Հոգեբանի հետազոտական և գործնական դիագնոստիկայում տեսական մոտեցումների և սկզբունքների կիրառման յուրահատկությունները

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է IV դարում Բյուզանդական կայսրության և արաբական ցեղերի միջև հարաբերությունների պատմական ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական փոխազդեցությունները, որոնք ձևավորվում էին ուշ անտիկ աշխարհի սահմանային գոտիներում։ Հեղինակը վերլուծում է Բյուզանդիայի արևելյան սահմանների ռազմավարական նշանակությունը և արաբական ցեղերի դերը որպես թե՛ դաշնակից, թե՛ հակառակորդ՝ կախված տարածաշրջանային ուժերի հավասարակշռությունից։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է նաև Սիրիայի, Պաղեստինի և Միջագետքի սահմանային շրջանների նշանակությունը, որտեղ տեղի էին ունենում հաճախակի բախումներ, դաշինքների ձևավորում և փոխադարձ ներգործություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում «ֆեդերատ» (foederati) համակարգին, որով կայսրությունը փորձում էր կարգավորել արաբական ցեղերի հետ հարաբերությունները՝ նրանց ներգրավելով սահմանային պաշտպանության մեջ՝ փոխարենը տրամադրելով որոշ արտոնություններ և ֆինանսական աջակցություն։ Նշվում է նաև քրիստոնեության տարածման ազդեցությունը արաբական ցեղերի շրջանում և դրա դերը քաղաքական կապերի ձևավորման գործում, ինչպես նաև պարսկական Սասանյան կայսրության հետ մրցակցության ազդեցությունը տարածաշրջանային դինամիկայի վրա։ Աշխատությունը հիմնված է ինչպես հռոմեական և բյուզանդական պատմագիրների վկայությունների, այնպես էլ արաբական և հնագիտական տվյալների համադրության վրա, ինչը թույլ է տալիս վերականգնել IV դարի սահմանային աշխարհի բազմակողմանի պատկերը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Բյուզանդիա–արաբական հարաբերությունները որպես բարդ և փոփոխական գործընթաց, որտեղ ռազմական հակամարտությունը և դիվանագիտությունը փոխկապակցված էին կայսրության արևելյան քաղաքականության շրջանակում։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1990-ական թվականներին ԱՄՆ-ի արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը Իսրայելա-Պաղեստինյան հակամարտության համատեքստում՝ վերլուծելով ամերիկյան մոտեցումների ձևավորումը, հիմնական նպատակները և դրանց ազդեցությունը տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են այդ ժամանակաշրջանի միջազգային և տարածաշրջանային զարգացումները, որոնք պայմանավորեցին ԱՄՆ-ի ակտիվ ներգրավվածությունը հակամարտության կարգավորման գործընթացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ամերիկյան դիվանագիտության միջնորդական դերակատարությանը, Իսրայելի և պաղեստինյան կողմի հետ հարաբերություններին, խաղաղության բանակցություններին և կողմերի միջև համաձայնության հասնելու ուղղությամբ իրականացված նախաձեռնություններին։ Աշխատանքը ներկայացնում է նաև ԱՄՆ-ի քաղաքականության վրա ազդող ռազմավարական, քաղաքական և անվտանգային շահերը, ինչպես նաև ներքաղաքական և միջազգային գործոնները, որոնք կարող էին ձևավորել Վաշինգտոնի դիրքորոշումները։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում 1990-ականների խաղաղության գործընթացին, դրա ձեռքբերումներին և հակասություններին՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպիսի արդյունքներ տվեց ամերիկյան միջնորդությունը և ինչ խոչընդոտներ սահմանափակեցին հակամարտության