Reading in the Byzantine Empire and beyond

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է տվյալների բազաների վրա հիմնված բաշխված ծրագրային համակարգերում հասանելիության սահմանափակման և կառավարման մոդելների մշակման, ինչպես նաև համապատասխան վիրտուալ միջավայրի ձևավորման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են բաշխված հավելվածների ճարտարապետական առանձնահատկությունները, տվյալների պահպանման և մշակման կազմակերպումը, օգտատերերի նույնականացման ու լիազորությունների ստուգման մեխանիզմները, ինչպես նաև տեղեկատվական ռեսուրսների անվտանգ օգտագործման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հասանելիության վերահսկման մոդելներին, օգտատերերի դերերի և իրավասությունների սահմանմանը, տվյալների նկատմամբ գործողությունների թույլտվությունների կառավարմանը և անվտանգության քաղաքականությունների կիրառմանը։ Ուսումնասիրվում են բաշխված միջավայրում տարբեր բաղադրիչների փոխգործակցության, տվյալների բազաների հետ անվտանգ կապի ապահովման և հասանելիության կանոնների միասնական կիրառման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում վիրտուալ միջավայրի կառուցվածքին, դրա հիմնական գործառույթներին, կառավարման բաղադրիչների փոխկապակցվածությանը և ծրագրային համակարգերի անվտանգության մեխանիզմների փորձարկման հնարավորություններին։ Կարևորվում են չարտոնված հասանելիության կանխարգելումը, օգտատերերի գործողությունների վերահսկելիությունը, տեղեկատվության գաղտնիության և ամբողջականության պահպանումը, ինչպես նաև անվտանգության պահանջների համապատասխանեցումը բաշխված հավելվածների գործառնական առանձնահատկություններին։ Դիտարկվում են նաև հասանելիության կառավարման կենտրոնացված և ապակենտրոնացված մոտեցումները, դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները, համակարգի մասշտաբայնության, ճկունության և արդյունավետության ապահովման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելավորման, ծրագրային նախագծման, համակարգային վերլուծության և փորձարարական ստուգման մեթոդներ։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի տվյալների բազաների անվտանգության բարձրացման, բաշխված տեղեկատվական համակարգերի հուսալիության ապահովման և հասանելիության կառավարման տեխնոլոգիաների կատարելագործման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ծրագրային ապահովման մշակողների, տվյալների բազաների ադմինիստրատորների, տեղեկատվական անվտանգության մասնագետների, համակարգային ճարտարապետների և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի հետազոտողների համար։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատանքը նվիրված է Վայոց ձորի մարզի պայմաններում հողի էրոզիայի կանխարգելման և դրա հետևանքների նվազեցման նպատակով հակաէրոզիոն միջոցառումների համակարգի մշակմանը և այդ միջոցառումների արդյունավետ կազմակերպման հողաշինարարական ուղիների հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմքում հողային ռեսուրսների պահպանության, արդյունավետ օգտագործման և դրանց արտադրական ներուժի երկարաժամկետ ապահովման խնդիրն է։ Հայաստանի հողաշինարարական օրենսդրության համաձայն՝ հողաշինարարությունը ներառում է հողերի արդյունավետ օգտագործման և պահպանության ծրագրավորումը, գյուղատնտեսական հողերի պահպանության ծրագրերի մշակումը և հողերի մոնիթորինգը, ուստի հակաէրոզիոն միջոցառումների կազմակերպումը դրա կարևոր բաղադրիչներից է։ Վայոց ձորի մարզի համար խնդիրը առանձնահատուկ նշանակություն ունի լեռնային ռելիեֆի, լանջերի զգալի թեքությունների, տեղումների սեզոնային բնույթի, մակերևութային հոսքերի և