Նշանավոր և հիշարժան տարեթվերի օրացույց 1971: Հունվար, փետրվար, մարտ

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության զարգացման արդյունքում առաջացող բնապահպանական հետևանքների քանակական գնահատման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ տնտեսության աճի և շրջակա միջավայրի պահպանության փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ տնտեսական գործունեությունը միաժամանակ ստեղծում է արտադրական և սոցիալական արդյունքներ, սակայն կարող է առաջացնել նաև բնական ռեսուրսների սպառում, շրջակա միջավայրի աղտոտում և էկոհամակարգերի վրա բացասական ազդեցություններ։ ՀՀ պետական փաստաթղթերում նույնպես նշվում է, որ տնտեսական գործունեության և բնապահպանական խնդիրների միջև առկա է անմիջական կապ, իսկ հիմնական մարտահրավերների թվում են ռեսուրսների գերշահագործումը, օդի և ջրերի աղտոտումը, հողերի դեգրադացիան, կենսաբազմազանության կորուստը և թափոնների ոչ պատշաճ կառավարումը։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունը բնապահպանական ազդեցությունները ոչ միայն որակական, այլև քանակական ցուցանիշներով գնահատելու փորձն է։ Այդ նպատակով կարող են ուսումնասիրվել տնտեսական աճի, արտադրության ծավալների, էներգիայի և բնական ռեսուրսների օգտագործման, արտանետումների, աղտոտվածության և բնապահպանական վնասների միջև փոխկապակցվածությունները։ Քանակական գնահատումը հնարավորություն է տալիս տնտեսական զարգացման տարբեր սցենարների պայմաններում հաշվարկել շրջակա միջավայրի վրա հնարավոր ազդեցությունները և բացահայտել այն գործոնները, որոնք առավել մեծ ազդեցություն ունեն էկոլոգիական վիճակի փոփոխության վրա։ Ուսումնասիրության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել վիճակագրական վերլուծություն, տնտեսամաթեմատիկական և էկոնոմետրիկ մոդելներ, կանխատեսման մեթոդներ և տարբեր ցուցանիշների համակարգեր։ Հայաստանի վերաբերյալ նմանատիպ հետազոտություններում կիրառվել են նաև էկոլոգիական ճնշումը քանակապես ներկայացնող ցուցանիշներ և տնտեսաչափական մոտեցումներ՝ տնտեսական աճի ու բնապահպանական ազդեցության միջև երկարաժամկետ և կարճաժամկետ կապերը գնահատելու համար։ Կարևոր ուղղություն է նաև բնապահպանական ցուցանիշների ճիշտ ընտրությունը, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս տարբեր բնապահպանական գործընթացներն ու դրանց փոփոխության միտումները ներկայացնել չափելի ձևով և օգտագործել դրանք քաղաքականության մշակման ու մոնիթորինգի համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ տնտեսական գործունեության տարբեր ոլորտների՝ արդյունաբերության, էներգետիկայի, գյուղատնտեսության, տրանսպորտի և հանքարդյունաբերության բնապահպանական ազդեցություններին։ Հատուկ նշանակություն կարող է ունենալ հանքարդյունաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ Հայաստանում տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական շահերի միջև հակասությունները հատկապես ակնառու են բնական պաշարների արդյունահանման ոլորտում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել ոչ միայն աղտոտման կամ ռեսուրսների սպառման ուղղակի ազդեցությունները, այլև դրանց տնտեսական արժեքը՝ առողջապահական ծախսերի, արտադրողականության կորուստների, վերականգնման անհրաժեշտ ծախսերի և այլ հնարավոր հետևանքների միջոցով։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բնապահպանական խնդիրները ներառել տնտեսական որոշումների կայացման գործընթացում և գնահատել այն իրական «արժեքը», որը կարող է ունենալ տնտեսական աճի որոշակի մոդելը հասարակության և բնության համար։ Կարևորվում է նաև արտաքին ազդեցությունների խնդիրը, երբ արտադրական գործունեությունից ստացվող տնտեսական օգուտը և դրա բնապահպանական վնասը կրող կողմերը կարող են տարբեր լինել։ Այդ հանգամանքը հիմնավորում է պետական կարգավորման, բնապահպանական հարկերի ու վճարների, տնտեսական խթանների և բնապահպանական սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը։ ՀՀ-ում բնապահպանական և բնօգտագործման վճարները դիտարկվել են նաև որպես բնապահպանական ծրագրերի ֆինանսավորման հնարավոր տնտեսական հիմք։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտագործվել կայուն զարգացման քաղաքականության մշակման համար՝ տնտեսական աճը բնապահպանական սահմանափակումների հետ համադրելու նպատակով։ Ժամանակակից մոտեցումներում այս խնդիրը կապվում է կանաչ և շրջանաձև տնտեսության անցման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, ցածր ածխածնային զարգացման և բնապահպանական ցուցանիշների մշտադիտարկման հետ։ ՀՀ մինչև 2030 թվականը կանաչ, կայուն և շրջանաձև տնտեսության զարգացման շրջանակային ծրագիրը նույնպես նախատեսում է բնապահպանական ցուցանիշների և մշտադիտարկման համակարգերի կիրառություն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, բնապահպանական տնտեսագիտության մասնագետներին, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության ոլորտի հետազոտողներին, բնապահպաններին, վիճակագիրներին և տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորմամբ զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրության հիմնական արժեքն այն է, որ այն տնտեսական զարգացման և բնապահպանական փոփոխությունների միջև կապը դիտարկում է չափելի և վերլուծելի համակարգի շրջանակում՝ հնարավորություն տալով ոչ միայն արձանագրել տնտեսական գործունեության էկոլոգիական հետևանքները, այլև գնահատել դրանց չափը, կանխատեսել հնարավոր զարգացումները և գիտականորեն հիմնավորել բնապահպանական ու տնտեսական քաղաքականության փոխկապակցված լուծումները։

Բժշկություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ֆիբրոմիալգիայի ախտորոշման և արդյունավետ վարարման սկզբունքներին ընտանեկան բժշկի պրակտիկայում՝ ընդգծելով այս քրոնիկ ցավային համախտանիշի բազմագործոն բնույթը և կլինիկական կառավարման առանձնահատկությունները։ Նյութում վերլուծվում են հիվանդության հիմնական ախտանշանները՝ տարածված մկանային ցավ, հոգնածություն, քնի խանգարումներ և կոգնիտիվ դժվարություններ, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը հիվանդի կյանքի որակի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ախտորոշման գործընթացին, որը հիմնականում հիմնված է կլինիկական գնահատման վրա՝ բացառելով այլ օրգանական պաթոլոգիաներ, քանի որ լաբորատոր կամ պատկերային հստակ ախտորոշիչ մարկերներ բացակայում են։ Քննարկվում են նաև բուժման համալիր մոտեցումները՝ ներառյալ ցավի կառավարման դեղորայքային միջոցները, հակադեպրեսանտների և նեյրոմոդուլյատորների կիրառումը, ինչպես նաև ոչ դեղորայքային մեթոդները՝ ֆիզիկական ակտիվության աստիճանական բարձրացում, հոգեբանական աջակցություն և ճանաչողական-վարքային թերապիա։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ ընտանեկան բժշկի դերը առանցքային է վաղ ճանաչման, երկարաժամկետ մոնիթորինգի և բազմամասնագիտական մոտեցման համակարգման գործում՝ ապահովելու համար հիվանդների կայուն վիճակի պահպանումը և կյանքի որակի բարելավումը։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է վինիլացետատ–ջուր համակարգում պոլիմերների ջրային դիսպերսիաների ստացման բաղադրատոմսերի մշակմանը՝ ստատիկ, առանց էմուլգատորի պայմաններում։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ջրային միջավայրում պոլիմերացման գործընթացի կազմակերպման և կառավարման խնդիրը, որի լուծումը պահանջում է հաշվի առնել մոնոմերի, ջրի և ռեակցիայի այլ բաղադրիչների փոխազդեցությունները, ինչպես նաև պոլիմերացման կինետիկական և ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունները։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են առանց էմուլգատորի համակարգերում կայուն պոլիմերային դիսպերսիաների ձևավորման պայմանները, գործընթացի վրա ազդող հիմնական գործոնները և ստացվող արտադրանքի հատկությունների փոփոխությունը տարբեր տեխնոլոգիական ռեժիմների դեպքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բաղադրության ընտրությանը, բաղադրիչների հարաբերակցություններին, պոլիմերացման պայմաններին և այնպիսի պարամետրերի վերահսկմանը, որոնք որոշում են դիսպերսիայի կայունությունը, մասնիկների բնութագրերը և պոլիմերային նյութի որակը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացված դիսպերսիաների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների գնահատումը և դրանց կապի բացահայտումը սինթեզի պայմանների հետ։ Առանց էմուլգատորի համակարգի կիրառումը հետաքրքրություն է ներկայացնում այն պատճառով, որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել պոլիմերացման մեխանիզմներն ավելի պարզեցված բաղադրությամբ և ստանալ նյութեր, որոնց հատկությունների վրա չեն ազդում ավանդական մակերևութաակտիվ հավելումների մնացորդները։ Աշխատանքը կարող է ընդգրկել նաև ստացված դիսպերսիաների կայունության, մասնիկների չափերի, պոլիմերային բաղադրության, ռեակցիայի ընթացքի և վերջնական արտադրանքի կիրառական հատկությունների համեմատական գնահատում։ Առաջարկվող բաղադրատոմսերի մշակումը նպատակ ունի որոշել այն պայմանների համակցությունները, որոնց դեպքում հնարավոր է ստանալ պահանջվող բնութագրերով ջրային պոլիմերային համակարգեր և ապահովել սինթեզի վերարտադրելիություն։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է պոլիմերների քիմիայի և տեխնոլոգիայի տեսանկյունից, քանի որ ջրային դիսպերսիաները լայնորեն կիրառվում են ծածկույթների, սոսինձների, կապակցանյութերի և այլ պոլիմերային նյութերի արտադրության մեջ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պոլիմերային քիմիայի, կոլոիդային քիմիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի և նյութագիտության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար՝ որպես վինիլային մոնոմերների ջրային միջավայրում պոլիմերացման և էմուլգատորազուրկ դիսպերսիաների ստացման ուսումնասիրության նյութ։