վերջնական կարգավորման հնարավորությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև ԱՄՆ-ի հարաբերություններին տարածաշրջանի այլ դերակատարների հետ և դրանց ազդեցությանը Մերձավոր Արևելքում ուժերի հարաբերակցության ու խաղաղության գործընթացի վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու 1990-ականների ընթացքում ձևավորված ամերիկյան քաղաքականության տրամաբանությունը և գնահատելու դրա երկարաժամկետ ազդեցությունը Իսրայելա-Պաղեստինյան հակամարտության հետագա զարգացման վրա։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, պատմաբաններին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, արևելագետներին, դիվանագիտության ոլորտի հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը ծրագրային և կազմակերպական բնույթի փաստաթուղթ է, որտեղ ներկայացված են Հայաստանի գլխավոր գրադարանային հաստատության՝ 2025 թվականի համար նախատեսված աշխատանքները, գործունեության հիմնական ուղղությունները, մասնագիտական նախաձեռնությունները և կազմակերպական խնդիրները։ Այն արտացոլում է հաստատության տարեկան աշխատանքի պլանավորումը՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել գրադարանային, մատենագիտական, տեղեկատվական, գիտահետազոտական, մշակութային և հանրահռչակման աշխատանքների կազմակերպման վերաբերյալ։ Ծրագիրը կարևոր նշանակություն ունի գրադարանի գործունեության համակարգման համար, քանի որ մեկ ամբողջության մեջ ներկայացնում է տարվա ընթացքում իրականացվելիք հիմնական աշխատանքները և դրանց փոխկապակցվածությունը։ Առանցքային տեղ է հատկացվում գրադարանային հավաքածուների համալրմանը, հաշվառմանը, մշակմանը, պահպանությանը և ընթերցողների համար դրանց հասանելիության ապահովմանը։ Գրադարանային ֆոնդը դիտարկվում է որպես ազգային տպագիր և փաստագրական ժառանգության պահպանման կարևոր բաղադրիչ, ուստի ծրագրային աշխատանքներում նշանակալի դեր ունեն նոր հրատարակությունների հավաքագրումը, համապատասխան գրադարանային մշակումը և պահպանության պայմանների բարելավումը։ Կարևորվում է նաև ազգային գրական ժառանգության ամբողջական ներկայացման խնդիրը՝ ներառելով Հայաստանում և հայ մշակութային միջավայրին առնչվող տարբեր հրատարակությունների հավաքագրումն ու մատենագիտական գրանցումը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային մատենագիտության զարգացմանը։ Մատենագիտական տվյալների հավաքումը, համակարգումը, խմբագրումը և հրապարակումը հնարավորություն են տալիս ստեղծել Հայաստանի հրատարակչական արտադրանքը ներկայացնող տեղեկատվական համակարգ։ Այս ուղղությունը կարևոր է ինչպես գրադարանների, այնպես էլ գիտնականների, ուսանողների, հրատարակիչների և մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետների համար։ 2025 թվականը առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև հայ ազգային ընթացիկ մատենագիտության պատմության տեսանկյունից, քանի որ լրանում է «Հայ տպագրության տարեգրքի» հրատարակման հարյուրամյակը։ Ծրագրում կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել գրադարանի էլեկտրոնային տեղեկատվական ռեսուրսների զարգացումը, թվայնացման աշխատանքները և թվային հավաքածուների հասանելիության ընդլայնումը։ Ժամանակակից գրադարանի գործունեությունը չի սահմանափակվում միայն ֆիզիկական գրականության սպասարկմամբ․ թվային միջավայրում անհրաժեշտ է ապահովել մատենագիտական գրառումների, թվայնացված