Оценка изменений суточного профиля артериального давления и показателей ригидности артерий под влиянием антигипертензивных лекарств больных артериальной гипертонией

История

Գրականագիտական, պատմամշակութային և ճանաչողական բնույթի աշխատությունը նվիրված է պատմության և գրականության փոխհարաբերությունների, գրական ստեղծագործություններում պատմական իրադարձությունների արտացոլման, ինչպես նաև գրողների աշխարհայացքի և գեղարվեստական մտածողության միջոցով անցյալի ընկալման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության հիմնական ուղղությունը կապված է պատմական թեմատիկայով գրական երկերի քննարկման, դրանց գաղափարական և գեղարվեստական արժեքների բացահայտման, պատմական իրականության ու հեղինակային երևակայության փոխազդեցության և ընթերցողի պատմական գիտակցության ձևավորման հարցերի հետ։ Գրականությունը պատմական անցյալի ճանաչման յուրահատուկ միջոց է, քանի որ հնարավորություն է տալիս ոչ միայն անդրադառնալու տարբեր ժամանակաշրջանների իրադարձություններին, այլև պատկերացնելու տվյալ ժամանակների հասարակական հարաբերությունները, մարդկային ճակատագրերը, բարոյական պատկերացումները և մշակութային միջավայրը։ Պատմական իրադարձությունների գեղարվեստական ներկայացումը տարբերվում է պատմագիտական ուսումնասիրությունից, քանի որ գրողը կարող է օգտագործել կերպարների հոգեբանական նկարագրությունը, երկխոսությունները, գեղարվեստական պատկերները և ստեղծագործական երևակայությունը՝ անցյալի մասին սեփական մեկնաբանությունը ձևավորելու նպատակով։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է պատմական թեմաներով գրված գրքերի բովանդակային առանձնահատկությունները, դրանցում ներկայացված իրադարձությունների և կերպարների մեկնաբանությունը, ինչպես նաև գրական ստեղծագործությունների ճանաչողական ու դաստիարակչական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի պատմական վեպերի, վիպակների, պատմվածքների, հուշագրությունների և գրական այլ ժանրերի հնարավորությունները հասարակության պատմական հիշողության պահպանման ու փոխանցման գործում։ Հետազոտական և մեկնաբանական հետաքրքրություն է ներկայացնում այն հանգամանքը, որ տարբեր հեղինակներ կարող են միևնույն պատմական իրադարձությունը ներկայացնել տարբեր տեսանկյուններից՝ պայմանավորված իրենց ապրած ժամանակաշրջանով, գաղափարական դիրքորոշումներով, գեղագիտական նախասիրություններով և ստեղծագործական նպատակներով։ Այս համատեքստում կարևոր նշանակություն ունի պատմական փաստի և գեղարվեստական հորինվածքի հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Գրական ստեղծագործությունը կարող է հիմնվել իրական իրադարձությունների, պատմական փաստաթղթերի, ժամանակակիցների վկայությունների և ժողովրդական հիշողության վրա, սակայն դրանց գեղարվեստական վերամշակումը հաճախ ենթադրում է կերպարների, իրավիճակների և իրադարձությունների հեղինակային մեկնաբանություն։ Այդ պատճառով պատմական թեմատիկայով գրականության ընթերցումը պահանջում է տարբերակել փաստագրական տեղեկությունը գեղարվեստական պատկերավորումից և հաշվի առնել ստեղծագործության ժանրային առանձնահատկությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է գրողների կողմից պատմական անհատականությունների ներկայացման ուսումնասիրությունը։ Պատմական գործիչների, հասարակական առաջնորդների, մտավորականների և սովորական մարդկանց կերպարների միջոցով գրականությունը կարող է բացահայտել պատմական իրադարձությունների մարդկային կողմը, անձնական ընտրությունների նշանակությունը և անհատի ու հասարակության փոխհարաբերությունները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում այն ստեղծագործությունները, որոնցում պատմական գործընթացները ներկայացվում են անհատական ճակատագրերի, ընտանեկան պատմությունների և սերունդների փոխհարաբերությունների միջոցով։ Նման գեղարվեստական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին ընկալելու պատմությունը ոչ միայն որպես թվականների և իրադարձությունների հաջորդականություն, այլև որպես մարդկային ապրումների, հասարակական փոփոխությունների և մշակութային շարունակականության ամբողջություն։ Աշխատության թեմատիկան կարող է ընդգրկել նաև ազգային պատմության և համաշխարհային պատմական իրադարձությունների գրական արտացոլման առանձնահատկությունները։ Հայ գրականության համատեքստում պատմական թեմատիկան կարևոր տեղ է զբաղեցնում ազգային ինքնագիտակցության, մշակութային ժառանգության, պատմական հիշողության և հասարակական արժեքների ներկայացման գործում։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում հայ գրողները դիմել են պատմական անցյալին՝ անդրադառնալով պետականության, ազատության, հասարակական պայքարի, ազգային ինքնության և մշակութային գոյատևման