Մենեջմենթ

Գրքում գործարարությունը ներկայացվում է որպես նախաձեռնողական և ռիսկի հետ կապված գործունեություն, որի նպատակն է շահույթի ստացումը և արժեքի ստեղծումը։ Հեղինակը բացատրում է, թե ինչ դեր ունի գործարարը՝ որպես նոր գաղափարների իրականացնող, ռեսուրսների կազմակերպող և որոշումներ ընդունող անձ։ Աշխատության մեջ քննարկվում են բիզնեսի ստեղծման հիմնական փուլերը՝ գաղափարի առաջացում, շուկայի ուսումնասիրություն, բիզնես պլանի կազմում, ֆինանսական միջոցների ներգրավում և գործունեության կազմակերպում։ Նշվում է, որ հաջող բիզնես սկսելու համար կարևոր է ճիշտ գնահատել շուկան, մրցակցությունը և հնարավոր ռիսկերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև բիզնեսի կառավարմանը։ Ներկայացվում են կազմակերպության կառուցվածքի ձևավորման, աշխատուժի կառավարման, մարքեթինգի և ֆինանսների վերահսկման հիմնական մոտեցումները։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ արդյունավետ գործարարությունը պահանջում է համակարգված և ճկուն կառավարում։ Գրքում անդրադարձ կա նաև ձեռնարկատիրական միջավայրին՝ իրավական, տնտեսական և սոցիալական պայմաններին, որոնք ազդում են բիզնեսի զարգացման վրա։ Քննարկվում են փոքր և միջին բիզնեսի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց դերը տնտեսության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ, այս աշխատությունը տալիս է գործարարության մասին հիմնարար գիտելիքներ՝ ընդգծելով նախաձեռնողականության, պատասխանատվության և ճիշտ որոշումների կարևորությունը բիզնեսում հաջողության հասնելու համար։