հողօգտագործման տարբեր ձևերի պայմաններում։ Այս գործոնների համակցությունը կարող է նպաստել հողի վերին՝ օրգանական նյութերով և սննդատարրերով հարուստ շերտի աստիճանական հեռացմանը, ինչի հետևանքով նվազում է հողի բերրիությունը, վատանում են դրա ջրաֆիզիկական հատկությունները և սահմանափակվում գյուղատնտեսական արտադրողականությունը։ Էրոզիան հատկապես վտանգավոր է լանջային գյուղատնտեսական տարածքներում, որտեղ սխալ ընտրված մշակման ուղղությունը կամ հողի պաշտպանական միջոցառումների բացակայությունը կարող են արագացնել մակերևութային ջրահոսքի ձևավորումը և հողանյութի տեղափոխումը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է Վայոց ձորի տարածքի բնական և տնտեսական պայմանների համալիր գնահատումը։ Դրա համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ռելիեֆը, լանջերի թեքությունն ու երկարությունը, հողերի տիպերը և մեխանիկական կազմը, բուսածածկույթը, տեղումների և մակերևութային հոսքերի բնույթը, գյուղատնտեսական հողերի օգտագործման ձևերը և էրոզիայի տարածվածության աստիճանը։ Այս տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս տարածքը բաժանել էրոզիոն վտանգի տարբեր մակարդակ ունեցող հատվածների և յուրաքանչյուր հատվածի համար ընտրել համապատասխան հակաէրոզիոն միջոցառումների համալիր։ Աշխատանքի առանցքային ուղղություններից է հողերի էրոզիոն վիճակի քարտեզագրումը և հողաշինարարական գոտիավորումը։ Ժամանակակից հողաշինարարական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն արձանագրել արդեն էրոզացված տարածքները, այլև առանձնացնել այն հողամասերը, որտեղ առկա են էրոզիայի զարգացման բարձր նախադրյալներ։ Այդպիսի տարածքային վերլուծությունը կարևոր է, քանի որ նույն հակաէրոզիոն միջոցը բոլոր հողամասերում չի կարող ունենալ նույն արդյունավետությունը։ Միջոցառումների ընտրությունը պետք է պայմանավորված լինի տեղանքի ռելիեֆով, հողի հատկություններով, մշակաբույսերի կառուցվածքով և ջրային հոսքի առանձնահատկություններով։ Հակաէրոզիոն հողաշինարարության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել գյուղատնտեսական հողերի տարածքային վերակազմակերպումը։ Խնդիրը ներառում է հողամասերի ճիշտ տեղաբաշխում, դրանց չափերի և սահմանների նպատակահարմար կազմակերպում, ճանապարհների և դաշտամիջյան ուղիների տեղադրման համապատասխանություն ռելիեֆին, ինչպես նաև մշակաբույսերի այնպիսի տարածական կազմակերպում, որը կնվազեցնի մակերևութային հոսքի արագությունն ու հողի լվացումը։ Հատկապես կարևոր է խուսափել լանջի թեքությամբ ուղղված վարից և հնարավորության դեպքում կիրառել հողի մշակման հորիզոնական կամ ուրվագծային կազմակերպում։ Հակաէրոզիոն համալիրում կարող են ներառվել ագրոտեխնիկական միջոցառումներ։ Դրանց թվում են հողի մշակման համապատասխան ուղղության ընտրությունը, նվազագույն կամ հողապաշտպան մշակությունը, բազմամյա խոտաբույսերի օգտագործումը, ցանքաշրջանառության կատարելագործումը և այնպիսի մշակաբույսերի տեղաբաշխումը, որոնք ապահովում են հողի մակերեսի ավելի լավ պաշտպանություն։ Նպատակն է նվազեցնել անձրևների և ձնհալի ջրերի անմիջական ազդեցությունը հողի վրա, մեծացնել ջրի ներթափանցումը հողի մեջ և սահմանափակել մակերևութային հոսքի առաջացումը։ Վայոց ձորի պայմաններում կարևոր նշանակություն կարող են ունենալ նաև անտառմելիորատիվ միջոցառումները։ Լանջերի համապատասխան հատվածներում պաշտպանիչ անտառաշերտերի, թփուտային կամ խոտածածկ բուսականության ստեղծումը կարող է նվազեցնել մակերևութային հոսքի էներգիան, ամրացնել հողը արմատային համակարգի միջոցով և նպաստել խոնավության պահպանմանը։ Բուսածածկույթի վերականգնումը հատկապես կարևոր է էրոզիայի արդեն