Ընդհանուր հոգեբանություն

Психология

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է կրտսեր դեռահասների ոչ ադապտացված վարքի ձևավորման հոգեբանական նախադրյալները և դրանց վաղ կանխարգելման հնարավոր ուղիները՝ ընդգծելով անձի զարգացման այս փուլին բնորոշ ներքին և արտաքին գործոնների փոխազդեցությունը։ Նշվում է, որ նման վարքային դրսևորումները հաճախ կապված են հուզական անկայունության, ինքնակարգավորման հմտությունների դեռևս ոչ բավարար զարգացման, ինքնագնահատականի տատանումների և իմպուլսիվ արձագանքների հետ, որոնք բնորոշ են դեռահասության անցումային շրջանին։ Կարևորվում են նաև ընտանեկան հարաբերությունների որակը, ծնողական վերահսկողության ձևը, դպրոցական միջավայրի սոցիալ-հոգեբանական մթնոլորտը և հասակակիցների ազդեցությունը, որոնք կարող են ինչպես մեղմել, այնպես էլ խորացնել վարքային դժվարությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական հմտությունների պակասին, կոնֆլիկտային իրավիճակներում արդյունավետ վարքագծի բացակայությանը և հուզական փորձառությունների չճանաչվածությանը, որոնք հաճախ դառնում են ոչ ադապտացված վարքի հիմք։ Վաղ կանխարգելման համատեքստում ընդգծվում է համալիր մոտեցման անհրաժեշտությունը՝ ներառյալ հոգեբանական խորհրդատվություն, դպրոցական միջավայրում աջակցող ծրագրեր, ծնողական կրթություն և դեռահասի ինքնագիտակցության ու հուզական ինտելեկտի զարգացում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ կրտսեր դեռահասների վարքային շեղումները պայմանավորված են բազմագործոնային համակարգով և արդյունավետ կանխարգելումը հնարավոր է միայն ընտանիքի, դպրոցի և հոգեբանական ծառայությունների համակարգված համագործակցության դեպքում։

История

Այս աշխատությունը ներկայացնում է 1983 թվականի հունվար, փետրվար և մարտ ամիսների ընթացքում արձանագրված հիշարժան տարեթվերի և նշանակալի իրադարձությունների օրացուցային տեղեկատվական համակարգված ցանկը՝ նպատակ ունենալով ընդգծել այդ ժամանակահատվածի պատմական, քաղաքական, մշակութային և հասարակական կարևոր իրադարձությունները։ Նմանօրինակ օրացույցային հրատարակությունները սովորաբար ծառայում են որպես տեղեկատու աղբյուրներ, որոնք հնարավորություն են տալիս արագ կողմնորոշվել տվյալ ժամանակաշրջանի կարևոր իրադարձությունների ժամանակագրության մեջ՝ ներառելով ինչպես համաշխարհային, այնպես էլ տարածաշրջանային նշանակության փաստեր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական նշանակության իրադարձություններին, գիտական և տեխնիկական ձեռքբերումներին, մշակութային կյանքի կարևոր դրվագներին, ինչպես նաև հիշարժան տարելիցներին ու հոբելյաններին, որոնք ձևավորում են պատմական հիշողության ընդհանուր պատկերը։ Այս երեք ամիսների նյութը թույլ է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ տարվա սկզբի հասարակական-քաղաքական գործընթացների դինամիկայի մասին, ինչպես նաև հետևել միջազգային հարաբերությունների և ներքին զարգացումների հիմնական միտումներին։ Աշխատությունը օգտակար է պատմաբանների, լրագրողների, ուսուցիչների և լայն ընթերցող շրջանակի համար՝ որպես փաստագրական և տեղեկատու բնույթի աղբյուր, որը նպաստում է ժամանակագրական գիտելիքների համակարգմանը և պատմական իրադարձությունների ավելի լավ ընկալմանը։