հիմնախնդիրներին։ Միաժամանակ համաշխարհային գրականության պատմական թեմաներով ստեղծագործությունները հնարավորություն են տալիս ծանոթանալու այլ ժողովուրդների պատմական փորձառությանը, հասարակական վերափոխումներին և մշակութային առանձնահատկություններին։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչներից կարող են լինել առանձին գրքերի շուրջ կառուցված քննարկումները, որոնց միջոցով ներկայացվում են ստեղծագործությունների հիմնական գաղափարները, պատմական միջավայրը, կերպարների փոխհարաբերությունները և հեղինակի գեղարվեստական մոտեցումները։ Գրքերի մասին զրույցի ձևաչափը հնարավորություն է տալիս գրականագիտական նյութը ներկայացնելու մատչելի, կենդանի և ընթերցողի համար հետաքրքիր եղանակով՝ համադրելով պատմական տեղեկությունները, գրական մեկնաբանությունները և ընթերցողական դիտարկումները։ Նման կառուցվածքը կարող է նպաստել ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը, գրական ստեղծագործությունների նկատմամբ հետաքրքրության բարձրացմանը և պատմական թեմաների շուրջ ինքնուրույն մտածողության ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի գրական երկերի համեմատական քննարկումը, քանի որ տարբեր հեղինակների ստեղծագործությունների համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պատմական իրադարձությունների ներկայացման ընդհանուր գծերը, գաղափարական տարբերությունները և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների բազմազանությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև գրականության և պատմական հիշողության փոխհարաբերությունները, մասնավորապես՝ այն հարցը, թե ինչպես են գեղարվեստական ստեղծագործությունները նպաստում անցյալի մասին հանրային պատկերացումների ձևավորմանը։ Գրական երկերը կարող են պահպանել որոշակի ժամանակաշրջանի հոգևոր մթնոլորտը, հասարակական մտահոգությունները և մշակութային արժեքները՝ միաժամանակ արտահայտելով դրանց նկատմամբ հեղինակի անհատական վերաբերմունքը։ Այս տեսանկյունից կարևոր է ուսումնասիրել նաև պատմական իրադարձությունների գեղարվեստական մեկնաբանությունների ազդեցությունը ընթերցողի աշխարհայացքի և արժեքային պատկերացումների վրա։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է գրականության կրթական և դաստիարակչական նշանակությանը։ Պատմական թեմաներով գրքերի քննարկումը կարող է նպաստել սովորողների և ընթերցողների պատմական գիտելիքների ընդլայնմանը, պատճառահետևանքային կապերի ընկալմանը, տարբեր ժամանակաշրջանների հասարակական կյանքի առանձնահատկությունների ճանաչմանը և քննադատական մտածողության զարգացմանը։ Առանձին ուշադրության են արժանի գրական ստեղծագործությունների միջոցով բարոյական ընտրության, մարդկային պատասխանատվության, արդարության, հայրենասիրության, հասարակական համերաշխության և մշակութային արժեքների պահպանման հարցերի քննարկման հնարավորությունները։ Միաժամանակ պատմական թեմաներով գեղարվեստական գրականության ճանաչողական նշանակությունը առավել ամբողջական է դառնում, երբ այն համադրվում է պատմագիտական գիտելիքների և հավաստի պատմական աղբյուրների հետ։ Աշխատության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել գրականագիտական, պատմահամեմատական, թեմատիկ, կերպարային և գաղափարագեղարվեստական վերլուծության մոտեցումներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել գրական երկերի պատմական հիմքերը, հեղինակային մեկնաբանությունների առանձնահատկությունները, ստեղծագործությունների գաղափարական ուղղվածությունը և դրանց տեղը գրական ու մշակութային գործընթացներում։ Աշխատության գիտաճանաչողական նշանակությունը պայմանավորված է պատմության և գեղարվեստական գրականության փոխազդեցության ուսումնասիրությամբ, պատմական թեմատիկայով ստեղծագործությունների մեկնաբանությամբ և ընթերցողական մշակույթի զարգացմանը նպաստող մոտեցումների ներկայացմամբ։ Դրա կիրառական արժեքը կապված է գրականության և պատմության դասավանդման, արտադասարանական ընթերցանության կազմակերպման, գրադարանային միջոցառումների, գրական քննարկումների և մշակութային կրթության ծրագրերի հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետներին, պատմաբաններին, մանկավարժներին, գրադարանավարներին, մշակութային ոլորտի մասնագետներին, ուսանողներին, աշակերտներին և պատմական ու գեղարվեստական գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների լայն շրջանակին։ Աշխատությունն ունի գրականագիտական, պատմաճանաչողական, կրթական և մշակութային նշանակություն՝ նպաստելով պատմական անցյալի գեղարվեստական ընկալման, գրական ստեղծագործությունների գաղափարական բովանդակության, հեղինակային աշխարհայացքի և պատմական հիշողության ձևավորման գործընթացների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Литература

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Վարդան Հակոբյանի պոեզիայի գեղագիտական համակարգի, բանաստեղծական մտածողության և գեղարվեստական աշխարհի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նրա ստեղծագործություններում արտահայտված հիմնական թեմաները, գաղափարական շեշտադրումները, պատկերային համակարգը և քնարական հերոսի առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանաստեղծական լեզվին, փոխաբերություններին, խորհրդանշաններին, գեղարվեստական արտահայտչամիջոցներին, ինչպես նաև ստեղծագործությունների կառուցվածքային և ոճական հատկանիշներին։ Վերլուծվում են ազգային մշակութային ավանդույթի և ժամանակակից բանաստեղծական մտածողության փոխհարաբերությունները, բնության, մարդու, հայրենիքի, ժամանակի և գոյության թեմաների գեղարվեստական մեկնաբանությունները։ Քննարկվում են նաև բանաստեղծի անհատական ոճի ձևավորման սկզբունքները, քնարական խոսքի հուզական և փիլիսոփայական շերտերը, ինչպես նաև գեղագիտական արժեքների արտահայտման եղանակները։ Ստեղծագործությունների համակարգային ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հեղինակի պոետիկայի բնորոշ հատկանիշները և նրա բանաստեղծական աշխարհի ներքին ամբողջականությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ժամանակակից հայ գրականությամբ, պոեզիայի տեսությամբ և անհատական հեղինակային ոճի ուսումնասիրությամբ զբաղվող գրականագետների, բանասերների ու համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

