Պոնտոսի, այսինքն՝ Սև ծովի պատմությունը

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային ժամանակաշրջանում արևելահայ մամուլի լեզվական առանձնահատկությունների, զարգացման միտումների և հասարակական-քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությամբ պայմանավորված լեզվական գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են Հայաստանի անկախացումից հետո մամուլի լեզվում տեղի ունեցած բառապաշարային, քերականական, ոճական և իմաստային փոփոխությունները, ինչպես նաև զանգվածային լրատվության միջոցների դերը ժամանակակից արևելահայերենի զարգացման և լեզվական նորմերի տարածման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հասարակական-քաղաքական, տնտեսական, մշակութային և տեխնոլոգիական ոլորտներին առնչվող նոր բառերի ու արտահայտությունների ձևավորմանը, օտարաբանությունների ներթափանցմանը, փոխառությունների գործածությանը և նորաբանությունների տարածման օրինաչափություններին։ Ուսումնասիրվում են մամուլի հրապարակումների լեզվաոճական առանձնահատկությունները, հրապարակախոսական խոսքի կառուցվածքը, վերնագրերի ձևավորման սկզբունքները, արտահայտչական միջոցների կիրառությունը և լրագրողական խոսքի ազդեցության մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում գրական լեզվի նորմերի պահպանման, խոսքի ճշտության, հստակության, մատչելիության և լեզվական մշակույթի հիմնախնդիրներին։ Կարևորվում են հետխորհրդային հասարակության քաղաքական, սոցիալական և մշակութային վերափոխումների արտացոլումը մամուլի լեզվում, գաղափարական բառապաշարի փոփոխությունները և նոր հաղորդակցական իրողությունների ազդեցությունը լրագրողական խոսքի վրա։ Դիտարկվում են նաև տպագիր և առցանց լրատվամիջոցների լեզվական առանձնահատկությունները, հրապարակախոսական տարբեր ժանրերի լեզվական կազմակերպումը, խոսակցական տարրերի կիրառությունը և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացման հետևանքով առաջացած լեզվական նոր երևույթները։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի ժամանակակից հայերենի զարգացման օրինաչափությունների բացահայտման, մամուլի լեզվի գիտական նկարագրության և լրագրողական խոսքի մշակույթի կատարելագործման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, հայագետների, լրագրողների, խմբագիրների, հաղորդակցաբանների, բանասիրական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Mathematics

Ֆիզիկատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է դանդաղ ընթացող ալիքով միամոդ ռեզոնանսային արագացնող կառուցվածքի ֆիզիկական և էլեկտրադինամիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում էլեկտրամագնիսական դաշտի ձևավորման օրինաչափությունները, ռեզոնանսային ռեժիմների առաջացման պայմանները և արագացնող համակարգի հիմնական բնութագրերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ալիքի տարածման արագությանը, դաշտի տարածական բաշխմանը, ռեզոնանսային հաճախականությանը և լիցքավորված մասնիկների ու էլեկտրամագնիսական դաշտի փոխազդեցության պայմաններին։ Վերլուծվում են կառուցվածքի երկրաչափական և էլեկտրադինամիկական պարամետրերի ազդեցությունը արագացման գործընթացի արդյունավետության ու կայունության վրա։ Քննարկվում են նաև էներգիայի փոխանցման, հնարավոր կորուստների նվազեցման, աշխատանքային ռեժիմների ընտրության և արագացնող կառուցվածքի պարամետրերի օպտիմալացման հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խորացնելու պատկերացումները ռեզոնանսային արագացնող համակարգերում դանդաղ ալիքների կիրառման սկզբունքների վերաբերյալ և առանձնացնելու դրանց տեխնիկական կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արագացուցիչների ֆիզիկայի, ռադիոֆիզիկայի, էլեկտրադինամիկայի և բարձր հաճախականության տեխնիկայի ոլորտների մասնագետների համար։

Other Subjects

Թանգարանների դասակարգումը կարևոր նշանակություն ունի թանգարանային գործի կազմակերպման և մշակութային արժեքների համակարգված ներկայացման համար։ Առարկայական դասակարգման հիմքում դրվում է թանգարանի հավաքածուների բովանդակությունը և այն ոլորտը, որին վերաբերում են ցուցանմուշները։ Այս դասակարգման համաձայն թանգարանները բաժանվում են մի քանի հիմնական տեսակների։ Պատմական թանգարաններում ներկայացվում են տարբեր ժամանակաշրջանների պատմական իրադարձություններ, փաստաթղթեր, հնագիտական նյութեր, զենքեր և մշակութային արժեքներ, որոնք արտացոլում են ժողովուրդների անցյալը և հասարակության զարգացումը։ Գեղարվեստական թանգարանները նվիրված են կերպարվեստին և ներառում են նկարներ, քանդակներ, գրաֆիկական աշխատանքներ և դեկորատիվ արվեստի նմուշներ, որոնք ներկայացնում են տարբեր արվեստագետների ստեղծագործությունները և արվեստի պատմական զարգացումը։ Բնագիտական թանգարաններում ցուցադրվում են կենդանական, բուսական, երկրաբանական և հնէաբանական նյութեր, որոնք նպաստում են բնության և գիտության ուսումնասիրմանը։ Ազգագրական թանգարանները ներկայացնում են տարբեր ժողովուրդների կենցաղը, ավանդույթները, հագուստը, արհեստները և մշակութային առանձնահատկությունները։ Գրական թանգարաններում պահպանվում և ցուցադրվում են գրողների ձեռագրերը, անձնական իրերը, գրքերը և գրական գործունեությանը վերաբերող նյութերը։ Տեխնիկական և գիտական թանգարանները ներկայացնում են գիտության, տեխնիկայի և արդյունաբերության զարգացման պատմությունը, տարբեր սարքավորումներ, մեքենաներ և նորարարական գյուտեր։ Հուշային թանգարանները նվիրված են հայտնի անձանց կյանքին և գործունեությանը՝ պահպանելով նրանց անձնական իրերը, փաստաթղթերը և բնակավայրերը։ Բացի նշված տեսակներից, գոյություն ունեն նաև համալիր թանգարաններ, որոնք միավորում են մի քանի առարկայական ուղղություններ և ներկայացնում են բազմաբնույթ հավաքածուներ։ Այսպիսով, թանգարանների առարկայական դասակարգումը հնարավորություն է տալիս ավելի արդյունավետ կազմակերպել մշակութային ժառանգության պահպանումը, ուսումնասիրությունը և հանրային ներկայացումը։

Literature

Աշխատությունը «Էվելինա» վերնագրով գեղարվեստական ստեղծագործություն է, որի վերնագիրը մատնանշում է կենտրոնական կերպարի անունը և ընթերցողի ուշադրությունը հրավիրում անհատական պատմության ու մարդկային ապրումների վրա։ Ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել որպես իր ժամանակաշրջանի ընթերցողական հետաքրքրություններին առնչվող գրական երկ, որտեղ անձնական ճակատագրի, զգացմունքների, միջանձնային հարաբերությունների և հասարակական միջավայրի հնարավոր փոխազդեցությունը կարող է կազմել գեղարվեստական պատումի հիմքը։ Անվան ընտրությունը ստեղծագործությանը տալիս է կերպարակենտրոն բնույթ՝ հնարավորություն ընձեռելով դիտարկելու հերոսի անհատականությունը, ներաշխարհը և կյանքի իրադարձությունների հետ նրա հարաբերությունները։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև XIX դարի վերջի հայալեզու գրական միջավայրի ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ որպես այդ ժամանակաշրջանում ընթերցողներին առաջարկվող գեղարվեստական գրականության օրինակ։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրքի պատմությամբ, արձակի զարգացման ընթացքով և ժամանակի գրական ճաշակների ձևավորմամբ հետաքրքրվող ուսումնասիրողների համար։ Հրատարակությունը վկայում է գեղարվեստական ստեղծագործությունների տարածման և ընթերցանության մշակույթի զարգացման մասին՝ ընդգծելով տպագիր գրքի դերը գրական երկերի հանրայնացման և մշակութային հաղորդակցության մեջ։

History

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի երկրորդ կեսին Պետերբուրգի և Մոսկվայի համալսարանների նշանակության ուսումնասիրությանը հայ մտավորականության ձևավորման և մասնագիտական պատրաստության գործընթացում։ Հետազոտության կենտրոնում ռուսական կայսրության առաջատար բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում հայ երիտասարդների կրթության պայմանները, նրանց մասնագիտական ընտրությունը, գիտական և հասարակական միջավայրի ազդեցությունը, ինչպես նաև ստացած գիտելիքների հետագա կիրառությունն են հայկական հասարակական ու մշակութային կյանքում։ Քննության են առնվում այն կրթական և մտավոր պայմանները, որոնց շնորհիվ համալսարանական միջավայրը նպաստում էր նոր աշխարհայացքների, գիտական մտածողության և մասնագիտական կարողությունների ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուսանողների հաղորդակցությանը ժամանակաշրջանի գիտական դպրոցների, դասախոսական շրջանակների և հասարակական-մշակութային հոսանքների հետ, ինչպես նաև նրանց մասնակցությանը ուսանողական ու ազգային կրթամշակութային նախաձեռնություններին։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել տարբեր մասնագիտություններով կրթություն ստացած հայ ուսանողների գործունեության ուսումնասիրություն՝ ցույց տալով նրանց հետագա ներդրումը կրթության, գիտության, գրականության, մամուլի, բժշկության, իրավագիտության և հասարակական կյանքի այլ ոլորտներում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բարձրագույն կրթության միջոցով եվրոպական և ռուսական գիտական ու գաղափարական նոր ուղղությունների փոխանցումը հայկական մտավոր միջավայրին։ Համալսարաններում ձևավորված մասնագիտական կապերը և գիտական հետաքրքրությունները կարող էին շարունակվել ուսումն ավարտելուց հետո՝ նպաստելով հայկական կրթական հաստատությունների զարգացմանը, գիտական ուսումնասիրությունների ընդլայնմանը և հասարակական մտքի նորացմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև հայ ուսանողների աշխարհագրական ու սոցիալական ծագումը, կրթություն ստանալու հնարավորությունները և համալսարանական կրթության ազդեցությունը նրանց ազգային ու մշակութային ինքնագիտակցության վրա։ Երկու համալսարանների համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրանց կրթական միջավայրերի ընդհանուր և տարբեր առանձնահատկությունները և գնահատելու դրանց տեղը XIX դարի հայ մտավորականության ձևավորման ընդհանուր գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կրթության պատմության, հայ հասարակական մտքի պատմության և մտավորականության սոցիալական պատմության մոտեցումները՝ լուսաբանելով բարձրագույն կրթության դերը նոր ժամանակների հայ մասնագիտական ու մտավոր վերնախավի ձևավորման գործում։

Religion

1898 թվականին Կոստանդնուպոլսում՝ Հակոբ Պոյաճյանի տպարանում հրատարակված այս՝ 32 էջից բաղկացած նյութի վերնագիրը ներկայացված է օսմանյան թուրքերենի տառադարձությամբ՝ «Կիւնահլար 'աֆվը» ձևով։ Վերնագրի լեզվական ձևից կարելի է ենթադրել, որ այն առնչվում է օսմաներեն günahlar affı կամ նմանատիպ արտահայտության, որը հնարավոր է կապել մեղքերի ներման կամ համաներման գաղափարի հետ։ Սակայն այս ընթերցումը նախնական է․ առանց բնագրի տիտղոսաթերթի, լեզվի և գրության համակարգի ստուգման հնարավոր չէ հաստատել վերնագրի ճշգրիտ ձևը կամ իմաստը։ Հետևաբար, միայն առկա տվյալներով հնարավոր չէ վստահորեն որոշել՝ հրատարակությունը կրոնական, իրավական, հասարակական, թե գեղարվեստական բնույթ ունի։ XIX դարի վերջին Կոստանդնուպոլիսը բազմալեզու հրատարակչական կենտրոն էր, որտեղ շրջանառվում էին հայերեն, օսմաներեն և այլ լեզուներով գրքեր ու գրքույկներ։ Հակոբ Պոյաճյանի տպարանում լույս տեսած այս փոքրածավալ հրատարակությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել այդ ժամանակաշրջանի տպագրական գործունեության և բազմալեզու գրավոր մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Գրքի բովանդակությունը, հեղինակը, լեզուն և թեմատիկ ուղղվածությունը ճշգրտելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել բնագրի տիտղոսաթերթը կամ առաջին էջերը։