История

Աշխատությունը նվիրված է «Կովկասի հնագրական հանձնաժողովի վավերագրերը» բազմահատոր հրատարակության՝ որպես Արցախի (Ղարաբաղի) պատմության ուսումնասիրության սկզբնաղբյուրի պատմագիտական և աղբյուրագիտական նշանակության վերլուծությանը։ Դիտարկվում են փաստաթղթերի ժողովածուի կազմման պատմությունը, հրապարակված նյութերի բնույթը, դրանց բովանդակային առանձնահատկությունները և տարածաշրջանի պատմական գործընթացների լուսաբանման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Արցախի քաղաքական, վարչատարածքային, սոցիալ-տնտեսական և ժողովրդագրական պատմության վերաբերյալ վավերագրական տեղեկություններին։ Քննարկվում են տարածաշրջանի կառավարման համակարգի, տեղական իշխանությունների, բնակչության տարբեր խմբերի փոխհարաբերությունների և Ռուսական կայսրության կովկասյան քաղաքականության հետ կապված պատմական հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում պաշտոնական գրագրությունների, զեկուցագրերի, հրամանագրերի և այլ պատմական փաստաթղթերի աղբյուրագիտական քննությանը, դրանց արժանահավատության գնահատմանը և տեղեկությունների համադրմանը այլ սկզբնաղբյուրների հետ։ Կարևորվում են վավերագրերի ստեղծման պատմական հանգամանքների, վարչական լեզվի և ժամանակաշրջանի քաղաքական պատկերացումների հաշվառումը՝ աղբյուրների միակողմանի մեկնաբանություններից խուսափելու նպատակով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, աղբյուրագետների, արխիվագետների, կովկասագետների, հայագետների և Արցախի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Право

Աշխատությունը նվիրված է պետության կառավարման ձևերի արդի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ազգային անվտանգության ապահովման համատեքստում՝ ընդգծելով քաղաքական համակարգի կառուցվածքի, պետական ինստիտուտների արդյունավետության և անվտանգության մարտահրավերների միջև փոխկապակցվածությունը։ Գրքում վերլուծվում են կառավարման հիմնական ձևերը՝ նախագահական, խորհրդարանական և կիսանախագահական համակարգերը, դրանց առավելություններն ու թերությունները պետական կայունության, ճգնաժամերի կառավարման և ուժային հավասարակշռության տեսանկյունից։ Հեղինակը քննարկում է պետական իշխանության ճյուղերի փոխհարաբերությունները, ինստիտուցիոնալ վերահսկողության մեխանիզմները և որոշումների ընդունման արագության ու որակի ազդեցությունը ազգային անվտանգության համակարգի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական ինստիտուտների կայունության, իրավական պետության սկզբունքների, ժողովրդավարական կառավարման որակի և պետական կառավարման արդյունավետության միջև կապերին, որոնք ուղղակիորեն ազդում են ներքին և արտաքին սպառնալիքներին արձագանքելու կարողության վրա։ Աշխատությունում նաև ուսումնասիրվում են հիբրիդային սպառնալիքները, տեղեկատվական անվտանգությունը, տարածաշրջանային անկայունության գործոնները և պետական կառավարման ճկունության անհրաժեշտությունը ժամանակակից աշխարհաքաղաքական միջավայրում։ Ներկայացվում են միջազգային փորձի համեմատական վերլուծություններ և առաջարկություններ՝ ուղղված պետական կառավարման համակարգի բարելավմանը, ինստիտուցիոնալ կարողությունների ուժեղացմանը և ազգային անվտանգության ապահովման արդյունավետ մեխանիզմների ձևավորմանը՝ հաշվի առնելով գլոբալ և տարածաշրջանային մարտահրավերների աճող ազդեցությունը։

