Ода и речь на открытие памятника, воздвигнутаго от лица Армянскаго учебнаго заведения в честь ревностнейших благотворителей

Биология

Այս գիրքը ներկայացնում է ժամանակակից գենետիկայի հիմնախնդիրներին նվիրված գրականության հանձնարարական ցանկ՝ ծառայելով որպես տեղեկատվական և ուսումնագիտական ուղեցույց ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն ներառում է գենետիկայի տարբեր ուղղություններին վերաբերող գիտական աշխատություններ, ուսումնասիրություններ և հրատարակություններ, որոնք ընդգրկում են ժառանգականության, գենային կառուցվածքների, գենետիկական հետազոտությունների և կենսաբանական նորարարությունների արդիական հարցերը։ Գրքում համակարգված ներկայացված աղբյուրները հնարավորություն են տալիս ծանոթանալ ժամանակակից գենետիկայի զարգացման հիմնական ուղղություններին, ընտրել համապատասխան գրականություն ուսումնական և հետազոտական նպատակներով։ Այն կարող է օգտակար լինել կենսաբանների, բժիշկների, հետազոտողների, ուսանողների, դասախոսների և գենետիկայի ոլորտի նորագույն ձեռքբերումներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Կոստանդնուպոլսում 1567–1850 թվականներին ձևավորված և զարգացած հայկական տպագրության պատմությանը՝ այն դիտարկելով հայ գրքի, մշակույթի, կրթության և մտավոր կյանքի ընդհանուր զարգացման համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայկական տպարանների հիմնադրումը, դրանց գործունեության հիմնական փուլերը, հրատարակված գրքերի թեմատիկ ու ժանրային կազմը, տպագրական մշակույթի առանձնահատկությունները և տպագիր արտադրանքի տարածման ուղիներն են։ Քննվում է Կոստանդնուպոլսի նշանակությունը որպես հայկական տպագրության կարևոր կենտրոն, որտեղ տարբեր ժամանակաշրջաններում գործունեություն են ծավալել տպագրիչներ, հրատարակիչներ, հոգևորականներ և մշակութային գործիչներ՝ նպաստելով հայերեն գրքի արտադրության ընդլայնմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վաղ շրջանի հրատարակություններին, դրանց տպագրական տեխնիկային, տառատեսակներին, ձևավորմանը, նկարազարդումներին, հիշատակարաններին և գրքային մշակույթի այլ բաղադրիչներին։ Ուսումնասիրվում են կրոնական, կրթական, լեզվաբանական, պատմական, գրական և այլ բնույթի հրատարակությունները՝ բացահայտելով ընթերցողական պահանջների և հասարակական-մշակութային փոփոխությունների ազդեցությունը տպագիր գրքի բովանդակության վրա։ Կարևորվում է նաև տպագրության և հայկական կրթական հաստատությունների փոխկապակցվածությունը, քանի որ դասագրքերի, քերականությունների, բառարանների և ուսումնական այլ նյութերի հրատարակումը նպաստել է կրթության տարածմանը և գրավոր մշակույթի զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ տպագրիչների ու մեկենասների գործունեությանը, տպարանների նյութական հնարավորություններին, հրատարակությունների տպաքանակներին և գրքերի տարածման աշխարհագրությանը։ Առանձին ուղղություն է տպագիր գրքի լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը՝ գրաբարի, աշխարհաբարի ձևավորման գործընթացների և տարբեր լեզվական ավանդույթների համատեքստում։ Ժամանակագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հետևելու շուրջ երեք դար տևած ժամանակահատվածում տպագրական գործի կազմակերպական, տեխնիկական և բովանդակային փոփոխություններին։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը կարևոր աղբյուր է հայ տպագրության պատմության, գրքագիտության և մշակութային պատմության համար՝ ներկայացնելով Կոստանդնուպոլսի հայկական տպագիր ժառանգության ձևավորումն ու դրա նշանակությունը հայկական մտավոր և կրթական կյանքի զարգացման մեջ։

Лингвистика

Այս աշխատանքը նվիրված է գեղարվեստական թարգմանության տեսության և գործնական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով փոխակերպական կաղապարի կիրառման մեթոդաբանության վրա։ Նյութում ներկայացվում է, թե ինչպես է թարգմանության գործընթացում սկզբնագրի լեզվական և ոճական կառուցվածքը վերակոդավորվում թիրախ լեզվի համակարգում՝ պահպանելով իմաստային ամբողջականությունը և գեղարվեստական ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխակերպման տարբեր տեսակներին՝ բառային, շարահյուսական և ոճական մակարդակներում, ինչպես նաև այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հնարավոր է պահպանել հեղինակային անհատականությունը և տեքստի էմոցիոնալ լարվածությունը։ Աշխատությունը նաև քննարկում է համարժեքության խնդիրները, մշակութային տարբերությունների ազդեցությունը թարգմանության վրա և այն ռազմավարությունները, որոնք թարգմանիչը կարող է կիրառել՝ ապահովելու համար բնագրին հնարավորինս մոտ գեղարվեստական արդյունք՝ միաժամանակ համապատասխանեցնելով այն նոր լեզվամշակութային միջավայրին։

