Роль генетических факторов в патогенезе постменопаузального остеопороза и современные подходы к его лечению

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է հեռահաղորդակցության համակարգերում կիրառվող բազմաշերտ կիսահաղորդչային կառուցվածքների օպտիկական հատկությունների թվային մոդելավորմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով կլանող և ճառագայթող շերտերի վարքին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մաթեմատիկական և հաշվարկային մեթոդների միջոցով նկարագրել, թե ինչպես են նման բարդ կառուցվածքները փոխազդում էլեկտրամագնիսական ճառագայթման հետ և ինչպես կարելի է կանխատեսել դրանց օպտիկական բնութագրերը՝ առանց յուրաքանչյուր տարբերակ ֆիզիկապես պատրաստելու և փորձարկելու։ Բազմաշերտ կիսահաղորդչային համակարգերը կազմված են տարբեր նյութերի և հաստությունների հաջորդական շերտերից, որոնց օպտիկական հատկությունները կարող են զգալիորեն տարբերվել։ Այդ շերտերի սահմաններում տեղի ունեցող անդրադարձումները, բեկումները, ինտերֆերենցիան և ճառագայթման կլանումը միասին ձևավորում են ամբողջ համակարգի սպեկտրային արձագանքը։ Աշխատության շրջանակում թվային մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել այդ գործընթացները՝ փոփոխելով շերտերի նյութը, հաստությունը, բեկման ցուցիչը, կլանման գործակիցը և կառուցվածքի երկրաչափական պարամետրերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կլանող միջավայրերում լույսի տարածման ուսումնասիրությունը։ Երբ էլեկտրամագնիսական ալիքը անցնում է կիսահաղորդչային շերտով, դրա ինտենսիվությունը կարող է նվազել նյութի կողմից էներգիայի կլանման հետևանքով։ Միաժամանակ որոշ կիսահաղորդչային կառուցվածքներ կարող են ոչ միայն կլանել, այլև ճառագայթել էլեկտրամագնիսական էներգիա, ինչն առանձնահատուկ նշանակություն ունի օպտոէլեկտրոնային և հեռահաղորդակցական սարքերում։ Այդ պատճառով մոդելավորումը պետք է հաշվի առնի ինչպես կլանման, այնպես էլ ճառագայթման գործընթացները և դրանց փոխադարձ ազդեցությունը։ Բազմաշերտ կառուցվածքների կարևոր առանձնահատկությունը միջշերտային բազմաթիվ անդրադարձումների առաջացումն է։ Յուրաքանչյուր շերտի սահմանին ալիքի մի մասը կարող է անդրադառնալ, իսկ մյուս մասը՝ անցնել հաջորդ շերտ, ինչի հետևանքով ձևավորվում են ինտերֆերենցիոն երևույթներ։ Դրանց շնորհիվ հնարավոր է ստանալ որոշակի ալիքային երկարությունների ուժեղացում կամ թուլացում և նպատակային ձևավորել կառուցվածքի սպեկտրային բնութագրերը։ Թվային հաշվարկները թույլ են տալիս ուսումնասիրել անդրադարձման, փոխանցման և կլանման գործակիցների կախվածությունը ալիքի երկարությունից, ինչպես նաև հայտնաբերել ռեզոնանսային վիճակները և օպտիկական կորուստների առավել նշանակալի աղբյուրները։ Աշխատության կարևոր կիրառական ուղղությունը հեռահաղորդակցության համակարգերի համար օպտիկական և օպտոէլեկտրոնային սարքերի նախագծումն է։ Նման համակարգերում օգտագործվող կիսահաղորդչային կառուցվածքների օպտիկական պարամետրերի ճիշտ ընտրությունը կարող է ազդել ազդանշանի փոխանցման արդյունավետության, ճառագայթման հզորության, հաճախականային ընտրողականության և ընդհանուր էներգետիկ արդյունավետության վրա։ Թվային մոդելավորումը հատկապես արժեքավոր է նախագծման փուլում, քանի որ հնարավորություն է տալիս համեմատաբար արագ ուսումնասիրել բազմաթիվ կառուցվածքային տարբերակներ և ընտրել առավել արդյունավետ լուծումները։ Հետազոտությունը կարող է առնչվել նաև կիսահաղորդչային լազերների, լուսադիոդների, ֆոտոդետեկտորների, օպտիկական ֆիլտրերի և այլ օպտոէլեկտրոնային տարրերի տեսական մոդելավորմանը։ Աշխատության մեթոդաբանական արժեքը կայանում է նրանում, որ ֆիզիկական երևույթների ուսումնասիրությունը համակցվում է թվային հաշվարկի հետ՝ հնարավորություն տալով կառուցվածքի պարամետրերի և ստացվող օպտիկական արդյունքների միջև քանակական կապ հաստատել։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է բազմաշերտ կիսահաղորդչային համակարգերի օպտիկական հատկությունների ուսումնասիրության ժամանակակից հաշվարկային մոտեցում, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել կառուցվածքների կլանող և ճառագայթող հատկությունները, կանխատեսել դրանց սպեկտրային վարքը և օպտիմալացնել պարամետրերը հեռահաղորդակցության ու օպտոէլեկտրոնիկայի կիրառությունների համար։

Պատմություն

Հրատարակությունը ներկայացնում է Իգիթ Գարեգինի Ղարիբյանի կյանքը, մասնագիտական ուղին և գիտական գործունեությունը՝ համադրելով կենսագրական տեղեկություններն ու մատենագիտական նյութերը։ Կենսամատենագիտական այս աշխատությունը նպատակ ունի համակարգված ձևով ներկայացնելու գիտնականի գործունեության և ստեղծագործական ժառանգության վերաբերյալ տեղեկությունները՝ հնարավորություն տալով ծանոթանալու նրա մասնագիտական վաստակին ու հրապարակումներին։ Կենսագրական բաժինը կարևոր է անձի կրթական և մասնագիտական ուղու, գիտական հետաքրքրությունների և գործունեության հիմնական փուլերի մասին պատկերացում կազմելու համար, իսկ մատենագիտական ցանկը ծառայում է նրա աշխատությունները բացահայտելու, որոնելու և հետագա ուսումնասիրությունների ընթացքում օգտագործելու նպատակին։ Հրատարակությունը գիտական տեղեկատու նշանակություն ունի՝ ապահովելով տվյալ անձի գիտական ժառանգության վերաբերյալ նյութերի համակարգված ներկայացումը։ Այն կարող է օգտակար լինել հետազոտողներին, ուսանողներին, մատենագետներին և տվյալ գիտնականի գործունեությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Աշխատությունը նպաստում է գիտական ժառանգության պահպանմանը, մասնագիտական գործունեության փաստագրմանը և գիտության պատմության ուսումնասիրությանը։ Կենսամատենագիտական նյութերի մեկտեղումը նաև հնարավորություն է տալիս հետագա հետազոտողների համար ստեղծելու հուսալի տեղեկատու հիմք՝ գիտական հրապարակումների և կենսագրական տվյալների որոնման ու համադրման նպատակով։

Պատմություն

Աշխատությունը ներկայացնում է գերմանացի և ռուսաստանցի երկրաբան Հերման Վիլհելմովիչ Աբիխի գիտական գործունեությունն ու հատկապես նրա ուսումնասիրությունները Հայկական լեռնաշխարհում։ Հետազոտության կարևոր հատվածը վերաբերում է Աբիխի՝ Անի կատարած այցելությանը 1844–1845 թվականներին, երբ նա ուսումնասիրել է միջնադարյան Հայաստանի նշանավոր մայրաքաղաքի ավերակները և կազմել քաղաքատեղիի առաջին մանրամասն հատակագծերից մեկը։ Նրա գործունեությունը կարևոր նշանակություն ունեցավ ոչ միայն երկրաբանական, այլև պատմահնագիտական ուսումնասիրությունների զարգացման համար, քանի որ Աբիխը փորձել է համադրել տարածքի բնական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնագույն և միջնադարյան կառույցների, բնակավայրերի ու մշակութային հետքերի դիտարկման հետ։ Աշխատության շրջանակում ներկայացվում է 19-րդ դարի գիտական հետաքրքրությունը Հայկական լեռնաշխարհի նկատմամբ, այդ տարածաշրջանի երկրաբանական կառուցվածքի ուսումնասիրության գործընթացը և գիտական ճանապարհորդությունների դերը պատմական հուշարձանների բացահայտման ու փաստագրման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Անիի քաղաքաշինական կառուցվածքի, պահպանված ճարտարապետական հուշարձանների և քաղաքի ընդհանուր տեղագրության ուսումնասիրությանը, որի համար կազմված հատակագիծը հետագայում կարևոր սկզբնաղբյուր դարձավ քաղաքի պատմական ու հնագիտական հետազոտությունների համար։ Աբիխի դիտարկումները արժեքավոր են նաև նրանով, որ դրանք իրականացվել են այն ժամանակաշրջանում, երբ Անիի և Հայկական լեռնաշխարհի բազմաթիվ պատմական հուշարձաններ դեռևս համակարգված կերպով ուսումնասիրված չէին։ Նրա աշխատանքը նպաստեց տարածաշրջանի պատմական և մշակութային ժառանգության նկատմամբ եվրոպական ու ռուսական գիտական շրջանակների հետաքրքրության մեծացմանը։ Ուսումնասիրության մեջ Աբիխը կարող է ներկայացվել ոչ միայն որպես երկրաբան, այլև որպես բազմակողմանի հետազոտող, որի գիտական գործունեությունը հատվում էր աշխարհագրության, երկրաբանության, հնագիտության և պատմական հուշարձանների ուսումնասիրության ոլորտների հետ։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հատկապես նրանց համար, ովքեր ուսումնասիրում են Անիի պատմությունը, 19-րդ դարի գիտական արշավախմբերը, Հայկական լեռնաշխարհի հետազոտման պատմությունը և հայկական մշակութային ժառանգության վաղ գիտական փաստագրումը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պարենային անվտանգության կառավարման համակարգի կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով երկրի տնտեսական, գյուղատնտեսական, սոցիալական և աշխարհաքաղաքական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ պարենային անվտանգությունը միայն անհրաժեշտ քանակությամբ սննդամթերքի արտադրության կամ ներմուծման ապահովման խնդիր չէ, այլ բազմաբաղադրիչ համակարգ, որը ներառում է պարենի առկայությունը, բնակչության համար դրա տնտեսական և ֆիզիկական մատչելիությունը, սննդի պատշաճ օգտագործումը և մատակարարման կայունությունը։ ՀՀ կառավարության կողմից հաստատված պարենային անվտանգության համակարգի զարգացման ռազմավարությունը նույնպես հիմնվում է այս չորս հիմնական ուղղությունների վրա և նախատեսում է համապատասխան միջոցառումներ՝ բնակչության տարբեր խմբերի համար պարենային ապահովվածության բարելավման նպատակով։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի պարենային անվտանգության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, այդ թվում՝ գյուղատնտեսական արտադրության ծավալները, բնական և կլիմայական ռիսկերը, ներմուծումից կախվածությունը, գյուղատնտեսական հումքի և պարենային ապրանքների գների փոփոխությունները, բնակչության եկամուտների մակարդակը, ենթակառուցվածքների վիճակը և միջազգային շուկաներում տեղի ունեցող փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսապես կարևոր պարենային ապրանքների ինքնաբավության մակարդակին, քանի որ որոշ ապրանքների արտադրության սահմանափակ հնարավորությունները կարող են մեծացնել արտաքին շուկաների նկատմամբ կախվածությունը և բարձրացնել մատակարարման խափանումների ռիսկը։ Պարենային անվտանգության ռազմավարական մոտեցումներում որպես կարևոր խնդիրներ առանձնացվում են նաև բնական աղետների հետևանքները, պահուստների և պաշարների ձևավորման արդյունավետությունը, պահեստավորման ենթակառուցվածքների զարգացումը և ցածր ինքնաբավություն ունեցող ապրանքների ներմուծման արտաքին ռիսկերի կառավարումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պետական կառավարման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը, քանի որ պարենային անվտանգության ապահովումը պահանջում է գյուղատնտեսության, տնտեսության, սոցիալական պաշտպանության, առողջապահության, արտակարգ իրավիճակների և այլ ոլորտների քաղաքականությունների համակարգված իրականացում։ Այդ շրջանակում կարևոր են պետական պարենային պահուստների ձևավորումն ու կառավարումը, ռազմավարական պաշարների բավարար մակարդակի պահպանումը, ճգնաժամային իրավիճակներում արագ արձագանքման մեխանիզմների զարգացումը և պարենային մատակարարման շղթաների շարունակականության ապահովումը։ ՀՀ ռազմավարական փաստաթղթերում որպես առաջնահերթություն նշվում են նաև բավարար պարենային պաշարների և կենսապես կարևորագույն պարենամթերքի նյութական պահուստի առկայությունը, անհրաժեշտ ենթակառուցվածքների զարգացումը և պարենային արժեշղթաներում կորուստների նվազեցումը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև գյուղատնտեսության արտադրողականության բարձրացման, ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրման, ոռոգման և պահեստավորման համակարգերի բարելավման, գյուղատնտեսական ապահովագրության, արտադրողների ֆինանսավորման և շուկաների հասանելիության ընդլայնման խնդիրներին։ Այս միջոցառումները կարևոր են ոչ միայն ներքին պահանջարկի բավարարումն ապահովելու, այլև տեղական արտադրողների մրցունակությունը բարձրացնելու և գյուղատնտեսական արտադրության նկատմամբ արտաքին ցնցումների ազդեցությունը նվազեցնելու համար։ Պարենային անվտանգության մեկ այլ կարևոր բաղադրիչ է բնակչության տնտեսական հասանելիությունը․ նույնիսկ սննդամթերքի բավարար ֆիզիկական առկայության պայմաններում դրա բարձր գները կամ բնակչության եկամուտների ցածր մակարդակը կարող են սահմանափակել տարբեր սոցիալական խմբերի լիարժեք սննդով ապահովվածությունը։ Այդ պատճառով կառավարման համակարգի կատարելագործումը ենթադրում է նաև սոցիալական քաղաքականության, գնային միջավայրի, զբաղվածության և եկամուտների հետ կապված գործոնների համատեղ դիտարկում։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ է նաև պարենի որակի և անվտանգության ապահովումը, քանի որ պարենային ապահովվածությունը չի կարող սահմանափակվել սննդամթերքի քանակական հասանելիությամբ։ ՀՀ սննդամթերքի անվտանգության համակարգի զարգացման ռազմավարությունը նախատեսում է օրենսդրության կատարելագործում, սննդի ամբողջ շղթայի վերահսկելիության ապահովում, լաբորատոր կարողությունների զարգացում, հետագծելիության համակարգերի ներդրում և վտանգների վերլուծության ու հսկման կրիտիկական կետերի սկզբունքների կիրառում։ Հետազոտության շրջանակում կարող է կարևորվել նաև տեղեկատվական և վերլուծական համակարգերի զարգացումը, քանի որ արդյունավետ կառավարումը պահանջում է պարենային շուկաների, արտադրության, ներմուծման, պահուստների, գների և սպառման վերաբերյալ հավաստի ու ժամանակին տվյալներ։ Նման համակարգերի կատարելագործումը հնարավորություն է տալիս ավելի վաղ հայտնաբերել հնարավոր ճգնաժամերը, գնահատել ռիսկերը և պետական միջոցները նպատակաուղղել առավել խոցելի ուղղություններին։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ դրա շրջանակում առաջարկվող մոտեցումները կարող են օգտագործվել պարենային անվտանգության պետական քաղաքականության կատարելագործման, գյուղատնտեսական արտադրության խթանման, ռազմավարական պաշարների կառավարման, ներմուծման ռիսկերի նվազեցման և բնակչության համար սննդամթերքի մատչելիության բարձրացման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը պարենային անվտանգությունը դիտարկում է որպես տնտեսական, սոցիալական, գյուղատնտեսական և կառավարչական գործոնների փոխկապակցված համակարգ և նպատակ ունի բացահայտելու Հայաստանի Հանրապետությունում դրա կառավարման հիմնական խոչընդոտները՝ առաջարկելով համակարգի կայունության, ճկունության և դիմակայունության բարձրացման հնարավոր ուղղություններ։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայերեն գրության կանոնավորությանն ու վայելչությանը՝ անդրադառնալով գրավոր խոսքի մշակույթի, գրագիտության և լեզվական ճիշտ արտահայտման կարևորությանը։ Վերնագիրը մատնանշում է հայերեն գրելու կանոնների և գրավոր խոսքի պատշաճ ձևավորման սկզբունքների ներկայացման նպատակ, ինչը հրատարակությունը կապում է հայոց լեզվի ուսուցման և գրավոր հաղորդակցության կատարելագործման հետ։ Կանոնավոր գրությունը ենթադրում է լեզվական ընդունված կանոնների պահպանում, բառերի ու նախադասությունների ճիշտ ձևավորում և գրավոր խոսքի հստակություն, իսկ վայելուչ գրությունը կարևորում է արտահայտման պատշաճությունը, շարադրանքի ներդաշնակությունը և լեզվական միջոցների տեղին կիրառությունը։ Այս սկզբունքները նշանակալի