История

Այս ռեֆերատը ներկայացնում է Վահանավանք վանական համալիրի պատմական, ճարտարապետական և մշակութային նշանակությունը՝ որպես միջնադարյան Հայաստանի կարևոր հոգևոր և կրթական կենտրոններից մեկը։ Աշխատանքում անդրադարձ է կատարվում վանքի հիմնադրման պատմությանը, նրա կապին Սյունիքի իշխանական տների և հայկական եկեղեցական կյանքի զարգացման հետ։ Ներկայացվում է վանական համալիրի ճարտարապետական առանձնահատկությունները, եկեղեցիների կառուցվածքը, քարագործության արվեստը և միջնադարյան հայկական շինարվեստի բնորոշ ոճական լուծումները։ Ռեֆերատում բացատրվում է նաև վանքի դերը որպես հոգևոր կենտրոն, որտեղ զարգացել են գրչության արվեստը, կրթությունը և ձեռագրերի պահպանման մշակույթը, ինչը կարևոր դեր է ունեցել հայ մշակութային ժառանգության պահպանման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վանքի տեղագրական դիրքին և այն պատմական միջավայրին, որտեղ այն գործել է, ընդգծելով Սյունիքի տարածաշրջանի ռազմավարական և մշակութային նշանակությունը տարբեր դարաշրջաններում։ Նշվում է, որ Վահանավանքը ոչ միայն կրոնական կառույց է, այլև պատմական հիշողության կրող, որը վկայում է հայկական պետականության, հավատքի և մշակույթի շարունակականության մասին։ Ռեֆերատը կարող է օգտակար լինել պատմությամբ, ճարտարապետությամբ և մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ուսանողների և ընթերցողների համար, քանի որ այն ներկայացնում է միջնադարյան Հայաստանի հոգևոր կյանքի և շինարվեստի արժեքավոր օրինակներից մեկը։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ազգային ավանդույթների և սովորույթների դերի ուսումնասիրությանը անձի ձևավորման և դաստիարակության համակարգում։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ անձի արժեքային կողմնորոշումները, աշխարհայացքը, վարքականոնները և սոցիալական ինքնությունը ձևավորվում են ոչ միայն կրթական ու ընտանեկան միջավայրի անմիջական ազդեցությամբ, այլև այն մշակութային ժառանգության միջոցով, որը փոխանցվում է սերնդեսերունդ։ Ազգային ավանդույթներն ու սովորույթները դիտարկվում են որպես հասարակության պատմական փորձի, բարոյական պատկերացումների, արժեքների և վարքային նորմերի պահպանման ու փոխանցման կարևոր միջոցներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել դրանց ազդեցությունը երեխայի և երիտասարդի աշխարհայացքի, ազգային ինքնագիտակցության, պատասխանատվության, փոխադարձ հարգանքի, համագործակցության և հասարակության մեջ լիարժեք ներգրավվելու կարողությունների զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտանիքի, դպրոցի և սոցիալական միջավայրի դերին ազգային մշակութային արժեքների փոխանցման գործընթացում։ Ավանդույթների և սովորույթների մանկավարժական ներուժը կարող է բացահայտվել տարբեր ծեսերի, տոնակատարությունների, ընտանեկան սովորույթների, ժողովրդական բանահյուսության, ազգային արվեստի և կենցաղային մշակույթի օրինակներով։ Կարևորվում է նաև ավանդական արժեքների և ժամանակակից կրթական պահանջների փոխհարաբերությունը, քանի որ մշակութային ժառանգության փոխանցումը առավել արդյունավետ է այն դեպքում, երբ այն չի սահմանափակվում ձևական կրկնությամբ, այլ նպաստում է սովորողի գիտակցված վերաբերմունքի և սեփական մշակույթի նկատմամբ պատասխանատու դիրքորոշման ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ազգային ավանդույթների միջոցով սերունդների միջև կապի ամրապնդմանը, պատմական հիշողության պահպանմանը և մշակութային ինքնության զարգացմանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես կարելի է ազգային մշակութային ժառանգությունը ներառել կրթական գործընթացում՝ այն դարձնելով անձի սոցիալական, բարոյական և գեղագիտական զարգացման արդյունավետ միջոց։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, հոգեբաններին, մշակութաբաններին, ուսուցիչներին, դաստիարակներին, կրթության ոլորտի հետազոտողներին և ազգային դաստիարակության հիմնախնդիրներով զբաղվող մասնագետներին։