«EX OFFICIO» (գործի ի պաշտոնե քննության) սկզբունքի իրացումը վարչական դատավարությունում

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է կորպորատիվ կառավարման համակարգի հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետությունում՝ ընդգծելով ձեռնարկությունների կառավարման արդյունավետության բարձրացման, սեփականատիրական և կառավարչական հարաբերությունների կարգավորման, ինչպես նաև տնտեսական միջավայրի ինստիտուցիոնալ զարգացման հիմնախնդիրները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել կորպորատիվ կառավարման ժամանակակից մոդելները և դրանց կիրառելիությունը ՀՀ տնտեսության պայմաններում՝ հաշվի առնելով անցումային տնտեսության առանձնահատկությունները և շուկայական հարաբերությունների զարգացման մակարդակը։ Ուսումնասիրվում են կորպորատիվ կառավարման հիմնական սկզբունքները՝ թափանցիկություն, հաշվետվողականություն, արդարություն և պատասխանատվություն, ինչպես նաև դրանց իրականացումը բաժնետիրական ընկերությունների և խոշոր բիզնես կառույցների գործունեության մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սեփականատերերի, տնօրենների խորհրդի և գործադիր ղեկավարության միջև հարաբերությունների կառուցվածքին, շահերի բախման կանխարգելման մեխանիզմներին և կորպորատիվ վերահսկողության համակարգերին։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է միջազգային փորձը և դրա ադապտացման հնարավորությունները Հայաստանի տնտեսական և իրավական միջավայրում՝ ընդգծելով ներդրումային միջավայրի բարելավման և կապիտալի շուկայի զարգացման կարևորությունը։ Միաժամանակ վերլուծվում են կորպորատիվ կառավարման բարեփոխումների ազդեցությունը ձեռնարկությունների մրցունակության, ֆինանսական կայունության և տնտեսական աճի վրա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի տնտեսական քաղաքականության և կառավարման գիտությունների համար՝ նպաստելով ՀՀ-ում կորպորատիվ կառավարման համակարգի զարգացման և կատարելագործման գործընթացին։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է արտադրանքի ավտոմատացված նախագծման և արտադրության գործընթացներում մաթեմատիկական մոդելավորման ու համակարգային վերլուծության մեթոդների մշակման և կիրառման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ռելեային տեխնիկայի օրինակով։ Քննարկվում են տեխնիկական արտադրանքի կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունների ներկայացման մաթեմատիկական մոտեցումները, նախագծային խնդիրների ձևակերպման սկզբունքները և դրանց լուծման համար անհրաժեշտ տեղեկատվական ու ալգորիթմական միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարդ տեխնիկական համակարգերի բաղադրիչների փոխկապակցվածության վերլուծությանը, նախագծման տարբեր փուլերի համաձայնեցմանը և արտադրական գործընթացների արդյունավետ կազմակերպմանը։ Ուսումնասիրվում են ռելեային սարքավորումների տեխնիկական բնութագրերի մոդելավորման, կառուցվածքային պարամետրերի ընտրության, նախագծային լուծումների օպտիմալացման և արտադրանքի հուսալիության գնահատման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում համակարգչային նախագծման համակարգերի կիրառմանը, տեխնոլոգիական գործընթացների ավտոմատացմանը, նախագծային տվյալների մշակմանն ու կառավարմանը, ինչպես նաև արտադրության նախապատրաստման ընթացքում առաջացող ինժեներական խնդիրների լուծմանը։ Կարևորվում են մաթեմատիկական մոդելների և համակարգային վերլուծության գործիքների դերը նախագծման ժամանակի կրճատման, տեխնիկական որոշումների հիմնավորվածության բարձրացման և արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման գործում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ինժեներների, ավտոմատացման մասնագետների, էլեկտրատեխնիկների, համակարգային վերլուծաբանների, տեխնիկական գիտությունների հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայ միջնադարյան արվեստում Աստվածամոր պատկերների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրությամբ «Աստվածամայրը մանկան հետ» հորինվածքի պատկերագրական առանձնահատկություններին, զարգացման փուլերին և գեղարվեստական դրսևորումներին։ Հետազոտության կենտրոնում Աստվածամոր և Մանկան կերպարների փոխհարաբերությունն է, դրանց դիրքը, ժեստերը, հագուստը, դեմքի արտահայտությունները, խորհրդանշական մանրամասները և հորինվածքի ընդհանուր կառուցվածքը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել Աստվածամոր կերպարի ձևավորման աստվածաբանական և գեղարվեստական հիմքերը, վաղ քրիստոնեական շրջանից մինչև զարգացած և ուշ միջնադար դրա պատկերագրական փոփոխությունները, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջանների հայ արվեստի հուշարձաններում թեմայի տեղայնացման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ նույն թեման կարող է ներկայացվել տարբեր պատկերագրական տիպերով՝ նստած կամ կանգնած Աստվածամայր, Մանկան գրկում կամ կողքին, տարբեր դիրքերով և փոխհարաբերություններով, ինչը թույլ է տալիս հետևել պատկերագրական կանոնների և գեղարվեստական մտածողության փոփոխությանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել հայկական ձեռագիր մատյանների մանրանկարները, որմնանկարները, եկեղեցական քանդակագործության նմուշները, սրբապատկերները և կիրառական արվեստի առանձին ստեղծագործություններ։ Առանձին կարևորություն ունի մանրանկարչության նյութը, քանի որ ձեռագրերում Աստվածամոր կերպարը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես կրոնական թեմայի պատկերում, այլև որպես բարդ խորհրդանշական համակարգի բաղադրիչ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր դարաշրջանների և գեղարվեստական դպրոցների ստեղծագործություններ՝ բացահայտելու համար հորինվածքի կառուցվածքային, ոճական և պատկերագրական ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Ուշադրություն կարող է դարձվել նաև Աստվածամոր կերպարի հետ կապված խորհրդանիշներին՝ գույնին, թագին, լուսապսակին, աստղերին, Մանկան դիրքին, գրքին կամ այլ առարկաներին, որոնք կարող են արտահայտել աստվածաբանական որոշակի գաղափարներ։ «Աստվածամայրը մանկան հետ» հորինվածքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մայրության, աստվածային և մարդկային բնությունների միասնության, Քրիստոսի մարմնավորման և փրկագործության գաղափարների գեղարվեստական արտահայտությունը։ Միաժամանակ Աստվածամոր կերպարը հայ միջնադարյան արվեստում կարող է դիտարկվել նաև ազգային գեղարվեստական ավանդույթի տեսանկյունից, քանի որ ընդհանուր քրիստոնեական պատկերագրական սկզբունքները հայկական արվեստում հաճախ ստացել են տեղական ոճական և մշակութային առանձնահատկություններ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է պատկերագրական աղբյուրների և գեղարվեստական փոխազդեցությունների ուսումնասիրությունը։ Կարող են քննվել բյուզանդական, արևելաքրիստոնեական և հարևան մշակութային ավանդույթների հետ առնչությունները՝ պարզելու համար, թե ինչպես են ընդհանուր պատկերագրական տիպերը ներթափանցել հայկական արվեստ և ինչպես են վերափոխվել տեղական ստեղծագործական միջավայրում։ Միաժամանակ կարող են առանձնացվել այն հատկանիշները, որոնք բնորոշ են հենց հայկական պատկերագրական ավանդույթին։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև առանձին հուշարձանների ժամանակագրական և ոճական համեմատություն՝ հնարավորություն տալով հետևելու հորինվածքի աստիճանական փոփոխություններին։ Կարևոր է ոչ միայն արտաքին ձևերի նկարագրությունը, այլև դրանց իմաստային բովանդակության բացահայտումը, քանի որ միջնադարյան արվեստում պատկերագրական յուրաքանչյուր մանրամասն հաճախ ունի աստվածաբանական կամ խորհրդանշական նշանակություն։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է պատկերագրական, ոճաբանական, պատմամշակութային և աստվածաբանական մոտեցումները՝ Աստվածամոր կերպարի համակողմանի ուսումնասիրության նպատակով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել հայ միջնադարյան կերպարվեստի զարգացման օրինաչափությունների, քրիստոնեական պատկերագրության տեղական առանձնահատկությունների և հայկական մշակութային ժառանգության ավելի խոր ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, միջնադարյան արվեստի և մանրանկարչության մասնագետներին, հոգևոր մշակույթի հետազոտողներին, ինչպես նաև հայ արվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և ընթերցողներին։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Ղրիմում պահպանված և ստեղծված հին հայկական ձեռագրական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հայկական գրավոր մշակույթի կարևոր էջերից մեկը։ Այն անդրադառնում է միջնադարյան և հետագա ժամանակաշրջաններում Ղրիմի հայկական համայնքների գործունեությանը, ձեռագրերի ստեղծման պայմաններին, պահպանման պատմությանը և դրանց գիտական արժեքին։ Ուսումնասիրության մեջ ներկայացվում են ձեռագրերի