ենթարկված տարածքներում, որտեղ բնական բուսական ծածկի խախտումը կարող է արագացնել հողատարումը։ Հակաէրոզիոն միջոցառումների շարքում կարող են կիրառվել նաև հիդրոտեխնիկական լուծումներ։ Դրանք անհրաժեշտ են այն դեպքերում, երբ կազմակերպատնտեսական, ագրոտեխնիկական և անտառմելիորատիվ միջոցառումները բավարար չեն էրոզիոն գործընթացը կանխելու համար։ Մասնագիտական ուսումնասիրություններում որպես նման միջոցներ դիտարկվում են լայն հիմքով թումբ-սանդղավանդակները, աստիճանավոր դարավանդները, ջրաորսիչ առուները և այլ կառուցվածքներ, որոնք կարգավորում են մակերևութային հոսքը և սահմանափակում հողի լվացումը։ Հետազոտության մեջ կարող է հիմնավորվել նաև հողերի հակաէրոզիոն կազմակերպման և ջրային ռեսուրսների կառավարման փոխկապակցվածությունը։ Ջրի արագ և անկառավարելի հոսքը լանջային տարածքներում հողի էրոզիայի հիմնական շարժիչ գործոններից է, ուստի ջրահեռացման և ջրակարգավորման համակարգերի ճիշտ տեղադրումը կարող է էապես նվազեցնել հողատարումը։ Դրենաժային առուների, ջրաորսիչ կառույցների և այլ ինժեներական միջոցների տեղադրումը պետք է իրականացվի տեղանքի ռելիեֆի և ջրհավաք ավազանների առանձնահատկություններին համապատասխան։ Հողերի պահպանության կարևոր ուղղություն է նաև արդեն դեգրադացված հողերի վերականգնումը։ Վերականգնման ընթացքում անհրաժեշտ է ապահովել մակերևույթի կայունացում, բերրի հողաշերտի պահպանում կամ վերականգնում, օրգանական նյութերով հարստացում և համապատասխան բուսածածկույթի ձևավորում։ ՀՀ գործող պահանջներում գյուղատնտեսական նպատակներով հողերի վերականգնման համար նախատեսվում է նաև ագրոքիմիական, ագրոտեխնիկական, ինժեներական և հակաէրոզիոն միջոցառումների համատեղ կիրառում։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել հակաէրոզիոն հողաշինարարական նախագծերի տնտեսական արդյունավետության գնահատումը։ Յուրաքանչյուր միջոցառման համար անհրաժեշտ է համադրել դրա իրականացման ծախսերը, պահպանման պահանջները և ակնկալվող արդյունքները՝ հողի բերրիության պահպանման, բերքատվության կայունացման, ջրային հոսքերի կարգավորման և հողի կորստի նվազեցման տեսանկյունից։ Այս մոտեցումը հնարավորություն կտա առանձնացնելու այն միջոցառումները, որոնք առավել նպատակահարմար են մարզի տարբեր գյուղատնտեսական գոտիների համար։ Մոնիթորինգի համակարգի ստեղծումը ևս կարևոր է երկարաժամկետ արդյունքների գնահատման համար։ Հողերի պարբերական դիտարկումը կարող է ներառել էրոզիայի խորության և տարածքի փոփոխության, հողի բերրիության ցուցանիշների, բուսածածկույթի վիճակի, մակերևութային հոսքի և կիրառված հակաէրոզիոն միջոցառումների արդյունավետության վերահսկում։ Հողերի մոնիթորինգը Հայաստանի հողաշինարարական համակարգի պաշտոնական գործառույթներից է, ինչը հիմք է ստեղծում նման ուսումնասիրությունների արդյունքները տարածքային կառավարման և հողերի պահպանության ծրագրերում կիրառելու համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է Վայոց ձորի համար հակաէրոզիոն միջոցառումների տարածքայինորեն հիմնավորված համակարգի մշակման հնարավորության մեջ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել համայնքային և ներտնտեսային հողաշինարարական ծրագրերի կազմման, գյուղատնտեսական հողերի արդյունավետ օգտագործման, դեգրադացված տարածքների վերականգնման և էրոզիոն վտանգի նվազեցման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հողի էրոզիայի դեմ պայքարը դիտարկում է ոչ թե առանձին ագրոտեխնիկական գործողությունների, այլ փոխկապակցված հողաշինարարական, ագրոտեխնիկական, անտառմելիորատիվ և անհրաժեշտության դեպքում հիդրոտեխնիկական միջոցառումների համալիրի տեսանկյունից։ Վայոց ձորի մարզի բնական պայմանների և հողօգտագործման առանձնահատկությունների հաշվառմամբ նման համակարգի մշակումը կարող է նպաստել հողային ռեսուրսների պահպանմանը, գյուղատնտեսական հողերի արտադրողականության կայունացմանը և մարզի հողային ֆոնդի երկարաժամկետ արդյունավետ կառավարմանը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1915–2004 թվականներին Միացյալ Նահանգներում Հայոց ցեղասպանության պաշտոնական ճանաչման և դատապարտման գործընթացի պատմական, քաղաքական և իրավական զարգացման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ամերիկյան պետական և հասարակական շրջանակներում հարցի ձևավորման, տարբեր ժամանակաշրջաններում դրա նկատմամբ վերաբերմունքի փոփոխության և ճանաչման նախաձեռնությունների ընթացքի վերլուծությունն է։ Քննվում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին և դրանից հետո հայկական բնակչության զանգվածային տեղահանությունների ու կոտորածների վերաբերյալ ամերիկյան դիվանագիտական, մարդասիրական և հասարակական շրջանակներում ձևավորված տեղեկատվական դաշտը, ինչպես նաև այդ նյութերի հետագա նշանակությունը պատմական հիշողության պահպանման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ԱՄՆ օրենսդիր մարմիններում քննարկված նախաձեռնություններին, բանաձևերին, հայտարարություններին և քաղաքական քննարկումներին՝ դրանք դիտարկելով տվյալ ժամանակաշրջանների արտաքին քաղաքական և ներքաղաքական պայմանների համատեքստում։ Ուսումնասիրվում է նաև ամերիկահայ համայնքի և հայկական կազմակերպությունների գործունեությունը՝ պատմական հիշողության պահպանման, հանրային իրազեկման և պաշտոնական ճանաչման հարցը պետական կառույցների օրակարգում պահելու տեսանկյունից։ Միաժամանակ դիտարկվում են ճանաչման գործընթացի շուրջ ձևավորված հակադիր դիրքորոշումները, դիվանագիտական նկատառումները և թուրք-ամերիկյան հարաբերությունների ազդեցության վերաբերյալ քաղաքական ու պատմագիտական մեկնաբանությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում «ճանաչում», «դատապարտում» և «ցեղասպանություն» հասկացությունների քաղաքական ու իրավական կիրառության տարբերակումը, քանի որ տարբեր փաստաթղթեր և պետական հայտարարություններ կարող էին ունենալ տարբեր կարգավիճակ, ձևակերպումներ և իրավաքաղաքական նշանակություն։ Ժամանակագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես է հարցը մարդասիրական արձագանքի և պատմական վկայությունների դաշտից աստիճանաբար տեղափոխվել հիշողության քաղաքականության, մարդու իրավունքների և պետական ճանաչման վերաբերյալ քննարկումների ոլորտ։ Հետազոտության համար կարևոր աղբյուրային հիմք կարող են կազմել դիվանագիտական փաստաթղթերը, Կոնգրեսի նյութերը, պետական գործիչների հրապարակային հայտարարությունները, մամուլի հրապարակումները, հայկական կազմակերպությունների փաստաթղթերը և պատմագիտական ուսումնասիրությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է երկարատև և բազմաշերտ գործընթացի պատմությունը՝ բացահայտելով պատմական հիշողության, համայնքային գործունեության, օրենսդրական նախաձեռնությունների, դիվանագիտության և միջազգային հարաբերությունների փոխազդեցությունը։

Պատմություն

