Памяти А.Ф. Мясникова ( Ал. Мартуни )

Տնտեսագիտություն

Էքստերնալները (արտաքին ազդեցությունները) տնտեսական երևույթներ են, երբ մեկ տնտեսական գործակալի՝ անհատի, ֆիրմայի կամ կազմակերպության գործունեությունը ազդում է մյուսների վրա՝ առանց այդ ազդեցության շուկայական գնի կամ փոխհատուցման արտացոլման։ Այսինքն՝ որոշ գործողությունների օգուտները կամ ծախսերը չեն ներառվում անմիջապես շուկայական գործարքներում, սակայն զգացվում են երրորդ կողմերի կողմից։ Էքստերնալները կարող են լինել դրական և բացասական։ Դրական էքստերնալների դեպքում մեկի գործունեությունը օգտակար ազդեցություն է ունենում ուրիշների վրա՝ առանց լրացուցիչ վճարի։ Օրինակ՝ կրթությունը համարվում է դրական էքստերնալ, քանի որ կրթված մարդը ոչ միայն իրեն է օգուտ տալիս, այլ նաև հասարակությանը՝ բարձրացնելով արտադրողականությունն ու գիտելիքների մակարդակը։ Բացասական էքստերնալների դեպքում մեկի գործունեությունը վնաս է պատճառում ուրիշներին։ Օրինակ՝ գործարանների կողմից օդի աղտոտումը կարող է վնասել բնակչության առողջությանը և շրջակա միջավայրին՝ առանց այդ վնասի փոխհատուցման։ Էքստերնալների առկայությունը շուկայական մեխանիզմների թերություններից մեկն է, քանի որ շուկան ինքնուրույն չի կարող միշտ ճիշտ գնահատել բոլոր սոցիալական ծախսերն ու օգուտները։ Այդ պատճառով պետությունը հաճախ միջամտում է՝ կիրառելով հարկեր, սուբսիդիաներ կամ կարգավորումներ՝ բացասական էքստերնալները նվազեցնելու և դրականները խթանելու համար։ Օրինակ՝ աղտոտող ընկերությունների վրա կարող են սահմանվել բնապահպանական հարկեր, իսկ կրթության կամ առողջապահության ոլորտում պետությունը կարող է տրամադրել սուբսիդիաներ։ Այսպիսով, էքստերնալները կարևոր տնտեսական հասկացություն են, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես կարող են տնտեսական գործողությունները ազդել հասարակության վրա՝ դուրս շուկայական անմիջական հարաբերություններից, և ընդգծում են պետական կարգավորման անհրաժեշտությունը որոշ դեպքերում։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է բարորակ ոսկրային ուռուցքների և ուռուցքանման ախտահարումների վիրաբուժական բուժման ժամանակ ալոգեն ոսկրային մատրիցի կիրառման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ոսկրային հյուսվածքի վիրաբուժական հեռացումից հետո առաջացող դեֆեկտների վերականգնման խնդիրն է, քանի որ նման միջամտություններից հետո անհրաժեշտ է հնարավորինս արդյունավետորեն վերականգնել ոսկրի կառուցվածքային ամբողջականությունը, պահպանել դրա մեխանիկական ամրությունը և ստեղծել վերականգնողական գործընթացների համար բարենպաստ պայմաններ։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են բարորակ ոսկրային գոյացությունների և ուռուցքանման ախտահարումների հիմնական կլինիկական առանձնահատկությունները, դրանց վիրաբուժական բուժման սկզբունքները և ոսկրային դեֆեկտների վերականգնման առկա մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ալոգեն ոսկրային մատրիցի կենսաբանական և վերականգնողական հատկություններին, դրա կիրառման մեթոդներին, վիրահատական տեխնիկայի առանձնահատկություններին և բուժման արդյունքների գնահատմանը։ Կարևոր է նաև այն հարցը, թե ինչպես է նման նյութի օգտագործումն ազդում ոսկրային հյուսվածքի վերականգնման ընթացքի, դեֆեկտի լրացման, վերջույթի ֆունկցիայի վերականգնման և հետվիրահատական բարդությունների հաճախականության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր կլինիկական դեպքերի արդյունքները՝ գնահատելով կիրառվող մեթոդի արդյունավետությունը տարբեր տեսակի ախտահարումների և տարբեր տեղակայման պայմաններում։ Աշխատությունը բժշկական տեսանկյունից արժեքավոր է նրանով, որ անդրադառնում է ոսկրային վիրաբուժության կարևոր խնդրի՝ ուռուցքային հյուսվածքի հեռացումից հետո առաջացած դեֆեկտի անվտանգ և ֆունկցիոնալ վերականգնմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել օրթոպեդներին, վնասվածքաբաններին, ոսկրային ուռուցքաբանությամբ զբաղվող վիրաբույժներին, պաթոլոգներին, վերականգնողական