթոդների, վերահսկման միջոցառումների և անվտանգ օգտագործման հնարավոր մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել ռիսկերը և ապահովել կայուն գյուղատնտեսական զարգացում։ Այն կարևոր նշանակություն ունի ջրային պաշարների սահմանափակման պայմաններում, քանի որ օգնում է հասկանալ կեղտաջրերի վերօգտագործման ինչպես հնարավոր առավելությունները, այնպես էլ դրա հետ կապված բնապահպանական և առողջապահական սահմանափակումները։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում լճակային ձկնաբուծության զարգացման տնտեսական, կազմակերպական, տեխնոլոգիական և բնապահպանական խնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև ոլորտի արդյունավետության ու կայունության բարձրացման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ձկնաբուծական տնտեսությունների գործունեության պայմաններն են, արտադրական ռեսուրսների օգտագործումը, արտադրության ծավալների և ինքնարժեքի ձևավորումը, տնտեսությունների տեխնիկական հագեցվածությունը և արտադրանքի իրացման հնարավորությունները։ Քննվում է ջրային ռեսուրսների հասանելիության և արդյունավետ օգտագործման նշանակությունը, քանի որ լճակային տնտեսությունների գործունեությունն անմիջականորեն կապված է ջրամատակարարման կայունության, ջրի որակի և բնական ռեսուրսների պահպանության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ձկների կերային ապահովմանը, տնտեսությունների նյութատեխնիկական բազային, արտադրական գործընթացների կազմակերպմանը, մասնագիտական կառավարմանը և համապատասխան ենթակառուցվածքների զարգացմանը։ Վերլուծվում են արտադրության տնտեսական արդյունավետության վրա ազդող գործոնները՝ արտադրական ծախսերը, աշխատանքի արտադրողականությունը, կերերի արժեքը, շուկայական պահանջարկը, իրացման գները և արտադրողների միջև տնտեսական համագործակցության հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ձկնաբուծական արտադրանքի մրցունակության և շուկայի կազմակերպման խնդիրը՝ ներառելով վերամշակման, պահպանման, փոխադրման և իրացման համակարգերի զարգացման նշանակությունը։ Դիտարկվում են նաև ոլորտում փոքր և միջին տնտեսությունների գործունեության առանձնահատկությունները, ներդրումային հնարավորությունները և նոր տեխնոլոգիաների կիրառման տնտեսական նպատակահարմարությունը։ Բնապահպանական տեսանկյունից ուշադրություն է դարձվում ջրային պաշարների խնայողական օգտագործմանը, արտադրական գործունեության և բնական էկոհամակարգերի փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև տնտեսավարման այնպիսի մոտեցումների անհրաժեշտությանը, որոնք համատեղում են արտադրողականության բարձրացումն ու բնական ռեսուրսների պահպանությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր տնտեսությունների տնտեսական և արտադրական ցուցանիշները՝ ոլորտի զարգացմանը խոչընդոտող ընդհանուր գործոններն ու առավել արդյունավետ կազմակերպական մոտեցումները բացահայտելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, ձկնաբուծության, ջրային ռեսուրսների կառավարման և բնապահպանական տնտեսագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել լճակային ձկնաբուծության կայուն և տնտեսապես արդյունավետ զարգացման հնարավոր ուղղությունները։

Կենսաբանություն

Սա գիտական աշխատություն է, որը նվիրված է Կովկասի անտառային վայրի թռչունների արյան սպորավոր մակաբույծների տեսակային բազմազանության, դրանց տարածվածության և մակաբույծ-տեր փոխհարաբերությունների ուսումնասիրմանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են տարբեր թռչնատեսակներում հայտնաբերված մակաբույծների բնութագրերը, դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունները, վարակման օրինաչափությունները և տարածման վրա ազդող էկոլոգիական գործոնները։ Ուսումնասիրությունը ներառում է դաշտային և լաբորատոր հետազոտությունների արդյունքներ, որոնց հիման վրա գնահատվում են մակաբույծների ազդեցությունը թռչունների առողջական վիճակի, կենսունակության և պոպուլյացիոն դինամիկայի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մակաբույծների և տեր օրգանիզմների համատեղ էվոլյուցիային, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի փոփոխությունների դերին՝ վարակների տարածման և պահպանման գործընթացներում։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է մակաբուծաբանության, թռչնաբանության, կենդանաբանության և էկոլոգիայի բնագավառներում՝ ապահովելով արժեքավոր տվյալներ կենսաբազմազանության պահպանության, հիվանդությունների մոնիթորինգի և հետագա գիտական հետազոտությունների համար։

