ոչ լեզվական հաղորդակցության ձևերը

Lեզվաբանություն

Աշխատանքը նվիրված է գեղարվեստական խորհրդանիշի ուսումնասիրությանը՝ որպես հեղինակի անհատական ոճի կարևոր և բնորոշ բաղադրիչի։ Այն դիտարկում է խորհրդանիշի դերը գրական ստեղծագործության իմաստային և գեղագիտական կառուցվածքում՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է կոնկրետ պատկեր, առարկա, երևույթ կամ կերպար ձեռք բերել բազմաշերտ և փոխաբերական նշանակություն։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ տարբեր հեղինակներ կարող են նույն խորհրդանիշը օգտագործել տարբեր իմաստային և գեղարվեստական նպատակներով՝ այն վերափոխելով սեփական աշխարհայացքի, ստեղծագործական մտածողության և արտահայտչական համակարգի համապատասխան։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է խորհրդանշական պատկերների ձևավորման սկզբունքները, դրանց կապը ստեղծագործության թեմատիկ և գաղափարական բովանդակության հետ, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ընթերցողի ընկալման վրա։ Կարևորվում է նաև հեղինակի անհատական ոճի և խորհրդանշական համակարգի փոխկապակցվածությունը, քանի որ կրկնվող պատկերները, մոտիվները և խորհրդանիշները կարող են ձևավորել ստեղծագործողի յուրահատուկ գեղարվեստական աշխարհը և դառնալ նրա ոճական ինքնատիպության ճանաչելի նշաններ։ Աշխատանքը կարող է ներառել տարբեր գրական ստեղծագործությունների վերլուծություն՝ բացահայտելու համար, թե ինչպես են խորհրդանիշները գործում տեքստի տարբեր մակարդակներում՝ բառային, պատկերային, կոմպոզիցիոն և գաղափարական։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդանիշի բազմիմաստությանը, ենթատեքստային նշանակությանը և կոնկրետ ստեղծագործության համատեքստում դրա իմաստի փոփոխությանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է գրական ստեղծագործության խորքային իմաստների բացահայտման և հեղինակի ստեղծագործական ինքնատիպության գնահատման համար՝ ցույց տալով, որ գեղարվեստական խորհրդանիշը ոչ միայն արտահայտչական միջոց է, այլև հեղինակի աշխարհընկալումն ու անհատական գեղարվեստական մտածողությունը ձևավորող էական տարր:

Մշակույթ

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Կոնստանտին Օրբելյանի ստեղծագործական ուղին և բազմակողմանի գործունեությունը՝ անդրադառնալով նրա ավանդին երաժշտական արվեստի զարգացման, կատարողական մշակույթի և մշակութային կյանքի կազմակերպման ոլորտներում։ Վերլուծվում են նրա ստեղծագործական սկզբունքները, երաժշտական մտածողության առանձնահատկությունները, գեղարվեստական ոճը և արվեստի նկատմամբ ունեցած մոտեցումները՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը ազգային և միջազգային երաժշտական միջավայրում։ Աշխատությունում լուսաբանվում են նրա գործունեության տարբեր փուլերը, ստեղծագործական համագործակցությունները, համերգային և կազմակերպչական աշխատանքը, ինչպես նաև նրա դերը երաժշտական կրթության, մշակութային քաղաքականության և նոր սերնդի արվեստագետների ձևավորման գործում։ Հեղինակը ներկայացնում է փաստագրական նյութեր, պատմական աղբյուրներ և մասնագիտական վերլուծություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել երաժշտի արվեստագիտական ժառանգության և նրա թողած նշանակալի ազդեցության մասին։ Գիրքը նախատեսված է երաժշտագետների, արվեստաբանների, ուսանողների, մշակույթի ոլորտի մասնագետների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական երաժշտարվեստի պատմությամբ և նշանավոր մշակութային գործիչների գործունեությամբ։

Քիմիա

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է 4,4-դիմեթօքսի-2E-բուտենալի հիման վրա ցածրամոլեկուլային կենսակարգավորիչների սինթեզի խնդիրներին և այդ ուղղությամբ իրականացվող օրգանական քիմիական հետազոտություններին։ Աշխատության կենտրոնում օրգանական միացությունների նպատակային սինթեզն է, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը և այն հնարավորությունները, որոնք ընձեռում է տվյալ ալդեհիդային միացությունը կենսաբանական ակտիվություն ունեցող նոր նյութերի ստացման համար։ Նման հետազոտությունները գտնվում են օրգանական սինթեզի և կենսաօրգանական քիմիայի սահմանագծում, քանի որ մի կողմից պահանջում են մշակել արդյունավետ քիմիական փոխարկումներ, իսկ մյուս կողմից՝ հաշվի առնել ստացվող միացությունների հնարավոր կենսաբանական ազդեցությունն ու կառուցվածք-ակտիվություն փոխհարաբերությունները։ 4,4-դիմեթօքսի-2E-բուտենալը կառուցվածքային առումով հետաքրքիր ելանյութ է, քանի որ պարունակում է միաժամանակ ալդեհիդային ֆունկցիոնալ խումբ, կրկնակի կապ և դիմեթօքսի խմբավորում։ Այս ֆունկցիոնալ խմբերի համակցությունը միացությանը տալիս է հետագա քիմիական ձևափոխությունների լայն հնարավորություն։ Ալդեհիդային խումբը կարող է մասնակցել տարբեր կոնդենսացման և նուկլեոֆիլային փոխազդեցությունների, իսկ կրկնակի կապը կարող է ենթարկվել միացման կամ այլ տրանսֆորմացիաների։ Դիմեթօքսի հատվածը ևս կարող է կարևոր դեր ունենալ մոլեկուլի հետագա վերափոխումների և թիրախային կառուցվածքների ձևավորման մեջ։ Հետազոտության կարևոր խնդիրը նման ելանյութի քիմիական ռեակցիոնունակության ուսումնասիրությունն է։ Ցածրամոլեկուլային կենսակարգավորիչների նպատակային ստացման համար անհրաժեշտ է ընտրել այնպիսի սինթետիկ սխեմաներ, որոնք հնարավորություն կտան վերահսկելի կերպով փոխել սկզբնական մոլեկուլի կառուցվածքը և ստանալ ցանկալի ֆունկցիոնալ խմբերով նոր ածանցյալներ։ Այս գործընթացում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն ռեակցիայի պայմանների ընտրությունը, ռեագենտների բնույթը, ջերմաստիճանը, լուծիչը, ռեակցիայի տևողությունը և միջանկյալ միացությունների կայունությունը։ Նպատակային օրգանական սինթեզի կարևոր սկզբունքն այն է, որ յուրաքանչյուր հաջորդ քիմիական փոխարկում պետք է ընտրվի ոչ միայն ցանկալի արտադրանքը ստանալու, այլև կողմնակի ռեակցիաները նվազեցնելու և վերջնական միացության մաքրությունն ապահովելու համար։ Աշխատության մեջ ցածրամոլեկուլային կենսակարգավորիչների հասկացությունը կապվում է այն օրգանական միացությունների հետ, որոնք փոքր մոլեկուլային զանգված ունենալով՝ կարող են ազդել կենսաբանական համակարգերի որոշակի գործընթացների վրա։ Այդպիսի միացությունները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել կենսաքիմիայի, դեղաքիմիայի, բույսերի ֆիզիոլոգիայի և կենսատեխնոլոգիայի համար։ Նոր կենսակարգավորիչների որոնումը սովորաբար հիմնված է կառուցվածքային բազմազանության ստեղծման վրա, որից հետո ստացված միացությունները կարող են ուսումնասիրվել կենսաբանական ակտիվության տեսանկյունից։ Այսպիսով, քիմիական սինթեզը տվյալ հետազոտության մեջ ոչ թե վերջնական նպատակ է, այլ կենսաբանական նշանակություն ունեցող նոր միացությունների ստացման հիմնական գործիքը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացված նյութերի կառուցվածքի հաստատումը։ Օրգանական սինթեզում արտադրանքի ստացման փաստը ինքնին բավարար չէ․ անհրաժեշտ է ապացուցել, որ ստացվել է հենց նախատեսված կառուցվածքով միացությունը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել տարբեր ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրոսկոպիական մեթոդներ, որոնց միջոցով որոշվում են մոլեկուլի ֆունկցիոնալ խմբերը, կապերի բնույթը, մոլեկուլային կառուցվածքը և նյութի մաքրության աստիճանը։ Սպեկտրոսկոպիական տվյալների համադրումը քիմիական փոխակերպումների տրամաբանության հետ հնարավորություն է տալիս վստահորեն նույնականացնել ստացված միացությունները։ Կարևոր է նաև ելանյութի կառուցվածքում կրկնակի կապի երկրաչափական կոնֆիգուրացիայի պահպանումը կամ փոփոխությունը։ «2E» նշումը ցույց է տալիս, որ կրկնակի կապի շուրջ առկա է E-կոնֆիգուրացիա, և սինթեզի ընթացքում դրա պահպանման հարցը կարող է էական նշանակություն ունենալ վերջնական արտադրանքի կառուցվածքի համար։ Ստերեոքիմիական տարբերությունները երբեմն կարող են ազդել նյութի ֆիզիկական հատկությունների և կենսաբանական ակտիվության վրա, ուստի նման հետազոտություններում անհրաժեշտ է ուշադրություն դարձնել ոչ միայն ատոմների միացման հաջորդականությանը, այլև դրանց տարածական դասավորությանը։ Ցածրամոլեկուլային կենսակարգավորիչների սինթեզի ուսումնասիրության կարևոր փուլ կարող է լինել կառուցվածքային տարբեր ածանցյալների ստացումը։ Մեկ ելանյութից մի շարք կառուցվածքային անալոգների ստացումը հնարավորություն է տալիս համեմատել դրանց հատկությունները և բացահայտել այն կառուցվածքային տարրերը, որոնք առավել նշանակալի են կենսաբանական ազդեցության համար։ Այս մոտեցումը հիմք է ստեղծում կառուցվածք-կենսաբանական ակտիվություն հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Եթե մոլեկուլի որոշակի հատվածի փոփոխությունը հանգեցնում է ակտիվության աճի, նվազման կամ լրիվ կորստի, կարելի է ենթադրել, որ տվյալ հատվածը կարևոր դեր ունի կենսաբանական ազդեցության ձևավորման մեջ։ Հետազոտության մեթոդաբանական նշանակությունը պայմանավորված է քիմիական սինթեզի և կենսաբանական փորձարկման հնարավոր կապով։ Սինթեզի փուլում ստացվում է միացությունների շարք, իսկ հետագա ուսումնասիրությունների ընթացքում դրանք կարող են ենթարկվել կենսաբանական գնահատման։ Այսպիսի հաջորդականությունը թույլ է տալիս իրականացնել նպատակային նյութերի որոնում՝ աստիճանաբար նեղացնելով այն կառուցվածքների շրջանակը, որոնք ունեն ցանկալի հատկություններ։ Այդ պատճառով օրգանական սինթեզի արդյունավետության հետ մեկտեղ կարևոր է նաև ստացված միացությունների ֆունկցիոնալ բազմազանությունը։ Աշխատանքը կարող է նշանակություն ունենալ նաև նոր կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի ստացման ռազմավարությունների մշակման համար։ Բնական կենսակարգավորիչների կառուցվածքը հաճախ բարդ է, իսկ դրանց մեկուսացումը կամ մեծ քանակությամբ ստացումը կարող է դժվար լինել։ Ցածրամոլեկուլային սինթետիկ անալոգների ստեղծումը հնարավորություն է տալիս ստանալ ավելի մատչելի, կառուցվածքային առումով վերահսկելի և անհրաժեշտ հատկություններով նյութեր։ Այդպիսի մոտեցումը կարող է հետագայում կիրառվել ինչպես կենսաբանական գործընթացների ուսումնասիրման, այնպես էլ գործնական նշանակություն ունեցող նոր միացությունների որոնման մեջ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կենտրոնանում է 4,4-դիմեթօքսի-2E-բուտենալի քիմիական հնարավորությունների օգտագործման վրա՝ ցածրամոլեկուլային կենսակարգավորիչների ստացման նպատակով։ Այն համադրում է օրգանական սինթեզի տեսական սկզբունքները, ֆունկցիոնալ խմբերի նպատակային ձևափոխումը, ստացված նյութերի կառուցվածքային նույնականացումը և կենսաբանական ակտիվության հետագա ուսումնասիրման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել օրգանական և կենսաօրգանական քիմիայի մասնագետներին, քիմիական սինթեզով զբաղվող հետազոտողներին, կենսաքիմիկոսներին, դեղաքիմիայի ոլորտի մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին՝ հատկապես նոր ցածրամոլեկուլային կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների նպատակային ստացման և դրանց կառուցվածքային ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Մանկավարժություն

Կրեդիտային համակարգի ներդրումը Հայաստանի Հանրապետությունում բարձրագույն կրթության ոլորտում իրականացված կարևոր բարեփոխումներից է, որը նպատակ ուներ կրթական գործընթացը համապատասխանեցնել եվրոպական չափանիշներին և ապահովել ուսանողների շարժունություն, ուսման ճկունություն և կրթության որակի բարձրացում։ Կրեդիտային համակարգը ուսանողի ուսումնական բեռը չափում է կրեդիտներով, որոնք արտահայտում են ուսանողի կողմից առարկայի յուրացման համար անհրաժեշտ աշխատանքային ծավալը։ Այս համակարգի ներդրումը ՀՀ-ում անմիջականորեն կապված է Բոլոնիայի գործընթացին միանալու հետ, որի նպատակն է ստեղծել միասնական եվրոպական բարձրագույն կրթական տարածք։ Հայաստանը պաշտոնապես միացել է Բոլոնիայի գործընթացին 2005 թվականին՝ Բերգենի համաժողովում, ինչից հետո սկսվել են համակարգային փոփոխություններ կրթության ոլորտում։ 2005–2007 թվականների ազգային հաշվետվություններում արձանագրվել է, որ երկրում իրականացվել են կարևոր քայլեր՝ ուղղված երկաստիճան կրթական համակարգի (բակալավր և մագիստրոս) ներդրմանը, կրեդիտների կուտակման և փոխանցման համակարգի կիրառմանը (ECTS), ինչպես նաև ուսումնական ծրագրերի վերանայմանը։ Բոլոնիայի գործընթացի մոդելը հիմնված է բարձրագույն կրթության համադրելիության, որակի ապահովման և միջազգային համագործակցության վրա։ ՀՀ-ում իրականացված բարեփոխումները ներառել են նաև ուսանողների և դասախոսների շարժունության խթանումը, որակի ապահովման ներքին և արտաքին համակարգերի ստեղծումը, ինչպես նաև ուսումնական ծրագրերի արդիականացումը։ Կրեդիտային համակարգի ներդրումը հնարավորություն է տվել ուսանողներին ավելի ճկուն կերպով կազմակերպել իրենց ուսումը, ընտրել առարկաներ և տեղափոխվել այլ համալսարաններ՝ կրեդիտների ճանաչման միջոցով։ Չնայած հաջողություններին, գործընթացը ուղեկցվել է նաև որոշ դժվարություններով՝ կապված ուսումնական ծրագրերի հարմարեցման, ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների և նոր մեթոդների ներդրման հետ։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է մոլիբդենի, մոլիբդենի դիսիլիցիդի և վոլֆրամի կարբիդների ստացման ընթացքում առաջացող այրման (combustion) արտադրանքների ֆազային կազմի և միկրոկառուցվածքի կարգավորման խնդիրներին՝ ընդգծելով բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի գործընթացների վերահսկման գիտատեխնիկական հիմքերը։ Հեղինակը վերլուծում է ինքնապաշտպանական և այրման սինթեզի մեթոդներով նյութերի ստացման ֆիզիկաքիմիական մեխանիզմները՝ ներառյալ ռեակցիայի ջերմային ռեժիմները, դիֆուզիոն գործընթացները և միջանկյալ ֆազերի ձևավորումը։ Գրքում դիտարկվում են ֆազային փոխակերպումների կառավարումը՝ նպատակ ունենալով ստանալ ցանկալի կառուցվածք ունեցող բարձրամուր և ջերմակայուն նյութեր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այրման գործընթացի կինետիկայի վրա ազդող գործոններին՝ նախահումքի մասնիկային կազմ, ռեակցիոն խառնուրդի ստոյխիոմետրիա և արտաքին ջերմային պայմաններ։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև ստացված նյութերի միկրոկառուցվածքային վերլուծության արդյունքները՝ էլեկտրոնային մանրադիտակային և ռենտգենյան դիֆրակցիոն մեթոդներով։ Աշխատությունը ընդգծում է վերահսկվող սինթեզի կարևորությունը նոր սերնդի հրակայուն և բարձրամեխանիկական հատկություններով նյութերի ստացման համար։ Այն օգտակար է նյութագետների, քիմիկների և բարձր ջերմաստիճանային տեխնոլոգիաների մասնագետների համար։

