Смирнов, Александр Дмитриевич, 1780-1857

Смирнов, Александр Дмитриевич, 1780-1857

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Другие предметы

Ода и речь на открытие памятника, воздвигнутаго от лица Армянскаго учебнаго заведения в честь ревностнейших благотворителей

Հրատարակությունը հանդիսավոր-հիշատակային բնույթի պատմական սկզբնաղբյուր է, որը կապված է հայկական կրթական հաստատության անունից բարերարների պատվին կանգնեցված հուշարձանի բացման արարողության հետ։ Այն միավորում է երկու տարբեր, սակայն գաղափարապես փոխկապակցված խոսքային ձևեր՝ բանաստեղծական ներբողը և հրապարակային հանդիսավոր խոսքը։ Այս կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ դիտարկել տվյալ ժամանակաշրջանի գրական արտահայտչամիջոցները, պաշտոնական հռետորաբանությունը և կրթական ու բարեգործական միջավայրում ձևավորված արժեքային պատկերացումները։ Բանաստեղծական հատվածում բարերարների գործունեությունը ներկայացվում է բարձր ոճով՝ ընդգծելով կրթությանն աջակցելու, հասարակական օգտակար գործունեություն ծավալելու և ազգային մշակութային կյանքի զարգացմանը նպաստելու գաղափարները։ Հանդիսավոր խոսքն առավել անմիջականորեն բացահայտում է հուշարձանի ստեղծման շարժառիթները, հիշատակի պահպանման նշանակությունը և կրթական հաստատության վերաբերմունքը իր հովանավորների ու աջակիցների նկատմամբ։ Նյութը կարևոր է հայկական բարեգործության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում է այն հասարակական պատկերացումը, ըստ որի կրթական հաստատությունների գոյությունն ու զարգացումը սերտորեն կապված էին մասնավոր նվիրատվությունների, մեկենասության և համայնքային աջակցության հետ։ Միաժամանակ այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու բարերարի կերպարի խորհրդանշական կառուցումը և հասարակական երախտագիտության արտահայտման ձևերը։ Հուշարձանի բացման արարողությունը ներկայանում է ոչ միայն որպես կոնկրետ անձանց հիշատակին նվիրված իրադարձություն, այլև որպես հանրային հիշողության ձևավորման միջոց, որի միջոցով կրթական հաստատությունը փոխանցում էր բարեգործության, կրթության և հասարակական ծառայության արժեքները հաջորդ սերունդներին։ Լեզվական և ոճական տեսանկյունից նյութը հետաքրքիր է հանդիսավոր բառապաշարի, հռետորական դարձվածքների, դիմումների, գնահատողական արտահայտությունների և ժամանակաշրջանին բնորոշ գրական լեզվի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է արժեքավոր տեղեկություններ տրամադրել նաև հայկական ուսումնական հաստատությունների պատմության, դրանց հասարակական կապերի, հիշատակի մշակույթի և կրթական գործի կազմակերպման վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը միաժամանակ գրական, պատմական և մշակութաբանական նշանակություն ունեցող վավերագիր է, որի ուսումնասիրությունը նպաստում է հայկական կրթական ու բարեգործական ավանդույթների, հանդիսավոր հռետորաբանության և հանրային հիշողության ձևավորման պատմության առավել ամբողջական ընկալմանը։

Обновлено. 2026-09-24
Ода и речь на открытие памятника, воздвигнутаго от лица Армянскаго учебнаго заведения в честь ревностнейших благотворителей

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Подробнее Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Подробнее Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Подробнее Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Подробнее Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Подробнее Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Подробнее