Ռուսերեն-հայերեն բառարան

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է հայ գրականության նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի կյանքի, գրական գործունեության և ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ նրա գործունեությունը դիտարկելով 20-րդ դարի հայ գրականության և խորհրդային ժամանակաշրջանի հասարակական-մշակութային միջավայրի համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում գրողի ստեղծագործական ուղու ձևավորումը, պոեզիայի, արձակի և դրամատուրգիայի բնագավառներում նրա գործունեությունը, գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները և գրական զարգացման տարբեր փուլերում թեմատիկ ու գաղափարական փոփոխություններն են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայրենիքի, պատմական հիշողության, մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունների, աշխատանքի, պատերազմի ու խաղաղության թեմաների գեղարվեստական արտացոլմանը։ Քննվում են ստեղծագործությունների լեզուն, պատկերային համակարգը, կերպարների կառուցման սկզբունքները, բանաստեղծական խոսքի առանձնահատկությունները և ազգային պատմամշակութային նյութի կիրառման եղանակները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պատմական թեմատիկայի ուսումնասիրությունը, քանի որ հեղինակի գրական ժառանգության մի մասում պատմական անցյալը վերածվում է ժամանակակից հասարակական և բարոյական հարցադրումների մեկնաբանման միջոցի։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դրամատիկական ստեղծագործություններին, դրանց կառուցվածքին, կերպարային հակադրություններին և բեմական հնարավորություններին։ Գրողի գործունեությունը դիտարկվում է ժամանակի գրական քաղաքականության և խորհրդային գաղափարական միջավայրի պայմաններում, ինչը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ստեղծագործական անհատականության դրսևորումները ժամանակաշրջանի պաշտոնական գեղագիտական ու գաղափարական պահանջներից։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրվում են նաև նրա ստեղծագործությունների ընդունելությունը, գրական քննադատության արձագանքները և հայ գրական գործընթացում ունեցած տեղը։ Առանձին նշանակություն ունի պատերազմի տարիներին ստեղծված գրականությունը, որտեղ հասարակական փորձառությունը և ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունները արտահայտվում են քնարական, հայրենասիրական և դրամատիկական ձևերով։ Միաժամանակ հետազոտությունը կարող է ընդգրկել գրողի կենսագրության և ստեղծագործության փոխհարաբերությունը՝ բացահայտելով անձնական փորձի, ժամանակի պատմական իրադարձությունների և գրական միջավայրի ազդեցությունը նրա աշխարհայացքի ձևավորման վրա։ Ընդհանուր առմամբ նյութը հնարավորություն է տալիս ներկայացնել գրողի ժառանգությունը բազմակողմանիորեն՝ համադրելով կենսագրական, պատմագրական և գրականագիտական մոտեցումները և գնահատելով նրա ստեղծագործությունների նշանակությունը 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման պատմության մեջ։

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Գուրգեն Մահարու բանաստեղծական ժառանգության լեզվաոճական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով նրա չափածո ստեղծագործությունների բառապաշարի, պատկերավորման համակարգի, շարահյուսական կառուցվածքի, արտահայտչամիջոցների և անհատական ոճի ձևավորման սկզբունքների վրա։ Հետազոտության շրջանակում բանաստեղծական լեզուն դիտարկվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական մտքի արտահայտման միջոց, այլև որպես հեղինակի աշխարհընկալումը, հուզական ապրումները և ստեղծագործական մտածողությունը բացահայտող համակարգ։ Քննության են առնվում բառերի ընտրության ու իմաստային վերափոխումների առանձնահատկությունները, հոմանիշների, հականիշների, դարձվածային միավորների և այլ բառային միջոցների գործառույթները բանաստեղծական խոսքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փոխաբերություններին, համեմատություններին, մակդիրներին, խորհրդանշական պատկերներին և այլ արտահայտչամիջոցներին՝ պարզաբանելով դրանց դերը ստեղծագործությունների պատկերային և հուզական կառուցվածքի ձևավորման մեջ։ Ուսումնասիրվում են նաև բանաստեղծական շարահյուսության առանձնահատկությունները՝ նախադասությունների կառուցվածքը, կրկնությունները, շրջադասությունները, զուգահեռ կառույցները և խոսքի ռիթմական կազմակերպմանը նպաստող լեզվական միջոցները։ Կարևորվում է հնչյունական կազմակերպման և բառային ընտրության փոխհարաբերությունը, քանի որ չափածոյում հնչերանգը, ռիթմը և բառերի հնչյունական ներդաշնակությունը կարող են լրացուցիչ գեղարվեստական նշանակություն ստանալ։ Հետազոտության մեջ ուշադրություն կարող է դարձվել նաև գրական լեզվի և խոսակցական տարրերի հարաբերակցությանը, հեղինակային նորարարություններին և ժամանակաշրջանի լեզվական միջավայրի ազդեցությանը։ Լեզվաոճական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն հատկանիշները, որոնց միջոցով ձևավորվում է հեղինակի ճանաչելի բանաստեղծական ձեռագիրը և տարբերակվում նրա ստեղծագործությունը ժամանակակիցների գրական փորձից։ Միաժամանակ բանաստեղծական լեզվի ուսումնասիրությունը կապվում է ստեղծագործությունների թեմատիկ և գաղափարական կառուցվածքի հետ՝ ցույց տալով լեզվական ձևի ու գեղարվեստական բովանդակության փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է գրողի չափածո ժառանգության լեզվական և ոճական արժեքի համակարգված գնահատմանը և XX դարի հայ բանաստեղծական լեզվի զարգացման առանձնահատկությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Բժշկություն

Այս աշխատությունը նվիրված է A և B խմբերի ստրեպտոկոկերի, ինչպես նաև դրանց L-ձևերի տեղակայման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը փորձարարական վարակի վաղ փուլում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են մանրէների տարածման օրինաչափությունները օրգանիզմի տարբեր հյուսվածքներում և օրգաններում, դրանց կենսաբանական հատկությունները, վարակի զարգացման սկզբնական փուլերում առաջացող փոխազդեցությունները մակրոօրգանիզմի պաշտպանական համակարգերի հետ։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են ստրեպտոկոկային վարակների ախտածնության մեխանիզմները, մանրէային ձևերի փոփոխականությունը և L-ձևերի հնարավոր դերը վարակային գործընթացների պահպանման ու զարգացման մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի վարակների առաջացման, տարածման և ընթացքի առանձնահատկությունների բացահայտման համար՝ նպաստելով մանրէաբանական ախտորոշման և բուժական մոտեցումների գիտական հիմքերի ընդլայնմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանրէաբանների, վարակաբանների, բժշկական գիտությունների ոլորտի հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար՝ որպես փորձարարական վարակաբանության մասնագիտական աղբյուր։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսի Ռուսական կայսրության պետական կառավարման բարեփոխումների պատմությանը և հայազգի պետական գործիչ Միքայել Լոռիս-Մելիքովի քաղաքական գործունեությանը։ Հեղինակ Մաքսիմ Կովալևսկին ուսումնասիրում է կայսրության ներքաղաքական ճգնաժամի պայմաններում մշակված բարեփոխումների ծրագիրը, որի նպատակն էր ընդլայնել հասարակական ներկայացուցիչների մասնակցությունը պետական որոշումների նախապատրաստմանը և նպաստել իշխանության ու հասարակության միջև համագործակցությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1881 թվականին Ալեքսանդր II կայսրին ներկայացված նախագծին, որը պատմագրության մեջ հայտնի է որպես սահմանադրական բարեփոխումների նախաձեռնություն, թեև չէր նախատեսում լիարժեք խորհրդարանական կառավարման համակարգի հաստատում։ Քննության են առնվում առաջարկվող փոփոխությունների քաղաքական նախադրյալները, պետական կառավարման մարմինների գործունեության կատարելագործման հնարավորությունները և հասարակական ներկայացուցչության ընդլայնման վերաբերյալ ժամանակաշրջանի պատկերացումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բարեփոխումների ծրագրի պատմական ճակատագիրը, մասնավորապես՝ Ալեքսանդր II-ի մահից հետո դրա չիրականացումը և պետական քաղաքականության հետագա փոփոխությունները։ Հրատարակության առանձնահատուկ արժեքը պայմանավորված է նաև պետական գործչի անձնական նամակների ընդգրկմամբ, որոնք վերաբերում են 1882–1885 թվականներին և հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նրա քաղաքական հայացքները, անձնական մտորումները և իրադարձությունների վերաբերյալ գնահատականները։ Պաշտոնական բարեփոխումների նախագծի և մասնավոր նամակագրության համադրումը հնարավորություն է տալիս պատմական գործընթացները դիտարկել ինչպես պետական կառավարման, այնպես էլ անհատական փորձառության տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է Ռուսական կայսրության քաղաքական պատմության, պետական բարեփոխումների, հասարակական ներկայացուցչության գաղափարի զարգացման և 19-րդ դարի քաղաքական մտածողության ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայազգի պետական գործիչների պատմական դերակատարության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու Լոռիս-Մելիքովի գործունեությունն ու բարեփոխումների վերաբերյալ պատկերացումները տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական միջավայրում։

