Смирнов, Александр Дмитриевич, 1780-1857

Смирнов, Александр Дмитриевич, 1780-1857

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Այլ առարկաներ

Ода и речь на открытие памятника, воздвигнутаго от лица Армянскаго учебнаго заведения в честь ревностнейших благотворителей

Հրատարակությունը հանդիսավոր-հիշատակային բնույթի պատմական սկզբնաղբյուր է, որը կապված է հայկական կրթական հաստատության անունից բարերարների պատվին կանգնեցված հուշարձանի բացման արարողության հետ։ Այն միավորում է երկու տարբեր, սակայն գաղափարապես փոխկապակցված խոսքային ձևեր՝ բանաստեղծական ներբողը և հրապարակային հանդիսավոր խոսքը։ Այս կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ դիտարկել տվյալ ժամանակաշրջանի գրական արտահայտչամիջոցները, պաշտոնական հռետորաբանությունը և կրթական ու բարեգործական միջավայրում ձևավորված արժեքային պատկերացումները։ Բանաստեղծական հատվածում բարերարների գործունեությունը ներկայացվում է բարձր ոճով՝ ընդգծելով կրթությանն աջակցելու, հասարակական օգտակար գործունեություն ծավալելու և ազգային մշակութային կյանքի զարգացմանը նպաստելու գաղափարները։ Հանդիսավոր խոսքն առավել անմիջականորեն բացահայտում է հուշարձանի ստեղծման շարժառիթները, հիշատակի պահպանման նշանակությունը և կրթական հաստատության վերաբերմունքը իր հովանավորների ու աջակիցների նկատմամբ։ Նյութը կարևոր է հայկական բարեգործության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում է այն հասարակական պատկերացումը, ըստ որի կրթական հաստատությունների գոյությունն ու զարգացումը սերտորեն կապված էին մասնավոր նվիրատվությունների, մեկենասության և համայնքային աջակցության հետ։ Միաժամանակ այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու բարերարի կերպարի խորհրդանշական կառուցումը և հասարակական երախտագիտության արտահայտման ձևերը։ Հուշարձանի բացման արարողությունը ներկայանում է ոչ միայն որպես կոնկրետ անձանց հիշատակին նվիրված իրադարձություն, այլև որպես հանրային հիշողության ձևավորման միջոց, որի միջոցով կրթական հաստատությունը փոխանցում էր բարեգործության, կրթության և հասարակական ծառայության արժեքները հաջորդ սերունդներին։ Լեզվական և ոճական տեսանկյունից նյութը հետաքրքիր է հանդիսավոր բառապաշարի, հռետորական դարձվածքների, դիմումների, գնահատողական արտահայտությունների և ժամանակաշրջանին բնորոշ գրական լեզվի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է արժեքավոր տեղեկություններ տրամադրել նաև հայկական ուսումնական հաստատությունների պատմության, դրանց հասարակական կապերի, հիշատակի մշակույթի և կրթական գործի կազմակերպման վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը միաժամանակ գրական, պատմական և մշակութաբանական նշանակություն ունեցող վավերագիր է, որի ուսումնասիրությունը նպաստում է հայկական կրթական ու բարեգործական ավանդույթների, հանդիսավոր հռետորաբանության և հանրային հիշողության ձևավորման պատմության առավել ամբողջական ընկալմանը։

Թարմացվել է՝ 2026-09-24
Ода и речь на открытие памятника, воздвигнутаго от лица Армянскаго учебнаго заведения в честь ревностнейших благотворителей

Անվճար

Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Տեսնել ավելին Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book15 Տեսնել ավելին Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book9 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Տեսնել ավելին Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին