Проблемы бесплодия в эмоционально-личностном аспекте

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է գիտության փիլիսոփայության առանցքային խնդիրներից մեկի՝ դեմարկացիայի հիմնախնդրի ժամանակակից հայեցակարգերի իմացաբանական վերլուծությանը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է գիտական և ոչ գիտական գիտելիքների սահմանազատման չափանիշները, դրանց ձևավորման պատմական նախադրյալները և արդի տեսական մոտեցումները՝ անդրադառնալով գիտական ճանաչողության բնույթին, մեթոդաբանությանը և զարգացման օրինաչափություններին։ Քննարկվում են գիտականության չափանիշների վերաբերյալ տարբեր փիլիսոփայական դպրոցների տեսակետները, վերլուծվում են ստուգելիության, հերքելիության, հիմնավորվածության, ռացիոնալության և գիտական բացատրության սկզբունքները՝ գնահատելով դրանց նշանակությունը գիտելիքի արժևորման և դասակարգման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից գիտության զարգացման պայմաններում դեմարկացիայի խնդրի նոր մեկնաբանություններին, միջգիտակարգային հետազոտությունների ազդեցությանը և գիտական ճանաչողության սահմանների վերաիմաստավորմանը։ Հետազոտությունը համադրում է դասական և ժամանակակից տեսությունները՝ բացահայտելով դրանց ուժեղ և թույլ կողմերը, ինչպես նաև դրանց կիրառական նշանակությունը գիտական հետազոտությունների գնահատման և գիտության մեթոդաբանական հիմքերի ձևավորման տեսանկյունից։ Աշխատությունը նախատեսված է փիլիսոփաների, գիտության մեթոդաբանությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և գիտական ճանաչողության տեսական հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մանկավարժություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է կրտսեր դպրոցականների հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման մեթոդական և մանկավարժական խնդիրների ուսումնասիրությանը մայրենիի դասերի ընթացքում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն արդյունավետ մեթոդները, միջոցներն ու մանկավարժական պայմանները, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է զարգացնել կրտսեր դպրոցականների բանավոր և գրավոր հաղորդակցման կարողությունները, ձևավորել սեփական մտքերը հստակ և հետևողական արտահայտելու, դիմացինին լսելու, հարցադրումներ կատարելու և երկխոսության մեջ ներգրավվելու հմտություններ։ Աշխատանքում հաղորդակցական կարողությունը դիտարկվում է որպես սովորողի լեզվական, ճանաչողական և սոցիալական զարգացման կարևոր բաղադրիչ։ Մայրենիի դասերը այս կարողությունների ձևավորման համար առանձնահատուկ նշանակություն ունեն, քանի որ լեզվի ուսուցումը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս զարգացնելու բառապաշարը, խոսքի կառուցվածքը, մտածողությունը, երևակայությունը և սոցիալական փոխգործակցության հմտությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կրտսեր դպրոցականների տարիքային և հոգեբանամանկավարժական առանձնահատկությունները, նրանց խոսքային զարգացման մակարդակը և հաղորդակցման ընթացքում հանդիպող հիմնական դժվարությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դասի ընթացքում սովորողների ակտիվ խոսքային մասնակցության ապահովմանը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել երկխոսություններ և դերային խաղեր, քննարկումներ, հարցուպատասխաններ, պատմությունների վերարտադրում և ստեղծում, նկարների կամ իրավիճակների նկարագրություն, խմբային և զույգային աշխատանքներ, ստեղծագործական առաջադրանքներ և հաղորդակցական խնդիրների լուծում։ Նման մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս դասը վերածելու ակտիվ հաղորդակցական միջավայրի, որտեղ սովորողները ոչ միայն յուրացնում են լեզվական գիտելիքներ, այլև սովորում են դրանք օգտագործել իրական հաղորդակցական իրավիճակներում։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի նաև ուսուցչի դերի ուսումնասիրությունը։ Ուսուցիչը պետք է ստեղծի հոգեբանորեն բարենպաստ և համագործակցային միջավայր, խրախուսի սովորողների ազատ արտահայտվելը, ապահովի յուրաքանչյուր երեխայի մասնակցության հնարավորությունը և ուղղորդի խոսքային փոխգործակցությունը։ Կարևոր է նաև սխալների նկատմամբ աջակցող վերաբերմունքի ձևավորումը, որպեսզի սովորողները չխուսափեն խոսելուց և աստիճանաբար զարգացնեն սեփական խոսքի նկատմամբ վստահությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են մշակվել հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման չափանիշներ և ցուցանիշներ՝ հաշվի առնելով խոսքի հստակությունը, տրամաբանական հաջորդականությունը, բառապաշարի կիրառումը, լսելու և պատասխանելու կարողությունը, երկխոսության պահպանման հմտությունը և հաղորդակցական իրավիճակին համապատասխան լեզվական միջոցների ընտրությունը։ Փորձարարական աշխատանքների միջոցով կարող է գնահատվել առաջարկվող մեթոդների արդյունավետությունը և ուսումնասիրվել սովորողների հաղորդակցական կարողությունների զարգացման դինամիկան։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել մայրենիի դասավանդման մեթոդիկայի կատարելագործմանը և ուսուցման գործընթացում հաղորդակցական մոտեցման առավել արդյունավետ կիրառմանը։ Մշակված մեթոդներն ու առաջադրանքները կարող են կիրառվել տարրական դպրոցի տարբեր դասարաններում՝ հարմարեցվելով սովորողների տարիքային և անհատական առանձնահատկություններին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր է այնպիսի կրթական միջավայրի ձևավորման տեսանկյունից, որտեղ մայրենիի ուսուցումը նպաստում է ոչ միայն լեզվական գիտելիքների յուրացմանը, այլև ինքնուրույն մտածող, ակտիվ, լսել և արտահայտվել կարողացող ու արդյունավետ հաղորդակցվող անհատի ձևավորմանը։

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Դիոնիսիոս Թրակացու քերականական ավանդույթի ազդեցությանը և դրա ընկալմանը հայկական մեկնաբանական դպրոցում՝ դիտարկելով այն որպես անտիկ լեզվաբանական գիտության և միջնադարյան հայ բանասիրության փոխկապակցվածության կարևոր օրինակ։ Նյութում վերլուծվում են Դիոնիսիոս Թրակացու «Քերականություն» աշխատության հիմնական դրույթները և դրանց փոխանցումը հայերեն միջավայր՝ հատկապես թարգմանական և մեկնաբանական ավանդույթի միջոցով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ մեկնիչների կողմից կատարված մեկնաբանություններին, որտեղ անտիկ քերականական կատեգորիաները՝ խոսքի մասեր, հոլովում, շարահյուսական կառուցվածքներ, հարմարեցվել են հայերենի կառուցվածքային առանձնահատկություններին և կրթական նպատակներին։ Քննարկվում է նաև այն, թե ինչպես է հայկական դպրոցը համադրել հունական քերականական համակարգը տեղական լեզվական փորձի հետ՝ ստեղծելով ինքնուրույն գիտական մոտեցում, որը ծառայել է ինչպես կրթական, այնպես էլ տեքստաբանական նպատակների։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ Դիոնիսիոս Թրակացու ազդեցությունը հայ բանասիրության վրա ոչ միայն թարգմանական երևույթ է, այլ նաև գիտական մտածողության ձևավորման կարևոր փուլ, որը նպաստել է հայ լեզվաբանական ավանդույթի զարգացմանը և միջնադարյան կրթական համակարգի կայունացմանը։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական ինտեգրման գործընթացի ուսումնասիրությանը համաշխարհային տնտեսության համակարգում՝ դիտարկելով արտաքին տնտեսական կապերի, միջազգային առևտրի, ներդրումների և տնտեսական համագործակցության զարգացման հիմնական ուղղությունները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Հայաստանի տնտեսության՝ միջազգային տնտեսական հարաբերություններին ներգրավվելու առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև համաշխարհային տնտեսական գործընթացների ազդեցությունը երկրի տնտեսական զարգացման վրա։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում արտաքին առևտրի կառուցվածքին, արտահանման և ներմուծման դինամիկային, ապրանքների և ծառայությունների միջազգային շրջանառությանը, օտարերկրյա ուղղակի ներդրումներին և միջազգային տնտեսական համագործակցության ձևերին։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի Հայաստանի տնտեսության բացության աստիճանի, արտաքին շուկաներից կախվածության և միջազգային շուկաներում հայկական արտադրանքի մրցունակության ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև երկրի անդամակցությանը և մասնակցությանը տարբեր միջազգային ու տարածաշրջանային տնտեսական կառույցներին, առևտրային համաձայնագրերին և տնտեսական ինտեգրման գործընթացներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում է նաև Հայաստանի աշխարհագրական և աշխարհաքաղաքական դիրքի ազդեցությունը արտաքին տնտեսական կապերի վրա, ինչպես նաև տրանսպորտային և լոգիստիկ սահմանափակումների նշանակությունը միջազգային տնտեսական ինտեգրման համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկություններին, արտահանման դիվերսիֆիկացման անհրաժեշտությանը, բարձր տեխնոլոգիական և ծառայությունների ոլորտների զարգացմանը և միջազգային արժեքային շղթաներում Հայաստանի ներգրավման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է գնահատել համաշխարհային տնտեսությանը ինտեգրման դրական արդյունքները՝ ներդրումների ներգրավում, տեխնոլոգիաների փոխանցում, նոր շուկաների հասանելիություն, մրցակցության աճ և արտադրողականության բարձրացում, ինչպես նաև հնարավոր ռիսկերը՝ արտաքին շոկերի ազդեցություն, ներմուծումից կախվածություն, շուկաների անկայունություն և առանձին ոլորտների մրցունակության խնդիրներ։ Ուսումնասիրության արդյունքում կարող են առաջարկվել Հայաստանի միջազգային տնտեսական դիրքի ամրապնդման, արտահանման ներուժի ընդլայնման, ներդրումային միջավայրի բարելավման և արտաքին տնտեսական կապերի առավել արդյունավետ օգտագործման ուղղություններ։ Աշխատանքը կարևոր է Հայաստանի երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման ռազմավարության, միջազգային մրցունակության բարձրացման և համաշխարհային տնտեսական գործընթացներին առավել արդյունավետ ինտեգրվելու հնարավորությունների գնահատման տեսանկյունից։

Բժշկություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կենդանիների դաբաղի ակտիվ կանխարգելման միջոցների արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքը 2016 թվականին պաշտպանված է որպես անասնաբուժական գիտությունների թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Անասնաբուժություն» մասնագիտությամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել դաբաղի դեմ կիրառվող ակտիվ կանխարգելման միջոցների արդյունավետությունը Հայաստանի պայմաններում և բացահայտել այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել կենդանիների պաշտպանվածության մակարդակի վրա։ Դաբաղը բարձր վարակելիությամբ կենդանիների հիվանդություն է, ուստի դրա կանխարգելումը կարևոր նշանակություն ունի անասնապահության, կենդանիների առողջության և գյուղատնտեսական տնտեսությունների տնտեսական կայունության համար։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հիվանդության տարածման առանձնահատկությունները, վիրուսի տարբեր տիպերի շրջանառությունը, կենդանիների իմունային արձագանքը և կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպման արդյունավետությունը։ Հայաստանի համար թեման առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև տարածաշրջանային համաճարակաբանական իրավիճակի պատճառով․ հարևան տարածքներից վարակների ներթափանցման վտանգը կարող է պահանջել շարունակական անասնաբուժական վերահսկողություն և կանխարգելիչ միջոցառումների համակարգված իրականացում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է հակադաբաղային պատվաստանյութերի իմունոգեն հատկությունների գնահատումը։ Հայաստանի պայմաններում կիրառված բազմավալենտ պատվաստանյութի վերաբերյալ ուսումնասիրություններում գնահատվել է դրա իմունոգենությունը՝ հաշվի առնելով վիրուսի տարբեր տիպերի նկատմամբ կենդանիների պաշտպանվածության ձևավորումը։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել պատվաստումից հետո ձևավորվող իմունային պատասխանի մակարդակը, դրա պահպանման տևողությունը և տարբեր պայմաններում կանխարգելիչ միջոցների արդյունքները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել պատվաստանյութի և շրջանառվող վիրուսային շտամների համապատասխանությանը, քանի որ վիրուսի հակագենային առանձնահատկությունները կարող են ազդել կանխարգելիչ միջոցի արդյունավետության վրա։ Հայաստանի տարածքում նախկինում արձանագրված դեպքերի ուսումնասիրությունը ցույց է տվել նման համապատասխանության կարևորությունը, մասնավորապես՝ 1998 թվականին շրջանառված A տիպի վիրուսի առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել նաև կենդանիների տեղաշարժի, սեզոնայնության, անասնապահության կազմակերպման և հարակից տարածքների համաճարակաբանական իրավիճակի ազդեցությունը դաբաղի կանխարգելման համակարգի վրա։ Կարևոր նշանակություն ունի կանխարգելիչ միջոցառումների համալիր բնույթը, քանի որ պատվաստումը պետք է դիտարկվի անասնաբուժական հսկողության, հիվանդության վաղ հայտնաբերման և այլ հակահամաճարակային միջոցների հետ փոխկապակցված։ ՀՀ-ում գյուղատնտեսական կենդանիների վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման պետական համակարգում դաբաղի դեմ պատվաստումները ներառվել են կանխարգելիչ միջոցառումների շարքում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են օգտագործվել դաբաղի դեմ կանխարգելիչ ծրագրերի կատարելագործման, պատվաստումների արդյունավետության գնահատման, կենդանիների իմունային պաշտպանության բարձրացման և հիվանդության տնտեսական վնասների նվազեցման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր է Հայաստանի Հանրապետությունում դաբաղի նկատմամբ կայուն անասնաբուժական կանխարգելման համակարգի ձևավորման և կենդանիների առողջության պահպանման տեսանկյունից՝ համադրելով պատվաստման արդյունավետության, համաճարակաբանական վերահսկողության և տարածաշրջանային ռիսկերի գնահատման խնդիրները։

Lեզվաբանություն

Գիրքը ընդգրկում է՝ արեւմտահայ գրական լեզվի քերականական հիմունքները, ուղղագրության և ձևաբանության հիմնական կանոնները, շարահյուսական կառուցվածքների պարզ և համակարգված ներկայացում, բառապաշարի և լեզվական ճիշտ կիրառության առանձնահատկությունները, գործնական վարժություններ՝ լեզվական հմտությունների ամրապնդման համար։ Այն օգտակար է՝ արեւմտահայերեն սովորողների համար, ուսուցիչների և դասավանդողների համար, սփյուռքահայ կրթական հաստատությունների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր ցանկանում են պահպանել և զարգացնել արեւմտահայ գրական լեզվի իմացությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ձեռնարկը նպաստում է արեւմտահայերեն գրական լեզվի ճիշտ, կանոնակարգված և գործնական կիրառմանը՝ ապահովելով դրա ուսուցման արդյունավետ մեթոդական հիմք։