Парадигма политолого-теологического сдвига в развитии теории национальной безопасности

Lեզվաբանություն

Русский язык աշխատությունը ռուսաց լեզվի ուսուցման հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է լեզվի համակարգային կառուցվածքը և դրա գործառական առանձնահատկությունները, այն ընդգրկում է հնչյունաբանության, բառագիտության, ձևաբանության և շարահյուսության հիմնական բաժինները, ինչպես նաև ուղղագրության և կետադրության կանոնները, գիրքը բացատրում է լեզվական նորմերի կիրառումը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում, բառապաշարի զարգացման հիմնական մեխանիզմները և ոճական տարբերությունները, միաժամանակ ներառում է գործնական վարժություններ և տեքստային վերլուծության օրինակներ, որոնք նպաստում են լեզվական հմտությունների ամրապնդմանը և ճիշտ գրավոր ու բանավոր խոսքի ձևավորմանը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ուսանողների և ռուսերեն լեզու ուսումնասիրողների համար։

Բժշկություն

Տուբերկուլյոզի արտաթոքային ձևը հիվանդության տեսակ է, որի դեպքում միկոբակտերիաները ախտահարում են ոչ թե միայն թոքերը, այլև մարդու օրգանիզմի այլ օրգաններ և հյուսվածքներ։ Տուբերկուլյոզը վարակիչ հիվանդություն է, որը հիմնականում առաջանում է Mycobacterium tuberculosis բակտերիայից և կարող է տարածվել արյան կամ ավշային համակարգի միջոցով՝ հասնելով տարբեր օրգաններ։ Արտաթոքային տուբերկուլյոզը կարող է ախտահարել ոսկրերը, հոդերը, ավշային հանգույցները, երիկամները, միզասեռական համակարգը, ուղեղի թաղանթները և այլ օրգաններ։ Այս ձևը հաճախ ավելի դժվար է հայտնաբերվում, քանի որ ախտանիշները կարող են լինել ոչ սպեցիֆիկ՝ երկարատև թուլություն, ջերմություն, ցավ ախտահարված հատվածում, քաշի կորուստ և ընդհանուր վատ ինքնազգացողություն։ Օրինակ՝ ոսկրային տուբերկուլյոզի դեպքում կարող են առաջանալ ցավեր և շարժման սահմանափակումներ, իսկ նյարդային համակարգի ախտահարման դեպքում՝ գլխացավեր և նյարդաբանական խանգարումներ։ Արտաթոքային տուբերկուլյոզի ախտորոշումը պահանջում է լաբորատոր, ռենտգենաբանական և միկրոբիոլոգիական հետազոտություններ, ինչպես նաև երբեմն բիոպսիա։ Բուժումը երկարատև է և հիմնականում ներառում է հակատուբերկուլյոզային դեղամիջոցների համակցված ընդունում՝ բժշկի խիստ հսկողությամբ։ Հիվանդության կանխարգելման համար կարևոր է ժամանակին հայտնաբերումը, BCG պատվաստումը, առողջ ապրելակերպը և վարակված անձանց հետ շփման սահմանափակումը։ Արտաթոքային տուբերկուլյոզը համարվում է լուրջ բժշկական խնդիր, սակայն ճիշտ բուժման դեպքում հնարավոր է լիարժեք ապաքինում և բարդությունների կանխում։

Պատմություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության ձևավորման նախադրյալների, կազմակերպության հիմնադրման գործընթացի, վաղ շրջանի գործունեության և գաղափարախոսական սկզբունքների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ մինչև 1895 թվականի ավարտը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են 19-րդ դարի վերջի քաղաքական և հասարակական պայմանները, ազգային-ազատագրական շարժման զարգացումը, կուսակցության կազմակերպական կառուցվածքի ձևավորումը, ծրագրային նպատակները և գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գաղափարական հիմքերի, ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման, հասարակական ազդեցության և կուսակցության դերի գնահատմանը հայկական քաղաքական մտքի ու ազգային շարժման պատմության համատեքստում։ Աշխատությունը հիմնված է պատմական սկզբնաղբյուրների, արխիվային նյութերի և գիտական ուսումնասիրությունների վրա և նախատեսված է պատմաբանների, քաղաքագետների, ուսանողների և հայ նորագույն պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Գիրքը ներկայացնում է Հնդկաստանում հայկական համայնքի ձևավորման, զարգացման և բազմադարյա գործունեության պատմությունը՝ անդրադառնալով հայ վաճառականների, հոգևորականների, մտավորականների և հասարակական գործիչների ներդրմանը տարածաշրջանի տնտեսական, մշակութային և հասարակական կյանքում։ Ուսումնասիրության մեջ լուսաբանվում են հայկական գաղթօջախների առաջացման պատճառները, առևտրային ցանցերի ձևավորումը, հայկական եկեղեցիների, դպրոցների, տպարանների և բարեգործական հաստատությունների գործունեությունը, ինչպես նաև համայնքի կապերը Հայաստանի և աշխարհի այլ հայկական կենտրոնների հետ։ Հեղինակը հիմնվում է պատմական փաստաթղթերի, արխիվային նյութերի, հուշագրությունների և այլ սկզբնաղբյուրների վրա՝ ներկայացնելով Հնդկաստանի հայության հասարակական կազմակերպվածությունը, մշակութային ինքնության պահպանման ուղիները և նրանց նշանակալի դերակատարությունը տարածաշրջանի պատմության ու հայ սփյուռքի ձևավորման գործընթացում։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է հայ ազգային մատենագիտության համակարգում պարբերական մատենագիտական հաշվառման նշանակության, կառուցվածքի և տեղեկատվական գործառույթների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հայերեն և հայագիտական տպագիր արտադրանքի վերաբերյալ մատենագիտական տվյալների հավաքման, մշակման, դասակարգման և համակարգված ներկայացման սկզբունքներն են։ Քննվում է, թե ինչպես են առանձին մատենագիտական ցանկերը միավորվում ամբողջական տեղեկատվական ժողովածուի մեջ՝ հնարավորություն տալով արձանագրել որոշակի ժամանակահատվածում հրատարակված գրքերը, պարբերականները և տպագիր արտադրանքի այլ տեսակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային մատենագիտության հիմնական գործառույթներին՝ հրատարակչական ժառանգության հաշվառմանը, պահպանմանը, որոնելիության ապահովմանը և հետազոտողների ու գրադարանային մասնագետների համար մատենագիտական տեղեկատվության հասանելի դարձնելուն։ Ուսումնասիրվում են մատենագիտական նկարագրության կառուցվածքը, նյութերի դասակարգման սկզբունքները, թեմատիկ և անվանական բաժանումները, օժանդակ ցանկերի ու ցուցիչների նշանակությունը և տեղեկատվության որոնման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հրատարակության՝ որպես տարբեր բնույթի մատենագիտական ցանկերի համախմբված համակարգի դիտարկումը, որտեղ յուրաքանչյուր բաժին կատարում է առանձին տեղեկատվական գործառույթ, իսկ դրանց ամբողջությունը ներկայացնում է ազգային տպագիր արտադրանքի ընդհանուր պատկերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել տարբեր տարիների թողարկումների կառուցվածքային փոփոխությունները, մատենագիտական մշակման մեթոդների զարգացումը և գրադարանային ու տեղեկատվական պահանջների ազդեցությունը տվյալների ներկայացման ձևերի վրա։ Ուշադրություն է դարձվում նաև նման աղբյուրների պատմագիտական նշանակությանը, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հրատարակչական գործունեության ծավալները, թեմատիկ ուղղությունները, հեղինակային կազմը և գիտական ու մշակութային կյանքի զարգացման միտումները։ Մատենագիտական ցանկերի ժողովածուն կարևոր աղբյուր է նաև գրքի պատմության, տպագրության աշխարհագրության, հրատարակչությունների գործունեության և ազգային գրավոր ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մատենագիտության տեսության, գրադարանագիտության և հայ տպագրության պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով ազգային մատենագիտական հաշվառումը որպես մշակութային հիշողության պահպանման և տեղեկատվական ժառանգության համակարգման կարևոր միջոց։

Սոցիոլոգիա

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի գյուղական բնակավայրերում ապրող եզդիների սոցիալական վստահության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով համայնքային հարաբերությունների, փոխադարձ աջակցության և սոցիալական կապերի ձևավորման ու պահպանման հիմնական մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում սոցիալական վստահությունն է՝ որպես հասարակության ներսում համագործակցության, փոխադարձ սպասումների, համերաշխության և սոցիալական ինտեգրման կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ընտանիքի, ազգակցական խմբերի, հարևանների և համայնքի այլ անդամների միջև վստահության մակարդակն ու դրսևորումները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են վստահության ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղական միջավայրի առանձնահատկություններին, որտեղ սերտ սոցիալական կապերը, երկարատև փոխհարաբերությունները և համայնքային փոխաջակցությունը կարող են էական դեր ունենալ անհատի սոցիալական վարքագծի և վստահության համակարգի ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ավանդույթների, մշակութային արժեքների, ընտանիքի և համայնքային կառույցների ազդեցությանը սոցիալական վստահության վրա։ Կարևոր ուղղություն է ներանձնային և ինստիտուցիոնալ վստահության տարբերակումը՝ ուսումնասիրելով, թե որքանով են համայնքի ներկայացուցիչները վստահում միմյանց, տեղական ինքնակառավարման մարմիններին, պետական կառույցներին, կրթական և սոցիալական հաստատություններին ու հասարակական կազմակերպություններին։ Աշխատանքը կարող է դիտարկել նաև սոցիալական կապերի տարբեր մակարդակները՝ համայնքի ներսում համախմբող կապերից մինչև այլ համայնքների և հասարակության ավելի լայն խմբերի հետ կապերը։ Այս համատեքստում կարևոր են նաև սոցիալական մեկուսացման, ինտեգրման, փոխօգնության և հասարակական մասնակցության հարցերը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն պայմանները, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են սոցիալական վստահության ձևավորմանը, ինչպես նաև հասկանալու վստահության դերը համայնքի կայունության և սոցիալական համերաշխության ապահովման գործում։ Աշխատանքը կարող է ունենալ կարևոր կիրառական նշանակություն համայնքային զարգացման, սոցիալական քաղաքականության, միջհամայնքային հարաբերությունների և հասարակական ինտեգրման ծրագրերի մշակման համար։ Այն արժեքավոր է նաև Հայաստանի բազմազգ սոցիալական միջավայրի ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալու գյուղական համայնքներում սոցիալական հարաբերությունների կառուցվածքն ու զարգացման առանձնահատկությունները։