Последние избиения в Армении. Факты и ответственности: перевод с английского

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական հաղորդակցության մեջ իրադարձությունների լեզվական ներկայացման և դրանց իմաստաշարահյուսական կառուցվածքի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով, թե իրական կամ ներկայացվող իրադարձություններն ինչպես են վերածվում լեզվական միավորների և ինչ միջոցներով են կառուցվում դրանց մասնակիցների, գործողությունների, պատճառների ու հետևանքների միջև հարաբերությունները։ Հետազոտության առանցքում իրադարձության՝ որպես լեզվաբանական և խոսութային միավորի ըմբռնումն է, ինչպես նաև դրա արտահայտման համար կիրառվող բառային, քերականական և շարահյուսական միջոցների փոխկապակցվածությունը։ Քննվում է, թե ինչպես են բայական կառույցները, գործողության տեսակները, ժամանակային ու պատճառահետևանքային հարաբերությունները, եղանակավորությունը և նախադասության մասնակիցների դերաբաշխումը ձևավորում իրադարձության լեզվական պատկերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իմաստային դերերին՝ գործողություն կատարողի, գործողության ազդեցությունը կրողի, պատճառի, նպատակի, միջոցի, վայրի և ժամանակի արտահայտմանը։ Քաղաքական խոսույթում այդ ընտրությունները կարող են տարբեր կերպ շեշտադրել նույն իրադարձության առանձին բաղադրիչները, առաջին պլան մղել որոշ մասնակիցների կամ նվազեցնել մյուսների լեզվական տեսանելիությունը։ Այդ համատեքստում ուսումնասիրվում են ակտիվ և կրավորական կառույցները, անվանականացումները, անդեմ ձևակերպումները և այլ շարահյուսական միջոցներ, որոնց ընտրությունը պայմանավորում է իրադարձության կառուցվածքային ներկայացումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև բառային ընտրությանը, քանի որ տարբեր անվանումներ և բայական միավորներ կարող են նույն երևույթը դասակարգել տարբեր իմաստային շրջանակներում։ Քննվում է խոսողի կամ տեքստի հեղինակի վերաբերմունքի լեզվական արտահայտումը՝ հավաստիության աստիճանի, ենթադրության, անհրաժեշտության, հնարավորության և գնահատողականության միջոցների միջոցով։ Հետազոտության համար կարևոր է համատեքստի դերը, քանի որ առանձին նախադասության իմաստը քաղաքական հաղորդակցության մեջ հաճախ ամբողջանում է նախորդ և հաջորդ ասույթների, հաղորդակցական նպատակի և տվյալ խոսույթի ընդհանուր կառուցվածքի հետ հարաբերության մեջ։ Վերլուծության առարկա կարող են դառնալ քաղաքական ելույթները, պաշտոնական հայտարարությունները, հարցազրույցները, բանավեճերը և լրատվական-քաղաքական տեքստերը՝ դրանցում կիրառվող լեզվական կառուցվածքների համեմատության նպատակով։ Ուսումնասիրությունը չի սահմանափակվում միայն քերականական նկարագրությամբ, այլ կապում է շարահյուսական ձևը իմաստաբանության և գործաբանության հետ՝ ցույց տալով, թե լեզվական ընտրություններն ինչպես են մասնակցում իրադարձության որոշակի ներկայացման ձևավորմանը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական հասկանալու քաղաքական խոսույթի լեզվական կազմակերպումը, տեղեկատվության կառուցվածքային ներկայացման սկզբունքները և իրադարձությունների լեզվական հայեցակարգայնացման մեխանիզմները։

Պատմություն

Ազգագրական և մշակութաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայոց տոնական համակարգի էթնոմշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ավանդական ժառանգության և արդի փոխակերպումների համատեքստում։ Քննության են առնվում ժողովրդական և կրոնական տոների ձևավորման ու պահպանման առանձնահատկությունները, դրանց ծիսական կառուցվածքը, խորհրդանշական բովանդակությունը և հասարակական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տոներին ուղեկցող սովորույթներին, ծեսերին, հավատալիքներին, ընտանեկան և համայնքային ավանդույթներին, ինչպես նաև դրանց փոխանցմանը սերնդեսերունդ։ Վերլուծվում են տոնական մշակույթի պատմական զարգացման ընթացքում տեղի ունեցած փոփոխությունները և տարբեր ժամանակաշրջանների սոցիալական ու մշակութային պայմանների ազդեցությունը դրանց պահպանման և վերափոխման վրա։ Քննարկվում են ավանդական տոնական տարրերի շարունակականությունը, նոր ձևերի առաջացումը և ժամանակակից հասարակության մեջ դրանց վերաիմաստավորման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տոնական մշակույթի դերը մշակութային հիշողության, համայնքային կապերի և ազգային մշակութային ժառանգության պահպանման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ազգագրության, մշակութաբանության, բանահյուսության, կրոնագիտության և հայ ժողովրդական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Մշակույթ

Այս աշխատանքը ներկայացնում է ժամանակակից գրականության և արվեստի տեսության ոլորտում օգտագործվող հիմնական և նորագույն գիտական աղբյուրների համակարգված մատենագիտական հավաքածու, որը նպատակ ունի ապահովել տեսական և մեթոդաբանական հիմք մշակութային գործընթացների, գրականության զարգացման և արվեստի տարբեր ձևերի ուսումնասիրության համար։ Նյութը ընդգրկում է ինչպես արևմտյան, այնպես էլ ռուսական և միջազգային գիտական դպրոցների ներկայացուցիչների աշխատություններ, որոնք ձևավորել են ժամանակակից մշակութաբանական մտածողության հիմնական ուղղությունները՝ ներառյալ կառուցվածքաբանությունը, հետկառուցվածքաբանությունը, սեմիոտիկան, մշակութային ուսումնասիրությունները և քննադատական տեսությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հեղինակներին, ովքեր ուսումնասիրել են արվեստի սոցիալական, գաղափարական և պատմական համատեքստերը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են գրական և գեղարվեստական ստեղծագործությունները փոխկապակցված հասարակական գործընթացների, իշխանության կառուցվածքների և մշակութային հիշողության հետ։ Նյութում ներառված աղբյուրները ընդգրկում են նաև արվեստի ընկալման և մեկնաբանման տեսությունները, որոնք վերլուծում են ստեղծագործության և դիտողի փոխազդեցությունը, ինչպես նաև մեդիայի և տեխնոլոգիայի ազդեցությունը ժամանակակից արվեստի ձևերի վրա։ Այս մատենագիտական ցանկը ծառայում է որպես հետազոտական գործիք ինչպես ուսանողների, այնպես էլ գիտնականների համար՝ հնարավորություն տալով համակարգված կերպով կողմնորոշվել բազմազան տեսական աղբյուրների մեջ և կառուցել սեփական գիտական վերլուծությունները արվեստի և մշակույթի ոլորտում։

Սոցիոլոգիա

Համակեցությունը հասարակության մեջ մարդկանց և խմբերի միջև խաղաղ, համագործակցային և հարգալից հարաբերություններ հաստատելու և պահպանելու ունակությունն է, որը հիմնված է փոխադարձ հանդուրժողականության, իրավունքի, բարոյական արժեքների և ընդհանուր սոցիալական նորմերի վրա: Այն ընդգրկում է միջանձնային փոխգործակցությունը, կոնֆլիկտների խուսափումը կամ հաշտեցումը, համատեղ նպատակների հասնելու ձգտումը և տարբեր մշակութային, կրոնական կամ սոցիալական տարբերություններում համագործակցելու կարողությունը: Համակեցությունը հանդիսանում է հասարակական կայունության և զարգացման կարևոր հիմք, քանի որ այն նպաստում է վստահության, համագործակցության և միասնության ձևավորմանը, ինչպես նաև նպաստում է անհատական և հավաքական բարօրությանը: Ներկայ ժամանակներում համակեցությունը հատկապես կարևոր է բազմազգ, բազմամշակութային և տեխնոլոգիապես ինտեգրված հասարակություններում, որտեղ մարդկանց փոխադարձ հարգանքը և հանդուրժողականությունը կարևոր դեր են խաղում խաղաղության, սոցիալական արդարության և համընդհանուր զարգացման ապահովման գործում:

Այլ առարկաներ

Այս գիրքը ներկայացնում է միջազգային հարաբերությունների հիմնական տեսությունները և վերլուծության մակարդակները՝ բացատրելով համաշխարհային քաղաքականության ուսումնասիրության տեսական հիմքերը։ Գրքում քննարկվում են ռեալիզմի, լիբերալիզմի, կոնստրուկտիվիզմի և այլ տեսական ուղղությունների հիմնական գաղափարները, ինչպես նաև դրանց կիրառությունը միջազգային գործընթացների մեկնաբանման մեջ։ Հեղինակը առանձնացնում է վերլուծության երեք հիմնական մակարդակները՝ անհատական, պետական և համակարգային՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տարբեր գործոններ ազդում արտաքին քաղաքականության ձևավորման վրա։ Նյութում վերլուծվում են նաև միջազգային համակարգի կառուցվածքը, ուժերի հավասարակշռությունը, համագործակցության և հակամարտության մեխանիզմները։ Գիրքը համադրում է տեսական մոտեցումները և կիրառական օրինակները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ միջազգային հարաբերությունների բարդ համակարգը։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի 70–80-ական թվականների արևմտահայ պոեզիայի զարգացման հիմնական միտումների, գաղափարական ուղղվածության և գեղարվեստական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են ժամանակաշրջանի բանաստեղծական ժառանգության թեմատիկ բազմազանությունը, ազգային ինքնության, հայրենիքի, ազատության, հասարակական կյանքի և մարդու ներաշխարհի արտացոլման ձևերը, ինչպես նաև քնարական մտածողության և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների զարգացման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության մեջ ներկայացվում են ժամանակի գրական գործընթացները, արևմտահայ պոեզիայի կապը ազգային-մշակութային վերածննդի գաղափարների հետ, ինչպես նաև գրական ավանդույթի և նորարարական միտումների փոխհարաբերությունները։ Գրքում տեղ են գտել գրականագիտական վերլուծություններ և համեմատական դիտարկումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել XIX դարի վերջին տասնամյակների արևմտահայ պոեզիայի գեղարվեստական արժեքի, պատմամշակութային նշանակության և հայ գրականության զարգացման մեջ ունեցած կարևոր դերի մասին։ Հրատարակությունը նախատեսված է գրականագետների, հայագետների, դասախոսների, ուսանողների, հետազոտողների և արևմտահայ գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։