բովանդակային առանձնահատկությունները, գրության ձևերը, հիշատակարանները, ինչպես նաև այն պատմական տեղեկությունները, որոնք բացահայտում են Ղրիմի հայերի հոգևոր, մշակութային և հասարակական կյանքը։ Ղրիմը դարեր շարունակ եղել է հայկական գրչության և մանրանկարչության կարևոր կենտրոններից մեկը, որտեղ ստեղծվել են բազմաթիվ արժեքավոր մատյաններ, իսկ տեղի ձեռագրական դպրոցը նշանակալի դեր է ունեցել հայկական գրքի արվեստի զարգացման մեջ։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայագիտության, պատմության և արվեստագիտության ոլորտների ուսումնասիրողների համար, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել ոչ միայն ձեռագրերի արտաքին ձևավորման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների, այլև դրանցում պահպանված պատմական հիշողության մասին։ Նյութը ներկայացնում է անցյալի մշակութային ժառանգությունը՝ ընդգծելով հայկական ձեռագրերի դերը ազգային ինքնության, գիտելիքի փոխանցման և միջնադարյան մշակույթի պահպանման գործում։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է գիտատեխնիկական քաղաքականության ձևավորման և իրականացման դերին գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման գործընթացում, ինչպես նաև ոլորտի արդյունավետության բարձրացման հիմնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գիտության, տեխնիկայի և նոր տեխնոլոգիաների ազդեցությունը գյուղատնտեսության արտադրողականության, մրցունակության և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման վրա։ Վերլուծվում են գյուղատնտեսական արտադրության տեխնիկական վերազինման, մեքենայացման, արտադրական գործընթացների կատարելագործման և գիտական նվաճումների գործնական ներդրման հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտահետազոտական հաստատությունների, կրթական կազմակերպությունների, պետական կառավարման մարմինների և գյուղատնտեսական արտադրողների միջև համագործակցության նշանակությանը։ Դիտարկվում են նոր տեխնոլոգիաների ներդրման տնտեսական նախադրյալները, ֆինանսավորման հնարավորությունները, մասնագիտական կադրերի պատրաստման անհրաժեշտությունը և գիտատեխնիկական առաջընթացը սահմանափակող գործոնները։ Քննարկվում են պետական աջակցության, ներդրումային քաղաքականության, գյուղատնտեսական ենթակառուցվածքների զարգացման և արտադրողների տեխնիկական հնարավորությունների ընդլայնման խնդիրները։ Կարևորվում է գիտատեխնիկական քաղաքականության համապատասխանեցումը գյուղատնտեսության իրական պահանջներին, բնական և արտադրական ռեսուրսների առանձնահատկություններին ու երկարաժամկետ զարգացման նպատակներին։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արտադրության կազմակերպման կատարելագործմանը, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացմանը, արտադրանքի ինքնարժեքի նվազեցմանը և գյուղատնտեսական արտադրանքի որակի բարելավմանը նպաստող գիտատեխնիկական լուծումներին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու գիտատեխնիկական առաջընթացի և ագրարային արտադրության զարգացման փոխկապակցվածությունը, բացահայտելու ոլորտում առկա հիմնական խնդիրներն ու դրանց լուծման հնարավոր ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, գյուղատնտեսության կառավարման, գիտատեխնիկական քաղաքականության և գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է Վ. Ա. Բլոկի և Ա. Բելի վաղ շրջանի քնարերգության մեջ առասպելաստեղծման երևույթի, դրա գեղարվեստական գործառույթների և ձևավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ռուսական սիմվոլիզմի երկու կարևոր ներկայացուցիչների ստեղծագործական վաղ շրջանն է, երբ նրանց պոեզիայում ձևավորվում են այն հիմնական պատկերային, խորհրդանշական և փիլիսոփայական համակարգերը, որոնք հետագայում դառնում են նրանց անհատական գեղարվեստական աշխարհների բնորոշ հատկանիշները։ Աշխատանքը դիտարկում է առասպելաստեղծումը ոչ միայն որպես հին առասպելների, կրոնական պատկերների կամ մշակութային սյուժեների օգտագործում, այլև որպես բանաստեղծական իրականության ինքնուրույն կառուցման եղանակ։ Այս մոտեցման շրջանակում բանաստեղծը վերափոխում է իրականության առանձին երևույթները, կերպարներն ու ապրումները՝ դրանք ներառելով խորհրդանշական և համամարդկային իմաստների ավելի լայն համակարգում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Բլոկի և Բելի ստեղծագործական աշխարհների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Երկու