Основы проектирования и производства опалубочных работ

Բժշկություն

Գիրքը ներկայացնում է բժշկական էթիկայի հիմնական սկզբունքները, որոնք կարգավորում են առողջապահական աշխատողների վարքը և որոշումները։ Այն ընդգծում է, որ բժշկի գործունեությունը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն մասնագիտական գիտելիքների, այլ նաև բարձր բարոյական արժեքների վրա։ Հիմնական թեմաներն են՝ Բժշկի պարտականությունները հիվանդի նկատմամբ Բժշկական գաղտնիքի պահպանում Հիվանդի իրավունքների հարգում Բժշկի և հասարակության փոխհարաբերությունները Բժշկական դեոնտոլոգիա (մասնագիտական վարքի կանոններ) Գիրքը կարևոր է, քանի որ այն օգնում է ապագա և գործող բժիշկներին ճիշտ կողմնորոշվել բարդ բարոյական իրավիճակներում և պահպանել մասնագիտական էթիկան։

Պատմություն

Այս աշխատանքը նվիրված է «Հայկական հարցի» քննարկմանը Լոզանի կոնֆերանսի (1922–1923 թթ.) շրջանակում՝ ընդգծելով Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ձևավորված միջազգային քաղաքական իրավիճակը և Օսմանյան կայսրության ժառանգության վերաձևավորման գործընթացը։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես Հայկական հարցը, որը XIX դարի վերջից և հատկապես 1915 թվականի իրադարձություններից հետո դարձել էր միջազգային դիվանագիտության կարևոր թեմա, աստիճանաբար կորցրեց իր կենտրոնական տեղը մեծ տերությունների օրակարգում՝ նոր աշխարհաքաղաքական հավասարակշռության ձևավորման պայմաններում։ Լոզանի կոնֆերանսում, որտեղ որոշվում էր Թուրքիայի Հանրապետության միջազգային իրավական կարգավիճակը և սահմանները, հայկական պատվիրակությունները և սփյուռքյան կազմակերպությունները փորձում էին բարձրացնել հայ ժողովրդի անվտանգության, տարածքային պահանջների և պետականության վերականգնման հարցերը, սակայն այդ ջանքերը բախվում էին մեծ տերությունների քաղաքական շահերին և Թուրքիայի դիրքորոշմանը։ Աշխատության մեջ մանրամասն ներկայացվում է դիվանագիտական պայքարը, տարբեր առաջարկների քննարկումը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ Սևրի պայմանագրով նախատեսված հայկական պետականության գաղափարը Լոզանում փաստացի չիրագործվեց։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային հարաբերությունների իրական քաղաքականությանը (realpolitik), որտեղ իրավական և բարոյական հիմնավորումները հաճախ զիջում էին ռազմավարական և տնտեսական շահերին։ Նշվում է նաև հայկական պատվիրակությունների գործունեությունը, նրանց ներկայացրած հուշագրերն ու փորձերը՝ ստանալու միջազգային երաշխիքներ կամ հովանավորություն, որոնք սակայն մնացին առանց գործնական արդյունքի։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Հայկական հարցի աստիճանական մարգինալացումը Լոզանի գործընթացում և դրա հետևանքները հայ ժողովրդի քաղաքական և տարածքային խնդիրների լուծման համար XX դարի առաջին կեսում։

Պատմություն

«Ֆլորենցիայի պատմությունը» (Նիկոլո Մակiavելլի) պատմական-քաղաքական գործ է, որը նկարագրում է Ֆլորենցիայի քաղաքային հանրապետության զարգացումը և իրադարձությունները։ Մակiavելլին գրել է այս աշխատանքը՝ որպես պատմական վերլուծություն՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ձևավորվել իշխանական համակարգերը և քաղաքական ուժերը։ Գիրքը պատմում է Ֆլորենցիայի մեծ տառապանքների, պատերազմների, դաշինքների և ներքին հակասությունների մասին՝ այն շրջանի կարևորագույն փաստերի միջոցով։ Մակiavելլին առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում քաղաքական առաջնորդների քայլերին, նրանց ոճին և ուժի կիրառմանը։ Գիրքը ներկայացնում է նաև հասարակական ու տնտեսական պայմանները, որոնք ազդել են քաղաքի զարգացման վրա։ Մակiavելլին, լինելով նաև քաղաքական տեսաբան, փորձել է ցույց տալ, թե ինչու են որոշ ռեժիմներ երկարատև լինում, իսկ որոշները տապալվում։ Նա հաճախ օգտագործում է պատմական օրինակներ՝ ցույց տալու համար, թե ինչու են որոշ առաջնորդներ հաջողվում, իսկ մյուսները ձախողվում։ Գիրքը կարևոր է պատմության և քաղաքական մտածողության համար, քանի որ այն թույլ է տալիս հասկանալ պետության կառավարման տրամաբանությունը։ «Ֆլորենցիայի պատմությունը» նաև արժեքավոր է որպես մշակութային աշխատություն՝ ներկայացնելով ռենեսանսի դարաշրջանի Իտալիայի կյանքը։ Այս գործը օգտակար է ուսանողների, պատմաբանների և քաղաքական տեսաբանների համար՝ որպես քաղաքական ուժի և պետական կառուցվածքի վերլուծության օրինակ։ Հրատարակիչ - Азбука Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-5-389-09476-5

