Պետական կարգավորման հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետության գունավոր մետալուրգիայում

Տնտեսագիտություն

Փոփոխուն ծախքերը այն ծախսերն են, որոնք փոխվում են արտադրության կամ վաճառքի ծավալի փոփոխության հետ՝ աճելով արտադրության ընդլայնման դեպքում և նվազելով դրա կրճատման ժամանակ, այսինքն՝ դրանք անմիջականորեն կախված են արտադրված կամ իրացված արտադրանքի քանակից։ Այս ծախքերի մեջ սովորաբար մտնում են հումքի և նյութերի ծախսերը, արտադրական աշխատողների աշխատավարձը (եթե հաշվարկվում է արտադրանքի ծավալից կախված), էներգիայի և վառելիքի ծախսերը, փաթեթավորման, տեղափոխման և այլ գործառնական ծախսեր, որոնք անմիջականորեն կապված են արտադրական գործընթացի իրականացման հետ։ Փոփոխուն ծախքերը կարևոր դեր ունեն ձեռնարկության ֆինանսական վերլուծության մեջ, քանի որ դրանց ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս գնահատել արտադրանքի ինքնարժեքը, հաշվարկել շահութաբերությունը և որոշել արտադրության օպտիմալ ծավալը։ Դրանք հակադրվում են հաստատուն ծախքերին, որոնք չեն փոխվում արտադրության ծավալից կախված և մնում են համեմատաբար կայուն կարճաժամկետ շրջանում։ Փոփոխուն ծախքերի ճիշտ կառավարումը հնարավորություն է տալիս ձեռնարկությանը բարձրացնել արդյունավետությունը, նվազեցնել ինքնարժեքը և բարելավել մրցունակությունը շուկայում։

Պատմություն

Հրատարակությունը նվիրված է Հայաստանին առնչվող պատերազմական և քաղաքական իրադարձությունների, հակամարտությունների և դրանց հետևանքների ուսումնասիրությանը՝ խաղաղության և նոր ռազմական բախումների կանխարգելման տեսանկյունից։ Նյութում անդրադարձ է կատարվում Հայաստանի քաղաքական ու հասարակական իրավիճակին, տարածաշրջանային հակամարտությունների ազդեցությանը երկրի անվտանգության, բնակչության և սոցիալ-տնտեսական կյանքի վրա, ինչպես նաև միջազգային հարաբերությունների շրջանակում առկա խնդիրներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատերազմի մարդկային և հասարակական հետևանքներին, խաղաղության հաստատման անհրաժեշտությանը, հակամարտությունների քաղաքական լուծման հնարավորություններին և տարածաշրջանային կայունության ապահովման ուղիներին։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Հայաստանի շուրջ ձևավորված աշխարհաքաղաքական իրադրության, տարբեր կողմերի շահերի և տարածաշրջանում խաղաղության պահպանմանն ուղղված մոտեցումների մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել Հայաստանի նորագույն պատմությամբ, միջազգային հարաբերություններով, տարածաշրջանային քաղաքականությամբ, հակամարտությունների կարգավորմամբ և խաղաղության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Մաթեմատիկա

Ստեղծագործությունը միջառարկայական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է մաթեմատիկայի և արվեստի փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են երկրաչափական, համաչափական և թվային օրինաչափությունները կիրառվում գեղարվեստական ստեղծագործություններում։ Աշխատության մեջ քննարկվում են այն հիմնական գաղափարները, որոնք կապում են մաթեմատիկական մտածողությունը նկարչության, ճարտարապետության, երաժշտության և դիզայնի հետ՝ ընդգծելով համաչափության, ոսկե հատման, ռիթմի և կառուցվածքային ներդաշնակության դերը արվեստում։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ մաթեմատիկան ոչ միայն հաշվարկային գիտություն է, այլ նաև գեղագիտական ընկալման հիմք, որը օգնում է ստեղծել ներդաշնակ և հավասարակշռված արվեստի գործեր։ Միաժամանակ ներկայացվում են պատմական օրինակներ՝ տարբեր դարաշրջանների արվեստի ստեղծագործություններից, որտեղ մաթեմատիկական սկզբունքները կիրառվել են գիտակցված կամ ինտուիտիվ ձևով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է սովորողների աշխարհընկալման ընդլայնմանը՝ միավորելով գիտական և գեղարվեստական մտածողությունը մեկ ամբողջական համակարգում։

Փիլիսոփայություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մարդու էության, գոյության, ճանաչողության և բարոյականության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը 13–15-րդ դարերի հայ փիլիսոփայական մտքի շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում միջնադարյան հայ մտածողների պատկերացումն է մարդու տեղի ու դերի մասին բնության, հասարակության և հոգևոր աշխարհի մեջ, ինչպես նաև մարդու մարմնական և հոգևոր կողմերի փոխհարաբերության հարցը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել մարդու ծագման, հոգու և մարմնի հարաբերակցության, բանականության, կամքի, ազատության, բարոյական պատասխանատվության և ճանաչողության վերաբերյալ փիլիսոփայական հայացքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գաղափարներին, որոնց միջոցով միջնադարյան հայ փիլիսոփաները փորձել են բացատրել մարդու առանձնահատուկ դիրքը գոյության համակարգում և նրա հարաբերությունը Աստծո, աշխարհի ու մյուս մարդկանց հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակաշրջանի կրոնափիլիսոփայական մտածողության, անտիկ և քրիստոնեական փիլիսոփայական ժառանգության ազդեցությանն ու դրանց յուրահատուկ վերաիմաստավորմանը հայկական մտավոր միջավայրում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մարդու ճանաչողական կարողությունների խնդիրը՝ զգայական ընկալման, բանականության, գիտելիքի և ճշմարտության որոնման փոխհարաբերության տեսանկյունից։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են բարոյական կատարելագործման, առաքինության, մեղքի, պատասխանատվության և մարդու հոգևոր զարգացման վերաբերյալ պատկերացումները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե ինչպես էր 13–15-րդ դարերի հայ փիլիսոփայական միտքը մեկնաբանում մարդուն ոչ միայն որպես կրոնական աշխարհի մաս, այլև որպես բանական, բարոյական և ինքնուրույն մտածող էակ։ Այն կարող է հետաքրքրել փիլիսոփայության պատմությամբ, հայագիտությամբ, միջնադարյան մշակույթով, կրոնափիլիսոփայական մտքով և փիլիսոփայական մարդաբանությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Գրականություն

Պ. Լոքռուայի հեղինակած այս ստեղծագործության վերնագիրը հղում է կատարում Պանտալոնե անունով կերպարին, որը հայտնի է իտալական ժողովրդական թատրոնի՝ կոմեդիա դելլ’արտեի ավանդույթից։ Պանտալոնեն այդ թատերական ժանրի ճանաչված դիմակներից է, որը սովորաբար ներկայացվում է որպես տարեց վաճառական կամ հարուստ քաղաքացի՝ առանձնահատուկ բնավորությամբ և վարքագծով։ Նրա կերպարը հաճախ օգտագործվել է կատակերգական իրավիճակներ ստեղծելու, մարդկային թուլությունները, ագահությունը, ինքնահավանությունը և հասարակական հարաբերությունների հակասությունները ծաղրելու համար։ Վերնագրի խոսակցական ձևակերպումը ենթադրում է երկխոսային կամ թատերական բնույթ, սակայն առանց ստեղծագործության ամբողջական բովանդակության հնարավոր չէ հաստատել դրա սյուժեն կամ հստակ ժանրային պատկանելությունը։ Այն կարելի է դիտարկել որպես եվրոպական գրական-թատերական ավանդույթների հետ առնչվող ստեղծագործություն, որի միջոցով հայ ընթերցողին հասանելի են դարձել օտար գրական միջավայրում ձևավորված կերպարներ ու թեմաներ։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ թարգմանական գրականության, թատերական մշակույթի և եվրոպական դրամատուրգիական ստեղծագործությունների հայերեն տարածման պատմության ուսումնասիրության համար։

Լեզվաբանություն

Լեզվաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ամերիկյան սոցիալական տպագիր գովազդի լեզվական և գործաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում սոցիալական գովազդային հաղորդագրությունների բառապաշարային, քերականական, ոճական և կառուցվածքային միջոցները, ինչպես նաև դրանց հաղորդակցական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հասցեատիրոջ ուշադրությունը գրավելու, որոշակի հասարակական խնդրի նկատմամբ վերաբերմունք ձևավորելու և համապատասխան արձագանք խթանելու համար կիրառվող լեզվական ռազմավարություններին։ Վերլուծվում են կարգախոսների, կոչերի, գնահատողական բառապաշարի, հուզական արտահայտչամիջոցների և պատկերավոր լեզվի գործառույթները տպագիր գովազդային տեքստերում։ Քննարկվում են նաև խոսքային ակտերի, հաղորդակցական նպատակադրության, համատեքստի և հասցեատիրոջ գործոնի դերը գովազդային հաղորդագրության իմաստի ձևավորման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզվական միջոցների և գործաբանական ռազմավարությունների փոխկապակցվածությունը սոցիալական գովազդի ազդեցության կառուցման համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանության, գործաբանության, գովազդային հաղորդակցության, մեդիա լեզվի և անգլերենի ոճագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։