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է հայոց պատրիարք Խրիմյանի՝ երեսփոխանական ժողովի նիստում արտասանած հրաժարականի խոսքը։ Վերնագրում նշված ամսաթիվը և ժողովի նիստի համարը փաստաթուղթը կապում են Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի եկեղեցական և ազգային կառավարման պատմության որոշակի իրադարձության հետ։ Հրաժարականի խոսքը պատմական սկզբնաղբյուրի նշանակություն ունի, քանի որ կարող է արտացոլել պատրիարքի դիրքորոշումը, նրա ծառայության ընթացքում առաջացած խնդիրները և այն հանգամանքները, որոնք հանգեցրել են պաշտոնից հրաժարվելու որոշմանը։ Երեսփոխանական ժողովը հայ համայնքի կառավարման կարևոր մարմիններից էր, որտեղ քննարկվում էին եկեղեցական, վարչական, կրթական և հասարակական նշանակության հարցեր։ Այդ պատճառով նման ելույթը կարող է տեղեկություններ պարունակել ոչ միայն պատրիարքի անձնական որոշման, այլև համայնքի կառավարման համակարգի, ժողովական հարաբերությունների, պատասխանատվության և ազգային-եկեղեցական կյանքի վերաբերյալ տարաձայնությունների մասին։ Խրիմյանի խոսքը կարևոր է նաև նրա հասարակական և հոգևոր գործունեության ուսումնասիրության համար, քանի որ պաշտոնական հրաժարականի ելույթները հաճախ ներկայացնում են առաջնորդի գնահատականը ստեղծված իրավիճակի և իր պարտականությունների կատարման հնարավորությունների վերաբերյալ։ Հրատարակությունը կարող է օգտագործվել որպես սկզբնաղբյուր՝ XIX դարի երկրորդ կեսի Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի պատմությունը, պատրիարքական իշխանության և երեսփոխանական կառավարման փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև հայ ազգային հաստատությունների գործունեությունն ուսումնասիրելիս։ Միևնույն ժամանակ, առանց ամբողջական բնագրի հնարավոր չէ ճշգրտորեն ներկայացնել հրաժարականի պատճառները, ելույթում բարձրացված կոնկրետ հարցերը կամ ժողովականների արձագանքը։

Մաթեմատիկա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ցածրաչափ կիսահաղորդչային համակարգերում էքսիտոնային վիճակների տեսական ուսումնասիրությանը և դրանց օպտիկական հատկությունների վերլուծությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է կիսահաղորդչային նյութերում էլեկտրոնների և խոռոչների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, որի արդյունքում կարող են ձևավորվել կապված քվազիմասնիկային վիճակներ՝ էքսիտոններ։ Ցածրաչափ համակարգերում, որտեղ մասնիկների շարժումը սահմանափակված է մեկ կամ երկու տարածական ուղղություններով, էլեկտրոն-խոռոչ փոխազդեցությունը կարող է էապես տարբերվել զանգվածային կիսահաղորդիչների դեպքում դիտվող երևույթներից։ Այդ պատճառով նման համակարգերը կարևոր են ինչպես հիմնարար քվանտային ֆիզիկայի, այնպես էլ նոր օպտոէլեկտրոնային տեխնոլոգիաների զարգացման համար։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է էքսիտոնի էներգետիկ սպեկտրի և կապակցման էներգիայի ուսումնասիրությունը։ Ցածր չափայնության պայմաններում քվանտային սահմանափակումը կարող է ուժեղացնել էլեկտրոնի և խոռոչի փոխազդեցությունը և փոխել էներգիական մակարդակների կառուցվածքը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել քվանտային փոսերի, քվանտային լարերի և այլ ցածրաչափ կառուցվածքների մոդելներ՝ պարզելու համար, թե համակարգի չափերը, երկրաչափությունը և նյութի պարամետրերն ինչպես են ազդում էքսիտոնային վիճակների ձևավորման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև կիսահաղորդչային համակարգերի օպտիկական հատկություններին։ Էքսիտոնների առկայությունը կարող է արտահայտվել կլանման և ֆոտոլյումինեսցենցիայի սպեկտրներում, օպտիկական անցումների էներգիաներում և ճառագայթման ինտենսիվության փոփոխություններում։ Այդ պատճառով տեսական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս կապ հաստատել համակարգի քվանտային կառուցվածքի և փորձարարական եղանակով չափվող օպտիկական բնութագրերի միջև։ Աշխատության մեջ կարող են կիրառվել քվանտային մեխանիկայի, բազմամասնիկային համակարգերի և պինդ մարմնի ֆիզիկայի մաթեմատիկական մեթոդներ՝ էքսիտոնային վիճակները նկարագրող հավասարումների լուծման և դրանց էներգիական պարամետրերի հաշվարկման