Պատմություն

Գիրքը ներկայացնում է հայ ժողովրդի պատմությունը, մշակույթը, կենցաղը, ազգային ավանդույթները և հասարակական կյանքը՝ անդրադառնալով Հայաստանի աշխարհագրական միջավայրին, պատմական իրադարձություններին և տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված ազգային ինքնությանը։ Հեղինակը նկարագրում է ժողովրդի ծագման վերաբերյալ պատմական պատկերացումները, կրոնական և մշակութային ժառանգությունը, հասարակական հարաբերությունները, կրթությունը, սովորույթներն ու առօրյա կյանքը՝ փորձելով ամբողջական պատկերացում կազմել երկրի և նրա բնակիչների մասին։ Աշխատությունում նաև քննարկվում են տարածաշրջանի քաղաքական զարգացումները, հարևան ժողովուրդների հետ փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև Հայաստանի պատմական նշանակությունը միջազգային համատեքստում։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետների, մշակութային ժառանգության ուսումնասիրողների, ուսանողների և հայ ժողովրդի պատմությամբ ու մշակույթով հետաքրքրվող լայն ընթերցողների համար։

Գրականություն

«Թոշնած ծաղիկը և պանդուխտը» վերնագիրը միավորում է երկու խորհրդանշական պատկեր՝ թոշնած ծաղիկը և պանդուխտին, որոնց միջոցով գեղարվեստական գրականության մեջ կարող են արտահայտվել կորստի, կարոտի, բաժանման, մենության և կյանքի դժվարությունների գաղափարները։ Ծաղկի թոշնելը հաճախ խորհրդանշում է գեղեցկության անցողիկությունը, չիրականացած սպասումները, ժամանակի ազդեցությունը և երբեմնի կենսունակության աստիճանական մարումը, իսկ պանդուխտի կերպարը հայ գրականության մեջ կապված է հայրենի տնից հեռանալու, օտար միջավայրում ապրելու, ընտանիքից ու հարազատներից բաժանվելու և վերադարձի բաղձանքի հետ։ Այս երկու պատկերների համադրությունը հնարավորություն է տալիս ստեղծելու հուզական հակադրություն՝ մի կողմից ներկայացնելով կյանքի փխրունությունն ու կորուստը, մյուս կողմից՝ հեռավորության, կարոտի և հայրենիքի հետ հոգևոր կապի պահպանման դժվարությունները։ Պանդխտության թեման առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցրել հայ գրականության մեջ, քանի որ արտագնա աշխատանքի մեկնելը և օտար երկրներում ապրելու անհրաժեշտությունը երկար ժամանակ եղել են բազմաթիվ հայ ընտանիքների ու համայնքների կյանքի կարևոր իրողություններից։ Այդ թեմայով ստեղծագործությունները հաճախ արտահայտել են բաժանված ընտանիքների ապրումները, սիրելիների սպասումը, սոցիալական անհավասարության հետևանքները և հայրենի միջավայր վերադառնալու ցանկությունը։ Վերնագրում առկա խորհրդանշական պատկերները նաև հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու զգացմունքային ապրումների գեղարվեստական արտահայտությունը, բնության պատկերների կիրառությունը և անհատական ճակատագրի կապը հասարակական պայմանների հետ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, պանդխտության թեմայով, ազգային զգացմունքային պատկերներով և 19-րդ դարի հայ գեղարվեստական մտածողությամբ զբաղվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։