Разработка и исследование сложной параметрической информационной автоматизированной системы

Մշակույթ

Այս արվեստաբանական ուսումնասիրությունը նվիրված է միջնադարյան հայկական մանրանկարչության մեջ արտահայտված թատերական և պարային տարրերի վերլուծությանը՝ որպես պատկերային մտածողության և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների յուրահատուկ շերտի։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ձեռագրային նկարազարդումների կոմպոզիցիոն կառուցվածքները, կերպարների շարժման դինամիկան, ժեստերի ու դիրքերի արտահայտչականությունը, որոնք վկայում են թատերական ներկայացման և ժողովրդական պարարվեստի ազդեցության մասին պատկերային արվեստի վրա։ Հեղինակը վերլուծում է միջնադարյան հայկական մանրանկարներում հանդիպող հանդիսավոր տեսարանները, ծիսական գործողությունները և պատմողական դրվագները՝ ընդգծելով դրանց բեմադրական բնույթը և շարժման ռիթմիկ կազմակերպումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատկերային տարածության կառուցման առանձնահատկություններին, կերպարների փոխազդեցությանը և գեղարվեստական սիմվոլիկային, որոնք մոտեցնում են մանրանկարչությունը թատերական մտածողությանը։ Աշխատության մեջ նաև դիտարկվում են ժողովրդական պարերի շարժական ձևերի հնարավոր ազդեցությունները պատկերային համակարգի վրա՝ որպես մշակութային փոխազդեցության դրսևորում։ Հետազոտությունը կարևոր ներդրում է միջնադարյան արվեստի, հայ մանրանկարչության և թատերագիտության ուսումնասիրության մեջ՝ բացահայտելով գեղարվեստական արտահայտչաձևերի միջդիսցիպլինար կապերը։

Քաղաքագիտություն

Էթնոքաղաքական կոնֆլիկտները այն հակամարտություններն են, որոնք ծագում են տարբեր էթնիկ խմբերի միջև քաղաքական, տարածքային, մշակութային կամ պետական իշխանության շուրջ պայքարի արդյունքում և հաճախ ուղեկցվում են ազգային ինքնության, լեզվի, կրոնի կամ պատմական հիշողության հարցերով պայմանավորված լարվածություններով։ Այս կոնֆլիկտները սովորաբար առաջանում են այն հասարակություններում, որտեղ առկա է էթնիկ բազմազանություն և պետական ինստիտուտները չեն կարողանում հավասարապես ապահովել բոլոր խմբերի քաղաքական մասնակցությունը և իրավունքների պաշտպանությունը։ Էթնոքաղաքական հակամարտությունների խորքային պատճառները կարող են ներառել պատմական անարդարությունները, տարածքային վեճերը, տնտեսական անհավասարությունը, իշխանության կենտրոնացումը մեկ էթնիկ խմբի ձեռքում և պետական քաղաքականության խտրական բնույթը։ Հաճախ նման կոնֆլիկտները սրվում են քաղաքական էլիտաների կողմից, որոնք օգտագործում են էթնիկ տարբերությունները որպես մոբիլիզացիայի գործիք՝ սեփական իշխանությունը ամրապնդելու կամ հասարակական աջակցություն ստանալու նպատակով։ Այս հակամարտությունները կարող են ունենալ տարբեր դրսևորումներ՝ սկսած քաղաքական լարվածությունից և քաղաքացիական անհնազանդությունից մինչև զինված բախումներ, քաղաքացիական պատերազմներ կամ նույնիսկ ցեղասպանության ռիսկ։ Էթնոքաղաքական կոնֆլիկտների զարգացման վրա մեծ ազդեցություն ունեն նաև արտաքին դերակատարները, որոնք կարող են աջակցել տարբեր կողմերի՝ իրենց աշխարհաքաղաքական շահերից ելնելով, ինչը հաճախ ավելի է բարդացնում հակամարտության կարգավորումը։ Կոնֆլիկտների լուծման համար կիրառվում են տարբեր մեթոդներ, ներառյալ բանակցությունները, միջնորդությունը, միջազգային կազմակերպությունների ներգրավումը, դաշնային կամ ինքնավար կառավարման մոդելների ներդրումը և խաղաղապահ առաքելությունները։ Սակայն նման հակամարտությունների կարգավորումը հաճախ երկարաժամկետ գործընթաց է, քանի որ դրանք կապված են ոչ միայն քաղաքական, այլև խորքային սոցիալական և հոգեբանական գործոնների հետ, ինչպիսիք են փոխադարձ անվստահությունը և պատմական հիշողության հակասական մեկնաբանությունները։ Ընդհանուր առմամբ, էթնոքաղաքական կոնֆլիկտները համարվում են ժամանակակից աշխարհի ամենաբարդ և վտանգավոր հակամարտությունների տեսակներից մեկը, քանի որ դրանք կարող են սպառնալ ինչպես պետական կայունությանը, այնպես էլ տարածաշրջանային և միջազգային անվտանգությանը։

Բնապահպանություն

Բնօգտագործումը բնական ռեսուրսների՝ հողի, ջրի, օդի, անտառների, օգտակար հանածոների և կենդանական աշխարհի օգտագործումն է մարդու տնտեսական և սոցիալական կարիքների բավարարման նպատակով։ Բնօգտագործման կառավարումը այն համակարգն է, որը կարգավորում է այդ ռեսուրսների օգտագործման չափը, ձևերը և արդյունավետությունը՝ ապահովելով դրանց վերականգնելիությունը և երկարաժամկետ պահպանությունը։ Շրջակա միջավայրի պահպանությունը գիտական, իրավական և կազմակերպչական միջոցառումների ամբողջություն է, որի նպատակն է կանխել բնության աղտոտումը, բնական հավասարակշռության խախտումը և կենսաբազմազանության կորուստը, ինչպես նաև ապահովել մարդու առողջության և կյանքի համար անվտանգ միջավայր։ Բնօգտագործման հիմնական տեսակներն են ռացիոնալ (կայուն) և ոչ ռացիոնալ (անարդյունավետ) օգտագործումը, ինչպես նաև ոլորտային բաժանումները՝ արդյունաբերական, գյուղատնտեսական, էներգետիկ և ջրօգտագործում։ Ռացիոնալ բնօգտագործումը ենթադրում է ռեսուրսների խնայողաբար և գիտականորեն հիմնավորված օգտագործում, մինչդեռ ոչ ռացիոնալը հանգեցնում է դրանց սպառման և բնապահպանական խնդիրների խորացման։ Բնօգտագործման և շրջակա միջավայրի պահպանության հիմնական սկզբունքներն են կայուն զարգացումը, կանխարգելման սկզբունքը, «աղտոտողը վճարում է» սկզբունքը, բնական ռեսուրսների վերականգնման ապահովումը և էկոհամակարգերի հավասարակշռության պահպանումը։ Այս համակարգը կարևոր է, քանի որ այն թույլ է տալիս համադրել տնտեսական զարգացումը և բնության պահպանությունը՝ ապահովելով ներկա և ապագա սերունդների բարեկեցությունը։

Գրականություն

«Պարույր Սևակ. բանաստեղծության գիտությունը» աշխատությունը նվիրված է XX դարի հայ մեծ բանաստեղծ Պարույր Սևակի ստեղծագործության ուսումնասիրմանը։ Այն ընդգրկում է նրա բանաստեղծության թեմատիկ ու ֆորմալ առանձնահատկությունների վերլուծությունը, պատկերում է նրա ստեղծագործական ուղին, ոճային առանձնահատկությունները և հայ գրականության մեջ ունեցած նշանակությունը։ Գիրքը կամ ուսումնասիրությունը նախատեսված է գրականագետների, ուսուցիչների, ուսանողների և գրականության սիրահարների համար՝ ովքեր ցանկանում են խորությամբ հասկանալ Սևակի բանաստեղծության կառուցվածքը, լեզուն և աշխարհայացքը։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը ներկայացնում է Էրիվանի փոխադարձ վարկային ընկերության գործունեության տարեկան հաշվետվությունը՝ ընդգրկելով 1905 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 1906 թվականի հունվարի 1-ը ընկած ժամանակահատվածը։ Այն մանրամասնորեն արտացոլում է հաստատության ֆինանսական վիճակը, վարկային գործառնությունների ծավալը, անդամների ներգրավվածությունը, եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքը, ինչպես նաև ընդհանուր տնտեսական գործունեության արդյունքները տվյալ ժամանակաշրջանում։ Նյութում ներկայացվում են նաև հաշվառման և կառավարման սկզբունքները, վարկերի տրամադրման քաղաքականությունը և ռիսկերի գնահատման մոտեցումները՝ բնորոշ տվյալ դարաշրջանի ֆինանսական ինստիտուտներին։ Հրատարակությունը արժեքավոր աղբյուր է Երևանի տնտեսական կյանքի, բանկային համակարգի ձևավորման պատմության և փոխադարձ վարկային կազմակերպությունների գործունեության ուսումնասիրության համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով պատմաբանների, տնտեսագետների, ֆինանսական ոլորտի հետազոտողների և արխիվային նյութերով զբաղվող մասնագետների համար։

Գրականություն

Անլռելի զանգակատուն ազգային-քաղաքացիական և պատմափիլիսոփայական մեծածավալ պոեմ է, որտեղ Պարույր Սևակը բարձրաձայնում է հայ ժողովրդի պատմական ողբերգությունների, հիշողության և ինքնության պահպանման գաղափարը։ Ստեղծագործությունը կառուցված է խորը խորհրդանշական շերտերով, որտեղ «զանգակատունը» դառնում է ոչ միայն եկեղեցական կառույցի պատկեր, այլ նաև ազգային հիշողության, ցավի և արթուն խղճի խորհրդանիշ։ Պոեմում արտահայտվում է Մեծ եղեռնի թեման, պատմական արդարության պահանջը և այն գաղափարը, որ անցյալի ցավը չի կարող լռել կամ մոռացվել, քանի դեռ ժողովուրդը պահպանում է իր ինքնագիտակցությունը։ Հեղինակը համադրում է անձնական ապրումները, պատմական հիշողությունը և համազգային ողբերգության գիտակցումը՝ ստեղծելով հուզական և մտավոր բարձր լարվածությամբ լի երկ։ Ստեղծագործության մեջ առանձնահատուկ տեղ ունի մարդու և պատմության հարաբերության հարցը, որտեղ անհատը դիտարկվում է որպես ժողովրդի հավաքական հիշողության կրող։ Պոեմը կոչ է՝ չմոռանալու, չլռելու և պատմական ճշմարտությունը փոխանցելու հաջորդ սերունդներին՝ որպես գոյատևման և ինքնության պահպանման պայման։