Նորաձևությունը որպես սոցիոմշակութային ֆենոմեն

Գեղարվեստական հայ․

«Խավարից այն կողմ»՝ Արմեն Նիազյանի այս ստեղծագործությունը իր խորին թեմատիկայով և հոգեբանական խորությամբ առանձնանում է հայ գրականության մեջ։ Վեպը պատկերացնում է մարդկային գոյության բոլոր անորոշ ու մութ կողմերը՝ ներառելով բազմաթիվ խճճված հույզեր, փիլիսոփայական հարցադրումներ և խորհրդավոր կերպարներ։ Վեպի առանցքում կա այն գաղափարը, որ յուրաքանչյուր մարդ մխրճվում է մութի մեջ՝ իրականության մեջ հանդիպելով տարբեր խոչընդոտների, որոնք պահանջում են ինքնազննում, ներքին պայքար և հանճարեղությունը չկորցնելու միակ ճանապարհը։ «Խավարից այն կողմ» խորապես անդրադառնում է մարդուն և նրա պայքարին՝ մարդկային խեղված կամ մութ կողմերի հետ։ Նիազյանը ներկայացնում է այն մթնոլորտը, որտեղ մարդը հայտնվում է իր անհայտությունները, վախերը և ճգնաժամերը վերլուծելու ընթացքում։ Հեղինակը խորը դիտարկումներ է կատարում այն մասին, թե ինչպես է մարդը անցնում կյանքի այդ անորոշ հատվածներից՝ առաջ գնում միայն հուսահատության ու դժոխային արգելքների միջով, որոնք նույնքան կարևոր են անձի ինքնակատարելագործման համար։ Վեպում խառնված են շատ և շատ գաղափարներ՝ անկատարությունը, ճակատագիրը, մարդու տեղը աշխարհում, իրարամերժության խնդիրը։ «Խավարից այն կողմ» ոչ միայն հոգեբանական դրամա է, այլ նաև փիլիսոփայական հարցումների հող՝ մարդու անձի վերածնունդը, որն սկսվում է խավարից՝ դուրս գալու ճանապարհը միայն ներքին մենամարտով։ Գիրքը խոսում է ամենօրյա մթության ու հոգեկան խճճվածության մեջ գտնվող մարդու մասին, ով տարվում է ոչ միայն արտաքին աշխարհի, այլ նաև նրա ներաշխարհի հետ։ Այստեղ «խավար» բառը ունի երկու նշանակություն՝ այն կարող է խորհրդանշել ոչ միայն անմիջական մթությունը, այլ նաև այն խորը հոգեբանական մենությունը, որով անցնում է մարդը, երբ չի գտնում իր ուղին ու նպատակները։ Նիազյանը զուգակցում է արտաքին մութը և ներքին մթությունը՝ ստեղծելով միստիկական ու միաժամանակ կոշտ իրականություն, որում հերոսները փորձում են մի կողմ դնել իրենց վախերն ու գնալ դեպի լուսավորություն՝ իրենց անհատական, հոգևոր ճանապարհն անցնելով։ «Խավարից այն կողմ» վեպը առանձին նշանակություն ունի հայ գրականության մեջ՝ այն ոչ միայն բացահայտում է մարդու ճակատագիրը, այլ նաև անդրադառնում է այն թեմաների, որոնք վերաբերում են թե՛ անձնական ապրումներին, թե՛ հասարակական արգելքներին և անարդարություններին։ Վեպի ուժն ու ներշնչանքը շատ մեծ են, քանի որ այն փորձում է գտնել լուծումներ հոգեբանական ու բարոյական ճգնաժամերին՝ հանգելով մարդու ներքին պայքարի էությամբ։ Հրատարակիչ - Մագաղաթ Պլյուս Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 9789939922850

Պատմություն

Գիրքը կենտրոնանում է 1920–1921 թվականների քաղաքական և ռազմական զարգացումների վրա՝ հատկապես Լոռու շրջանի շուրջ ծագած հակամարտության և դրա լուծման ձևերի վրա։ Հիմնական բովանդակությունը․ Հայ-վրացական հակասություններ Սահմանային վեճեր և քաղաքական լարվածություն երկու հանրապետությունների միջև։ Ռազմական բախումներ (1920 թ.) Լոռու և հարակից շրջաններում տեղի ունեցած զինված հակամարտություններ։ Լոռու չեզոք գոտի ստեղծում Միջազգային միջնորդությամբ ձևավորված ժամանակավոր չեզոք տարածք՝ հակամարտությունը կարգավորելու նպատակով։ Դիվանագիտական գործընթացներ Բանակցություններ, արտաքին ուժերի ազդեցություն և ժամանակավոր խաղաղության հաստատում։ Խորհրդայնացման համատեքստ Հարաբերությունների փոփոխություն՝ Հայաստանի և Վրաստանի խորհրդայնացման գործընթացների ֆոնին։

Այլ առարկաներ

Հեղինակ Պ. Ն. Հակոբյանը մանրամասն ներկայացնում է լեռնային պայմաններում գյուղատնտեսության վարման բարդությունները՝ ուշադրություն դարձնելով կլիմայական խիստ տատանումներին, հողի կառուցվածքին, էրոզիոն գործընթացներին և ջրային ռեսուրսների սահմանափակությանը։ Գրքում վերլուծվում են տարբեր երկրագործական համակարգեր, դրանց առավելություններն ու թերությունները, ինչպես նաև առաջարկվում են տեղական պայմաններին հարմարեցված մշակման մեթոդներ, որոնք նպաստում են բերքատվության բարձրացմանը և հողի պահպանությանը։ Աշխատությունը ներառում է նաև մշակաբույսերի ընտրության, ցանքաշրջանառության կազմակերպման, հողի մշակման և պարարտացման գիտական հիմնավորումներ՝ հիմնված երկարամյա դիտարկումների և փորձարարական տվյալների վրա։ Հատուկ տեղ է հատկացվում լեռնային գոտիներում կիրառվող հակաէրոզիոն միջոցառումներին, ջրային ռեժիմի կարգավորմանը և ագրոտեխնիկական միջոցների արդյունավետ կիրառմանը, ինչը կարևոր է հողի բերրիության պահպանման և գյուղատնտեսության կայուն զարգացման համար։ Գրքի բովանդակությունը նպատակ ունի օգնել թե՛ մասնագետներին, թե՛ ուսանողներին ավելի խորությամբ հասկանալ լեռնային երկրագործության առանձնահատկությունները և կիրառել գիտական մոտեցումներ իրական արտադրական պայմաններում։

Գրականություն

Ժողովածուն ընդգրկում է արևմտահայ գրականության ամենանշանավոր վիպագրական և պատմվածքային ստեղծագործությունները, որտեղ հեղինակը ներկայացնում է XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի արևմտահայ հասարակության կյանքի բազմաշերտ պատկերը։ Զոհրապը համարվում է հայ կարճ պատմվածքի վարպետներից մեկը, և այս ժողովածուում ընդգրկված գործերում առանձնանում են մարդկային հոգեբանության խոր վերլուծությունը, իրական կյանքի ճշգրիտ պատկերումը և բարոյական խնդիրների նուրբ արծարծումը։ Նրա պատմվածքներում հաճախ ներկայացվում են հասարակ մարդկանց ճակատագրերը՝ սիրո, հիասթափության, սոցիալական անարդարության, ընտանեկան հարաբերությունների և ներքին պայքարի թեմաներով։ Հեղինակը մեծ վարպետությամբ բացահայտում է իր հերոսների ներաշխարհը՝ ցույց տալով նրանց հոգեբանական հակասությունները, ընտրությունների դժվարությունները և կյանքի իրական բարդությունները։ Զոհրապի արձակը աչքի է ընկնում պարզ, բայց արտահայտիչ լեզվով, ճշգրիտ դիտարկումներով և հումանիստական մոտեցմամբ, որտեղ կարեկցանքը մարդու նկատմամբ կարևոր տեղ ունի։ Նրա ստեղծագործություններում հաճախ նկատվում է նաև քննադատական վերաբերմունք հասարակական անարդարությունների, սոցիալական անհավասարության և բարոյական անկումների նկատմամբ։ «Արձակ» ժողովածուն կարևոր տեղ ունի հայ դասական գրականության մեջ, քանի որ այն ներկայացնում է արևմտահայ ռեալիստական արձակի բարձրագույն օրինակներից մեկը և հնարավորություն է տալիս խորությամբ հասկանալ Զոհրապի գրական աշխարհայացքը։

Գեղարվեստական ռուս․

Ալեքսանդր Սոլժենիցինի հայտնի վեպերից է, որը հիմնված է հեղինակի սեփական փորձի վրա՝ երբ նա երկար ժամանակ բուժվել է քաղցկեղից։ Գիրքը պատկերում է Սոլժենիցինի՝ Սովետական Միության դիսպանսերում անցկացրած օրերն ու մարդկանց, ովքեր ապրում են այս հաստատություններում։ Վեպը բացահայտում է այն արհավիրքները, որոնք ոչ միայն ազդում են հիվանդների ֆիզիկական, այլև հոգեկան վիճակի վրա՝ ցույց տալով հասարակության և նրա գաղափարների ապամոնտաժվածությունը։ **«Ռակовый корпус»**-ը քննում է մարդկային գոյությունը մահվան դռանն մոտ՝ անդրադառնալով այն դժվարություններին ու անարդարություններին, որոնք օժտում են ռեալիզմի խորությամբ, անբեկանելի ճշմարտությամբ։ Այն ձևավորում է առողջության ու մարդկային վիճակների հասկացությունների խորությունը՝ հարցնելով թե որքանով կարող են բարոյական արժեքները գոյատևել այդ դժվարին պայմաններում։ Վեպում ներկայացված են տարբեր կերպարներ, որոնք յուրաքանչյուրը խորապես թափանցում են մարդկային խառնվածքի մեջ՝ փորձելով գտնել իսկական ուժը կամ անցանկալի վերջը։ Սոլժենիցինը վեպը գրել է այն խառնաշփոթ իրավիճակում, երբ առողջությունը՝ հակառակ այն ամենին, ինչ կարելի է սպասել, կարող է դառնալ չարիք կամ փրկություն։ **«Раковый корпус»**-ը ներկայացնում է մարդկանց և գաղափարների վրա ազդեցության բարդությունը, որտեղ կապերն ու փոխհարաբերությունները սովորաբար սահմանափակվում են միայն իրականությամբ, բայց կարող են տալ նաև հուսահատության ու ըմբռնման պահեր։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-5-17-090415-0

Պատմություն

Այս աշխատությունը պատմաքաղաքական ուսումնասիրություն է, որը վերաբերում է «Հայկական հարցի» ձևավորմանը, զարգացման փուլերին և միջազգային հարաբերությունների համատեքստում դրա տեղին։ Այն ընդգրկում է հիմնականում 19-րդ դարի երկրորդ կեսից մինչև 20-րդ դարի սկիզբ ընկած ժամանակահատվածը, երբ հայկական բնակչության իրավունքների, անվտանգության և պետականության վերականգնման հարցը դարձավ միջազգային դիվանագիտության կարևոր թեմաներից մեկը։ Գրքում հեղինակը վերլուծում է այն քաղաքական, սոցիալական և միջազգային գործոնները, որոնք նպաստեցին Հայկական հարցի առաջացմանը Օսմանյան կայսրությունում և դրա հետագա զարգացումներին եվրոպական մեծ տերությունների քաղաքականության շրջանակում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական բնակչության վիճակին, բարեփոխումների ծրագրերին և դրանց ձախողման պատճառներին։ Աշխատության հիմնական թեմաներից են․ Հայկական հարցի ձևավորման պատմական նախադրյալները Օսմանյան կայսրության ներքին քաղաքականությունը և հայկական բնակչությունը մեծ տերությունների (Անգլիա, Ռուսաստան, Ֆրանսիա և այլն) դերը բարեփոխումների փորձերը և դրանց հետևանքները ազգային-ազատագրական շարժումների ազդեցությունը Հեղինակը փորձում է ներկայացնել Հայկական հարցը որպես միջազգային հարաբերությունների բարդ խնդիր, որտեղ հատվում էին տարբեր պետությունների շահերը, իսկ հայկական պահանջները հաճախ ենթարկվում էին արտաքին քաղաքական հաշվարկների ազդեցությանը։