География

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարածքում գտնվող Փամբակ-Սևան-Սյունիք ակտիվ տեկտոնական խզվածքի հյուսիսարևմտյան և հարավարևելյան հատվածների մորֆոստրուկտուրային կառուցվածքի, երկրաբանական զարգացման և պալեոսեյսմաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են խզվածքային գոտու երկրաբանական և տեկտոնական կառուցվածքը, դրա ձևավորման ու զարգացման հիմնական օրինաչափությունները, ինչպես նաև ժամանակակից երկրադինամիկական գործընթացների ազդեցությունը տարածաշրջանի ռելիեֆի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ակտիվ խզվածքների երկրաձևաբանական արտահայտություններին, տեղանքի կառուցվածքային առանձնահատկություններին, մակերևութային տեղաշարժերի հետքերին և տեկտոնական շարժումների հետևանքով առաջացած ռելիեֆային ձևերին։ Ուսումնասիրվում են խզվածքի տարբեր հատվածների կառուցվածքային տարբերությունները, դրանց ակտիվության հնարավոր ցուցանիշները, երկրաբանական շերտերի տեղաշարժերը և սեյսմատեկտոնական գործընթացների տարածական առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են հնագույն երկրաշարժերի հետքերի հայտնաբերման, դրանց ժամանակագրության որոշման, ուժգնության գնահատման և կրկնելիության օրինաչափությունների բացահայտման պալեոսեյսմաբանական մեթոդները։ Կարևորվում են դաշտային երկրաբանական դիտարկումները, երկրաձևաբանական վերլուծությունը, խրամատային հետազոտությունները, երկրաբանական կտրվածքների ուսումնասիրությունը և տարածական տվյալների մշակման ժամանակակից տեխնոլոգիաները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել խզվածքի հյուսիսարևմտյան և հարավարևելյան հատվածների մորֆոստրուկտուրային բնութագրերը՝ դրանց սեյսմիկ ակտիվության, տեղաշարժերի բնույթի և զարգացման պատմության ընդհանրություններն ու տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում ակտիվ տեկտոնական գործընթացների և երկրաշարժերի առաջացման փոխկապակցվածությանը, երկրակեղևի դեֆորմացիաների գնահատմանը և սեյսմիկ վտանգի տարածական բաշխման խնդիրներին։ Առանձնացվում են խզվածքային գոտու սեյսմիկ ներուժի գնահատման, հնարավոր ուժեղ երկրաշարժերի վտանգի ուսումնասիրության, երկրաբանական տվյալների հավաստիության բարձրացման և սեյսմիկ ռիսկերի նվազեցման համար անհրաժեշտ գիտական տեղեկատվության ձևավորման հարցերը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի ակտիվ տեկտոնիկայի, երկրաշարժագիտության, պալեոսեյսմաբանության և տարածաշրջանային երկրադինամիկայի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել երկրաբանների, սեյսմաբանների, երկրաձևաբանների, երկրաֆիզիկոսների, սեյսմիկ վտանգի գնահատման մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Психология

Այս ուսումնասիրությունը ներկայացնում է ինքնության (իդենտիտետի) երևույթի կոնցեպտուալ վերլուծությունը՝ ընդգծելով դրա ձևավորման, զարգացման և դրսևորման հիմնական հոգեբանական մեխանիզմները։ Նշվում է, որ ինքնությունը բազմաշերտ կառուցվածք է, որը ներառում է անձի ինքնընկալումը, սոցիալական պատկանելության զգացումը, արժեքային կողմնորոշումները և կյանքի նպատակների համակարգը։ Վերլուծվում է, որ ինքնության ձևավորումը սկսվում է վաղ սոցիալականացման փուլերից և շարունակվում է ողջ կյանքի ընթացքում՝ ենթարկվելով ինչպես ներքին հոգեբանական փոփոխություններին, այնպես էլ սոցիալական միջավայրի ազդեցությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց միջոցով անհատը ինտեգրում է իր անձնական փորձառությունները սոցիալական դերերի և մշակութային նորմերի հետ՝ ձևավորելով կայուն կամ փոփոխվող ինքնության պատկեր։ Քննարկվում է նաև ինքնության ճգնաժամի երևույթը, որը կարող է առաջանալ կյանքի անցումային փուլերում կամ սոցիալական ճնշումների պայմաններում՝ ազդելով անձի ինքնահաստատման և որոշումների կայացման վրա։ Նշվում է, որ ինքնության զարգացման կարևոր գործոններ են ինքնագիտակցությունը, ռեֆլեքսիան, սոցիալական համեմատությունը և նշանակալի հարաբերությունները, որոնք միասին նպաստում են անձի ամբողջական ինքնընկալման ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ ինքնությունը դինամիկ և շարունակական գործընթաց է, որը ձևավորվում է անհատի ներքին աշխարհի և սոցիալական իրականության փոխազդեցության արդյունքում։

