Մեթոդական վերլուծություն

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական և հումանիտար գիտությունների տարբեր բնագավառներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին և ուսանողներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն նոր հրատարակությունների մասին։ Ցանկում ընդգրկված են հասարակական գիտություններին, բանասիրական գիտություններին, լեզվաբանությանը, գրականագիտությանը, պատմական գիտություններին, պատմությանը, աշխարհագրությանը, հնագիտությանը և ազգագրությանը վերաբերող աշխատություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ոլորտներում իրականացվող ժամանակակից հետազոտությունները, գիտական քննարկումները և տեսական զարգացումները։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ գիտահետազոտական, ուսումնական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն կարևոր տեղեկատվական ռեսուրս է, որը նպաստում է գիտելիքների տարածմանը, միջգիտակարգային համագործակցության զարգացմանը և հասարակագիտական ու հումանիտար գիտությունների ոլորտներում արդի գրականության հասանելիության ապահովմանը։ Հրատ.՝ Հայկական ՍՍՌ Ալ. Մյասնիկյանի անվան պետական ռեսպուբլիկական գրադարանի տեղեկատու-մատենագիտական բաժին, Երևան, 0175, 16 էջ [src=123456789/6723] [dspace.nla.am]

Պատմություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է իսլամի ձևավորման և զարգացման վաղ շրջանի պատմության պատմա-քննադատական վերլուծությանը՝ հիմնված սկզբնաղբյուրների, պատմական վկայությունների և ժամանակակից հետազոտական մոտեցումների համադրման վրա։ Աշխատությունում դիտարկվում են Արաբական թերակղզու քաղաքական, սոցիալական և կրոնական միջավայրը իսլամի առաջացման նախօրեին, ինչպես նաև նոր կրոնական շարժման ձևավորման պայմաններն ու գաղափարական հիմքերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վաղ իսլամական համայնքի կազմավորմանը, պետական և հասարակական ինստիտուտների ձևավորմանը, ինչպես նաև կրոնական ուսմունքի տարածման գործընթացներին։ Քննարկվում են պատմական աղբյուրների արժանահավատության, ժամանակագրական վերակառուցման և տարբեր պատմագիտական դպրոցների մեկնաբանությունների հետ կապված հարցերը՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել բազմակողմանի և քննադատական պատկերացում վաղ իսլամական պատմության վերաբերյալ։ Աշխատությունը կարևորում է պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրությունը դրանց քաղաքական, մշակութային և քաղաքակրթական համատեքստում՝ նպաստելով Մերձավոր Արևելքի պատմության և համաշխարհային կրոնների զարգացման ավելի խոր ըմբռնմանը։

Lեզվաբանություն

Այս թեման վերաբերում է «հաց» և «ջուր» հասկացությունների լեզվաճանաչողական (կոգնիտիվ-լեզվաբանական) ընկալմանը անգլերենում՝ հայերենի հետ համեմատական զուգադրությամբ՝ ընդգծելով, թե ինչպես են այս երկու հիմնական կենսական հասկացությունները ձևավորվում լեզվական և մշակութային գիտակցության մեջ։ Հայերենում «հաց» և «ջուր» բառերը կրում են ոչ միայն կենսաբանական անհրաժեշտության, այլ նաև մշակութային և արժեքային խոր իմաստներ․ «հացը» հաճախ ընկալվում է որպես գոյության, աշխատանքի արդյունքի և հյուրասիրության խորհրդանիշ, իսկ «ջուրը»՝ որպես մաքրության, կյանքի աղբյուրի և կենսական շարունակականության նշան։ Անգլերենում համապատասխանաբար bread և water հասկացությունները հիմնականում պահպանում են իրենց առաջնային՝ կենսաբանական և առօրյա իմաստները, սակայն bread-ը որոշ կոնտեքստներում կարող է ձեռք բերել ավելի լայն իմաստներ՝ օրինակ՝ «livelihood» կամ «income» (bread and butter արտահայտության մեջ), մինչդեռ water-ը հաճախ օգտագործվում է նաև փոխաբերական՝ «flow», «life force» կամ «emotional depth» իմաստներով տարբեր համատեքստերում։ Լեզվաճանաչողական մոտեցմամբ կարելի է նշել, որ երկու լեզուներում էլ այս հասկացությունները ձևավորում են հիմնական կոնցեպտուալ մոդելներ՝ կապված գոյատևման, մշակութային փորձի և խորհրդանշական մտածողության հետ, սակայն հայերենում դրանց շուրջ մշակութային-հավաքական արժեքավորումը ավելի ընդգծված է ավանդական կենցաղի և սոցիալական նորմերի ազդեցությամբ։ Այս զուգադրությունը ցույց է տալիս, որ հիմնական բնական հասկացությունները տարբեր լեզուներում կարող են ունենալ համընդհանուր հիմք, բայց միաժամանակ տարբեր մշակութային շերտավորում և իմաստային ընդլայնում։