Лингвистика

Այս աշխատությունը նվիրված է անգլերեն գիտական դիսկուրսում տեղեկատվական և խոսքարկման գործառույթների փոխհարաբերության ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում գիտական հաղորդակցության առանձնահատկություններն են և այն լեզվական միջոցները, որոնց միջոցով հեղինակը միաժամանակ ներկայացնում է փաստեր, գաղափարներ ու գիտական տեղեկություններ և արտահայտում է իր դիրքորոշումը, գնահատականը կամ վերաբերմունքը քննարկվող խնդրի նկատմամբ։ Աշխատանքում տեղեկատվական գործառույթը դիտարկվում է որպես գիտական տեքստի բովանդակային հիմք, որի միջոցով փոխանցվում, համակարգվում և մեկնաբանվում է մասնագիտական գիտելիքը, մինչդեռ խոսքարկման գործառույթը կապված է ընթերցողի վրա ազդեցության, հեղինակի տեսակետի հիմնավորման, համոզման և հաղորդակցական նպատակի իրականացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն լեզվական և շարահյուսական միջոցներին, որոնք ապահովում են այս երկու գործառույթների համատեղ իրականացումը՝ մոդալության, գնահատողական բառապաշարի, կապակցիչների, փաստարկման կառուցվածքների, հղումների, վերապահումների և այլ դիսկուրսային ռազմավարությունների միջոցով։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ գիտական տեքստը չի սահմանափակվում միայն օբյեկտիվ տեղեկատվության փոխանցմամբ․ գիտական հաղորդակցության ընթացքում հեղինակը նաև կառուցում է իր հեղինակային դիրքը, գնահատում ներկայացվող փաստերը, կանխատեսում ընթերցողի հնարավոր արձագանքը և ձևավորում փաստարկված համոզչականություն։ Այս համատեքստում տեղեկատվական և խոսքարկման գործառույթները հանդես են գալիս ոչ թե որպես միմյանցից անջատ երևույթներ, այլ որպես փոխկապակցված բաղադրիչներ, որոնք միասին ապահովում են գիտական դիսկուրսի հաղորդակցական արդյունավետությունը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբանների, թարգմանիչների, անգլերեն լեզվի և կիրառական լեզվաբանության մասնագետների, ինչպես նաև գիտական գրության և դիսկուրսի վերլուծությամբ զբաղվող հետազոտողների։

Лингвистика

Գրքում ներկայացվում են արդյունավետ խոսքի կառուցվածքը, վերլուծության, ճառի ձևավորման և դիալոգի տեխնիկաները, լսարանի հետ փոխազդեցության և համոզման մեթոդները։ Անդրադառնում է նաև բանավոր և գրավոր հաղորդակցության, արտասանության ու ժեստերի նշանակությանը, ինչպես նաև խոսքի ազդեցության բարոյական և մշակութային ասպեկտներին։ Աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, լրագրողների, ուսուցիչների, հասարակական գործիչների և այն անձանց համար, ովքեր ցանկանում են զարգացնել իրենց հաղորդակցական հմտություններն ու խոսքի ազդեցիկությունը տարբեր միջավայրերում։

Педагогика

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է ռուսերենի ուսուցման մասնագիտական ուղղվածության մեթոդաբանությունը այն ուսանողների համար, ովքեր սովորում են պատմության ֆակուլտետներում մանկավարժական բուհերում՝ հատուկ շեշտադրելով լեզվամշակութային մոտեցման (լինգվոստրանագիտության) դերը ուսուցման գործընթացում։ Նյութում ներկայացվում է, թե ինչպես կարելի է լեզվի ուսուցումը կազմակերպել ոչ միայն որպես քերականական և բառապաշարային հմտությունների ձևավորում, այլ նաև որպես մշակութային, պատմական և սոցիալական գիտելիքների փոխանցման միջոց, որը թույլ է տալիս ուսանողներին ավելի խորությամբ հասկանալ ռուսալեզու ակադեմիական և մասնագիտական միջավայրը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմության ուսանողների մասնագիտական կարիքներին համապատասխան ուսումնական նյութերի ընտրությանը, տեքստերի մշակմանը և հաղորդակցական հմտությունների զարգացմանը, որոնք անհրաժեշտ են գիտական աղբյուրների հետ աշխատելու, դասավանդման և հետազոտական գործունեության համար։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է լեզվի ուսուցման ինտեգրումը պատմամշակութային կոնտեքստին՝ ցույց տալով, թե ինչպես է լեզուն գործում որպես մշակույթի կրող և պատմական տեղեկատվության փոխանցման միջոց, ինչը նպաստում է ուսանողների ընդհանուր մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացմանը և նրանց ակադեմիական կոմպետենցիաների ձևավորմանը։