Պատմություն

Издание представляет собой ценный историко-документальный источник, посвящённый становлению и деятельности Московского Армянского Лазаревского института восточных языков. Оно было опубликовано в Санкт-Петербурге в 1839 году и включает собрание высочайших указов и актов, связанных с учреждением, организацией и функционированием института, дополненное обзором его основания, состава и целей; библиографические сведения указывают объём в 271 страницу, а отдельные экземпляры насчитывают XI, 259 страниц. G GBS SPB +1 Содержание издания позволяет рассматривать историю учебного заведения не только как историю отдельной образовательной организации, но и в более широком контексте развития армянского образования, государственной образовательной политики Российской империи и формирования востоковедческого знания в XIX веке. Учреждение возникло благодаря инициативе и средствам семьи Лазаревых: средства на создание школы для армянского юношества были завещаны Иваном Лазаревичем Лазаревым, а непосредственное осуществление замысла связано с его братом Екимом Лазаревым. Учебное заведение открылось в 1814 году как Армянское училище господ Лазаревых, в 1827 году перешло в ведение Министерства народного просвещения и было преобразовано в институт, а в 1830 году для него было утверждено специальное постановление, определявшее его устройство и задачи. R Russian State Library Документы и обзор позволяют проследить, каким образом первоначальная идея создания национального образовательного учреждения постепенно приобрела более широкое значение. Наряду с подготовкой армянской молодёжи большое внимание уделялось изучению восточных языков и распространению знаний о народах и странах Азии. В институте изучались, в частности, армянский, персидский, турецкий и арабский языки, причём возможность обучения не ограничивалась исключительно армянами. R Russian State Library Таким образом, издание представляет интерес для изучения раннего этапа развития российского востоковедения и подготовки специалистов, связанных с восточными языками и регионами. Существенную ценность имеют также сведения об организационной структуре учреждения, составе учащихся, условиях обучения, порядке управления, материальном обеспечении и принципах функционирования, позволяющие реконструировать повседневную и административную сторону его деятельности. Само издание относится к числу специально подготовленных документальных публикаций по истории института; исследователи отмечают, что дореволюционные публикации о нём часто издавались при содействии и на средства его попечителей, поэтому при работе с ними важно учитывать особенности составления и публикации документов. O Orient Institute Особую ценность материал приобретает как первичный или близкий к первичным источникам комплекс, поскольку в нём собраны официальные акты, отражающие государственное отношение к учреждению и изменения его статуса. В совокупности документы дают возможность изучать не только историю самого института, но и вопросы армянской образовательной политики, культурного взаимодействия армянского и русского обществ, развития востоковедения и роли частной благотворительной инициативы в создании образовательных учреждений. Издание представляет интерес для историков, арменоведов, востоковедов, специалистов по истории образования, исследователей русско-армянских отношений, библиографов и всех, кто изучает культурное и образовательное наследие семьи Лазаревых. Оно также имеет значительную источниковедческую ценность, поскольку позволяет сопоставлять официальные документы с последующими историческими исследованиями и реконструировать важный период становления одного из наиболее известных армянских образовательных центров Москвы.

Գրականություն

Իսպանական արձակն իր հարուստ պատմության ընթացքում անցել է մի քանի գլխավոր փուլերով, որոնք արտացոլում են հասարակության, քաղաքականության և մշակութային զարգացման փոփոխությունները։ Միջնադարում առաջացել են ավանդական պատմվածքներ, գեղարվեստական վիպերգություններ և եկեղեցական թեմաներով գրական ստեղծագործություններ, որտեղ գերիշխում էին բարոյականության, հերոսության և կրոնական արժեքների թեմաները։ 16–17-րդ դարերում ոսկե դարաշրջանը (Siglo de Oro) բերեց իսպանական գրականության զարթոնքը, երբ առաջացան հայտնի վեպեր, պիեսներ և պատմվածքներ՝ հասուն գեղարվեստական ձևով, որտեղ խորքային կերպարները և սոցիալական քննադատությունը սկսեցին կարևոր դեր խաղալ։ 18–19-րդ դարերում արձակը զարգացավ դեպի ռեալիզմ և նատուրալիզմ՝ ավելի շատ ուշադրություն դարձնելով հասարակական խնդիրներին, միջին խավի կյանքի մանրամասներին և մարդկային հոգեբանությանը, ինչպես վկայում են Բենիտո Պերես Գալդոսի և Մարիա Ասունսիոնի ստեղծագործությունները։ 20-րդ դարում իսպանական արձակը նորանոր ձևեր է ընդունել, ներառելով մոդեռնիզմի և հետմոդեռնիզմի տարրեր, խորհրդանշական ու հոգեբանական մոտեցումներ, ինչպես նաև փորձարարական լեզու ու կառուցվածք՝ արտացոլելով անհատի ներքին աշխարհը, ժամանակակից հասարակության մարտահրավերները և մշակութային ինքնությունը, որի լավագույն օրինակներն են Խուան Ռամոն Խիմենեսի, Միգել դե Ունամունոյի և Կարլոս Ֆուենտեսի ստեղծագործությունները։ Այս կերպ, իսպանական արձակը կարելի է դիտարկել որպես հարուստ, բազմաշերտ մշակույթ, որի հիմնական փուլերը արտացոլում են միջնադարյան ավանդույթները, ոսկե դարաշրջանի վարպետությունը, ռեալիստական մոտեցումները և 20-րդ դարի ժամանակակից փորձարարությունը, ինչը թույլ է տալիս հասկանալ իսպանական հասարակության, հոգեբանության և մշակութային արժեքների փոփոխությունը գրականության լեզվով։