հեղինակների պոեզիայում առասպելական մտածողությունը կապված է իրականության սովորական սահմանների հաղթահարման, հոգևոր որոնումների և խորհրդավոր աշխարհի զգացողության հետ, սակայն յուրաքանչյուր հեղինակ ձևավորում է դրա արտահայտման սեփական համակարգը։ Բլոկի վաղ քնարերգության մեջ կարևոր դեր են ստանում իդեալական, խորհրդավոր և կանացի կերպարները, որոնք հաճախ վերածվում են բարձրագույն հոգևոր իրականության նշանների։ Կերպարի կոնկրետ կենսագրական կամ իրավիճակային հատկանիշները աստիճանաբար ենթարկվում են խորհրդանշական վերաիմաստավորման՝ ստեղծելով բանաստեղծական առասպելի զգացողություն։ Բելի ստեղծագործական համակարգում ևս էական նշանակություն ունեն խորհրդանշական կերպարները, հոգևոր որոնումը և իրականության երկակի ընկալումը, սակայն նրա գեղարվեստական աշխարհում առավել ընդգծված են գաղափարների, փիլիսոփայական պատկերացումների և մշակութային տարբեր շերտերի փոխազդեցությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ այն աղբյուրներին, որոնք մասնակցել են հեղինակների առասպելական մտածողության ձևավորմանը։ Դրանց թվում կարող են լինել քրիստոնեական և հին դիցաբանական ավանդույթները, ռուսական մշակութային ժառանգությունը, եվրոպական սիմվոլիզմը, փիլիսոփայական ուսմունքները և ժամանակաշրջանի ինտելեկտուալ միջավայրում տարածված էզոթերիկ գաղափարները։ Սակայն այդ աղբյուրները հեղինակների ստեղծագործություններում չեն պահպանվում անփոփոխ․ դրանք վերամշակվում են և ստանում անհատական բանաստեղծական նշանակություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդանիշի և առասպելի հարաբերակցությանը։ Սիմվոլիստական պոեզիայում խորհրդանիշը հաճախ հանդես է գալիս որպես բազմիմաստ նշան, որը չի սահմանափակվում մեկ հստակ մեկնաբանությամբ։ Երբ բազմաթիվ խորհրդանիշներ, կերպարներ և մոտիվներ միավորվում են կայուն համակարգի մեջ, ձևավորվում է յուրօրինակ առասպելական աշխարհ, որտեղ իրականության տարբեր երևույթներ ձեռք են բերում փոխկապակցված և վերաիմաստավորված նշանակություն։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև ժամանակի և տարածության կազմակերպումը։ Վաղ շրջանի բանաստեղծություններում իրական աշխարհը հաճախ ներկայացվում է որպես առօրյա և խորհրդավոր իրականությունների սահմանագիծ, որտեղ սովորական իրադարձությունները կարող են ընկալվել որպես ավելի բարձր կամ գաղտնի նշանակություն ունեցող նշաններ։ Այսպիսի երկշերտ կառուցվածքը նպաստում է առասպելաստեղծ մտածողության ձևավորմանը և ընթերցողին ներգրավում է բանաստեղծական մեկնաբանության գործընթացում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև քնարական հերոսի կերպարի ուսումնասիրությունը։ Հերոսը հաճախ հանդես է գալիս որպես որոնող, սպասող կամ խորհրդավոր աշխարհի հետ հաղորդակցության ձգտող սուբյեկտ, իսկ նրա անձնական ապրումները վերածվում են ավելի ընդհանրական հոգևոր փորձառության։ Այդպիսով անձնական քնարական խոսքը ձեռք է բերում առասպելական ընդհանրացման մակարդակ։ Բլոկի և Բելի ստեղծագործությունների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես ընդհանուր սիմվոլիստական սկզբունքները, այնպես էլ նրանց գեղարվեստական մտածողության տարբերությունները։ Նրանց մոտ առասպելաստեղծումը կարող է ունենալ տարբեր կառուցվածքային և իմաստային շեշտադրումներ՝ կապված հեղինակային աշխարհընկալման, փիլիսոփայական հետաքրքրությունների և գեղարվեստական լեզվի առանձնահատկությունների հետ։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև վաղ շրջանի ստեղծագործություններից հետագա պոետիկայի ձևավորման գործընթացը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են այդ ժամանակաշրջանում ձևավորված առասպելական մոտիվները և խորհրդանշական պատկերները հետագայում զարգանում ու վերափոխվում։ Այս տեսանկյունից վաղ քնարերգությունը դիտարկվում է որպես հեղինակների գեղարվեստական համակարգերի ձևավորման կարևոր փուլ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը բացահայտում է, թե ինչպես են Բլոկն ու Բելին իրականության բանաստեղծական վերափոխման միջոցով ստեղծում սեփական խորհրդանշական աշխարհները և ինչ դեր է այդ գործընթացում կատարում առասպելական մտածողությունը։ Թեման կարևոր է ռուսական սիմվոլիզմի գեղագիտության, 20-րդ դարասկզբի ռուս գրականության, առասպելի և գրականության փոխհարաբերության, ինչպես նաև բանաստեղծական խորհրդանիշի և հեղինակային առասպելի ձևավորման մեխանիզմների ուսումնասիրության համար։