Պահանջարկի օրենքը

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է նախադպրոցական տարիքի երեխաների հարթաթաթության պայմաններում բուժական ֆիզիկական կուլտուրայի կիրառման մանկավարժական և վերականգնողական սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երեխայի հենաշարժական համակարգի տարիքային առանձնահատկությունները, ոտնաթաթի կամարների ձևավորումը, շարժողական զարգացման օրինաչափությունները և ֆիզիկական վարժությունների դերն են՝ որպես համալիր վերականգնողական աշխատանքի բաղադրիչ։ Քննվում են հարթաթաթության հիմնական դրսևորումները, ոտնաթաթի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների ազդեցությունը քայլքի, մարմնի հավասարակշռության, շարժումների համակարգման և ստորին վերջույթների ծանրաբեռնվածության բաշխման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նախադպրոցական տարիքում ֆիզիկական ակտիվության կազմակերպման առանձնահատկություններին՝ հաշվի առնելով երեխաների շարժողական կարողությունները, զարգացման մակարդակը և վարժությունների նկատմամբ հետաքրքրությունը պահպանելու անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրվում են բուժական ֆիզիկական կուլտուրայի ծրագրերի կառուցման ընդհանուր սկզբունքները, դրանց հաջորդականությունը և երեխայի ֆունկցիոնալ վիճակին համապատասխանեցնելու մոտեցումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ոտնաթաթի և ստորին վերջույթների մկանային համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակի, շարժումների կոորդինացիայի, հավասարակշռության և ճիշտ շարժողական սովորությունների զարգացման գնահատումը։ Դիտարկվում է խաղային տարրերի կիրառման նշանակությունը, քանի որ նախադպրոցական տարիքում շարժողական առաջադրանքների հետաքրքիր և հասանելի կազմակերպումը նպաստում է երեխայի ակտիվ մասնակցությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել ֆիզիկական զարգացման և ոտնաթաթի ֆունկցիոնալ վիճակի ցուցանիշները վերականգնողական աշխատանքի տարբեր փուլերում՝ կիրառվող մեթոդիկայի արդյունավետությունը գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ծնողների, մանկավարժների և համապատասխան առողջապահական մասնագետների համագործակցության կարևորությանը, քանի որ երեխայի շարժողական ռեժիմի հետևողական կազմակերպումը պահանջում է անհատական մոտեցում և մասնագիտական գնահատում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բուժական ֆիզիկական կուլտուրայի, մանկական վերականգնողական բժշկության, ֆիզիկական դաստիարակության և հենաշարժական համակարգի զարգացման վերաբերյալ մոտեցումները՝ նախադպրոցականների շարժողական առողջության պահպանման և ֆունկցիոնալ հնարավորությունների բարելավման նպատակով։

Պատմություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի Թուրքեստանի երկրամասում անձնական գրադարանների ձևավորման, գրքային մշակույթի զարգացման և գրքերի սեփականատերերի սոցիալ-մշակութային դերի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են մասնավոր գրադարանների առաջացման պատճառները, դրանց հավաքածուների կազմը, գրքերի ձեռքբերման և տարածման ուղիները, ինչպես նաև այդ գրադարանների նշանակությունը կրթական, գիտական և հասարակական կյանքի զարգացման գործում։ Ուսումնասիրվում են տարբեր սոցիալական խմբերի ներկայացուցիչների՝ պետական ծառայողների, մտավորականների, գիտնականների, հոգևոր գործիչների և կրթված հասարակական շրջանակների գրքային հետաքրքրությունները, ընթերցողական մշակույթը և գիտելիքի տարածման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրքերի հավաքագրման ավանդույթներին, ձեռագիր և տպագիր նյութերի պահպանմանը, մասնավոր հավաքածուների ազդեցությանը տարածաշրջանի մշակութային միջավայրի ձևավորման վրա։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նաև Թուրքեստանի գրքային կյանքի առանձնահատկությունները, գրահրատարակչության զարգացումը և անձնական գրադարանների դերը պատմական հիշողության պահպանման գործում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, մշակութաբանների, գրադարանագետների, մատենագետների, արևելագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են Կենտրոնական Ասիայի մշակութային պատմությամբ, գրքային ժառանգությամբ և XIX–XX դարերի սահմանագծի հասարակական-մտավոր կյանքով։

