Պարզ նախադասության ուսուցման հիմնախնդիրները միջին դպրոցում

Literature

Մատենագիտական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է հայ գեղարվեստական գրականության մեջ Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի կերպարին և թեմատիկ արտացոլմանը վերաբերող ստեղծագործությունների համակարգված ցանկ։ Ներառված գրականությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե խորհրդային ժամանակաշրջանի հայ հեղինակների ստեղծագործություններում ինչպես են ներկայացվել նրա կերպարը, գործունեությունը և տվյալ ժամանակաշրջանի գաղափարական պատկերացումները։ Ցանկում ընդգրկվող նյութերը կարող են ներառել պոեզիայի, արձակի, դրամատուրգիայի և գեղարվեստական այլ ժանրերի ստեղծագործություններ, որոնք մատենագիտական սկզբունքներով դասակարգված են՝ անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումը հեշտացնելու նպատակով։ Հրատարակությունն արտացոլում է նաև խորհրդային շրջանի հայ գրականության թեմատիկ ուղղություններից մեկը և հնարավորություն տալիս ուսումնասիրելու գրականության ու ժամանակի հասարակական-քաղաքական միջավայրի փոխհարաբերությունները։ Մատենագիտական նյութերի համակարգումը նպաստում է համապատասխան ստեղծագործությունների հայտնաբերմանը, համեմատական ուսումնասիրմանը և գրական գործընթացի պատմական համատեքստի բացահայտմանը։ Այն կարող է ծառայել որպես օժանդակ աղբյուր հայ խորհրդային գրականության և թեմատիկ մատենագիտության ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մատենագետների, գրադարանավարների, գրականագետների, պատմաբանների և հայ գրականության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Medicine

Գիրքը նվիրված է նորածինների շրջանում հիպօքսիկ-իշեմիկ էնցեֆալոպաթիայի ախտորոշման և բուժման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում գտնվում է այն կարևոր խնդիրը, թե ինչպես կարելի է հնարավորինս վաղ և ճշգրիտ հայտնաբերել գլխուղեղի հիպօքսիկ-իշեմիկ ախտահարումը, գնահատել դրա ծանրության աստիճանը, կանխատեսել հիվանդության ընթացքը և ընտրել համապատասխան բուժական տակտիկա։ Ներկայացվում է հիվանդության կլինիկական դրսևորումների մանրամասն ուսումնասիրություն՝ ուշադրություն դարձնելով նորածնի նյարդաբանական վիճակի, գիտակցության մակարդակի, մկանային տոնուսի, ռեֆլեքսների, շնչառական և այլ կենսական ֆունկցիաների փոփոխություններին։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում կլինիկական ախտորոշման արդյունքների համադրմանը գործիքային հետազոտությունների և կենսաբանական մարկերների տվյալների հետ՝ հնարավորություն տալով գնահատել տարբեր ախտորոշիչ մեթոդների տեղեկատվական արժեքը և կիրառական նշանակությունը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ժամանակակից գործիքային հետազոտությունների հնարավորությունները, դրանց միջոցով գլխուղեղի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների հայտնաբերման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև լաբորատոր և կենսաքիմիական մարկերների կիրառումը ախտորոշման, հիվանդության ծանրության գնահատման և ելքի կանխատեսման գործընթացում։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տարբեր մեթոդների առավելություններն ու սահմանափակումները և հիմնավորել դրանց համալիր կիրառման անհրաժեշտությունը։ Գրքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև բուժման տակտիկայի ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով նորածնի վիճակի ծանրությունը, ախտահարման առանձնահատկությունները և հնարավոր բարդությունները։ Ներկայացվում են բուժական մոտեցումների ընտրության սկզբունքները, վաղ միջամտության կարևորությունը, ինտենսիվ թերապիայի միջոցառումները և նյարդաբանական վնասման հետևանքների նվազեցմանն ուղղված ռազմավարությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նեոնատոլոգների, մանկական նյարդաբանների, մանկաբույժների, վերակենդանացման և ինտենսիվ թերապիայի մասնագետների, ինչպես նաև բժշկական