Պատմություն

Սա պատերազմական թեմայով խորապես հուզական և փիլիսոփայական վեպ է, որի հեղինակը Էրիխ Մարիա Ռեմարկ է, և այն ներկայացնում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջին փուլերի ընթացքում մարդու կյանքի, մահվան և գոյատևման սահմանային իրավիճակները՝ կենտրոնանալով անհատի հոգեբանական ապրումների և պատերազմական իրականության դաժան ազդեցության վրա։ Վեպի գործողությունները ծավալվում են կործանվող Գերմանիայում, որտեղ գլխավոր հերոսը՝ զինվոր Էռնստ Գրեբերը, վերադառնում է ռազմաճակատից կարճ արձակուրդի ընթացքում և բախվում է երկրի քայքայված վիճակին, մարդկային կորուստներին և բարոյական արժեքների փլուզմանը, ինչը ստիպում է նրան վերանայել իր պատկերացումները կյանքի և ապագայի մասին։ Ստեղծագործությունը ընդգծում է պատերազմական իրականության անիմաստությունը, անհատի միայնությունը և սիրո ու հույսի փխրունությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են մարդիկ փորձում գտնել իմաստ կործանման և մահվան մշտական ներկայության պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ վեպը Ռեմարկի հակապատերազմական գրականության կարևոր օրինակներից է՝ խոր հոգեբանական վերլուծությամբ և մարդկային ճակատագրերի ցավոտ պատկերներով։