История

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ազգային ընդհանուր ժողովի քսանվեցերորդ նիստի պաշտոնական արձանագրությունը՝ պահպանելով ժողովի գործունեության, քննարկումների և ընթացակարգերի վերաբերյալ փաստագրական տեղեկությունները։ Այն կարևոր սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի հայ համայնքի հասարակական-քաղաքական կյանքի և ազգային հաստատությունների պատմության ուսումնասիրության համար։ Արձանագրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու ժողովական աշխատանքի կազմակերպմանը, օրակարգային հարցերի քննարկման ձևերին, մասնակիցների արտահայտած տեսակետներին և ընդունված որոշումների պաշտոնական ամրագրմանը։ Ազգային ընդհանուր ժողովի նման փաստաթղթերը լուսաբանում են հայ համայնքի ներկայացուցչական կառավարման ավանդույթները, հասարակական խնդիրների քննարկման մեխանիզմներն ու վարչական հարաբերությունների կազմակերպման սկզբունքները։ Դրանք նաև տեղեկություններ են պահպանում ժամանակաշրջանի պաշտոնական լեզվի, գրագրության ոճի և ժողովական մշակույթի մասին։ Նիստի արձանագրությունը կարող է ուսումնասիրվել նույն ժողովի այլ փաստաթղթերի հետ համադրությամբ՝ պարզելու քննարկումների շարունակականությունը, կառավարման հարցերի զարգացումը և ազգային հաստատության գործունեության առանձնահատկությունները։ Այն արժեքավոր փաստաթղթային նյութ է հայ ազգային ինքնակառավարման պատմությամբ, համայնքային հաստատություններով և 19-րդ դարի հայ հասարակական կյանքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։

История

Աշխատությունը վերաբերում է ազգերի պատմության և մարդկության հասարակական զարգացման ընթացքի մեկնաբանությանը՝ կրոնական ու փիլիսոփայական հայացքների համադրությամբ։ Վերնագրում հիշատակված արքեպիսկոպոս Պոսյուեն նույնացվում է ֆրանսիացի հոգևորական և մտածող Ժակ-Բենին Բոսյուեի հետ, որի պատմափիլիսոփայական մոտեցման մեջ կարևոր տեղ են զբաղեցնում աստվածային նախախնամության գաղափարը, պատմական իրադարձությունների փոխկապակցվածությունը և մարդկության հոգևոր զարգացման ընթացքը։ Հեղինակը պատմությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես անցյալի դեպքերի հաջորդականություն, այլև որպես մարդկային հասարակությունների ձևավորման, վերելքների ու անկումների և բարոյական փորձառության ամբողջություն։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս պատմական իրադարձությունները դիտարկել ավելի լայն՝ քաղաքակրթական և գաղափարական համատեքստում։ Երկրորդ հատորը շարունակությունն է նույն պատմական ու գաղափարական շարադրանքի և ընթերցողին հաղորդակից է դարձնում ազգերի անցյալի վերաբերյալ հեղինակի մեկնաբանություններին։ Աշխատությունը կարևոր է պատմության կրոնափիլիսոփայական ընկալման, եվրոպական պատմագրական մտքի և XIX դարի հայերեն թարգմանական գրականության ուսումնասիրության համար։