բուհերի ուսանողների, կլինիկական օրդինատորների և հետազոտողների համար՝ որպես նորածնային շրջանում ծանր նյարդաբանական ախտահարումների ախտորոշման, գնահատման և բուժման վերաբերյալ մասնագիտական ուսումնասիրության աղբյուր։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է ակտիվացված այրման օրինաչափությունների և ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ տարբեր երկկոմպոնենտ կոմպոզիտային փոշենյութերի ստացման համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է այն գործընթացների վրա, որոնց ընթացքում ռեակցիոն խառնուրդում առաջացող ջերմությունը նպաստում է ռեակցիայի ինքնատարածմանը և թույլ է տալիս համեմատաբար կարճ ժամանակում ձևավորել բարձր ջերմաստիճանային սինթեզված նյութեր։ Ուսումնասիրվող համակարգերը ներառում են կարբիդային, նիտրիդային և սիլիցիումային հիմքով կոմպոզիտներ, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի տարբեր ջերմաքիմիական, կառուցվածքային և ֆիզիկամեխանիկական հատկություններ։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի ակտիվացման մեխանիզմների բացահայտումը, քանի որ նախնական տաքացումը, մասնիկների չափը, խառնուրդի բաղադրությունը, ռեակցիայի ջերմաստիճանը և այլ պայմաններ կարող են էապես ազդել այրման տարածման արագության, ջերմաստիճանային ռեժիմի և վերջնական նյութի կառուցվածքի վրա։ Ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ռեակցիոն գոտում ընթացող ֆիզիկաքիմիական փոխակերպումները, բաղադրիչների փոխազդեցության առանձնահատկությունները և տարբեր փուլերի առաջացման հաջորդականությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ստացված կոմպոզիտային փոշիների փուլային կազմի, միկրոկառուցվածքի և հատկությունների ձևավորման վրա ազդող գործոններին, քանի որ այդ բնութագրերը որոշիչ նշանակություն ունեն նյութերի հետագա կիրառությունների համար։ Նման մեթոդների առավելություններից է էներգիայի արդյունավետ օգտագործման և բարձր ջերմաստիճանային նյութերի ստացման հնարավորությունը՝ նվազեցնելով երկարատև արտաքին տաքացման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ մաշակայուն, ջերմակայուն և բարձր կարծրությամբ կոմպոզիտային նյութերի մշակման, փոշեմետալուրգիայի, կերամիկական նյութերի տեխնոլոգիայի և բարձր ջերմաստիճանային կիրառությունների համար։ Աշխատանքը միաժամանակ նպաստում է ինքնատարածվող սինթեզի տեսական հիմքերի խորացմանը՝ բացահայտելով այրման և նյութագոյացման գործընթացների միջև փոխկապակցվածությունը տարբեր բաղադրությամբ ռեակցիոն համակարգերում։

Mathematics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ֆոտոռեֆրակտիվ միջավայրերում երկչափ և եռաչափ ֆոտոնային կառուցվածքների ինդուկցիայի համար նոր լազերային մեթոդների մշակմանը և հետազոտմանը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես կարելի է լազերային ճառագայթման միջոցով վերահսկելիորեն ձևավորել նյութի բեկման ցուցիչի տարածական փոփոխություններ և այդ փոփոխությունների հիման վրա ստեղծել ֆոտոնային կառուցվածքներ, որոնք կարող են կառավարել լույսի տարածումը։ Ֆոտոռեֆրակտիվ նյութերի առանձնահատկությունն այն է, որ լուսային ազդեցության տակ դրանց օպտիկական հատկությունները կարող են փոխվել, ինչն էլ հնարավորություն է տալիս լույսի միջոցով գրանցել և վերարտադրել բարդ միկրո- և նանոկառուցվածքներ։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել լազերային ճառագայթի ինտենսիվության, բևեռացման, ալիքի երկարության, տարածական կառուցվածքի և ազդեցության տևողության ազդեցությունները ֆոտոռեֆրակտիվ միջավայրում առաջացող փոփոխությունների վրա։ Երկչափ կառուցվածքների դեպքում կարևոր է նյութի մակերեսին կամ որոշակի հարթությունում պարբերական կամ այլ ձևի օպտիկական կառուցվածքների ստացումը, մինչդեռ եռաչափ ֆոտոնային կառուցվածքների ձևավորումը պահանջում է լույսի տարածական բաշխման և նյութի ներսում լուսային ազդեցության առավել ճշգրիտ կառավարում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր լազերային տեխնիկաների կիրառումը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ստեղծվող կառուցվածքների տարածական ճշգրտությունը, կայունությունը և վերարտադրելիությունը։ Նման մոտեցումները կարող են ներառել ինտերֆերենցիոն լուսավորում, տարածականորեն ձևավորված լազերային ճառագայթներ և բազմափուլ գրանցման մեթոդներ, որոնց միջոցով հնարավոր է նյութում ստանալ բարդ պարբերական կամ ոչ պարբերական օպտիկական կառուցվածքներ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել նաև ձևավորված ֆոտոնային կառուցվածքների օպտիկական հատկությունները՝ անդրադարձման, փոխանցման, դիֆրակցիայի, լույսի տեղայնացման և տարածման ուղղության վերահսկման տեսանկյունից։ Ֆոտոնային կառուցվածքների նկատմամբ հետաքրքրությունը պայմանավորված է նրանով, որ դրանց միջոցով հնարավոր է կառավարել էլեկտրամագնիսական ճառագայթման տարածումը և ստեղծել նոր օպտիկական ֆունկցիոնալ տարրեր։ Այդպիսի համակարգերը կարող են հեռանկարային լինել օպտիկական կապի, ֆոտոնիկայի, լազերային տեխնիկայի, օպտիկական տեղեկատվության մշակման և ինտեգրված օպտիկայի բնագավառներում։ Եռաչափ կառուցվածքների ստեղծման հնարավորությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ այն ընդլայնում է նյութի ծավալում լույսի տարածման կառավարելու հնարավորությունները և կարող է հիմք հանդիսանալ ավելի բարդ ֆոտոնային սարքերի նախագծման համար։ Աշխատության գիտական նշանակությունը կայանում է լազերային ճառագայթման և ֆոտոռեֆրակտիվ նյութերի փոխազդեցության խորացված ուսումնասիրության, ինչպես նաև այդ փոխազդեցությունը ֆունկցիոնալ ֆոտոնային կառուցվածքների վերածելու մեթոդների մշակման մեջ։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել ֆոտոռեֆրակտիվ նյութերի կիրառական ներուժի ընդլայնմանը և նոր սերնդի օպտիկական տարրերի ստեղծմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել օպտիկայի, լազերային ֆիզիկայի, ֆոտոնիկայի, նյութագիտության և օպտիկական ինժեներիայի ոլորտներում աշխատող մասնագետներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է լազերային տեխնոլոգիաները, ֆոտոռեֆրակտիվ երևույթները և ֆոտոնային կառուցվածքների ֆիզիկան՝ նպատակ ունենալով մշակել նյութի օպտիկական հատկությունների տարածական կառավարման նոր մոտեցումներ և ստեղծել երկչափ ու եռաչափ ֆոտոնային համակարգերի ձևավորման արդյունավետ տեխնոլոգիական հիմք։

Biology

Այս աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի անոթավոր բույսերի բազմազանության, տարածման և բուսաաշխարհագրական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Նյութում ներկայացվում են տարածաշրջանում հանդիպող բնական բուսատեսակների տեսակային կազմը, դրանց դասակարգումը, էկոլոգիական առանձնահատկությունները և տարածվածության օրինաչափությունները տարբեր լանդշաֆտային ու բարձրադիր գոտիներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հազվագյուտ, էնդեմիկ և պահպանության կարիք ունեցող բուսատեսակներին, ինչպես նաև տարածաշրջանի բուսական ծածկույթի ձևավորման վրա ազդող կլիմայական, հողային և աշխարհագրական գործոններին։ Աշխատությունը նաև վերլուծում է բուսականության դերը էկոհամակարգերի կայունության, կենսաբազմազանության պահպանման և բնական ռեսուրսների կառավարման տեսանկյունից՝ ընդգծելով ֆլորիստիկական հետազոտությունների կարևորությունը բնապահպանական ծրագրերի մշակման համար։ Միաժամանակ ներկայացվում են բուսատեսակների տնտեսական, դեղագործական և գիտական նշանակության հարցերը՝ ցույց տալով տարածաշրջանի բուսական աշխարհի արժեքը ինչպես գիտության, այնպես էլ բնության պահպանության ոլորտներում։