են ոչ միայն անհատական գրագիտության, այլև կրթական ու հասարակական միջավայրում գրավոր հաղորդակցության զարգացման համար։ Հայերեն գրության կանոնների ուսումնասիրությունն առանձնահատուկ կարևորություն է ունեցել տասնիններորդ դարում, երբ հայերեն կրթական գրականության զարգացումը, լեզվական գիտելիքների տարածումը և գրավոր հաղորդակցության միասնականացման ձգտումը դարձել էին մտավոր ու մշակութային կյանքի կարևոր ուղղություններ։ Նման բնույթի աշխատությունները նպաստել են մայրենի լեզվի գիտակցված կիրառմանը, գրավոր խոսքի հմտությունների ձևավորմանը և հայերեն գրական լեզվի նկատմամբ ուշադրության խորացմանը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայ գրի ու լեզվական մշակույթի պատմության տեսանկյունից՝ որպես գրագիտության և գրավոր արտահայտման կանոնների վերաբերյալ պատմական պատկերացումների ուսումնասիրման նյութ։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմությամբ, ուղղագրությամբ, լեզվական կրթությամբ և հայ հին տպագիր գրականությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև ուսուցիչներին, բանասերներին ու մատենագետներին։ Գիրքը կարևոր է հայերեն գրավոր խոսքի մշակույթի զարգացման պատմությունը, լեզվական նորմավորման գործընթացները և գրագիտության տարածման ավանդույթները հետազոտելու համար։ Որպես պատմական հրատարակություն՝ այն նաև հայերեն գրավոր ժառանգության պահպանման և լեզվական կրթության անցյալի ուսումնասիրության արժեքավոր նյութ է։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է օբյեկտների հեռավերլուծության համար նախատեսված դյուրակիր ֆոտոսպեկտրաչափի մշակման, կառուցվածքային լուծումների և չափագիտական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է լուսային ճառագայթման սպեկտրային բնութագրերի հեռահար չափման համար ստեղծել շարժական և գործնական կիրառության համար հարմար սարք, որը հնարավորություն կտա ուսումնասիրվող օբյեկտների հատկությունների մասին տեղեկատվություն ստանալ առանց դրանց անմիջական շփման կամ նմուշառման։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են ֆոտոսպեկտրաչափական չափումների տեսական հիմքերը, օպտիկական համակարգի կառուցման սկզբունքները, ճառագայթման ընդունման և գրանցման մեթոդները, ինչպես նաև սարքի հիմնական հանգույցների փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դյուրակիր սարքի նախագծման առանձնահատկություններին՝ չափերի, էներգասպառման, շարժունակության, չափումների արագության և աշխատանքի հուսալիության համադրմանը։ Ուսումնասիրվում են հեռավորությունից կատարվող սպեկտրային չափումների ժամանակ առաջացող ազդանշանային և արտաքին միջավայրի ազդեցությունները, չափումների ճշգրտության ապահովման, ազդանշանի մշակման և ստացված տվյալների մեկնաբանման խնդիրները։ Աշխատության շրջանակում ներկայացվում են սարքի նախագծման և փորձնական գնահատման մոտեցումները, դրա օպտիկական և էլեկտրոնային բաղադրիչների ընտրության սկզբունքները, ինչպես նաև չափման արդյունքների մշակման հնարավոր եղանակները։ Հետազոտությունը կարևոր է այն կիրառությունների համար, որտեղ անհրաժեշտ է արագ և ոչ կոնտակտային եղանակով որոշել կամ գնահատել օբյեկտների ֆիզիկական և քիմիական բնութագրերը։ Դյուրակիր ֆոտոսպեկտրաչափական համակարգերի կիրառման հնարավոր ոլորտները կարող են ներառել շրջակա միջավայրի մշտադիտարկումը, գյուղատնտեսությունը, արդյունաբերական վերահսկողությունը, նյութերի հետազոտությունը և հեռահար ախտորոշման տարբեր խնդիրներ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել օպտիկայի, էլեկտրոնիկայի, չափագիտության, սպեկտրաչափության, սարքաշինության և տեղեկատվական չափիչ համակարգերի ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ինժեներներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։