գրքերի, մամուլի, պարբերականների և այլ նյութերի որոնելիությունն ու օգտագործման հարմարավետությունը։ Այդ պատճառով ծրագրային գործունեության նշանակալի բաղադրիչ են էլեկտրոնային շտեմարանների համալրումը, թվային նյութերի մշակումը և տեղեկատվական համակարգերի կատարելագործումը։ Թվայնացումը միաժամանակ ծառայում է երկու կարևոր նպատակի՝ մշակութային ժառանգության պահպանությանը և դրա ավելի լայն հասանելիության ապահովմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հազվագյուտ և արժեքավոր նյութերի պահպանության խնդիրներին։ Հին գրքերի, պարբերական մամուլի, եզակի հրատարակությունների և այլ փաստագրական նյութերի երկարաժամկետ պահպանությունը պահանջում է մասնագիտական մոտեցում, համապատասխան պայմաններ և անհրաժեշտության դեպքում վերականգնողական աշխատանքներ։ Այս գործունեությունը կապվում է ազգային մշակութային ժառանգության պահպանության ընդհանուր առաքելության հետ։ Ծրագրում կարևոր ուղղություն է ընթերցողների և օգտվողների տեղեկատվական սպասարկումը։ Ժամանակակից գրադարանային ծառայությունների նպատակն է ոչ միայն տրամադրել պահանջվող գրականությունը, այլև աջակցել տեղեկատվության որոնմանը, մատենագիտական աղբյուրների օգտագործմանը և էլեկտրոնային ռեսուրսների հասանելիությանը։ Այդ համատեքստում կարևորվում են սպասարկման որակի բարձրացումը, նոր տեղեկատվական գործիքների կիրառումը և տարբեր խմբերի համար գրադարանային ծառայությունների մատչելիության ընդլայնումը։ Գրադարանը ներկայացվում է նաև որպես գիտական և կրթական հաղորդակցության կենտրոն։ Տարվա ընթացքում նախատեսվող գիտաժողովները, մասնագիտական քննարկումները, դասախոսությունները և այլ նախաձեռնությունները նպաստում են գրադարանագիտության, մատենագիտության, գրքի պատմության, մշակութային ժառանգության պահպանության և հարակից ոլորտների մասնագիտական զարգացմանը։ Միջազգային գիտաժողովների կազմակերպումը հնարավորություն է տալիս ձևավորել մասնագիտական փորձի փոխանակման հարթակներ և ներկայացնել գրադարանային ու տեղեկատվական ոլորտի ժամանակակից մոտեցումները։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում մշակութային և հանրահռչակման միջոցառումները՝ գրքերի շնորհանդեսները, ցուցահանդեսները, գրական հանդիպումները, հոբելյանական նախաձեռնությունները և այլ ծրագրեր։ Դրանք նպաստում են գրքի և ընթերցանության հանրահռչակմանը, ազգային գրական ժառանգության ներկայացմանը և գրադարանի ու հասարակության միջև կապերի ամրապնդմանը։ Առանձին ուղղություն է միջազգային համագործակցությունը։ Մասնագիտական կապերի զարգացումը արտասահմանյան գրադարանների, մշակութային կազմակերպությունների և միջազգային ծրագրերի հետ հնարավորություն է տալիս փոխանակել փորձ, ծանոթանալ գրադարանային ոլորտի նոր չափորոշիչներին ու տեխնոլոգիաներին և միջազգային հարթակներում ներկայացնել հայկական գրավոր ժառանգությունը։ 2025 թվականի ընթացքում հաստատությունը ներգրավված է եղել նաև միջազգային գրքի ցուցահանդեսներին Հայաստանի մասնակցության ծրագրերում, ինչը գրականության և մշակույթի միջազգային հանրահռչակման կարևոր միջոց է։ Ծրագրային փաստաթղթում նշանակություն ունեն նաև աշխատակիցների մասնագիտական զարգացման խնդիրները։ Գրադարանային և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների արագ փոփոխությունը պահանջում է մասնագիտական գիտելիքների պարբերական թարմացում, վերապատրաստում և նոր աշխատանքային մեթոդների յուրացում։ Այդ պատճառով մասնագիտական կրթությունը, փորձի փոխանակումը և նորարարական մոտեցումների ներդրումը դիտարկվում են որպես ծառայությունների որակի բարձրացման կարևոր նախապայմաններ։ Կարևորվում է նաև գրադարանի գիտահետազոտական և հրատարակչական գործունեությունը, որի միջոցով ուսումնասիրվում և հանրայնացվում են գրադարանային հավաքածուները, հայ գրքի ու տպագրության պատմությունը, մատենագիտական ժառանգությունը և մասնագիտական ոլորտի արդի խնդիրները։ Տարեկան ծրագիրը միաժամանակ ունի կառավարչական նշանակություն, քանի որ հնարավորություն է տալիս նախապես համակարգել ստորաբաժանումների աշխատանքները, սահմանել գործունեության ուղղությունները և տարվա ընթացքում հետևել նախատեսված աշխատանքների իրականացման ընթացքին։ Այս առումով այն կարող է ծառայել նաև որպես հետագա հաշվետվողականության հիմք՝ հնարավորություն տալով համադրել նախատեսված և փաստացի իրականացված աշխատանքները։ Հրատարակությունն արժեքավոր աղբյուր է ժամանակակից հայկական գրադարանային գործի ուսումնասիրության համար, քանի որ փաստագրում է ազգային նշանակության գրադարանի գործունեության առաջնահերթությունները տվյալ ժամանակաշրջանում և ցույց տալիս ավանդական գրադարանային գործառույթների փոխակերպումը թվային ու տեղեկատվական միջավայրի պայմաններում։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության, մատենագիտության, տեղեկատվական գիտության, մշակութային ժառանգության պահպանության և մշակույթի կառավարման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, գրադարանավարների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Պ. Սևակի չափածոն առանձնանում է շարահյուսական կառուցվածքների բազմազանությամբ և դրանց արտահայտչական բարձր լարումով, որտեղ լեզվական ձևերը դառնում են գաղափարական և հուզական բովանդակության փոխանցման հիմնական միջոցներից մեկը։ Նրա բանաստեղծական խոսքում հաճախ հանդիպում են բարդ, բազմաբաղադրիչ նախադասություններ, անսովոր շարադասական լուծումներ և ինտոնացիոն կտրուկ փոփոխություններ, որոնք ստեղծում են ներքին լարվածություն և ընդգծում մտքի զարգացումը։ Շարահյուսական խախտումները և խոսքի բնական հոսքից դիտավորյալ շեղումները ծառայում են ոճական նպատակների՝ ուժեղացնելով արտահայտչականությունը և ընթերցողի վրա թողած ազդեցությունը։ Հաճախ կիրառվում են կրկնություններ, հակադրություններ և զուգահեռ կառուցվածքներ, որոնք ոչ միայն ռիթմիկացնում են խոսքը, այլև ընդգծում գաղափարական հակասությունները և հոգեբանական խորությունը։ Այս ձևերը նպաստում են բանաստեղծական խոսքի դրամատիկացմանը՝ այն վերածելով ներքին մենախոսության և մտքի շարժման կենդանի ընթացքի։ Ընդհանուր առմամբ, նրա չափածոյի շարահյուսական համակարգը ծառայում է ոչ միայն լեզվական արտահայտությանը, այլև գաղափարական բովանդակության խորացմանը՝ ստեղծելով բազմաշերտ, ինտենսիվ և ոճականորեն հագեցած բանաստեղծական աշխարհ։

Իրավաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է վարչական դատավարությունում «ex officio» սկզբունքի՝ այսինքն գործի ի պաշտոնե քննության դերի և իրականացման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես է դատարանը վարչական գործերով գործում նախաձեռնողական սկզբունքով՝ սեփական նախաձեռնությամբ պարզելով գործի համար էական հանգամանքները, հավաքելով և գնահատելով ապացույցները և ապահովելով արդար դատաքննության իրականացումը։ Հեղինակը ներկայացնում է վարչական