Ինֆորմատիկա

Այս աշխատանքը նվիրված է փոքր ամպլիտուդայով սխալներ հայտնաբերող և ուղղող կոդերի կառուցման և իրականացման տեսական ու գործնական հիմունքների ուսումնասիրությանը, որտեղ դիտարկվում են տվյալների փոխանցման ժամանակ առաջացող աղմուկի և աղավաղումների ազդեցությունը տեղեկատվության ճշգրտության վրա։ Հեղինակը վերլուծում է սխալների ուղղման կոդավորման հիմնական սկզբունքները՝ ներառյալ ավելորդության ներդրման մեթոդները, բլոկային և կոնվոլյուցիոն կոդերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դեկոդավորման ալգորիթմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր ամպլիտուդայով սխալների մոդելավորմանը, որոնք հաճախ առաջանում են անալոգ-թվային փոխակերպումների, հաղորդման միջավայրի աղմուկի և սարքավորումների ոչ իդեալական աշխատանքի հետևանքով։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև Հեմինգի, Ռիդ–Սոլոմոնի և այլ դասական կոդերի կիրառման սկզբունքները՝ դրանց արդյունավետությունը գնահատելով տարբեր սխալային մոդելների պայմաններում։ Քննարկվում են իրականացման ասպեկտները՝ ներառյալ ալգորիթմների բարդությունը, հաշվարկային ռեսուրսների պահանջները և ապարատային/ծրագրային օպտիմալացման հնարավորությունները։

Կրոն

Գիրքը պատկանում է քրիստոնեական աղոթագրական գրականությանը և նախատեսված է հավատացյալների անձնական ու հոգևոր ընթերցանության համար։ Աղոթքը քրիստոնեական հավատքի կարևորագույն արտահայտություններից է, որի միջոցով մարդն իր հավատքն ու նվիրումն է արտահայտում առ Աստված՝ դիմելով նրան գոհաբանությամբ, փառաբանությամբ, ապաշխարությամբ և խնդրանքներով։ Աղոթագրքերը կարևոր դեր են ունեցել եկեղեցական և ընտանեկան հոգևոր կյանքի կազմակերպման գործում՝ տրամադրելով աղոթական խոսքեր տարբեր հոգևոր կարիքների և կյանքի հանգամանքների համար։ Դրանք կարող են ներառել առօրյա աղոթքներ, հոգևոր խորհրդածության նյութեր և պաշտամունքային կիրառության համար նախատեսված տեքստեր՝ նպաստելով աղոթքի ավանդույթի պահպանմանն ու փոխանցմանը։ Հայ եկեղեցական մշակույթում աղոթական գրականությունը սերտորեն կապված է հավատքի ուսուցման, հոգևոր դաստիարակության և եկեղեցական ավանդությունների շարունակականության հետ։ Աղոթքների ընթերցումը նպաստում է քրիստոնեական արժեքների ըմբռնմանը, հոգևոր ինքնաքննությանը և հավատացյալի ներքին կյանքի խորացմանը։ Այսպիսի գրքերը կիրառվել են ինչպես անհատական աղոթքի, այնպես էլ եկեղեցական ու ընտանեկան միջավայրերում՝ դառնալով հոգևոր կյանքի կազմակերպման օժանդակ միջոց։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայերեն կրոնական գրքի պատմության, աղոթագրական ժառանգության և հայ քրիստոնեական մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել աստվածաբաններին, եկեղեցու պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, հայագիտության մասնագետներին և կրոնական գրականության ուսումնասիրողներին։ Գիրքը նաև հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու աղոթքի՝ որպես հավատքի արտահայտման և հոգևոր դաստիարակության միջոցի նշանակությանը, ինչպես նաև հայերեն աղոթագրքերի դերին եկեղեցական ավանդության պահպանման ու սերունդներին փոխանցման գործում։