Biology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է վնասված ողնուղեղում տեղի ունեցող պլաստիկ փոփոխությունների կարգավորման մեջ հիպոթալամուսի հնարավոր դերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում նյարդային համակարգի վնասումից հետո ձևավորվող վերականգնողական և հարմարվողական գործընթացներն են, ինչպես նաև այն նյարդաֆիզիոլոգիական մեխանիզմները, որոնց միջոցով կենտրոնական նյարդային համակարգի տարբեր բաժիններ կարող են ազդել վնասված ողնուղեղի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ վերակազմավորման վրա։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ ողնուղեղի վնասվածքից հետո նյարդային համակարգում տեղի են ունենում ոչ միայն անմիջական ախտաբանական փոփոխություններ, այլև երկարատև վերակազմավորման գործընթացներ, որոնք կարող են որոշ չափով փոխել նեյրոնների, նյարդային ուղիների և ֆունկցիոնալ կապերի գործունեությունը։ Հիպոթալամուսը կենտրոնական նյարդային համակարգի կարևորագույն կարգավորիչ կառույցներից է, որը մասնակցում է վեգետատիվ, էնդոկրին, նյութափոխանակային և հոմեոստատիկ բազմաթիվ գործընթացների վերահսկմանը։ Այդ պատճառով դրա ազդեցության ուսումնասիրությունը վնասված ողնուղեղի պլաստիկության համատեքստում հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել վնասվածքից հետո օրգանիզմի վերականգնողական ռեակցիաների մասին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ողնուղեղի վնասվածքի հետևանքով առաջացող առաջնային և երկրորդային փոփոխությունների բնութագրումը։ Վնասվածքից անմիջապես հետո կարող են զարգանալ նյարդային հյուսվածքի կառուցվածքային վնասումներ, արյան շրջանառության խանգարումներ, բորբոքային և նյութափոխանակային գործընթացների փոփոխություններ։ Դրանց հաջորդում են ավելի երկարատև վերակազմավորման փուլեր, որոնց ընթացքում կարող են փոփոխվել պահպանված նեյրոնների ակտիվությունը, միջնեյրոնային կապերը և նյարդային համակարգի տարբեր մակարդակների փոխազդեցությունները։ Աշխատանքում այս գործընթացները դիտարկվում են որպես նյարդային պլաստիկության դրսևորումներ։ Նյարդային պլաստիկությունը նյարդային համակարգի՝ կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ մակարդակներում հարմարվելու ու վերակազմավորվելու ունակությունն է։ Ողնուղեղի վնասվածքի պայմաններում այն կարող է արտահայտվել պահպանված նյարդային կապերի գործունեության փոփոխությամբ, նոր ֆունկցիոնալ կապերի ձևավորմամբ, որոշ նեյրոնային ցանցերի ակտիվության վերակազմավորմամբ և վնասված ֆունկցիաների մասնակի փոխհատուցմամբ։ Հետազոտության հիմնական խնդիրը այդ պլաստիկ փոփոխությունների վրա հիպոթալամիկ կարգավորման հնարավոր ազդեցության բացահայտումն է։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում հիպոթալամուսի և ողնուղեղի միջև նյարդային ու հումորալ փոխազդեցություններին։ Հիպոթալամուսը կապված է ուղեղի բազմաթիվ բաժինների և ինքնավար նյարդային համակարգի կառույցների հետ, իսկ նրա ազդեցությունը կարող է իրականացվել ինչպես նյարդային ուղիների, այնպես էլ հորմոնալ կարգավորման միջոցով։ Այս համակարգերի համատեղ գործունեությունը կարող է փոփոխել վնասված հյուսվածքի վերականգնման համար անհրաժեշտ ներքին միջավայրը և ազդել նեյրոֆիզիոլոգիական գործընթացների ընթացքի վրա։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ հիպոթալամիկ ազդեցությունների և հորմոնալ կարգավորման կապի վերլուծությունը։ Հիպոթալամուսը սերտորեն կապված է հիպոֆիզի և էնդոկրին համակարգի գործունեության հետ, ուստի վնասվածքից հետո հորմոնալ հավասարակշռության փոփոխությունները կարող են ներգործել նյարդային հյուսվածքի նյութափոխանակության, վերականգնողական գործընթացների և ֆունկցիոնալ ակտիվության վրա։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել ողնուղեղի վերականգնումը ոչ միայն տեղային նյարդային գործընթացների, այլև ամբողջ օրգանիզմի նեյրոէնդոկրին կարգավորման համատեքստում։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է վեգետատիվ կարգավորման ուսումնասիրությունը։ Ողնուղեղի վնասվածքը կարող է խաթարել վեգետատիվ ֆունկցիաների կարգավորումը՝ ազդելով արյան շրջանառության, ջերմակարգավորման, նյութափոխանակության և այլ ֆիզիոլոգիական գործընթացների վրա։ Հիպոթալամուսը այդ համակարգերի կարգավորման առանցքային կառույցներից