դատավարության առանձնահատկությունները՝ համեմատելով այն քաղաքացիական և քրեական դատավարական մոդելների հետ, ինչպես նաև քննարկում է դատական ակտիվության և կողմերի մրցակցային սկզբունքի միջև հավասարակշռության հարցերը։ Աշխատությունում հատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու իրավունքների պաշտպանության երաշխիքներին, պետական մարմինների գործողությունների իրավաչափության վերահսկմանը և դատական վերահսկողության արդյունավետության բարձրացմանը։ Վերլուծվում են նաև եվրոպական դատավարական փորձը և միջազգային իրավական չափանիշները՝ կապված վարչական արդարադատության կազմակերպման հետ։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, պետական ծառայողների, իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների և վարչական իրավունքի հետազոտողների համար՝ առաջարկելով թե՛ տեսական հիմքեր, թե՛ գործնական մոտեցումներ սկզբունքի կիրառման վերաբերյալ։

Գրականություն

ՀԽՍՀ Պետական գրադարանի (Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան) 1990 թվականի պլանը մշակվել էր խորհրդային գրադարանային համակարգի վերջին փուլում՝ երբ սկսվում էին ինչպես վարչական-քաղաքական փոփոխություններ, այնպես էլ տեղեկատվական ոլորտի արդիականացման առաջին քայլերը։ Այդ տարվա պլանը հիմնականում նպատակաուղղված էր գրադարանի ավանդական գիտամշակութային գործառույթների պահպանմանը, ֆոնդերի համալրմանը և աստիճանական անցմանը դեպի նոր կազմակերպչական և տեխնիկական ձևեր։ Պլանի առանցքային ուղղություններից մեկը գրքային ֆոնդերի հարստացումն էր՝ ներառելով հայերեն, ռուսերեն և օտարալեզու գիտական, հասարակական-քաղաքական և գեղարվեստական գրականություն, ինչպես նաև հատուկ ուշադրություն հազվագյուտ և արժեքավոր հրատարակությունների ձեռքբերմանը և պահպանությանը։ Մեծ տեղ էր տրվում նաև պարտադիր օրինակների համակարգին, որի միջոցով ապահովվում էր հանրապետությունում լույս տեսնող գրականության ամբողջական հավաքագրումը և ազգային մատենագիտական հաշվառումը։ 1990 թվականի պլանում կարևոր տեղ էր զբաղեցնում մատենագիտական աշխատանքի կատարելագործումը՝ ազգային մատենագիտության հրատարակությունների շարունակումը, կատալոգների արդիականացումը և տեղեկատու-հղումային ապարատի բարելավումը, որպեսզի ընթերցողներին և գիտնականներին տրամադրվեր ավելի համակարգված տեղեկատվական սպասարկում։ Բացի այդ, նախատեսվում էր ընթերցողական ծառայությունների բարելավում, ընթերցասրահների աշխատանքի արդյունավետության բարձրացում, գիտական և մշակութային միջոցառումների կազմակերպում, ցուցահանդեսների և թեմատիկ ցուցադրությունների անցկացում։ Պլանի մեջ սկսում էին ձևավորվել նաև նոր մոտեցումներ՝ կապված գրադարանային գործընթացների մեքենայացման և ավտոմատացման հետ, թեև այդ փուլում դրանք դեռ գտնվում էին նախնական փորձարկման և ծրագրավորման մակարդակում։ 1990 թվականը նաև անցումային տարի էր կազմակերպչական առումով, երբ գրադարանը արդեն վերանվանվում էր Հայաստանի ազգային գրադարան և աստիճանաբար վերանայում իր գործունեության ուղղությունները՝ համադրելով խորհրդային համակարգից ժառանգված կառուցվածքը և նոր անկախ պետականության պահանջները։ Այսպիսով, 1990 թվականի պլանը կարելի է բնութագրել որպես անցումային փաստաթուղթ, որը միաժամանակ պահպանում էր դասական գրադարանային խնդիրները և նախապատրաստում էր համակարգը տեղեկատվական և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների։