Правовое регулирование обращения акций на рынке ценных бумаг

Պատմություն

Այս գիրքը նվիրված է Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության և 19-րդ դարի երկրորդ կեսին իրականացված թուրքական բարեփոխումների փոխհարաբերություններին։ Աշխատության կենտրոնում այն քաղաքական, վարչական, սոցիալական և իրավական փոփոխություններն են, որոնք տեղի ունեցան կայսրությունում բարեփոխումների ծրագրերի իրականացման ընթացքում, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը հայերի հասարակական կյանքի, իրավունքների և անվտանգության վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է այն պատմական միջավայրը, որում ձևավորվեցին բարեփոխումների անհրաժեշտության մասին քննարկումները, անդրադառնում է օսմանյան իշխանությունների կողմից եվրոպական ազդեցության ներքո իրականացված վերափոխումներին և ուսումնասիրում դրանց գործնական հետևանքները հայաբնակ շրջաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերի՝ վարչական կառույցների, տեղական ինքնակառավարման, հարկային համակարգի, դատական գործընթացների և հասարակական հարաբերությունների շրջանակներում ունեցած դիրքին։ Գրքում բարեփոխումները դիտարկվում են ոչ միայն որպես պետական կառավարման արդիականացման փորձ, այլև որպես գործընթաց, որի իրական արդյունքները հաճախ էականորեն տարբերվում էին պաշտոնապես հռչակված սկզբունքներից։ Աշխատությունը ցույց է տալիս այն հակասությունը, որը գոյություն ուներ կենտրոնական իշխանության կողմից հավասարության և իրավական կարգավորման վերաբերյալ հայտարարությունների ու տեղական մակարդակում դրանց իրականացման միջև։ Քննարկվում են նաև հայ հասարակության տարբեր շրջանակների ակնկալիքները, քաղաքական դիրքորոշումները և բարեփոխումների միջոցով սեփական իրավունքների ու անվտանգության ապահովման ձգտումները։ Պատմական նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին պետական բարեփոխումները, ազգային և կրոնական հարաբերությունները, տեղական իշխանությունների գործունեությունն ու արտաքին քաղաքական ճնշումները փոխկապակցվում միմյանց հետ։ Աշխատությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ ներկայացնում է հայ-թուրքական հարաբերությունների պատմական զարգացման մի փուլ, երբ իրավական և վարչական փոփոխությունների հարցը աստիճանաբար վերածվում էր ավելի լայն քաղաքական և հասարակական խնդրի։ Այն կարող է հետաքրքրել Օսմանյան կայսրության պատմությամբ, Հայկական հարցով, հայ ժողովրդի քաղաքական և հասարակական պատմությամբ, ինչպես նաև 19-րդ դարի Մերձավոր Արևելքի պետական ու ազգային գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է սփյուռքահայ նշանավոր բանաստեղծ Զարեհ Խրախունու ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը և դրա առնչությունների բացահայտմանը արևելահայ բանաստեղծության զարգացման հիմնական միտումների հետ։ Քննարկվում են բանաստեղծի գեղագիտական հայացքները, աշխարհընկալման առանձնահատկությունները, ստեղծագործական ինքնատիպությունը և նրա պոեզիայի տեղը XX դարի հայ գրականության համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանաստեղծական լեզվի, պատկերային համակարգի, խորհրդանշական մտածողության, ձևի և բովանդակության փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև գրական նորարարության դրսևորումներին։ Ուսումնասիրվում են Խրախունու ստեղծագործություններում արտահայտված փիլիսոփայական, ազգային, մշակութային և համամարդկային թեմաները, մարդու ու աշխարհի փոխհարաբերությունների գեղարվեստական մեկնաբանությունները և բանաստեղծական խոսքի կառուցման յուրահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում արևմտահայ և արևելահայ գրական ավանդույթների փոխազդեցությանը, դրանց լեզվաոճական ընդհանրություններին ու տարբերություններին, ինչպես նաև հայ բանաստեղծության միասնական զարգացման գործընթացում սփյուռքահայ գրականության ունեցած նշանակությանը։ Կարևորվում են Խրախունու պոեզիայի և արևելահայ բանաստեղծների ստեղծագործությունների համեմատական քննությունը, գեղարվեստական մտածողության ընդհանրությունների բացահայտումը և արդի հայ քնարերգության զարգացման վրա գրական տարբեր ուղղությունների ազդեցության գնահատումը։ Դիտարկվում են նաև բանաստեղծական ավանդույթի շարունակականության, նորարարական արտահայտչամիջոցների կիրառման և ազգային գրական ինքնության պահպանման հիմնախնդիրները։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի հայ նորագույն գրականության, սփյուռքահայ պոեզիայի և արևելահայ բանաստեղծության փոխառնչությունների գիտական ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, բանասերների, հայ գրականության պատմաբանների, գրական քննադատների, հետազոտողների և բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է եվրոպական դատական հաստատությունների գործունեությանը մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության ոլորտում։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են եվրոպական իրավական համակարգում մարդու իրավունքների պաշտպանության հիմնական մեխանիզմները, դատական մարմինների իրավասությունները և դրանց նշանակությունը անհատի իրավունքների երաշխավորման ու վերականգնման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավական գործընթացներին, որոնց միջոցով քաղաքացիները կարող են դիմել միջազգային դատական պաշտպանության՝ ազգային մակարդակում իրենց իրավունքների խախտումից հետո։ Աշխատությունը դիտարկում է եվրոպական դատական պրակտիկայի ազդեցությունը ազգային օրենսդրության և իրավակիրառ գործունեության զարգացման վրա, ինչպես նաև պետությունների կողմից ստանձնած միջազգային պարտավորությունների կատարման վերահսկողությունը։ Քննարկվում են մարդու կյանքի, անձնական և ընտանեկան կյանքի, խոսքի և արտահայտվելու ազատության, արդար դատաքննության, սեփականության իրավունքի, խտրականությունից պաշտպանության և այլ հիմնարար իրավունքների պաշտպանության հետ կապված հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում դատական որոշումների նախադեպային նշանակությանը և այն հանգամանքին, որ եվրոպական մակարդակում ձևավորված իրավական չափանիշները կարող են ներգործել անդամ պետությունների դատական ու օրենսդրական համակարգերի վրա։ Աշխատությունը նաև հնարավորություն է տալիս հասկանալու եվրոպական դատական կառույցների դերը մարդու իրավունքների միասնական չափանիշների ձևավորման, դրանց պահպանման վերահսկողության և արդյունավետ իրավական պաշտպանության ապահովման գործում։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավագիտության ուսանողների, միջազգային և եվրոպական իրավունքի մասնագետների, մարդու իրավունքների ոլորտով հետաքրքրվող հետազոտողների և եվրոպական իրավական համակարգի գործունեությունն ուսումնասիրող ընթերցողների համար։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է բջջային թաղանթների լիպիդային բաղադրիչի փոփոխությունների և դրանց միջոցով բջջային ակտիվության կարգավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում բջջային մեմբրանի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունների փոխկապակցվածությունն է, քանի որ լիպիդային բաղադրության փոփոխությունները կարող են էապես ազդել թաղանթի ֆիզիկական հատկությունների, թաղանթային սպիտակուցների գործունեության, ազդանշանային գործընթացների և բջջի ընդհանուր ֆունկցիոնալ վիճակի վրա։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում լիպիդային բաղադրիչի վերափոխման գործընթացներին և դրանց փոխհամաձայնեցված բնույթին՝ դիտարկելով, թե ինչպես են տարբեր լիպիդային համակարգեր և դրանց փոխազդեցությունները մասնակցում բջջային պատասխանների ձևավորմանն ու կարգավորմանը։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել մեմբրանի լիպիդների դերը բջջային ազդանշանների փոխանցման, իոնային հոսքերի, ընկալիչների և ֆերմենտային համակարգերի գործունեության, ինչպես նաև բջջի միջավայրային ազդեցություններին հարմարվելու գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բջջային ակտիվությունը դիտարկել ոչ միայն սպիտակուցների և գենետիկական կարգավորման մակարդակներում, այլև մեմբրանի լիպիդային կառուցվածքի դինամիկ փոփոխությունների տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է կարևոր լինել բջջային կենսաբանության, կենսաքիմիայի, մեմբրանային ֆիզիոլոգիայի և մոլեկուլային կենսաբանության ոլորտներում իրականացվող հետազոտությունների համար՝ նպաստելով բջջային թաղանթների կառուցվածքի, լիպիդային փոխանակության և բջջային կարգավորման մեխանիզմների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել համապատասխան ոլորտների գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին, ուսանողներին և այն հետազոտողներին, ովքեր ուսումնասիրում են բջջային մեմբրանների կառուցվածքաֆունկցիոնալ առանձնահատկություններն ու դրանց մասնակցությունը բջջային ակտիվության վերահսկմանը։

Մանկավարժություն

Հրատարակությունը նվիրված է Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի գործունեության հիսունամյա տարեդարձին և այդ առիթով կազմակերպված հանդիսավոր ժողովին։ Այն ներառում է տոնական հավաքի ընթացքում արտասանված ճառերն ու ներկայացված հաշվետվությունը, որոնք կարևոր սկզբնաղբյուրային նյութ են XIX դարի արևելագիտական կրթության, հայկական կրթական հաստատությունների և Մոսկվայի հայ համայնքի մշակութային ու մտավոր կյանքի պատմության ուսումնասիրության համար։ Նյութերում անդրադարձ է կատարվում ինստիտուտի հիմնադրման պատմությանը, դրա ստեղծման նպատակներին, կրթական առաքելությանը և գործունեության հիմնական ուղղություններին։ Հաստատությունը կարևոր դեր է ունեցել արևելյան լեզուների ուսումնասիրության և ուսուցման գործում՝ միաժամանակ հանդիսանալով հայագիտական կրթության ու մշակութային գործունեության նշանակալի կենտրոն։ Հոբելյանական բնույթը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ներկայացնելու հաստատության անցած ճանապարհը, այլև ամփոփելու նրա գործունեության արդյունքները։ Ճառերում կարող են ընդգծվել ուսումնական գործընթացի կազմակերպումը, դասավանդվող լեզուները, կրթական ծրագրերը, դասախոսների և ուսուցիչների աշխատանքը, ինչպես նաև սովորողների պատրաստության մակարդակը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն կարող են ներկայացնել արևելյան լեզուների ուսումնասիրության մեթոդների և այդ բնագավառում հաստատության ունեցած ավանդի վերաբերյալ դիտարկումները։ Հրատարակության հաշվետու հատվածը կարող է պարունակել տեղեկություններ հաստատության նյութական և կազմակերպական վիճակի, ուսումնական գործունեության, աշակերտների կամ ուսանողների թվի, դասավանդող կազմի, գրադարանի և այլ կրթամշակութային ռեսուրսների վերաբերյալ։ Այդ տվյալները կարևոր են ոչ միայն ինստիտուտի պատմությունը վերականգնելու, այլև ժամանակաշրջանի կրթական հաստատությունների գործունեության համեմատական ուսումնասիրության համար։ Հոբելյանական խոսքերում, բնականաբար, կարող են հիշատակվել նաև հաստատության հիմնադիրներն ու բարերարները, որոնց գործունեությունը կապված էր կրթության և մշակույթի զարգացման հետ։ Այդ համատեքստում նյութը կարող է արժեքավոր տեղեկություններ պահպանել հաստատության ձևավորման և հետագա զարգացման գործում ներդրում ունեցած անձանց մասին։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև հայ-ռուսական մշակութային կապերի պատմության տեսանկյունից։ Մոսկվայում գործող կրթական կենտրոնի գործունեությունը արտացոլում է հայ մտավորականության, կրթական գործիչների և ռուսական ակադեմիական միջավայրի փոխգործակցությունը։ Արևելյան լեզուների ուսուցումը միաժամանակ կապվում էր տարածաշրջանի ժողովուրդների լեզուների, պատմության և մշակույթի գիտական ուսումնասիրության հետ։ Նյութը կարող է օգտագործվել նաև XIX դարի արևելագիտության զարգացման պատմությունն ուսումնասիրելիս։ Այդ ժամանակաշրջանում արևելյան լեզուների և մշակույթների նկատմամբ գիտական հետաքրքրությունը Եվրոպայում և Ռուսաստանում ընդլայնվում էր, իսկ մասնագիտացված կրթական հաստատությունները կարևոր դեր էին ստանձնում համապատասխան մասնագետների պատրաստման գործում։ Հոբելյանական ժողովի նյութերը հնարավորություն են տալիս պատկերացնելու, թե ինչպես էր այդ գործընթացում իր տեղը զբաղեցնում տվյալ ինստիտուտը։ Հրատարակության սկզբնաղբյուրային արժեքը պայմանավորված է նաև նրա ժամանակակից բնույթով․ այն ներկայացնում է հաստատության գործունեության գնահատականը հենց դրա հիսունամյակի կապակցությամբ։ Այդ պատճառով տեքստը կարող է պարունակել ինչպես փաստական տեղեկություններ, այնպես էլ ժամանակաշրջանին բնորոշ գնահատականներ, գաղափարներ և կրթական-մշակութային առաջնահերթություններ։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը արժեքավոր հուշագրական և հաշվետու նյութ է, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու Լազարյան ինստիտուտի ձևավորման ու զարգացման պատմությունը, արևելյան լեզուների ուսուցման ավանդույթները, հայագիտական կրթության կազմակերպումը և XIX դարի ռուսահայ կրթամշակութային միջավայրը։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, արևելագետներին, հայագետներին, կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրողներին։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է խոնավության չափման և հսկման համար նախատեսված տվիչների աշխատանքի սկզբունքների հետազոտմանը, դրանց հիմնական տեխնիկական բնութագրերի գնահատմանը և համապատասխան չափիչ սարքի մշակման խնդիրներին։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է խոնավության՝ որպես տարբեր տեխնոլոգիական, արտադրական, գյուղատնտեսական և կենցաղային գործընթացների կարևոր ֆիզիկական պարամետրի ճշգրիտ որոշման վրա։ Խոնավության մակարդակի փոփոխությունը կարող է ազդել նյութերի հատկությունների, արտադրանքի պահպանման պայմանների, տեխնոլոգիական գործընթացների կայունության և տարբեր սարքավորումների աշխատանքի վրա, ինչի պատճառով դրա շարունակական կամ պարբերական վերահսկումը կարևոր նշանակություն ունի ավտոմատացված կառավարման համակարգերում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են խոնավության չափման ֆիզիկական հիմքերը և տվիչի զգայուն տարրում տեղի ունեցող այն փոփոխությունները, որոնց միջոցով միջավայրի խոնավությունը վերածվում է չափելի էլեկտրական ազդանշանի։ Կախված ընտրված սկզբունքից՝ զգայուն տարրի էլեկտրական դիմադրությունը, ունակությունը կամ այլ էլեկտրաֆիզիկական պարամետր կարող է փոփոխվել խոնավության ազդեցության տակ։ Այդ փոփոխության գրանցումը և համապատասխան մշակումը հնարավորություն են տալիս որոշել վերահսկվող միջավայրի խոնավության մակարդակը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տվիչի կառուցվածքի և զգայուն տարրի նյութի ընտրությանը, քանի որ դրանց հատկությունները մեծապես պայմանավորում են չափման ճշտությունը, զգայունությունը, արձագանքման արագությունը և աշխատանքային տիրույթը։ Քննության են առնվում տարբեր տեսակի խոնավաչափական տվիչների առանձնահատկությունները և դրանց կիրառման հնարավորությունները։ Համեմատվում են տարբեր չափման սկզբունքների առավելություններն ու սահմանափակումները՝ նպատակ ունենալով ընտրել տվյալ խնդրի համար առավել նպատակահարմար տեխնիկական լուծումը։ Կարևորվում են տվիչի զգայունությունը, չափման միջակայքը, գծայնությունը, կրկնելիությունը, կայունությունը և արտաքին պայմանների ազդեցության նկատմամբ դիմադրողականությունը։ Տվիչի արդյունավետ աշխատանքի համար անհրաժեշտ է, որ ելքային ազդանշանի փոփոխությունը հնարավորինս հստակ արտացոլի խոնավության իրական փոփոխությունը և նվազագույն չափով կախված լինի անցանկալի արտաքին գործոններից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ջերմաստիճանի ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Խոնավության չափման արդյունքները հաճախ կապված են միջավայրի ջերմաստիճանի հետ, իսկ զգայուն տարրի էլեկտրական հատկությունները նույնպես կարող են փոփոխվել ջերմաստիճանի տատանումների պատճառով։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ջերմաստիճանային ազդեցությունը և նախատեսել համապատասխան փոխհատուցման մեխանիզմներ։ Ջերմաստիճանային շտկման կիրառումը կարող է բարձրացնել չափումների ճշգրտությունը և ապահովել սարքի կայուն աշխատանք տարբեր պայմաններում։ Առանձին տեղ է հատկացվում տվիչի ստատիկ և դինամիկ բնութագրերի հետազոտմանը։ Ստատիկ բնութագիրը ցույց է տալիս մուտքային խոնավության և ելքային ազդանշանի միջև կախվածությունը, մինչդեռ դինամիկ բնութագրերը նկարագրում են տվիչի արձագանքը խոնավության արագ փոփոխությունների նկատմամբ։ Արձագանքման և վերականգնման ժամանակները հատկապես կարևոր են այն համակարգերում, որտեղ անհրաժեշտ է իրական ժամանակում հետևել միջավայրի վիճակի փոփոխություններին։ Ուսումնասիրվում է նաև հիստերեզիսի երևույթը, երբ խոնավության բարձրացման և նվազման ընթացքում տվիչի ցուցմունքները նույն պայմաններում կարող են որոշ չափով տարբերվել։ Նման շեղումների գնահատումը կարևոր է չափիչ համակարգի ընդհանուր սխալանքը որոշելու համար։ Մեծ նշանակություն ունի չափումների ճշգրտության և սխալանքների ուսումնասիրությունը։ Տվիչի ցուցմունքների վրա կարող են ազդել զգայուն տարրի հատկությունները, էլեկտրոնային բաղադրիչների պարամետրերի տատանումները, սնուցման լարման փոփոխությունները, ջերմաստիճանը, արտաքին էլեկտրամագնիսական ազդեցությունները և այլ գործոններ։ Հետազոտության ընթացքում հնարավոր է գնահատել այդ ազդեցությունների չափը և մշակել դրանց նվազեցման միջոցներ։ Ճշգրտության բարձրացման կարևոր փուլ է տվիչի տրամաչափարկումը՝ հայտնի խոնավության արժեքների հետ չափման արդյունքների համեմատման միջոցով։ Ստացված փորձարարական տվյալների հիման վրա հնարավոր է կառուցել տրամաչափարկման բնութագիր և սահմանել ելքային ազդանշանի ու իրական խոնավության միջև համապատասխանությունը։ Աշխատության տեխնիկական մասը կարող է ներառել նաև ազդանշանի մշակման էլեկտրոնային հանգույցի նախագծումը։ Զգայուն տարրից ստացվող ազդանշանը հաճախ անհրաժեշտ է ուժեղացնել, զտել, փոխակերպել և համապատասխանեցնել հետագա մշակման համակարգին։ Անալոգային ազդանշանի դեպքում կարող է կիրառվել թվային փոխակերպում, որից հետո տվյալները մշակվում են միկրոկառավարիչի կամ այլ հաշվարկային հանգույցի միջոցով։ Թվային մշակումը հնարավորություն է տալիս իրականացնել տրամաչափարկման գործակիցների հաշվառում, ջերմաստիճանային փոխհատուցում, սահմանային արժեքների վերահսկում և չափման արդյունքների ներկայացում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հսկման գործառույթին։ Սարքը կարող է ոչ միայն չափել խոնավությունը, այլև համեմատել ստացված արժեքը նախապես սահմանված թույլատրելի միջակայքի հետ։ Սահմանային արժեքների գերազանցման դեպքում համակարգը կարող է ձևավորել համապատասխան ազդանշան՝ տեղեկացնելով վերահսկվող պայմանների փոփոխության մասին կամ փոխանցելով հրահանգ կառավարման համակարգին։ Այս սկզբունքը հնարավորություն է տալիս տվիչը ներառել ավտոմատ կարգավորման համակարգերում, որտեղ չափման արդյունքների հիման վրա կառավարվում են օդափոխության, խոնավացման, չորացման կամ այլ տեխնոլոգիական գործընթացներ։ Կարևոր խնդիր է նաև սարքի երկարաժամկետ կայունությունը։ Տվիչի զգայուն տարրի հատկությունները ժամանակի ընթացքում կարող են փոփոխվել շրջակա միջավայրի ազդեցության, աղտոտման կամ նյութի ծերացման հետևանքով։ Այդ պատճառով ուսումնասիրվում են ցուցմունքների շեղումները երկարատև աշխատանքի ընթացքում և պարբերական վերահսկման կամ կրկնակի տրամաչափարկման անհրաժեշտությունը։ Կայունության բարձրացումը կարևոր է հատկապես այն համակարգերում, որտեղ տվիչները երկար ժամանակ աշխատում են առանց անմիջական տեխնիկական սպասարկման։ Հետազոտության փորձարարական մասը կարող է ընդգրկել մշակված տվիչի փորձարկումը տարբեր խոնավության և ջերմաստիճանի պայմաններում։ Փորձարկումների ընթացքում ստացված տվյալները հնարավորություն են տալիս կառուցել բնութագրական կորեր, որոշել զգայունությունը, աշխատանքային միջակայքը, չափման սխալանքը, արձագանքման ժամանակը և կրկնելիությունը։ Արդյունքների վիճակագրական մշակումը թույլ է տալիս գնահատել չափումների վստահելիությունը և համեմատել մշակված սարքի իրական ցուցանիշները նախագծման ժամանակ սահմանված պահանջների հետ։ Անհրաժեշտության դեպքում փորձարկումների արդյունքների հիման վրա կարող են փոփոխվել զգայուն տարրի կառուցվածքը, էլեկտրոնային սխեման կամ ազդանշանի մշակման ալգորիթմը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տվիչի կառուցվածքային կատարմանը և շահագործման պայմաններին։ Պաշտպանիչ պատյանը պետք է ապահովի զգայուն տարրի փոխազդեցությունը վերահսկվող միջավայրի հետ՝ միաժամանակ նվազեցնելով մեխանիկական վնասման, փոշու կամ այլ անցանկալի ազդեցությունների վտանգը։ Կառուցվածքի չափերը, էներգասպառումը և տեղադրման եղանակը ընտրվում են՝ հաշվի առնելով նախատեսվող կիրառության պայմանները։ Եթե սարքը նախատեսվում է հեռավար կամ ինքնավար համակարգերի համար, առանձնահատուկ նշանակություն կարող են ունենալ ցածր էներգասպառումը և տվյալների փոխանցման համապատասխան հնարավորությունները։ Մշակված լուծման կիրառական նշանակությունը կարող է ընդգրկել տարբեր ոլորտներ։ Գյուղատնտեսությունում խոնավության հսկումը կարևոր է ջերմոցներում, պահեստներում և մշակաբույսերի աճեցման պայմանների վերահսկման համակարգերում։ Արդյունաբերությունում այն կարող է օգտագործվել տեխնոլոգիական միջավայրերի, հումքի և պատրաստի արտադրանքի պահպանման պայմանների վերահսկման համար։ Շենքերի ավտոմատացման համակարգերում խոնավության տվյալները կարող են օգտագործվել ներքին միկրոկլիմայի կարգավորման համար, իսկ լաբորատոր և չափագիտական համակարգերում՝ սահմանված միջավայրային պայմանների պահպանման նպատակով։ Աշխատության գիտատեխնիկական նշանակությունը պայմանավորված է խոնավության չափման ֆիզիկական սկզբունքների, տվիչի կառուցվածքի, էլեկտրոնային ազդանշանի ձևավորման և չափագիտական բնութագրերի միասնական ուսումնասիրությամբ։ Տեսական հաշվարկների և փորձարարական արդյունքների համադրումը հնարավորություն է տալիս հիմնավորել ընտրված տեխնիկական լուծումները և գնահատել մշակված սարքի գործնական կիրառելիությունը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է տվիչի ստեղծման ամբողջական հետազոտական մոտեցում՝ չափման սկզբունքի ընտրությունից և զգայուն տարրի ուսումնասիրությունից մինչև ազդանշանի մշակում, տրամաչափարկում, փորձարկում և ավտոմատացված հսկման համակարգերում կիրառման հնարավորությունների գնահատում։ Այն կարող է օգտակար լինել չափիչ տեխնիկայի, էլեկտրոնիկայի, ավտոմատացման, սենսորային համակարգերի և սարքաշինության ոլորտների հետազոտողների, ինժեներների, դասախոսների և ուսանողների համար։