է, ուստի դրա գործունեության փոփոխությունները կարող են կապված լինել վնասված ողնուղեղի ֆունկցիոնալ վիճակի և վերականգնման ընթացքի հետ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև վնասվածքից հետո նյարդային հյուսվածքում առաջացող հյուսվածաբանական և բջջային փոփոխությունները։ Դրանց թվում կարող են լինել նեյրոնների և գլիալ բջիջների վիճակի փոփոխությունները, վնասված տարածքի շուրջ ընթացող վերակազմավորման գործընթացները, նյարդային թելերի վերակազմակերպումը և այլ կառուցվածքային երևույթներ։ Այս տվյալների համադրումը ֆունկցիոնալ ցուցանիշների հետ հնարավորություն է տալիս գնահատելու պլաստիկ փոփոխությունների ոչ միայն կառուցվածքային, այլև գործառական նշանակությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող է կիրառվել փորձարարական մոտեցում՝ ողնուղեղի վնասվածքի տարբեր մոդելների և հիպոթալամիկ կարգավորման փոփոխությունների համեմատական ուսումնասիրությամբ։ Կենդանիների փորձարարական մոդելների օգտագործումը հնարավորություն է տալիս վերահսկվող պայմաններում ուսումնասիրել վնասվածքից հետո զարգացող գործընթացների ժամանակային դինամիկան և գնահատել հիպոթալամիկ ազդեցությունների հնարավոր նշանակությունը։ Միաժամանակ նման ուսումնասիրությունների արդյունքները պահանջում են զգուշավոր մեկնաբանություն, քանի որ փորձարարական տվյալների անմիջական փոխանցումը մարդու կլինիկական վիճակներին միշտ չէ, որ հնարավոր է։ Աշխատանքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ֆունկցիոնալ վերականգնման գնահատումը։ Ողնուղեղի վնասվածքի դեպքում շարժողական և այլ նյարդաբանական ֆունկցիաների փոփոխությունները կարող են ծառայել որպես պլաստիկ գործընթացների արդյունավետության գնահատման ցուցանիշներ։ Հիպոթալամիկ կարգավորման փոփոխությունների և ֆունկցիոնալ վերականգնման միջև հնարավոր կապի բացահայտումը կարող է օգնել հասկանալու, թե կենտրոնական կարգավորիչ համակարգերի գործունեությունն ինչպիսի նշանակություն ունի վնասված նյարդային համակարգի հարմարվողական վերակազմավորման համար։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը պայմանավորված է նյարդային համակարգի տարբեր մակարդակների փոխազդեցության ուսումնասիրությամբ։ Ողնուղեղի պլաստիկությունը չի դիտարկվում որպես միայն տեղային երևույթ․ այն ներառվում է ուղեղի, հիպոթալամիկ կառույցների, վեգետատիվ և էնդոկրին համակարգերի փոխկապակցված գործունեության մեջ։ Այս մոտեցումը կարող է նպաստել կենտրոնական նյարդային համակարգի վնասվածքներից հետո վերականգնման ընդհանուր մեխանիզմների ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։ Աշխատանքի հնարավոր կիրառական նշանակությունը կապված է ողնուղեղի վնասվածքների վերականգնողական ռազմավարությունների զարգացման հետ։ Նեյրոէնդոկրին և վեգետատիվ կարգավորման մեխանիզմների ավելի խորքային ուսումնասիրությունը կարող է հետագայում նպաստել այնպիսի մոտեցումների մշակմանը, որոնք ուղղված կլինեն նյարդային հյուսվածքի պլաստիկ ներուժի օգտագործմանը և ֆունկցիոնալ վերականգնման պայմանների բարելավմանը։ Միաժամանակ հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ հետագա փորձարարական և կլինիկական ուսումնասիրությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է նեյրոֆիզիոլոգիայի, նյարդաբանության, նեյրոէնդոկրինոլոգիայի և վերականգնողական բժշկության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելու վնասված ողնուղեղի պլաստիկ փոփոխությունների և դրանց հիպոթալամիկ կարգավորման փոխհարաբերությունը։ Այն բացահայտում է կենտրոնական կարգավորիչ մեխանիզմների հնարավոր նշանակությունը վնասված նյարդային հյուսվածքի վերակազմավորման, հարմարվողականության և ֆունկցիոնալ վերականգնման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել նյարդաբաններին, նեյրոֆիզիոլոգներին, նյարդավիրաբույժներին, վերականգնողական բժշկության մասնագետներին, կենսաբժշկական հետազոտողներին, ֆիզիոլոգիայի և նյարդագիտության ոլորտի դասախոսներին ու ուսանողներին։