Патриарх всех армян Нерсес V-й и князь Михаил Семенович и княгиня Елизавета Ксавериевна Воронцовы, в их частной переписке

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիների ընտրական իրավունքի իրականացման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով ընտրական գործընթացների իրավական, ինստիտուցիոնալ և գործնական կողմերը։ Գրքում ներկայացվում են ընտրական իրավունքի սահմանադրական հիմքերը, ընտրությունների կազմակերպման և անցկացման ընթացակարգերը, ընտրական հանձնաժողովների համակարգը և վերահսկողության մեխանիզմները։ Հեղինակը վերլուծում է ընտրական իրավունքի իրացման վրա ազդող գործոնները՝ ներառյալ իրավական կարգավորումների արդյունավետությունը, ընտրական վարչարարության որակը, քաղաքական մասնակցության մակարդակը և հասարակական վստահությունը ընտրական գործընթացների նկատմամբ։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև ընտրական խախտումների տեսակները, դրանց կանխարգելման և իրավական պատասխանատվության մեխանիզմները, ինչպես նաև միջազգային փորձի համեմատական վերլուծություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացման և ընտրական գործընթացների թափանցիկության բարձրացման հարցերին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է իրավաբանների, քաղաքագետների, պետական կառավարման մասնագետների և հասարակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչների համար՝ նպաստելով ընտրական իրավունքի արդյունավետ իրացման և ժողովրդավարական գործընթացների կատարելագործմանը։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան հայ փիլիսոփայական մտքի նշանավոր ներկայացուցիչ Հովհան Որոտնեցու մեկնողական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ հատկապես Արիստոտելի երկերի ընկալման, բացատրության և հայկական մտավոր միջավայրում վերաիմաստավորման տեսանկյունից։ Հետազոտության առանցքում նրա մեկնաբանական մեթոդն է, փիլիսոփայական հասկացությունների մեկնությունը և արիստոտելյան տրամաբանության ու իմացաբանական սկզբունքների յուրացումը։ Քննվում է, թե ինչպես է մեկնիչը բացատրում բարդ փիլիսոփայական դրույթները, սահմանում հիմնական հասկացությունները, պարզաբանում դրանց փոխհարաբերությունները և դրանք ներառում միջնադարյան հայկական կրթական ու գիտական ավանդույթի մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տրամաբանական կատեգորիաների, դատողության, ապացուցման, պատճառականության, էության և հատկության վերաբերյալ գաղափարների մեկնաբանությանը։ Կարևորվում է նաև մեկնության կառուցվածքը՝ բնագրի առանձին դրույթների պարզաբանումից մինչև դրանց գաղափարական նշանակության ավելի լայն բացահայտումը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե որքանով է մեկնիչը հետևում նախորդ մեկնողական ավանդույթներին և որտեղ է դրսևորում ինքնուրույն փիլիսոփայական մոտեցում։ Այդ համատեքստում դիտարկվում են անտիկ փիլիսոփայության և միջնադարյան քրիստոնեական աշխարհայացքի փոխհարաբերությունները, քանի որ Արիստոտելի գաղափարների ընկալումը տեղի էր ունենում արդեն ձևավորված աստվածաբանական և փիլիսոփայական միջավայրում։ Քննվում է նաև այն հարցը, թե ինչպես են անտիկ փիլիսոփայական հասկացությունները հարմարեցվել հայերեն գիտական լեզվին, ինչ տերմինաբանական միջոցներ են կիրառվել դրանց իմաստային ճշգրտությունը պահպանելու համար և ինչ դեր է այդ աշխատանքը կատարել հայ փիլիսոփայական բառապաշարի զարգացման գործում։ Առանձին նշանակություն ունի մեկնողական ժառանգության կրթական գործառույթը․ նման աշխատությունները ծառայել են ոչ միայն որպես փիլիսոփայական տեքստերի բացատրություններ, այլև որպես տրամաբանական մտածողության, բանավեճի և գիտելիքի համակարգված յուրացման միջոցներ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ներկայացնելու նաև հայ միջնադարյան դպրոցներում արիստոտելյան փիլիսոփայության տարածման առանձնահատկությունները և մեկնողական գրականության դերը գիտական գիտելիքի փոխանցման գործում։ Համեմատական քննությունը կարող է բացահայտել կապերը հունական փիլիսոփայական սկզբնաղբյուրների, նախորդ մեկնիչների ավանդույթի և հայկական մեկնողական դպրոցի միջև։ Այսպիսով, աշխատանքը նպաստում է միջնադարյան հայ փիլիսոփայության պատմության, տրամաբանական մտքի զարգացման և անտիկ գիտական ժառանգության հայկական ընկալման առավել ամբողջական ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով մեկնիչին որպես տարբեր մտավոր ավանդույթների միջև գիտական ու մշակութային կապի կարևոր ներկայացուցիչ։

Գրականություն

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ամերիկյան արձակում հեղինակի կերպարի դրսևորման ձևերի, գեղարվեստական գործառույթների և ստեղծագործական ինքնարտահայտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հեղինակային ներկայության տարբեր եղանակները, պատմողի և հեղինակի փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև կենսափորձի ու գեղարվեստական երևակայության փոխազդեցությունը գրական տեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնակենսագրական տարրերի, աշխարհայացքային դիրքորոշումների, արժեքային համակարգի և ժամանակաշրջանի հասարակական ու մշակութային իրողությունների արտացոլմանը։ Վերլուծվում են կերպարների հոգեբանական կառուցվածքը, հեղինակային գնահատականների արտահայտման միջոցները, խորհրդանշական պատկերները և պատմողական ռազմավարությունները։ Քննարկվում է նաև անհատի և հասարակության հակադրության, հաջողության, հիասթափության, երազանքի և իրականության փոխհարաբերության դերը հեղինակային աշխարհընկալման ձևավորման մեջ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես է հեղինակային անհատականությունը ներգրավվում ստեղծագործության գաղափարական և գեղարվեստական համակարգում՝ առանց անմիջականորեն նույնացվելու գրական հերոսների կամ պատմողի հետ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ամերիկյան գրականության, գրականագիտության, տեքստի մեկնաբանության և հեղինակային ոճի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մանկավարժություն

Այս գիտական հետազոտությունը նվիրված է Ռուսաստանի մանկավարժական գիտության կատեգորիաների և հասկացությունների համակարգի ձևավորման ու զարգացման հիմնական միտումների վերլուծությանը 1850–1930 թվականների ժամանակահատվածում՝ ընդգրկելով ինչպես նախահեղափոխական, այնպես էլ վաղ խորհրդային շրջանի գաղափարական և գիտամեթոդական փոփոխությունները։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է մանկավարժության տեսական լեզվի էվոլյուցիան՝ այն ձևերի, հասկացությունների և կատեգորիաների ձևավորումը, որոնց միջոցով գիտությունը նկարագրել և մեկնաբանել է կրթության գործընթացը, դաստիարակության նպատակները և ուսուցման մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դասական ռուս մանկավարժների՝ Կ. Դ. Ուշինսկու, Լ. Ն. Տոլստոյի և այլոց ներդրմանը, ովքեր ձևավորել են ազգային մանկավարժական մտքի հիմքերը և նպաստել կրթության մարդակենտրոն մոտեցման զարգացմանը։ Հետազոտությունը վերլուծում է նաև 20-րդ դարի սկզբի սոցիալական և քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը մանկավարժական գիտության վրա՝ ներառյալ խորհրդային գաղափարախոսության ներգործությունը, որը բերել է նոր կատեգորիաների ձևավորմանը, ինչպիսիք են «կոլեկտիվ դաստիարակություն», «սոցիալիստական կրթություն» և «աշխատանքային դպրոց» հասկացությունները։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է, թե ինչպես են փոխվել մանկավարժական գիտության հիմնարար հասկացությունները՝ անցնելով փիլիսոփայական-հումանիստական մոտեցումներից դեպի գաղափարապես ուղղորդված և սոցիալ-քաղաքականորեն պայմանավորված համակարգեր։ Միաժամանակ քննարկվում է մանկավարժական տերմինաբանության գիտականացման գործընթացը, մեթոդաբանական մոտեցումների զարգացումը և գիտության կառուցվածքի աստիճանական համակարգայնացումը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ներկայացնում է տվյալ ժամանակաշրջանը որպես մանկավարժական գիտության ձևավորման և հասկացութային հենքի վերակազմավորման կարևոր փուլ, որը հիմք է դրել հետագա տեսական և կիրառական զարգացումներին Ռուսաստանում։

Այլ առարկաներ

Այս տեղեկատվական ցանկը նվիրված է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրականության համակարգված ներկայացմանը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների և մասնագետների օպերատիվ տեղեկատվական հասանելիությունը արդի գիտական հրապարակումներին։ Հրատարակության մեջ ընդգրկվում են քաղաքական գիտությունների, սոցիոլոգիայի, իրավագիտության, պետական կառավարման և միջազգային հարաբերությունների վերաբերյալ նոր գրքեր՝ ներկայացված մատենագիտական տվյալներով և համառոտ բնութագրություններով։ Հեղինակը կամ կազմողները համակարգում են նյութերը ըստ թեմատիկ ուղղությունների՝ ընդգծելով յուրաքանչյուր աշխատանքի գիտական և կիրառական նշանակությունը, ինչպես նաև դրա տեղը համապատասխան գիտական ոլորտի զարգացման համատեքստում։ Ցանկը ծառայում է որպես տեղեկատվական գործիք գրադարանների, գիտական հաստատությունների և ուսումնական կազմակերպությունների համար՝ նպաստելով նոր գրականության տարածմանը և գիտական հետազոտությունների խթանմանը։ Այն օգտակար է գրադարանավարների, մատենագետների, հետազոտողների, ուսանողների և հասարակական-քաղաքական գիտություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում քաղաքական մշակույթի ձևավորման, զարգացման և առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են հասարակության քաղաքական պատկերացումները, արժեքային համակարգերը, քաղաքացիների վերաբերմունքը պետական կառույցների, իշխանության, քաղաքական գործընթացների և հանրային մասնակցության նկատմամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են քաղաքական վարքագծի ձևավորման պատմական, սոցիալական և մշակութային գործոնները, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնք ազդել են հասարակության քաղաքական գիտակցության և քաղաքացիական դիրքորոշումների զարգացման վրա։ Հեղինակը դիտարկում է քաղաքական մշակույթի տարբեր բաղադրիչները՝ քաղաքական արժեքները, համոզմունքները, մասնակցության ձևերը, վստահության մակարդակը և հասարակություն-պետություն փոխհարաբերությունները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև ժամանակակից Հայաստանի քաղաքական միջավայրի առանձնահատկություններին, ժողովրդավարական գործընթացների ազդեցությանը և քաղաքական մշակույթի փոփոխության միտումներին։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է քաղաքագետների, հասարակագետների, հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի քաղաքական կյանքի, հասարակական մտածողության և ժողովրդավարական զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությամբ։