Разработка комплекса алгоритмов программ иерархической сегментации восстановления изображений

Բժշկություն

Աշխատանքը նվիրված է ողնաշարային ծագման կոմպրեսիոն ռադիկուլոպաթիաների ժամանակ կլինիկական և էլեկտրաֆիզիոլոգիական տվյալների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է համադրել հիվանդների կլինիկական դրսևորումները նյարդային համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակը գնահատող էլեկտրաֆիզիոլոգիական հետազոտությունների արդյունքների հետ՝ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու նյարդարմատների ախտահարման բնույթի, տեղակայման և արտահայտվածության մասին։ Ողնաշարի դեգեներատիվ և այլ ախտաբանական փոփոխությունների հետևանքով նյարդարմատների սեղմումը կարող է առաջացնել ցավային համախտանիշ, զգացողության խանգարումներ, մկանային թուլություն, ռեֆլեքսների փոփոխություններ և այլ նյարդաբանական դրսևորումներ, որոնց ճիշտ գնահատումը կարևոր նշանակություն ունի ախտորոշման, հիվանդության ընթացքի վերահսկման և բուժական մարտավարության ընտրության համար։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կլինիկական զննման տվյալների և էլեկտրոֆիզիոլոգիական ցուցանիշների համապատասխանությանը՝ պարզելու համար, թե որքանով են ֆունկցիոնալ հետազոտությունների արդյունքները արտացոլում նյարդարմատների ախտահարման կլինիկական պատկերը։ Էլեկտրաֆիզիոլոգիական մեթոդները հնարավորություն են տալիս օբյեկտիվորեն գնահատել ծայրամասային նյարդային համակարգի հաղորդականության և նյարդամկանային համակարգի գործունեության փոփոխությունները, ինչն առավել կարևոր է այն դեպքերում, երբ միայն կլինիկական ախտանշանները բավարար չեն ախտահարման աստիճանը կամ տարածվածությունը հստակ որոշելու համար։ Հետազոտության շրջանակում կլինիկական և գործիքային տվյալների համադրումը կարող է նպաստել տարբեր նյարդաբանական համախտանիշների տարբերակմանը, ախտահարման մակարդակի ճշգրտմանը և հիվանդության դինամիկայի գնահատմանը։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև այն մոտեցումը, որի համաձայն ռադիկուլոպաթիայի ախտորոշումը պետք է հիմնված լինի հիվանդի գանգատների, նյարդաբանական զննման և օբյեկտիվ էլեկտրաֆիզիոլոգիական տվյալների համալիր գնահատման վրա։ Նման համադրումը կարևոր է հատկապես ողնաշարային ցավերի և նյարդարմատային ախտանշանների տարբերակման ժամանակ, քանի որ կլինիկական դրսևորումները կարող են տարբեր աստիճանի արտահայտվածություն ունենալ և միշտ չէ, որ ուղղակիորեն համապատասխանում են նյարդային հյուսվածքի ֆունկցիոնալ խանգարման աստիճանին։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել նյարդաբանների, կլինիկական նեյրոֆիզիոլոգների, նեյրովիրաբույժների, վերականգնողական բժշկության մասնագետների և ողնաշարի հիվանդությունների ախտորոշմամբ զբաղվող հետազոտողների համար՝ որպես կլինիկական դիտարկումների և էլեկտրաֆիզիոլոգիական հետազոտությունների արդյունքների համադրման թեմային նվիրված մասնագիտական ուսումնասիրություն։

