Qvaestiones chronologicae de rebvs parthicis armeniisqve a Tacito in libris XI-XVI Ab exc D. Avg. enarratis

Այլ առարկաներ

«Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ: Ինֆորմացիոն ցանկ» գիրքը ներկայացնում է վերջին տարիների հրապարակումների և հետազոտությունների ընդգրկուն ամփոփագիր, որի նպատակն է ընթերցողներին տրամադրել ժամանակակից հասարակական և քաղաքական գիտությունների ոլորտի հիմնական նորություններ, տրենդներ և ուսումնասիրությունների ուղղություններ։ Գրքում ներկայացված են նոր՝ գիտական, ակադեմիական և հանրագիտարանային հրատարակություններ, որոնք ընդգրկում են գլոբալ քաղաքական գործընթացները, սոցիալական շարժումների դինամիկան, տեղական և ազգային կառավարման նոր մոտեցումները, ժողովրդավարության և տեխնոլոգիաների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև բնապահպանական քաղաքականության և կայուն զարգացման հարցերը։ Նկարագրվում են յուրաքանչյուր գրքի հիմնական թեմաները, հետազոտական մեթոդները, նպատակային խմբերը և գրականության ազդեցությունը քաղաքական և հասարակական ուսումնասիրությունների վրա։ Գիրքը նախատեսված է գիտնականների, դասախոսների, ուսանողների և հասարակական-քաղաքական հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են արագ և համապարփակ տեսք ունենալ վերջին հրատարակությունների և նորարարական մոտեցումների մասին՝ հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում, և հանդիսանում է հուսալի ուղեցույց՝ գիտական հետազոտություններ սկսելու, գրականություն ընտրելու և ոլորտում ընթացող զարգացման հետ ծանոթանալու համար։

Հոգեբանություն

Activity and Consciousness աշխատությունը հոգեբանության և փիլիսոփայության միջդիսցիպլինար ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է մարդու գործունեության (activity) և գիտակցության փոխկապվածությունը, այն բացատրում է, թե ինչպես են գործնական գործողությունները, սոցիալական փորձը և լեզվական հաղորդակցությունը ձևավորում գիտակցական գործընթացները, գիրքը քննարկում է գիտակցության կառուցվածքային մակարդակները՝ ընկալում, մտածողություն, հիշողություն և նպատակադրական վարք, ինչպես նաև դրանց զարգացումը սոցիալական միջավայրում, միաժամանակ ընդգծելով գործունեության տեսության հիմնական գաղափարը, ըստ որի մարդու հոգեկանը ձևավորվում և զարգանում է գործունեության ընթացքում, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հոգեբանության, փիլիսոփայության և ճանաչողական գիտությունների ուսումնասիրության համար։

Պատմություն

Издание представляет собой ценный историко-документальный источник, посвящённый становлению и деятельности Московского Армянского Лазаревского института восточных языков. Оно было опубликовано в Санкт-Петербурге в 1839 году и включает собрание высочайших указов и актов, связанных с учреждением, организацией и функционированием института, дополненное обзором его основания, состава и целей; библиографические сведения указывают объём в 271 страницу, а отдельные экземпляры насчитывают XI, 259 страниц. G GBS SPB +1 Содержание издания позволяет рассматривать историю учебного заведения не только как историю отдельной образовательной организации, но и в более широком контексте развития армянского образования, государственной образовательной политики Российской империи и формирования востоковедческого знания в XIX веке. Учреждение возникло благодаря инициативе и средствам семьи Лазаревых: средства на создание школы для армянского юношества были завещаны Иваном Лазаревичем Лазаревым, а непосредственное осуществление замысла связано с его братом Екимом Лазаревым. Учебное заведение открылось в 1814 году как Армянское училище господ Лазаревых, в 1827 году перешло в ведение Министерства народного просвещения и было преобразовано в институт, а в 1830 году для него было утверждено специальное постановление, определявшее его устройство и задачи. R Russian State Library Документы и обзор позволяют проследить, каким образом первоначальная идея создания национального образовательного учреждения постепенно приобрела более широкое значение. Наряду с подготовкой армянской молодёжи большое внимание уделялось изучению восточных языков и распространению знаний о народах и странах Азии. В институте изучались, в частности, армянский, персидский, турецкий и арабский языки, причём возможность обучения не ограничивалась исключительно армянами. R Russian State Library Таким образом, издание представляет интерес для изучения раннего этапа развития российского востоковедения и подготовки специалистов, связанных с восточными языками и регионами. Существенную ценность имеют также сведения об организационной структуре учреждения, составе учащихся, условиях обучения, порядке управления, материальном обеспечении и принципах функционирования, позволяющие реконструировать повседневную и административную сторону его деятельности. Само издание относится к числу специально подготовленных документальных публикаций по истории института; исследователи отмечают, что дореволюционные публикации о нём часто издавались при содействии и на средства его попечителей, поэтому при работе с ними важно учитывать особенности составления и публикации документов. O Orient Institute Особую ценность материал приобретает как первичный или близкий к первичным источникам комплекс, поскольку в нём собраны официальные акты, отражающие государственное отношение к учреждению и изменения его статуса. В совокупности документы дают возможность изучать не только историю самого института, но и вопросы армянской образовательной политики, культурного взаимодействия армянского и русского обществ, развития востоковедения и роли частной благотворительной инициативы в создании образовательных учреждений. Издание представляет интерес для историков, арменоведов, востоковедов, специалистов по истории образования, исследователей русско-армянских отношений, библиографов и всех, кто изучает культурное и образовательное наследие семьи Лазаревых. Оно также имеет значительную источниковедческую ценность, поскольку позволяет сопоставлять официальные документы с последующими историческими исследованиями и реконструировать важный период становления одного из наиболее известных армянских образовательных центров Москвы.

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Pseudomonas, Stenotrophomonas և Xanthomonas ցեղերին պատկանող որոշ բակտերիաների բազմադեղակայունության ուսումնասիրությանը և L-գինեթթվի սինթետիկ ածանցյալների հնարավոր հակամանրէային ազդեցության գնահատմանը։ Հետազոտության առանցքում բակտերիաների՝ տարբեր հակամանրէային գործոնների նկատմամբ կայունության ձևավորման կենսաբանական և կենսաքիմիական առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև այն մեխանիզմները, որոնց շնորհիվ մանրէային բջիջները կարող են պահպանել կենսունակությունը միաժամանակ մի քանի ազդեցությունների պայմաններում։ Քննվում են բազմակայունության ձևավորման հիմնական գործոնները՝ բջջային թաղանթի թափանցելիության փոփոխությունները, արտամղման համակարգերի գործունեությունը, թիրախային կառուցվածքների փոփոխությունները, պաշտպանական ֆերմենտային մեխանիզմները և կենսաթաղանթների ձևավորման հնարավոր դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուսումնասիրվող բակտերիաների կենսաբանական տարբերություններին, քանի որ նշված ցեղերի ներկայացուցիչները կարող են հանդիպել կլինիկական, շրջակա միջավայրի և բուսաբանական տարբեր համակարգերում և ունենալ կայունության ձևավորման տարբեր առանձնահատկություններ։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը L-գինեթթվի հիմքով ստացված սինթետիկ ածանցյալների կենսաբանական ակտիվության համեմատական գնահատումն է։ Դրանք դիտարկվում են որպես հետազոտական միացություններ, որոնց կառուցվածքային առանձնահատկությունները կարող են կապված լինել մանրէային բջիջների կենսագործունեության տարբեր գործընթացների վրա ազդեցության հետ։ Ուսումնասիրվում է միացությունների կառուցվածքի և կենսաբանական ակտիվության միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն ընդհանուր օրինաչափությունները, որոնք կարող են նշանակություն ունենալ նոր հակամանրէային նյութերի հետագա հետազոտության համար։ Կարևորվում է նաև բազմակայունության խնդրի համալիր գնահատումը, քանի որ հակամանրէային կայունությունը ժամանակակից մանրէաբանության և հանրային առողջության կարևորագույն մարտահրավերներից է։ Միաժամանակ տարբեր բակտերիալ խմբերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատել կայունության մեխանիզմները և պարզել՝ արդյոք ուսումնասիրվող միացությունների ազդեցությունը ընդհանուր բնույթ ունի, թե կախված է կոնկրետ մանրէի կենսաբանական առանձնահատկություններից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է մանրէաբանության, կենսաքիմիայի, հակամանրէային կայունության հետազոտության և կենսաօրգանական քիմիայի մոտեցումները՝ նպաստելով բազմադեղակայունության մեխանիզմների առավել ամբողջական ըմբռնմանը և նոր կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների գիտական գնահատմանը։

Պատմություն

Խորհրդային Հայաստանում գիտության զարգացումը եղել է պետական քաղաքականության կարևոր ուղղություններից մեկը, որի նպատակն էր ստեղծել զարգացած գիտական համակարգ և այն ծառայեցնել արդյունաբերականացման, տնտեսության և կրթության առաջընթացին։ Խորհրդային շրջանում Հայաստանում ձևավորվեցին գիտական հաստատություններ, այդ թվում՝ գիտահետազոտական ինստիտուտներ, որոնք համակարգված զբաղվում էին մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի, քիմիայի, բժշկության, պատմության և այլ ոլորտների ուսումնասիրությամբ։ Հատկապես մեծ դեր է ունեցել Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի ստեղծումը, որը դարձավ գիտական կյանքի կենտրոն և համակարգեց տարբեր գիտական ուղղությունների զարգացումը։ Այս շրջանում գիտությունը սերտորեն կապված էր բարձրագույն կրթության հետ, և բուհերը հանդիսանում էին գիտական կադրերի պատրաստման հիմնական օջախներ։ Խորհրդային Հայաստանի գիտության զարգացման մեջ կարևոր ձեռքբերումներ են գրանցվել ինչպես բնական, այնպես էլ տեխնիկական և հումանիտար գիտությունների ոլորտներում՝ ներառյալ մաթեմատիկական դպրոցների ձևավորումը, ֆիզիկայի և ռադիոէլեկտրոնիկայի զարգացումը, ինչպես նաև հայագիտության խորացումը։ Միևնույն ժամանակ գիտական զարգացումը իրականացվում էր կենտրոնացված պետական համակարգի պայմաններում, ինչը ապահովում էր ֆինանսավորում և կազմակերպվածություն, սակայն սահմանափակում էր որոշակի ազատ ստեղծագործական նախաձեռնություններ։ Ընդհանուր առմամբ, Խորհրդային Հայաստանում գիտության զարգացումը մեծապես նպաստել է երկրի կրթական մակարդակի բարձրացմանը, գիտական ներուժի ձևավորմանը և ժամանակակից գիտական մտածողության հաստատմանը տարածաշրջանում։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է ագրարային ոլորտում ձեռնարկատիրական գործունեության ձևավորման և զարգացման տնտեսական, կազմակերպական ու կառավարչական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Արարատի մարզի գյուղատնտեսական տնտեսությունների և գործարար միջավայրի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում գյուղատնտեսական ձեռնարկատիրության զարգացմանը նպաստող և այն սահմանափակող գործոններն են, արտադրական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, ֆինանսավորման հասանելիությունը, գյուղատնտեսական արտադրանքի իրացման հնարավորությունները և տնտեսավարող սուբյեկտների մրցունակության բարձրացման պայմանները։ Ագրարային ձեռնարկատիրությունը դիտարկվում է որպես գյուղական տարածքների սոցիալ-տնտեսական զարգացման կարևոր բաղադրիչ, որը փոխկապակցված է զբաղվածության, եկամուտների ձևավորման, գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության և շուկայական հարաբերությունների զարգացման հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել գյուղացիական տնտեսությունների և ագրարային կազմակերպությունների չափերը, արտադրական մասնագիտացումը, հողային ու աշխատանքային ռեսուրսների օգտագործումը, նյութատեխնիկական ապահովվածությունը և շուկաներին հասանելիությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավման խնդիրներին, ներդրումային հնարավորություններին, վարկավորման պայմաններին և ձեռնարկատիրական ռիսկերի կառավարմանը, քանի որ գյուղատնտեսական գործունեությունը զգալիորեն կախված է ինչպես տնտեսական, այնպես էլ բնական և շուկայական գործոններից։ Կարևորվում է նաև արտադրողի և սպառողի միջև արդյունավետ տնտեսական կապերի ձևավորումը, գյուղատնտեսական արտադրանքի վերամշակման ու իրացման շղթաների զարգացումը և արտադրողների համագործակցության հնարավորությունների ընդլայնումը։ Արարատի մարզի օրինակով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ձեռնարկատիրության զարգացման խնդիրները դիտարկել կոնկրետ տարածքային և գյուղատնտեսական առանձնահատկությունների համատեքստում՝ հաշվի առնելով արտադրության մասնագիտացումը և տեղական տնտեսական միջավայրը։ Առանձին ուղղություն կարող է լինել պետական աջակցության, խորհրդատվական ծառայությունների, ենթակառուցվածքների և գյուղատնտեսական կոոպերացիայի դերի գնահատումը՝ փոքր ու միջին տնտեսությունների տնտեսական կենսունակության բարձրացման տեսանկյունից։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև նորարարությունների, ժամանակակից տեխնոլոգիաների և կառավարման արդյունավետ մեթոդների ներդրման հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, ձեռնարկատիրության, տարածքային զարգացման և գյուղատնտեսական կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ագրարային ձեռնարկատիրության զարգացման հիմնական խոչընդոտները և հիմնավորել դրանց հաղթահարման տնտեսական ու կազմակերպական հնարավոր ուղղությունները։