Պետական արժեթղթերի շուկայի կառավարման արդի գերակայություններն ու զարգացման հեռանկարները ՀՀ-ում

Այլ առարկաներ

Նախատեսված է սառնարանային տեխնիկայի, ջերմային էներգետիկայի և սննդարդյունաբերական սառեցման համակարգերի ոլորտներում սովորող ուսանողների ու գործող մասնագետների համար և նպատակ ունի զարգացնել հաշվարկային ու ինժեներական մտածողությունը սառեցման գործընթացների նախագծման և վերլուծության ուղղությամբ, գրքում ներկայացված են սառնարանային ցիկլերի հիմնական տեսական հիմքերը՝ սեղմումային, կլանման և այլ համակարգեր, դրանց աշխատանքի սկզբունքները, ջերմափոխանակության գործընթացները և աշխատող մարմինների (ֆրեոններ և այլ սառնագենտներ) հատկությունները, ընդգրկված են բազմաբնույթ խնդիրներ, որոնք վերաբերում են գոլորշիացման և կոնդենսացման գործընթացներին, ճնշման և ջերմաստիճանի հաշվարկներին, էներգետիկ արդյունավետության գնահատմանը, կոմպրեսորների աշխատանքի վերլուծությանը և համակարգերի օպտիմալացման մեթոդներին, աշխատությունը նաև ուշադրություն է դարձնում սառնարանային սարքավորումների նախագծման ինժեներական խնդիրներին՝ ներառյալ ջերմամեկուսացման հաշվարկները, ջերմային կորուստների նվազեցման եղանակները և տարբեր արտադրական պայմաններում համակարգերի ընտրության չափանիշները, ներկայացվում են խնդիրների լուծման քայլ առ քայլ մոտեցումներ, բանաձևերի կիրառման օրինակներ և արդյունքների մեկնաբանման մեթոդներ, ինչը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին ոչ միայն մեխանիկորեն լուծել առաջադրանքները, այլ նաև խորությամբ հասկանալ ֆիզիկական գործընթացները, գրքում ընդգծվում են նաև էներգախնայողության և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության նվազեցման հարցերը ժամանակակից սառնարանային տեխնոլոգիաներում, աշխատությունը համադրում է տեսական գիտելիքը և գործնական խնդիրների լուծման փորձը՝ հանդիսանալով կարևոր ուսումնամեթոդական աղբյուր սառնարանային և ջերմային տեխնիկայի ոլորտում։

Գեղարվեստական հայ․

«Սուլամիթա. Սևակի մեծ սերը, գիրք 2 (կոշտ)»՝ Հրաչյա Չարխչյանի ստեղծագործությունը շարունակությունն է Սևակ Պարույրի սիրային և գրական պատմության մեջ չմոռացված մի առեղծվածի: Այս գիրքը շարունակում է նկարագրել Սևակ Պարույրի սիրային կյանքը, հատկապես նրա սիրո պատմությունը Սուլամիթայի հետ՝ միակ մեծ սիրով, որը կերտել է բանաստեղծի կյանքը և արվեստը։ Գիրքը բացահայտում է այն խոր նրբությունները, որոնք մղել են Սևակին մաքուր, իսկ միաժամանակ մղձավանջային սիրո ճամփորդության։ Սուլամիթան Սևակի կյանքի կարևորագույն սյուժեն է՝ մի կերպար, ով, հուզականորեն և գրականորեն, մեծ ազդեցություն է ունեցել բանաստեղծի ստեղծագործությունների վրա։ Սևակին բնորոշ է իր խոր, փիլիսոփայական սերը, որը միևնույն ժամանակ՝ ողբերգական էր՝ կապված անհաջողությունների, տարօրինակ հարաբերությունների ու տրամադրությունների հետ։ Չարխչյանը այս ստեղծագործությունը օգտագործում է որպես մի գեղարվեստական նիշ՝ վերապրելու և հզորացնելու մի պատմություն, որն իրականում կապում է ոչ միայն Սևակի անձնական կյանքը, այլև նրա ստեղծագործական ու մտավոր ճանապարհը։ Սուլամիթան նրա համար չհասցված, անկատար սեր էր, բայց միևնույն ժամանակ՝ այն սիրո աղբյուրը, որն այլևս չէր կարող մոռացվել և չդարձնել նրա արվեստի մի մաս։ Անցյալից ներկա տեղափոխվող այս պատմության մեջ Չարխչյանը օգտագործում է պատմական կոնտեքստ՝ երբեմն մտահոգիչ նուրբ ժանրային մոտեցմամբ։ Նա չի միայն ներկայացնում սիրո պատմություն, այլ բացահայտում է այն խորությունը, որը կրում է Սևակի կյանքը։ Գիրքը նաև ներկայացնում է հզոր դասեր՝ արվեստի, կորստի, սիրո և անհույս որոնումների մասին։ «Սուլամիթա» պատմությունը ողբերգական սիրո պատմություն է, որտեղ ջերմություն, ցավ և անհնար լինել միաժամանակ սերտորեն խառնվում են։ Այն բացահայտում է ինչպես մարդկային անձը, այնպես էլ արվեստի անցած պատմությունը՝ երբ սիրո մեծությունը հանդիպում է իրականության կոշտությանը։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2014 ISBN - 978-9939-51-673-8

Հոգեբանություն

Այս կուրսային աշխատանքը ուսումնասիրում է երազների մեկնաբանությունը ըստ վերլուծական հոգեբանության հիմնադիր Carl Jung-ի տեսության՝ ընդգծելով երազների դերը որպես անգիտակցականի արտահայտման և անհատի հոգեբանական ամբողջականացման կարևոր միջոց։ Աշխատանքում ներկայացվում է, որ Յունգի մոտեցմամբ երազները պարզապես պատահական պատկերների շարք չեն, այլ խորքային խորհրդանշական համակարգ, որի միջոցով անգիտակցականը հաղորդում է տեղեկություններ մարդու ներքին հակասությունների, ճնշված զգացմունքների և հոգեբանական զարգացման ընթացքի մասին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կոլեկտիվ անգիտակցականի գաղափարին և արքետիպերի դերին՝ որպես համամարդկային խորհրդանիշների, որոնք արտահայտվում են երազներում տարբեր կերպարների, սիմվոլների և սյուժետային կառուցվածքների միջոցով։ Նկարագրվում է նաև ինդիվիդուացիայի գործընթացը, որի շրջանակում երազները դիտարկվում են որպես ինքնության ձևավորման և անձի ամբողջականացման ուղեցույց։ Աշխատանքում վերլուծվում է երազների մեկնաբանման մեթոդաբանությունը՝ ներառյալ սիմվոլների ազատ ասոցիացիան, անձնական փորձի համադրումը և հոգեբանական կոնտեքստի ուսումնասիրությունը։ Կուրսայինը նպատակ ունի ցույց տալ, որ Յունգի տեսությունը երազները դիտարկում է ոչ թե որպես կանխատեսման միջոց, այլ որպես հոգեբանական զարգացման և ինքնաճանաչման կարևոր գործիք, որը օգնում է հասկանալ մարդու ներաշխարհի բազմաշերտ կառուցվածքը և անգիտակցականի ազդեցությունը վարքի ու մտածողության վրա։

Գրականություն

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Դեյվիդ Հերբերտ Լոուրենսի փոքր արձակում «բնական մարդու» կերպարի գեղարվեստական ներկայացման և գաղափարական մեկնաբանության վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են մարդու բնազդային և քաղաքակրթական շերտերի հակադրությունը, անհատի ներքին ազատության որոնումը և արդյունաբերական հասարակության ճնշումների ազդեցությունը մարդկային հոգեբանության վրա։ Վերլուծվում են Լոուրենսի կարճ պատմվածքներում և նովելաներում արտահայտված մարմնականության, զգացմունքայնության և բնության հետ ներդաշնակության մոտիվները՝ որպես «բնական մարդու» գաղափարի հիմնական դրսևորումներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի լեզվաոճական առանձնահատկություններին, սիմվոլիկ պատկերներին և հոգեբանական խորքային շերտերին, որոնք ձևավորում են նրա փոքր արձակի յուրահատուկ գեղարվեստական համակարգը։ Քննարկվում է նաև մոդեռնիստական գրականության համատեքստում Լոուրենսի հայացքների տեղադրումը և մարդու բնույթի վերաբերյալ նրա փիլիսոփայական ըմբռնումները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի անգլիական գրականագիտության, մոդեռնիզմի ուսումնասիրությունների և համեմատական գրականության ոլորտներում՝ բացահայտելով «բնական մարդու» գաղափարի բազմաշերտ գեղարվեստական մեկնաբանությունները Լոուրենսի ստեղծագործություններում։

Փիլիսոփայություն

«Անտիխիստ» և «Ecce Homo» (Նիցշե) համարվում են փիլիսոփայի ամենաարտահայտիչ և ազդեցիկ աշխատություններից, որոնք քննարկում են արժեքների, բարոյականության և մարդկային ազատության խնդիրները։ «Անտիխիստը» կտրուկ քննադատում է քրիստոնեությունը՝ այն համարելով «դժբախտության բարոյականություն», որը խեղացնում է մարդու բնական ուժը և ստեղծարար հնարավորությունները։ Նիցշեն այստեղ պաշտպանում է այնպիսի արժեքներ, որոնք զարգացնում են մարդու ուժը, ինքնատիրապետումը և կենսական ջերմությունը։ Գիրքը չի առաջարկում «փրկություն», այլ կոչ է անում վերարժևորել ամեն ինչ՝ ազատվելով դավանանքներից և մտավոր ճնշումներից։ «Ecce Homo» (լատ.՝ «Ահա մարդը») Նիցշեի ինքնաբացահայտման և ինքնակենսագրական գիրքն է, որտեղ նա ներկայացնում է իր կյանքի, ստեղծագործության և գաղափարների իմաստը։ Այն առանձնանում է իր ուղիղ, երբեմն սարկաստիկ ոճով՝ Նիցշեի ինքնագովաբանության և ինքնաքննադատության տարանջատմամբ։ Գիրքը ցույց է տալիս, թե ինչպես է Նիցշեն տեսնում իր դերը մշակույթում և ինչպիսի «շրջադարձներ» են տեղի ունեցել նրա մտքում։ Երկու աշխատություններն էլ պահանջում են ընթերցողի ակտիվ մասնակցություն՝ քանի որ դրանք չեն տալիս պարզ պատասխանը, այլ մղում են մտածելու և վիճելու։ Նիցշեի լեզուն հաճախ փառաբանող, կոպիտ և ուժեղ է, ինչը միևնույն ժամանակ հզորացնում է գրքի ազդեցությունը։ Այս երկուսն էլ հարմար են փիլիսոփայության, կրոնի քննադատության, մշակութային տեսաբանության և ինքնաճանաչման մեջ հետաքրքրված մարդկանց համար։ Գրքերը կարող են լինել դժվար, բայց ընթերցողին տալիս են նոր տեսանկյուն՝ արժեքների և կյանքի մասին։ Հրատարակիչ - Эксмо Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-5-699-86992-3

Տնտեսագիտություն

Հարկերը պետության կողմից ֆիզիկական և իրավաբանական անձանցից պարտադիր կերպով գանձվող վճարներ են, որոնք չունեն ուղղակի փոխհատուցում և ուղղվում են պետական բյուջե՝ հասարակական կարիքների ֆինանսավորման համար։ Հարկերի էությունը կայանում է նրանում, որ դրանք պետության հիմնական ֆինանսական աղբյուրն են և ապահովում են պետական կառավարման, պաշտպանության, կրթության, առողջապահության, ենթակառուցվածքների և այլ հանրային ծառայությունների իրականացումը։ Հարկերը ծառայում են նաև տնտեսական կարգավորման գործիք, քանի որ դրանց միջոցով պետությունը կարող է ազդել արտադրության, սպառման և եկամուտների բաշխման վրա։ Հարկերը կարող են լինել ուղղակի և անուղղակի․ ուղղակի հարկերը գանձվում են անմիջապես եկամուտներից կամ ունեցվածքից, օրինակ՝ եկամտահարկը կամ շահութահարկը, իսկ անուղղակի հարկերը ներառված են ապրանքների և ծառայությունների գների մեջ, օրինակ՝ ավելացված արժեքի հարկը։ Բացի այդ, հարկերը կարող են լինել պետական, տեղական և հատուկ նպատակային՝ կախված դրանց կիրառման մակարդակից և նպատակներից։ Հարկային համակարգը հիմնված է արդարության, համաչափության և պարտադիրության սկզբունքների վրա, ինչը նշանակում է, որ յուրաքանչյուր քաղաքացի կամ կազմակերպություն պետք է մասնակցի պետական ծախսերի ֆինանսավորմանը իր հնարավորությունների չափով։ Հարկերի ճիշտ և արդյունավետ հավաքագրումը կարևոր է պետության տնտեսական կայունության և զարգացման համար, քանի որ դրանք ապահովում են պետական բյուջեի հիմնական եկամուտները։ Միևնույն ժամանակ, չափազանց բարձր հարկերը կարող են բացասաբար ազդել տնտեսական ակտիվության վրա, իսկ չափազանց ցածր հարկերը՝ նվազեցնել պետական հնարավորությունները։ Այդ պատճառով հարկային քաղաքականությունը համարվում է պետության տնտեսական քաղաքականության կարևորագույն բաղադրիչներից մեկը։