համար։ Կարող են ուսումնասիրվել ինչպես իդեալականացված մոդելներ, այնպես էլ նյութի իրական հատկությունները հաշվի առնող ավելի բարդ մոտեցումներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նյութի դիէլեկտրական հատկությունների, արդյունավետ զանգվածների, քվանտային սահմանափակման և փոխազդեցությունների ազդեցության գնահատումը էքսիտոնների բնութագրերի վրա։ Ցածրաչափ համակարգերի առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ դրանցում մասնիկների շարժման սահմանափակումը կարող է հանգեցնել էներգիական մակարդակների դիսկրետացման և օպտիկական անցումների ուժեղացման։ Այդ երևույթները կարող են օգտագործվել կիսահաղորդչային լազերների, լուսադիոդների, ֆոտոդետեկտորների, օպտիկական մոդուլատորների և այլ ֆոտոնիկ սարքերի ստեղծման ժամանակ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև արտաքին ազդեցությունների դերին։ Ջերմաստիճանը, էլեկտրական և մագնիսական դաշտերը, կառուցվածքի երկրաչափական չափերը և նյութի բաղադրությունը կարող են փոփոխել էքսիտոնային վիճակների էներգիաներն ու կյանքի տևողությունը և այդպիսով ազդել օպտիկական արձագանքի վրա։ Նման կախվածությունների տեսական ուսումնասիրությունը կարևոր է ցածրաչափ կիսահաղորդչային համակարգերի նպատակային նախագծման համար։ Աշխատության գիտական նշանակությունը կայանում է քվանտային սահմանափակման, էլեկտրոն-խոռոչ փոխազդեցության և օպտիկական երևույթների փոխկապակցված ուսումնասիրության մեջ։ Տեսական արդյունքները կարող են հիմք ծառայել փորձարարական տվյալների մեկնաբանման և նոր ցածրաչափ կիսահաղորդչային կառուցվածքների օպտիկական հատկությունների կանխատեսման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պինդ մարմնի ֆիզիկայով, կիսահաղորդիչների ֆիզիկայով, քվանտային օպտիկայով, նանոֆիզիկայով և օպտոէլեկտրոնիկայով զբաղվող մասնագետներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է ցածրաչափ կիսահաղորդչային համակարգերում էքսիտոնային վիճակների և դրանց օպտիկական դրսևորումների տեսական պատկերը՝ բացահայտելով նյութի չափայնության, քվանտային սահմանափակման և մասնիկների փոխազդեցության ազդեցությունը համակարգի ֆիզիկական հատկությունների վրա։

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը անգլերեն և հայերեն լեզուների բառապաշարի ուսումնասիրման ու թարգմանության համար նախատեսված բառարան է։ Այն անգլերեն բառերն ու արտահայտությունները ներկայացնում է հայերեն համարժեքներով՝ նպաստելով երկու լեզուների միջև բառային և իմաստային կապերի բացահայտմանը։ Բառարանի հիմնական նշանակությունը անգլերեն բառապաշարի յուրացման, բառերի իմաստների ճշգրտման և հայերենով դրանց համապատասխան արտահայտությունների ընտրության հնարավորության ապահովումն է։ Նման բառարանները կարևոր գործիք են եղել անգլերեն սովորողների, ուսուցիչների, թարգմանիչների, գրողների և օտարալեզու գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Դրանք նպաստում են ոչ միայն առանձին բառերի թարգմանությանը, այլև լեզվական մտածողության զարգացմանը, բառապաշարի հարստացմանը և տարբեր լեզուներով ներկայացված տեղեկությունների ընկալմանը։ Երկլեզու բառարանագրական աշխատանքները նաև կարևոր դեր են ունեցել հայերենի և եվրոպական լեզուների միջև գիտակրթական ու մշակութային կապերի ամրապնդման գործում։ Գիրքը նշանակալի է հայ բառարանագրության պատմության տեսանկյունից և արտացոլում է անգլերենի ուսուցման ու թարգմանական գրականության նկատմամբ աճող հետաքրքրությունը։ Այն արժեքավոր նյութ է 19-րդ դարի հայ լեզվաբանական մտքի, հայերեն բառարանների կազմման սկզբունքների և Մխիթարյանների գիտակրթական գործունեության ուսումնասիրության համար։