Քաղաքագիտություն

Այս տեղեկատվական ցանկը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրականության համակարգված ակնարկը՝ ընդգրկելով քաղաքագիտություն, սոցիոլոգիա, միջազգային հարաբերություններ, իրավագիտություն, պետական կառավարում, տնտեսագիտություն և հանրային քաղաքականություն ուղղություններով հրատարակված աշխատությունները։ Ցանկում ներառված նյութերը արտացոլում են ժամանակակից գիտական հետազոտությունների հիմնական միտումները՝ ժողովրդավարացման գործընթացներ, քաղաքական ինստիտուտների զարգացում, սոցիալական փոփոխություններ, տնտեսական քաղաքականության արդիականացում և գլոբալացման ազդեցություն հասարակական համակարգերի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր մենագրություններին, ժողովածուներին, վերլուծական զեկույցներին և մեթոդական հրատարակություններին, որոնք նպաստում են հասարակական-քաղաքական գիտությունների տեսական և կիրառական զարգացմանը։ Ներկայացված գրականությունը նախատեսված է հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների, վերլուծաբանների և պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների համար՝ ծառայելով որպես արդիական տեղեկատվական աղբյուր ոլորտի նոր գիտական հրապարակումների վերաբերյալ։

Տեխնոլոգիա

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի բնական, հումքային և արտադրական պայմաններում բարձրամուր բետոնների ստացման տեխնոլոգիայի հետազոտմանը՝ նպատակ ունենալով մշակել այնպիսի բաղադրություններ և տեխնոլոգիական լուծումներ, որոնք կապահովեն բետոնի բարձր մեխանիկական ամրություն, երկարակեցություն և շահագործման հուսալիություն։ Ուսումնասիրվում են տեղական ցեմենտների, լցանյութերի, հանքային և քիմիական հավելումների հատկությունները, դրանց փոխազդեցությունը բետոնային խառնուրդի կառուցվածքի ձևավորման գործընթացում և ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի ֆիզիկամեխանիկական ցուցանիշների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրացեմենտային հարաբերակցության օպտիմալացմանը, բետոնի խտության բարձրացմանը, ծակոտկենության նվազեցմանը և միկրոկառուցվածքի կատարելագործմանը, որոնք որոշիչ նշանակություն ունեն բարձր ամրության ապահովման համար։ Հայաստանի կլիմայական և սեյսմիկ պայմանների հաշվառմամբ գնահատվում են նաև բետոնների դիմադրողականությունը ջերմաստիճանային տատանումների, սառեցման–հալեցման ցիկլերի և այլ արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել բազմահարկ շենքերի, կամուրջների, հիդրոտեխնիկական կառույցների և այլ պատասխանատու ինժեներական օբյեկտների նախագծման ու կառուցման ժամանակ՝ նպաստելով շինարարական կառույցների հուսալիության և տնտեսական արդյունավետության բարձրացմանը։ Այսպիսով, աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի շինանյութագիտության և ժամանակակից շինարարական տեխնոլոգիաների զարգացման համար՝ տեղական հումքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման պայմաններում։

Մանկավարժություն

Բնապահպանական կրթության կազմակերպումը Հայաստանի Հանրապետությունում նպատակ ունի ձևավորել հասարակության էկոլոգիական գիտակցություն, պատասխանատու վերաբերմունք շրջակա միջավայրի նկատմամբ և կայուն զարգացման սկզբունքների ըմբռնում։ Այն կարևոր ուղղություն է կրթական համակարգում, քանի որ բնապահպանական խնդիրները՝ օդի և ջրի աղտոտումը, անտառահատումները, կենսաբազմազանության կորուստը և կլիմայական փոփոխությունները, անմիջական ազդեցություն ունեն մարդու կյանքի որակի վրա։ ՀՀ-ում բնապահպանական կրթությունը իրականացվում է ինչպես դպրոցական, այնպես էլ բարձրագույն և ոչ ֆորմալ կրթական մակարդակներում։ Դպրոցներում այն ներառված է տարբեր առարկաների շրջանակում, հատկապես «Բնագիտություն», «Կենսաբանություն» և «Աշխարհագրություն» առարկաներում, որտեղ աշակերտները ծանոթանում են բնության պահպանության հիմնական սկզբունքներին և էկոլոգիական խնդիրներին։ Բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում բնապահպանական կրթությունը խորացվում է մասնագիտական ծրագրերի միջոցով՝ պատրաստելով էկոլոգներ, բնապահպաններ և հարակից ոլորտների մասնագետներ։ Բացի պաշտոնական կրթությունից, կարևոր դեր ունեն նաև հասարակական կազմակերպությունները, որոնք իրականացնում են տարբեր ծրագրեր, սեմինարներ և արշավներ՝ ուղղված բնապահպանական իրազեկության բարձրացմանը։ Մեծ նշանակություն ունեն նաև բնապահպանական արշավները, ծառատունկի ծրագրերը և դպրոցական էկոակումբները, որոնք նպաստում են գործնական հմտությունների ձևավորմանը։ ՀՀ-ում բնապահպանական կրթության զարգացման գործում ներգրավված են նաև պետական կառույցներ, մասնավորապես շրջակա միջավայրի պահպանության ոլորտում գործող նախարարությունները, որոնք մշակում են քաղաքականություն և ծրագրեր էկոլոգիական կրթության խթանման համար։ Միջազգային համագործակցությունը նույնպես կարևոր դեր ունի, քանի որ տարբեր ծրագրերի միջոցով Հայաստան են ներմուծվում ժամանակակից փորձ և կրթական մեթոդներ։ Այսպիսով, բնապահպանական կրթության կազմակերպումը ՀՀ-ում ուղղված է հասարակության էկոլոգիական մտածողության զարգացմանը, շրջակա միջավայրի պահպանությանը և կայուն զարգացման ապահովմանը։