Պատմություն

Գիրքը ներկայացնում է Հայաստան-ի հելլենիստական շրջանի քաղաքական ու ռազմական վերելքը՝ Տիգրան Մեծի օրոք, երբ Հայաստանը դարձավ տարածաշրջանային հզոր պետություն։ Հիմնական բովանդակությունը․ Տիգրան Մեծի իշխանության ձևավորումը Գահակալումը և երկրի ներքին ուժեղացումը։ Հայկական կայսրության ընդլայնումը Տարածքների նվաճումներ և Հայաստանի տարածքային առավելագույն ընդարձակումը։ Մայրաքաղաք Տիգրանակերտ Նոր մայրաքաղաքի հիմնադրում և մշակութային զարգացում։ Հռոմի և Պարթևաստանի հետ հարաբերություններ Ռազմական և դիվանագիտական հակամարտություններ տարածաշրջանի մեծ տերությունների հետ։ Հայաստանի քաղաքական ու մշակութային վերելք Պետական կառավարման ամրապնդում և մշակութային ծաղկում։

Մանկավարժություն

Այս թեման վերաբերում է լեզվաբանական և դիդակտիկ ուսումնասիրությանը, որտեղ «նախադասության անմիջական բաղադրիչների» (immediate constituents) մեթոդը դիտարկվում է որպես ուսումնական նյութ և կիրառվում է անգլերեն լեզվի ուսուցման գործընթացում՝ գյուղատնտեսական բովանդակությամբ տեքստերի հիման վրա։ Անմիջական բաղադրիչների վերլուծությունը կառուցվածքային լեզվաբանության մոտեցում է, որի նպատակն է նախադասությունը բաժանել հիերարխիկ կառուցվածքային մասերի՝ սկսած հիմնական խմբերից (subject, predicate) մինչև ավելի մանրամասն ստորաբաժանումներ, ինչը օգնում է հասկանալ քերականական հարաբերությունները և նախադասության կառուցվածքային տրամաբանությունը։ Ուսուցման գործընթացում այս մեթոդը հնարավորություն է տալիս ուսանողներին ավելի խորությամբ ընկալել անգլերենի շարահյուսությունը, զարգացնել վերլուծական մտածողությունը և ճիշտ կառուցել բարդ նախադասություններ։ Գյուղատնտեսական տեքստերի ընտրությունը որպես նյութ պայմանավորված է դրանց մասնագիտական բառապաշարի, տեղեկատվական հագեցվածության և իրական հաղորդակցական արժեքի բարձր մակարդակով, ինչը թույլ է տալիս համատեղել լեզվական ուսուցումը մասնագիտական գիտելիքների հետ։ Այս մոտեցման կիրառումը նպաստում է ինչպես լեզվական հմտությունների զարգացմանը, այնպես էլ մասնագիտական ընթերցանության և տեքստերի ըմբռնման կարողությունների ձևավորմանը, հատկապես ագրարային ոլորտի ուսանողների համար։

Փիլիսոփայություն

Հայոց ինքնության հիմնահարցեր-ը գիտական և վերլուծական բնույթի աշխատություն է, որը ուսումնասիրում է հայ ազգային ինքնության ձևավորման, զարգացման և պահպանման հիմնական գործոնները պատմական տարբեր փուլերում՝ սկսած հնագույն քաղաքակրթական արմատներից մինչև ժամանակակից գլոբալիզացիայի պայմանները, որտեղ քննարկվում են էթնոմշակութային ինքնության բաղադրիչները՝ լեզուն, կրոնը, պատմական հիշողությունը, մշակութային ավանդույթները և պետականության գաղափարը, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցությունը արտաքին քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական պայմանների հետ, աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պատմական հանգամանքներին, որոնք ազդել են ինքնության վերափոխման կամ ամրապնդման վրա՝ օտար տիրապետությունների շրջաններ, գաղթաշխարհի ձևավորում, ցեղասպանության հետևանքներ և սփյուռքահայության դերակատարություն, միաժամանակ ներկայացվում են նաև տարբեր գիտական մոտեցումներ ինքնության ընկալման վերաբերյալ՝ էթնոսիմվոլիկ, պատմամշակութային և քաղաքական մեկնաբանություններով, որոնք բացահայտում են հայ ինքնության բազմաշերտ և դինամիկ բնույթը, աշխատությունը նպատակ ունի ցույց տալ, որ հայոց ինքնությունը ոչ թե կայուն և անփոփոխ երևույթ է, այլ պատմականորեն զարգացող համակարգ, որը մշտապես վերաձևավորվել է արտաքին ճնշումների և ներքին զարգացումների ազդեցությամբ՝ պահպանելով իր հիմնական առանցքային բաղադրիչները։