Նշանավոր և հիշարժան տարեթվերի օրացույց 1970: Հոկտեմբեր, նոյեմբեր, դեկտեմբեր

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսության ապահովագրության համակարգի ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են գյուղատնտեսական արտադրության առանձնահատկությունները, բնական և կլիմայական ռիսկերի ազդեցությունը գյուղատնտեսական տնտեսությունների գործունեության վրա, ինչպես նաև այդ ռիսկերի կառավարման գործում ապահովագրության դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական մշակաբույսերի, անասնապահության և գյուղատնտեսական արտադրության այլ ուղղությունների ապահովագրական մեխանիզմներին, ապահովագրական ծածկույթի ձևավորման սկզբունքներին, ապահովագրավճարների և փոխհատուցումների հարաբերակցությանը, ինչպես նաև ապահովագրական ծառայությունների մատչելիության ու արդյունավետության խնդիրներին։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսական ապահովագրության համակարգում պետության, ապահովագրական ընկերությունների և գյուղացիական տնտեսությունների փոխհարաբերությունները, պետական աջակցության նշանակությունը և ապահովագրական ռիսկերի գնահատման ու կառավարման մեթոդները։ Կարևորվում է միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և դրա հնարավոր կիրառումը Հայաստանի պայմաններում՝ հաշվի առնելով երկրի գյուղատնտեսության կառուցվածքը, փոքր տնտեսությունների գերակշռությունը, կլիմայական փոփոխությունների ազդեցությունը և ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակ հասանելիությունը։ Ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու գործող համակարգի հիմնական խնդիրները և առաջարկելու դրա կատարելագործման ուղղություններ՝ ապահովագրական արտադրանքների բազմազանեցման, ռիսկերի գնահատման մեխանիզմների բարելավման, թվային գործիքների կիրառման, պետական աջակցության արդյունավետության բարձրացման և գյուղատնտեսների ապահովագրական իրազեկվածության ընդլայնման միջոցով։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել գյուղատնտեսական արտադրողների եկամուտների և ֆինանսական կայունության պաշտպանությանը, աղետային ռիսկերի տնտեսական հետևանքների նվազեցմանը և գյուղատնտեսության երկարաժամկետ զարգացման համար ավելի կայուն ֆինանսական միջավայրի ձևավորմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ապահովագրական ոլորտի մասնագետներին, գյուղատնտեսության ոլորտի պատասխանատուներին, ապահովագրական ընկերությունների աշխատակիցներին, գյուղատնտեսական տնտեսությունների ղեկավարներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Կենսաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է դեռահասների ագրեսիվության երևույթի հոգեֆիզիոլոգիական ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով վարքային, նյարդային և սոցիալական գործոնների փոխազդեցությունը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են դեռահասության շրջանում տեղի ունեցող հորմոնալ փոփոխությունները, կենտրոնական նյարդային համակարգի հասունացման առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը հուզական կարգավորման ու իմպուլսային վարքի վրա։ Աշխատությունում դիտարկվում է ագրեսիվ վարքի դրսևորման տարբեր ձևերը՝ ռեակտիվ, պրոակտիվ և սոցիալապես պայմանավորված ագրեսիա, ինչպես նաև դրանց կապը անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունների հետ։

Իրավաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է իրավական ռեժիմի ինստիտուտի տեսական-իրավական վերլուծությանը ազգային իրավական համակարգի շրջանակներում՝ բացահայտելով դրա էությունը, կառուցվածքը և գործառույթային նշանակությունը։ Աշխատության մեջ իրավական ռեժիմը դիտարկվում է որպես իրավունքի նորմերի, ինստիտուտների և իրավական հարաբերությունների համակարգված ամբողջություն, որը կարգավորում է հասարակական կյանքի որոշակի ոլորտներում վարքագծի թույլատրելի, պարտադիր և արգելված սահմանները։ Վերլուծվում են իրավական ռեժիմի ձևավորման հիմքերը, դրա տեսակները՝ ընդհանուր և հատուկ, ինչպես նաև դրանց դրսևորումները պետական կառավարման, տնտեսական հարաբերությունների, հասարակական անվտանգության և մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավական ռեժիմի արդյունավետության վրա ազդող գործոններին՝ իրավական կարգավորման հստակությանը, իրավակիրառ պրակտիկայի հետևողականությանը և ինստիտուցիոնալ կայունությանը։ Աշխատությունը նաև քննարկում է իրավական ռեժիմի փոխհարաբերությունը իրավական պետության սկզբունքների հետ՝ ընդգծելով, որ այն հանդիսանում է իրավակարգի ապահովման և հասարակական հարաբերությունների կայունացման կարևոր մեխանիզմ։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է իրավական կանխավարկածների ճյուղային մոտեցումների միասնականացման ընդհանուր տեսության հայեցակարգի մշակմանը՝ ընդգծելով իրավական մտածողության կառուցվածքային հիմքերը, կանխավարկածների կիրառման մեխանիզմները և դրանց համակարգային նշանակությունը տարբեր իրավունքի ճյուղերում։ Գրքում վերլուծվում են իրավական կանխավարկածների էությունը որպես իրավական կարգավորման կարևոր գործիք, դրանց դերը իրավական որոշումների ընդունման, ապացուցման բեռի բաշխման և իրավահարաբերությունների կայունության ապահովման գործում։ Հեղինակը դիտարկում է կանխավարկածների տարբեր տեսակները՝ իրավական, փաստական և դատավարական, ինչպես նաև դրանց կիրառման առանձնահատկությունները քաղաքացիական, քրեական, վարչական և սահմանադրական իրավունքի ոլորտներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ճյուղային իրավակարգավորումների միջև առկա տարբերությունների հաղթահարման և միասնական տեսական մոտեցման ձևավորման անհրաժեշտությանը, որը թույլ կտա ապահովել իրավական համակարգի ներքին համահունչությունը և կանխատեսելիությունը։ Աշխատությունում ներկայացվում է մեթոդաբանական մոտեցում, որը ներառում է իրավական վերլուծության, համեմատական իրավագիտության և համակարգային-կառուցվածքային մեթոդների համադրություն՝ որպես միասնական տեսության մշակման հիմք։ Քննարկվում են նաև իրավական կանխավարկածների կիրառման հիմնախնդիրները դատական պրակտիկայում և դրանց ազդեցությունը արդարադատության արդյունավետության վրա։ Նյութը նպատակ ունի ձևավորել միասնական տեսական հենք, որը կօգնի հստակեցնել իրավական կանխավարկածների տեղը և դերը ժամանակակից իրավական համակարգերում՝ ապահովելով դրանց ավելի հետևողական և գիտականորեն հիմնավորված կիրառություն։

Այլ առարկաներ

800 ՄՎտ հզորությամբ ԿԷԿ-ի (կոնդենսացիոն էլեկտրակայան) նախագծումը ենթադրում է բարձր հզորության ջերմային էլեկտրակայանի համալիր ինժեներական համակարգի ձևավորում, որի հիմնական նպատակն է վառելիքի քիմիական էներգիան վերածել էլեկտրական էներգիայի՝ բարձր արդյունավետությամբ և կայուն աշխատանքային ռեժիմով։ Նման կայանի հիմքում սովորաբար կիրառվում է գոլորշային տուրբինային ցիկլ (Ռանկինի ցիկլ), որտեղ վառելիքի այրման արդյունքում ստացված ջերմությունը օգտագործվում է ջուրը գոլորշիացնելու համար, իսկ բարձր ճնշման գոլորշին պտտեցնում է տուրբինը, որը միացված է գեներատորին։ 800 ՄՎտ հզորությամբ կայանը սովորաբար կազմված է մի քանի էներգաբլոկներից (օրինակ՝ 2×400 ՄՎտ կամ 4×200 ՄՎտ սխեմա), ինչը բարձրացնում է հուսալիությունը և թույլ է տալիս իրականացնել փուլային շահագործում ու սպասարկում։ Որպես վառելիք կարող են օգտագործվել բնական գազ, ածուխ կամ մազութ, սակայն ժամանակակից նախագծերում առավել հաճախ նախընտրելի է բնական գազը՝ բարձր արդյունավետության և ցածր արտանետումների պատճառով։ Կայանի հիմնական ենթահամակարգերն են՝ կաթսայական բաժին (բոյլերներ), գոլորշային տուրբիններ, էլեկտրական գեներատորներ, կոնդենսացիոն համակարգ, սառեցման աշտարակներ, վառելիքի մատակարարման համակարգ, ավտոմատ կառավարման և պաշտպանական համակարգեր, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի պաշտպանության սարքավորումներ՝ ծխագազերի մաքրման ֆիլտրեր և արտանետումների նվազեցման տեխնոլոգիաներ։ Նախագծման ընթացքում կարևոր են արդյունավետության (էլեկտրական ԿՊԴ), վառելիքի սպառման նվազեցման, ջերմային կորուստների կրճատման և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության նվազեցման հաշվարկները։ Բացի տեխնիկական լուծումներից, անհրաժեշտ է հաշվի առնել կայանի տեղադիրքը՝ վառելիքի աղբյուրներին և ջրային ռեսուրսներին մոտ լինելը, ինչպես նաև էլեկտրաէներգիայի սպառման կենտրոններին կապը՝ փոխանցման կորուստները նվազեցնելու համար։ Այսպիսի հզորության ԿԷԿ-ը սովորաբար ունի ռազմավարական նշանակություն ազգային էներգետիկ համակարգում՝ ապահովելով բազային էլեկտրաէներգիայի արտադրություն և կայունություն ցանցում։

Մանկավարժություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է դասավանդողների և ուսանողների փոխգործակցության կատարելագործման հիմնախնդրի ուսումնասիրությանը՝ որպես կրթական գործընթացի արդյունավետության և ուսուցման որակի բարձրացման կարևոր նախապայման։ Բարձրագույն կրթության ժամանակակից համակարգում դասավանդող-ուսանող հարաբերությունները աստիճանաբար անցնում են միայն գիտելիքի փոխանցման մոդելից դեպի համագործակցային, երկխոսային և ուսանողակենտրոն մոտեցում, որտեղ ուսանողը հանդես է գալիս ոչ թե որպես տեղեկատվության պասիվ ստացող, այլ որպես ուսումնական գործընթացի ակտիվ մասնակից։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել դասավանդողների և ուսանողների փոխհարաբերությունների մանկավարժական, հոգեբանական և հաղորդակցական առանձնահատկությունները։ Կարևոր նշանակություն ունի վստահության, փոխադարձ հարգանքի, համագործակցության և բաց հաղորդակցության ձևավորումը, քանի որ բարենպաստ միջավայրը նպաստում է ուսանողների ակտիվ մասնակցությանը, հարցադրումներ կատարելու պատրաստակամությանը, ինքնուրույն մտածողության և ստեղծագործական կարողությունների զարգացմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է դասավանդողի դերի փոփոխությունը ժամանակակից կրթական միջավայրում։ Դասավանդողը պետք է ոչ միայն ներկայացնի ուսումնական նյութը, այլև կազմակերպի քննարկումներ, խթանի ուսանողների ինքնուրույն աշխատանքը, տրամադրի կառուցողական հետադարձ կապ և աջակցի նրանց անհատական կրթական կարիքների բացահայտմանը։ Այս մոտեցումը պահանջում է հաղորդակցական և մանկավարժական համապատասխան հմտությունների զարգացում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ուսանողների ակտիվության վրա ազդող գործոններին։ Ուսումնական մոտիվացիան, դասընթացի կազմակերպման ձևը, գնահատման մեթոդները, դասավանդողի հաղորդակցական ոճը, խմբում ձևավորված հոգեբանական մթնոլորտը և ուսանողների անհատական առանձնահատկությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ փոխգործակցության որակի վրա։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել հետադարձ կապի կազմակերպմանը։ Ժամանակին, հստակ և կառուցողական արձագանքը հնարավորություն է տալիս ուսանողին հասկանալ սեփական առաջընթացը, բացահայտել դժվարությունները և ուղղել ուսումնառության գործընթացը։ Միաժամանակ դասավանդողի համար ուսանողների արձագանքները կարևոր աղբյուր են դասավանդման մեթոդների արդյունավետությունը գնահատելու և անհրաժեշտ փոփոխություններ կատարելու համար։ Ժամանակակից թվային կրթական միջավայրի զարգացումը նույնպես փոխում է դասավանդողների և ուսանողների փոխգործակցության ձևերը։ Առցանց հարթակները, էլեկտրոնային ուսումնական նյութերը, տեսաժողովները, քննարկումների ֆորումները և թվային գնահատման գործիքները հնարավորություն են տալիս ընդլայնել հաղորդակցությունը լսարանի սահմաններից դուրս։ Սակայն դրանց արդյունավետ կիրառումը պահանջում է համապատասխան թվային գրագիտություն, հստակ հաղորդակցական կանոններ և ուսումնական գործընթացի ճիշտ կազմակերպում։ Աշխատության շրջանակում կարող են բացահայտվել նաև փոխգործակցությանը խոչընդոտող խնդիրները՝ հաղորդակցության միակողմանիությունը, ուսանողների պասիվությունը, չափազանց ձևական հարաբերությունները, անհատական մոտեցման պակասը, կարծրատիպային դասավանդման մեթոդները և հետադարձ կապի անբավարարությունը։ Դրանց հաղթահարման նպատակով կարող են առաջարկվել ինտերակտիվ և համագործակցային ուսուցման մեթոդների ընդլայնում, քննարկումների և խմբային աշխատանքների կազմակերպում, նախագծային ուսուցման կիրառում, անհատական խորհրդատվության զարգացում և ուսանողների կարծիքի պարբերական ուսումնասիրություն։ Գործնական նշանակություն ունի նաև դասավանդողների մասնագիտական վերապատրաստումը, որի ընթացքում կարող են զարգացվել հաղորդակցական, կոնֆլիկտների կառավարման, կրթական տեխնոլոգիաների կիրառման և ուսանողակենտրոն ուսուցման հմտությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը դասավանդողների և ուսանողների փոխգործակցությունը դիտարկում է որպես երկկողմանի և շարունակական գործընթաց, որի արդյունավետությունը պայմանավորում է ոչ միայն ուսումնական նյութի յուրացման մակարդակը, այլև ուսանողի անձնական և մասնագիտական զարգացման հնարավորությունները։ Փոխադարձ հարգանքի, համագործակցության, վստահության և արդյունավետ հետադարձ կապի վրա հիմնված կրթական միջավայրի ձևավորումը կարող է նպաստել բարձրագույն կրթության որակի բարձրացմանը և ուսումնական գործընթացի առավել արդյունավետ կազմակերպմանը։