Բժշկություն

Այս գիրքը նվիրված է քրոնիկական փորկապությունների վիրաբուժական բուժման մարտավարության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով կոլոպրոկտոլոգիայի կարևոր խնդիրներից մեկը։ Աշխատանքում վերլուծվում են հիվանդության առաջացման պատճառները, ախտորոշման առանձնահատկությունները, բուժման տարբեր մոտեցումները և վիրաբուժական միջամտությունների ընտրության սկզբունքները։ Գրքում քննարկվում են հիվանդների նախավիրահատական գնահատման մեթոդները, կիրառվող վիրաբուժական տեխնիկաները, բուժման արդյունավետության գնահատումը և հետվիրահատական վերականգնման առանձնահատկությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել վիրաբույժների, կոլոպրոկտոլոգների, գաստրոէնտերոլոգների, բժշկական հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և մարսողական համակարգի հիվանդությունների բուժմամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում գտնվող ամրոց-բնակատեղիների ճարտարապետական ժառանգության պահպանման, վերականգնման և ժամանակակից օգտագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ամրոց-բնակատեղիների պատմաճարտարապետական առանձնահատկությունները, տարածական կառուցվածքը, պաշտպանական համակարգերը, կառուցապատման սկզբունքները և դրանց դերը հայկական ճարտարապետական ու մշակութային ժառանգության համակարգում։ Վերլուծվում են հուշարձանների պահպանվածության աստիճանը, բնական և մարդածին գործոնների ազդեցությունը, կառույցների վնասման ու քայքայման պատճառները և պատմական միջավայրի ամբողջականության պահպանման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հուշարձանների ուսումնասիրության, փաստագրման, պահպանության, ամրակայման և վերականգնման մեթոդական մոտեցումներին՝ հաշվի առնելով դրանց պատմական արժեքն ու ճարտարապետական ինքնատիպությունը։ Դիտարկվում են նաև տարածքների նպատակահարմար օգտագործման հնարավորությունները՝ մշակութային, կրթական, գիտահետազոտական և զբոսաշրջային գործունեության շրջանակներում։ Քննարկվում է նոր գործառույթների ներդրման և պատմական միջավայրի պահպանման միջև հավասարակշռության ապահովման անհրաժեշտությունը, որպեսզի հուշարձանների օգտագործումը չվնասի դրանց արժեքավոր հատկանիշներին։ Կարևորվում են պահպանական գոտիների սահմանումը, տարածքային պլանավորումը, հնագիտական և ճարտարապետական ուսումնասիրությունների համադրումը, ինչպես նաև պետական և տեղական կառավարման մարմինների մասնակցությունը ժառանգության պահպանության գործընթացին։ Անդրադարձ է կատարվում պատմամշակութային հուշարձանների հանրայնացման և կայուն օգտագործման հնարավորություններին։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել ամրոց-բնակատեղիների պահպանության և վերականգնման գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումների զարգացմանը և դրանց՝ ժամանակակից մշակութային կյանքում արդյունավետ ներառմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ճարտարապետների, վերականգնողների, հնագետների, քաղաքաշինության և մշակութային ժառանգության պահպանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմություն

Աշխատանքը նվիրված է Մոսկվայի Լազարյան ինստիտուտի՝ արևելյան լեզուների և արևելագիտության կարևոր կրթական կենտրոններից մեկի պատմությանը, գործունեությանը և նշանակությանը։ Ինստիտուտը ձևավորվել է Մոսկվայում Լազարյան ընտանիքի գործունեության հիման վրա և երկար ժամանակ կարևոր դեր է ունեցել արևելյան լեզուների ուսուցման, արևելագիտական գիտելիքի տարածման և հայ մշակութային ու կրթական կյանքի զարգացման գործում։ Հետազոտվող նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հաստատության կազմակերպական կառուցվածքի, կրթական նպատակների, ուսումնական ծրագրերի և այն միջավայրի մասին, որտեղ իրականացվել է արևելյան լեզուների ու մշակույթների ուսումնասիրությունը։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում հաստատության հայագիտական բաղադրիչը, քանի որ այն միաժամանակ կապված էր հայկական կրթության, լեզվի, պատմության և մշակույթի ուսումնասիրման ու տարածման հետ։ Լազարյան հաստատության գործունեությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ռուսահայ համայնքի մշակութային պատմության մեջ․ այն ծառայել է որպես կրթական և գիտական կենտրոն, որտեղ տարբեր ժամանակներում ձևավորվել են հայագիտության և արևելագիտության զարգացման համար նշանակալի պայմաններ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հաստատության հիմնադրման նախադրյալները, հովանավորության համակարգը, դասախոսական կազմը, ուսումնական առարկաները և ուսանողների պատրաստության ուղղությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի արևելյան լեզուների ուսուցումը, քանի որ այդպիսի կրթությունը կապված էր ոչ միայն լեզվական գիտելիքի ձեռքբերման, այլև արևելյան ժողովուրդների պատմության, գրականության, մշակույթի և հասարակական կյանքի ուսումնասիրության հետ։ Հաստատության գործունեությունը կարելի է դիտարկել նաև XIX դարի ռուսական և հայկական կրթական համակարգերի փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Լազարյանների նախաձեռնությունը կարևոր օրինակ է այն բանի, թե ինչպես մասնավոր հովանավորությունը կարող էր նպաստել կրթական հաստատության ձևավորմանն ու երկարատև զարգացմանը և միաժամանակ ծառայել ազգային մշակութային նպատակների իրականացմանը։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել նաև գրքի և հրատարակչական մշակույթի պատմության տեսանկյունից, քանի որ Լազարյան հաստատության հետ կապված կրթական և գիտական գործունեությունը նպաստել է արևելագիտական և հայագիտական գրականության ստեղծման ու տարածման գործընթացներին։ Հաստատության շուրջ ձևավորված գիտակրթական միջավայրը կարևոր դեր է ունեցել մասնագետների պատրաստման և արևելքի լեզուների ու մշակույթների վերաբերյալ գիտելիքի համակարգման գործում։ Այս պատմական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լայնորեն հասկանալու հայ կրթական հաստատությունների զարգացումը Ռուսական կայսրության տարածքում և հայկական համայնքների մշակութային ինքնակազմակերպման առանձնահատկությունները։ Հատկապես կարևոր է հաստատության դերը հայ երիտասարդների կրթության և մտավոր զարգացման գործում, ինչպես նաև դրա կապը Մոսկվայի հայկական համայնքի մշակութային կյանքի հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Լազարյան ինստիտուտը որպես կրթական, գիտական և մշակութային նշանակություն ունեցող հաստատություն, որի գործունեությունը միաժամանակ առնչվել է արևելյան լեզուների ուսումնասիրմանը, արևելագիտության զարգացմանը և հայկական կրթամշակութային ժառանգության պահպանմանն ու տարածմանը։ Այն կարող է կարևոր աղբյուր լինել XIX դարի հայկական կրթության, հայ-ռուսական մշակութային կապերի, արևելագիտության պատմության և Մոսկվայի հայ համայնքի մտավոր կյանքի ուսումնասիրության համար։

Պատմություն

Այս գիրքը ներկայացնում է Հնդկաստանի, Չինաստանի և Ճապոնիայի պատմական զարգացումները միջնադարից մինչև նոր ժամանակներ՝ ընդգծելով երեք քաղաքակրթությունների քաղաքական, սոցիալական և մշակութային առանձնահատկությունները։ Այն անդրադառնում է Հնդկաստանի տարբեր պետական կազմավորումների՝ Դելիի սուլթանության և Մուղալական կայսրության զարգացմանը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը հասարակական կառուցվածքի և մշակույթի վրա։ Չինաստանի պատմության մասում քննարկվում են Սոնգ, Մին և Ցին դինաստիաների կառավարման համակարգերը, տնտեսական զարգացումը և արտաքին քաղաքական հարաբերությունները։ Ճապոնիայի դեպքում վերլուծվում են սամուրայական համակարգը, շոգունատների իշխանությունը և Մեյձիի վերափոխումները՝ որպես երկրի արդիականացման շրջադարձային փուլ։ Հեղինակը համադրում է երեք քաղաքակրթությունների զարգացումները՝ ցույց տալով Ասիայի պատմական դինամիկան, փոխազդեցությունները և գլոբալ պատմության մեջ նրանց դերակատարությունը։ Նյութը հիմնված է պատմական աղբյուրների և գիտական հետազոտությունների վրա՝ ապահովելով համեմատական և համակարգված պատկերացում տարածաշրջանի պատմության վերաբերյալ։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է աշխատանքի շուկայի զարգացման ժամանակակից միտումները Հայաստանի Հանրապետությունում՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հյուրանոցային տնտեսության ոլորտին, որտեղ ընդգծվում են զբաղվածության կառուցվածքային փոփոխությունները, աշխատուժի պահանջարկի աճը և մասնագիտական հմտությունների նոր պահանջները։ Վերլուծվում է, թե ինչպես է զբոսաշրջության զարգացումը և հյուրանոցային բիզնեսի ընդլայնումը ազդում աշխատատեղերի ստեղծման վրա, ինչպիսի մասնագիտություններ են առավել պահանջված, ինչպես նաև ինչ դեր ունի սեզոնայնությունը և տարածաշրջանային առանձնահատկությունները աշխատաշուկայի ձևավորման մեջ։ Աշխատանքը անդրադառնում է նաև մարդկային ռեսուրսների կառավարման խնդիրներին, աշխատավարձային քաղաքականությանը, կադրերի պատրաստման և վերապատրաստման անհրաժեշտությանը, ինչպես նաև միջազգային չափանիշների ներդրմանը ոլորտում։ Նշվում են այն գործոնները, որոնք նպաստում են աշխատանքի արտադրողականության բարձրացմանը և ծառայությունների որակի բարելավմանը հյուրանոցային տնտեսությունում՝ ընդգծելով ոլորտի կարևորությունը ՀՀ տնտեսության զարգացման ընդհանուր համատեքստում։