Գրականություն

Գիրքը նվիրված է նշանավոր գրողի կամ բանաստեղծի ստեղծագործական ժառանգության, հասարակական հայացքների և գրական գործունեության ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են հեղինակի ստեղծագործությունների հիմնական թեմաները, քաղաքացիական դիրքորոշումը, հասարակական խնդիրների արտացոլումը և նրա դերը գրականության զարգացման պատմության մեջ։ Վերլուծվում են ստեղծագործական ուղու առանձնահատկությունները, գեղարվեստական արտահայտչամիջոցները և այն գաղափարները, որոնց միջոցով հեղինակը անդրադարձել է ժողովրդի կյանքին, սոցիալական հակասություններին և մարդկային ճակատագրերին։ Գրքում ընդգծվում է գրողի ազդեցությունը ժամանակակիցների և հետագա սերունդների վրա, ինչպես նաև նրա ստեղծագործությունների պատմամշակութային նշանակությունը։ Աշխատությունը նախատեսված է գրականագետների, պատմաբանների, ուսանողների և ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ռուս գրականության զարգացման ընթացքով և գրականության մեջ հասարակական գաղափարների արտահայտմամբ։

Պատմություն

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է 1907 թվականի հոկտեմբերի 1-ին հիմնադրված Սանկտ Պետերբուրգի հայկական շրջանակի անդամների ցանկը՝ կազմված որպես կազմակերպության գործունեությանն առնչվող տեղեկատու և պատմական-մատենագիտական աղբյուր։ Այն արժեքավոր է հատկապես 20-րդ դարի սկզբի Սանկտ Պետերբուրգի հայ համայնքի, մտավորական միջավայրի և հասարակական կազմակերպությունների ուսումնասիրության համար։ Նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այն անձանց շրջանակի մասին, որոնք ընդգրկված էին հայկական մշակութային և հասարակական կյանքում, ինչպես նաև ուսումնասիրելու համայնքի կազմակերպվածության աստիճանը և դրա ձևավորման պատմական պայմանները։ Անդամների անունների գրանցումը կարևոր սկզբնաղբյուրային նշանակություն ունի, քանի որ նման ցուցակները հաճախ թույլ են տալիս նույնականացնել տվյալ ժամանակաշրջանի հայ գործիչներին, մտավորականներին, հասարակական ակտիվիստներին և համայնքային կյանքի այլ մասնակիցներին։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել ինչպես Սանկտ Պետերբուրգի հայ համայնքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, այնպես էլ հայկական սփյուռքի, հայ-ռուսական մշակութային կապերի, հասարակական կազմակերպությունների պատմության և 19-րդ դարի վերջի ու 20-րդ դարի սկզբի հայկական մտավոր կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն միաժամանակ ունի կենսագրական և ծագումնաբանական արժեք, քանի որ անդամների անուններն ու դրանց համակարգված ներկայացումը կարող են հիմք ծառայել առանձին անձանց գործունեության, հասարակական կապերի և տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական համայնքային ցանցերի հետագա ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, սա ոչ թե գեղարվեստական կամ ընդհանուր ընթերցողական բնույթի գիրք է, այլ փաստագրական և տեղեկատու բնույթի աղբյուր, որի հիմնական արժեքը ժամանակաշրջանի հայկական հասարակական կյանքի մասնակիցների շրջանակը պահպանելու և հետագա պատմական ուսումնասիրությունների համար փաստական հիմք ապահովելու մեջ է։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է խորանների ծագման, պատմական զարգացման և վաղ շրջանի խորհրդաբանական մեկնաբանությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են խորանի ձևավորման նախադրյալները, դրա տեղն ու նշանակությունը քրիստոնեական պաշտամունքային ավանդույթում, ինչպես նաև տարբեր եկեղեցական ավանդույթներում ձևավորված պատկերացումները։ Հեղինակը վերլուծում է խորանի խորհրդանշական իմաստը, դրա կապը Սուրբ Գրքի, վաղ քրիստոնեական աստվածաբանության և եկեղեցական ծիսակարգի հետ՝ անդրադառնալով նաև պատմական աղբյուրներին, հայրաբանական մեկնություններին և դավանաբանական ընկալումներին։ Ուսումնասիրությունն առանձնանում է պատմական, աստվածաբանական և խորհրդաբանական համադրությամբ՝ բացահայտելով խորանի նշանակությունը քրիստոնեական հավատքի և եկեղեցական կյանքի ձևավորման գործընթացում։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել աստվածաբաններին, կրոնագետներին, պատմաբաններին, արվեստաբաններին, հոգևորականներին, ուսանողներին և վաղ քրիստոնեական մշակույթի ու եկեղեցու պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հյուսիսարևելյան Հայաստանի երկու պատմական գավառների XVII դարի և XVIII դարի առաջին քառորդի պատմաժողովրդագրական պատկերի ուսումնասիրությանը՝ տարածաշրջանի բնակչության թվաքանակի, բնակավայրերի համակարգի, էթնիկ և սոցիալական կազմի, տնտեսական կյանքի ու ժողովրդագրական փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտության մեջ տվյալ ժամանակաշրջանը դիտարկվում է որպես քաղաքական անկայունությամբ, ռազմական բախումներով, վարչատարածքային վերափոխումներով և բնակչության տեղաշարժերով պայմանավորված բարդ պատմական փուլ։ Քննության են առնվում բնակավայրերի տեղաբաշխումը, գյուղական ու քաղաքային բնակչության հարաբերակցությունը, բնակեցված և ժամանակավորապես կամ ամբողջությամբ լքված բնակավայրերի վիճակը, ինչպես նաև բնակչության բնական շարժի և գաղթերի ազդեցությունը տարածաշրջանի ժողովրդագրական կառուցվածքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայկական բնակչության տարածական բաշխմանը, համայնքների կենսագործունեությանը և այն գործոններին, որոնք նպաստել են բնակչության թվաքանակի ու բնակավայրերի ցանցի փոփոխություններին։ Պատմաժողովրդագրական տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու առանձին բնակավայրերի և բնակավայրային խմբերի զարգացման ընդհանուր պատկերը, ինչպես նաև դիտարկելու ժողովրդագրական գործընթացների կապը քաղաքական ու տնտեսական իրադարձությունների հետ։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմքում կարող են ընդգրկվել ժամանակաշրջանի պատմագրական երկերը, վարչական ու հարկային բնույթի տեղեկությունները, եկեղեցական փաստաթղթերը, ձեռագրերի հիշատակարանները, վիմագրական նյութերը և այլ պատմական վկայություններ, որոնց համադրումը նպաստում է բնակչության վերաբերյալ մասնատված տվյալների համակարգմանը։ Կարևորվում են նաև տեղանունների ուսումնասիրությունը և պատմական աշխարհագրության տվյալները, որոնք հնարավորություն են տալիս ճշտելու բնակավայրերի տեղադրությունը, վարչական պատկանելությունն ու ժամանակի ընթացքում կատարված փոփոխությունները։ Ժողովրդագրական գործընթացները ներկայացվում են տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական կյանքի հետ փոխկապակցված՝ ուշադրություն դարձնելով երկրագործությանը, անասնապահությանը, առևտրային կապերին, հարկային պարտավորություններին և համայնքային կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու Հյուսիսարևելյան Հայաստանի պատմական ժողովրդագրության, բնակեցման համակարգի և XVII–XVIII դարերի սահմանագծին տեղի ունեցած սոցիալական ու տարածքային փոփոխությունների մասին՝ միաժամանակ արժեքավոր նյութ տրամադրելով Հայաստանի պատմական աշխարհագրության և տարածաշրջանային պատմության հետագա ուսումնասիրությունների համար։