բժշկության մասնագետներին և բժշկական բուհերի ուսանողներին։ Ուսումնասիրությունը նաև կարող է օգտակար լինել ոսկրային փոխպատվաստման և վերականգնողական վիրաբուժության ժամանակակից մեթոդների արդյունավետությունը գնահատելու համար՝ ներկայացնելով ալոգեն ոսկրային նյութի կիրառման հնարավորություններն ու կլինիկական նշանակությունը։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է սիրային երգերի թեմատիկ, կառուցվածքային և գեղարվեստական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրանց դերը տարբեր ժողովուրդների բանավոր և գրավոր մշակույթում։ Վերլուծվում են սիրո զգացմունքի արտահայտման բազմազան ձևերը՝ քնարական, էպիկական և ժողովրդական երգարվեստում, ինչպես նաև դրանց պատմական զարգացման հիմնական փուլերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սիրային երգերի պատկերային համակարգին, խորհրդանշաններին, երաժշտական-ռիթմական կառուցվածքին և զգացմունքային ազդեցության միջոցներին։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է սիրային երգերի մշակութային գործառույթը՝ որպես մարդկային հարաբերությունների, հոգևոր արժեքների և սոցիալական նորմերի արտահայտման ձև։ Աշխատությունը ներկայացնում է տարբեր ավանդույթների համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելով սիրային երգերի համամարդկային բնույթը և դրանց կայուն տեղը համաշխարհային երաժշտական և գրական ժառանգության մեջ։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Լև Տոլստոյի «Վоскресение» վեպի հայերեն թարգմանություններին և դրանց քննադատական գնահատմանը՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես է ռուս դասական գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից մեկը փոխանցվել հայ ընթերցողին։ Հետազոտության կենտրոնում թարգմանությունների լեզվական, ոճական, գեղարվեստական և գաղափարական առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև բնագրի և հայերեն տարբերակների միջև առկա համապատասխանություններն ու տարբերությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել վեպի հիմնական թեմաների, կերպարների, հեղինակի խոսքի, երկխոսությունների, նկարագրությունների, հուզական և փիլիսոփայական շերտերի փոխանցման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Տոլստոյի գեղարվեստական լեզվին, որի պարզ թվացող կառուցվածքի ներքո առկա են սոցիալական, բարոյական և հոգեբանական բարդ իմաստներ, և որի լիարժեք փոխանցումը թարգմանչից պահանջում է ոչ միայն լեզվական, այլև մշակութային ու գրական զգայունություն։ Աշխատության մեջ թարգմանությունները կարող են դիտարկվել համեմատական սկզբունքով՝ բացահայտելու բառապաշարի, շարահյուսության, դարձվածքների, ոճական երանգների և իրապաշտական նկարագրությունների փոխանցման առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև թարգմանական ընտրությունների քննադատական գնահատմանը՝ պարզելու համար, թե առանձին դեպքերում որքանով է պահպանվել բնագրի իմաստային ճշգրտությունը, հեղինակի անհատական ոճը և ստեղծագործության գեղարվեստական ազդեցությունը։ Վեպի հայերեն ընկալման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև հայ-ռուսական գրական կապերի զարգացումը և ռուս գրականության հայերեն թարգմանությունների դերը հայկական գրական-մշակութային միջավայրում։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է այն հարցի բացահայտումը, թե ինչպես կարող են տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված թարգմանությունները արտացոլել տվյալ ժամանակի լեզվական նորմերը, գրական ճաշակը և թարգմանական սկզբունքները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, թարգմանագետներին, ռուսագետներին, հայագետներին, համեմատական գրականության մասնագետներին, խմբագիրներին, թարգմանիչներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես ռուսական դասական գրականության հայերեն թարգմանության պատմության և հայ-ռուսական գրական փոխազդեցությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Պատմություն

Մեծ Հայքը՝ որպես հնագույն հայկական պետական կազմավորում, տարբեր ժամանակներում ունեցել է մի շարք մայրաքաղաքներ, որոնք դարձել են քաղաքական, մշակութային և տնտեսական կարևոր կենտրոններ։ Մայրաքաղաքների փոփոխությունը հաճախ կապված է եղել պատմական իրադարձությունների, արքայական դինաստիաների փոփոխության, ինչպես նաև ռազմաքաղաքական իրավիճակների հետ։ Մեծ Հայքի առաջին հայտնի մայրաքաղաքներից մեկը Արտաշատն է, որը հիմնադրվել է Արտաշես Ա արքայի կողմից մ.թ.ա. II դարում։ Այն երկար ժամանակ եղել է պետության գլխավոր կենտրոնը և ստացել է «Հայկական Կարթագեն» անվանումը՝ իր զարգացածության և հզորության պատճառով։ Հետագայում, որոշ ժամանակաշրջաններում մայրաքաղաք է դարձել Տիգրանակերտը, որը հիմնադրել է Տիգրան Մեծը մ.թ.ա. I դարում։ Տիգրանակերտը եղել է հզոր և գեղեցիկ քաղաք, կառուցված հելլենիստական մշակույթի ազդեցությամբ, և դարձել է Մեծ Հայքի քաղաքական ու ռազմական կենտրոններից մեկը։ Բացի այս քաղաքներից, տարբեր պատմական փուլերում որպես վարչական կամ արքայական կենտրոններ հանդես են եկել նաև Վաղարշապատը, որը հետագայում հայտնի է դարձել որպես Էջմիածին և դարձել է հոգևոր կենտրոն, ինչպես նաև Դվինը, որը վաղ միջնադարում եղել է կարևոր առևտրական և վարչական քաղաք։ Դվինը հատկապես զարգացել է Արշակունիների և հետագա ժամանակաշրջաններում՝ դառնալով տարածաշրջանի խոշոր քաղաքներից մեկը։ Մայրաքաղաքների ընտրությունը հաճախ պայմանավորված էր ռազմավարական դիրքով, ջրային ռեսուրսների հասանելիությամբ և տնտեսական հնարավորություններով։ Այս քաղաքները ոչ միայն քաղաքական կենտրոններ էին, այլև մշակույթի, գիտության, արհեստների և առևտրի զարգացման օջախներ։ Դրանց միջոցով ձևավորվել է հայկական պետականության պատմական ընթացքը և մշակութային ժառանգությունը։ Այսպիսով, Մեծ Հայքի պատմական մայրաքաղաքները՝ Արտաշատը, Տիգրանակերտը, Վաղարշապատը և Դվինը, մեծ դեր են ունեցել հայկական պետականության ձևավորման և զարգացման գործում՝ թողնելով հարուստ պատմամշակութային ժառանգություն։

Քիմիա

Նյութը ծառայում է որպես ուսումնական հիմք դեղագործության և հարակից բժշկագիտական մասնագիտությունների համար՝ բացատրելով քիմիայի այն հիմնական սկզբունքները, որոնք անհրաժեշտ են դեղերի ստեղծման, ուսումնասիրման և կիրառման համար։ Հիմնական բովանդակություն Դեղանյութերի քիմիական կառուցվածք Ներկայացվում են օրգանական և անօրգանական միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, որոնք կարևոր են դեղերի ազդեցության համար։ Ֆիզիկաքիմիական հատկություններ Դիտարկվում են լուծելիությունը, կայունությունը, ռեակցիոնունակությունը և այլ հատկություններ, որոնք ազդում են դեղերի արդյունավետության վրա։ Դեղերի փոխազդեցություններ Բացատրվում է, թե ինչպես են դեղանյութերը փոխազդում օրգանիզմի միջավայրի հետ՝ ներառյալ կենսաբանական հյուսվածքները և այլ քիմիական միացությունները։ Դեղերի որակ և վերահսկում Նյութը ընդգծում է դեղերի մաքրության, որակի ստուգման և ստանդարտացման կարևորությունը։ Նյութի հիմնական գաղափարը Նյութի հիմնական նպատակն է ձևավորել պատկերացում այն մասին, որ դեղագործությունը հիմնված է խորը քիմիական գիտելիքների վրա, և դեղերի արդյունավետությունն ու անվտանգությունը կախված են դրանց քիմիական բնութագրերից։