Русский язык. Орфография и пунктуация.

Գեղարվեստական ռուս․

Ֆյոդոր Դոստոևսկու «Ապուշը» (ռուս.՝ Идиот) մեծագույն ֆիլիսոփայական վեպերից է, որը խորությամբ ուսումնասիրում է մարդկային հոգին, բարոյականությունն ու հասարակության փխրուն հավասարակշռությունը։ Գրքում Դոստոևսկին ներկայացնում է «ապուշի» կերպարը՝ մի մարդ, ով իր անմեղությամբ, պարզությամբ և անթաքույց լավությամբ հակադրվում է աշխարհին, որը սովոր է շահել, կեղծել և վերահսկել։ Գլխավոր թեմաները Մեղքի, ներում և ներքին արդարության հարցերը Մարդկային բարության և անմեղության փոխհարաբերությունը Հասարակության անտարբերությունը և ոչնչացնող դատարկախոսությունը Սերը, կրքը և հոգեկան խեղումը Անհրաժեշտության և ազատության խնդիրները Գիրքը թույլ չի տալիս ընթերցողին մնալ անտարբեր. այն ստիպում է մտածել այն մասին, թե ինչքան դժվար է պահպանել բարությունը մի աշխարհում, որտեղ ամեն ինչը հաշվարկված է և շահարկված։ «Ապուշը» խոսում է մարդու ներսի պայքարի, արժանապատվության և հոգևոր ուժի մասին՝ ցուցաբերելով, որ իրական «ապուշը» ոչ թե անմեղությունն է, այլ աշխարհը, որը չի ուզում ընդունել մարդկային բարիքը։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-76-534-1

Այլ առարկաներ

Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես է պետությունը ազդում արդյունաբերության զարգացման վրա՝ օգտագործելով տնտեսական, իրավական և կազմակերպչական գործիքներ։ Հեղինակը բացատրում է արդյունաբերական քաղաքականության նպատակները՝ տնտեսության կառուցվածքի բարելավում, արտադրողականության բարձրացում, տեխնոլոգիական զարգացում և մրցունակության ուժեղացում։ Աշխատության մեջ քննարկվում են արդյունաբերության պետական կարգավորման ձևերը, ներդրումային քաղաքականությունը, նորարարությունների խթանումը և տարածաշրջանային զարգացման առանձնահատկությունները։ Նշվում է նաև արդյունաբերական ոլորտի ռազմավարական պլանավորման կարևորությունը։

Գրականություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է գրողի և գրական կերպարի անհատականության փոխհարաբերությունները՝ կենտրոնանալով Մուրացանի և Նար-Դոսի ստեղծագործությունների վրա։ Աշխատությունում վերլուծվում է, թե ինչպես են հեղինակների աշխարհայացքը, սոցիալական միջավայրը և գաղափարական դիրքորոշումները արտացոլվում նրանց ստեղծած կերպարների հոգեբանական կառուցվածքում և վարքագծում։ Հեղինակը համեմատական մոտեցմամբ դիտարկում է Մուրացանի պատմահայրենասիրական և բարոյական գաղափարները, ինչպես նաև Նար-Դոսի քաղաքային կյանքի ռեալիստական և հոգեբանական պատկերումները։ Նյութում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կերպարի ձևավորման մեխանիզմներին, ներքին մոնոլոգին և անհատականության դրսևորման ձևերին։ Գիրքը համադրում է գրականագիտության և հոգեբանական վերլուծության մոտեցումները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով խորապես հասկանալ հեղինակի և կերպարի փոխազդեցությունը հայ արձակում։

Ֆիզիկա

Տրանզիստորը կիսահաղորդչային էլեկտրոնային սարք է, որը օգտագործվում է էլեկտրական ազդանշանների ուժեղացման և էլեկտրոնային անջատման (switching) համար և հանդիսանում է ժամանակակից բոլոր թվային ու անալոգային սարքերի հիմնական կառուցվածքային տարրերից մեկը։ Այն սովորաբար բաղկացած է երեք շերտերից և երեք էլեկտրոդներից՝ էմիտեր, բազա և կոլեկտոր (կամ համապատասխանաբար դարպաս, աղբյուր և դրեն՝ դաշտային տրանզիստորների դեպքում)։ Տրանզիստորի աշխատանքի հիմքում կիսահաղորդչային նյութերի հատկություններն են, որոնք թույլ են տալիս կառավարել հոսանքի անցումը փոքր կառավարման ազդանշանի միջոցով, այսինքն՝ թույլ ազդանշանը կարող է վերահսկել ավելի ուժեղ հոսանք։ Տրանզիստորները լայնորեն կիրառվում են ռադիոտեխնիկայում, համակարգիչներում, միկրոպրոցեսորներում, ուժեղացուցիչներում և գրեթե բոլոր էլեկտրոնային սարքերում՝ սկսած հեռախոսներից մինչև արբանյակներ։ Դրանց հայտնագործումը մեծ հեղափոխություն է առաջացրել տեխնոլոգիայի զարգացման մեջ, քանի որ դրանք փոխարինել են մեծ չափի և քիչ արդյունավետ վակուումային լամպերին՝ դարձնելով սարքերը ավելի փոքր, արագ, էներգախնայող և հուսալի։ Ժամանակակից ինտեգրալ սխեմաները պարունակում են միլիոնավոր կամ նույնիսկ միլիարդավոր տրանզիստորներ մեկ չիպի վրա, ինչը թույլ է տալիս իրականացնել չափազանց բարդ հաշվարկներ և գործընթացներ։ Տրանզիստորի զարգացումը համարվում է էլեկտրոնիկայի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների հիմքը և կարևոր դեր ունի թվային դարաշրջանի ձևավորման մեջ։

Տնտեսագիտություն

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է համաշխարհային տնտեսության ներուժի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով գլոբալ տնտեսական համակարգի կառուցվածքը, զարգացման միտումները և տարբեր երկրների ու տարածաշրջանների տնտեսական հնարավորությունները։ Աշխատանքում ներկայացվում է համաշխարհային տնտեսության էությունը որպես փոխկապակցված ազգային տնտեսությունների ամբողջություն, որտեղ ապրանքների, ծառայությունների, կապիտալի և աշխատուժի միջազգային շարժը ձևավորում է ընդհանուր տնտեսական միջավայր։ Քննարկվում են համաշխարհային տնտեսության ներուժի հիմնական բաղադրիչները՝ բնական ռեսուրսներ, մարդկային կապիտալ, տեխնոլոգիական զարգացում, արտադրական կարողություններ և ֆինանսական համակարգերի արդյունավետություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում զարգացած և զարգացող երկրների միջև առկա տնտեսական անհավասարություններին, ինչպես նաև գլոբալիզացիայի ազդեցությանը տնտեսական ներուժի բաշխման և օգտագործման վրա։ Աշխատանքում վերլուծվում են միջազգային առևտրի, օտարերկրյա ներդրումների և բազմազգ կորպորացիաների դերը համաշխարհային տնտեսական ներուժի ձևավորման և ընդլայնման գործընթացում։ Ներկայացվում են նաև ժամանակակից մարտահրավերները՝ տնտեսական ճգնաժամեր, էներգետիկ խնդիրներ, կլիմայական փոփոխություններ և տեխնոլոգիական վերափոխումներ, որոնք ազդում են համաշխարհային տնտեսության զարգացման հեռանկարների վրա։ Աշխատանքը նպատակ ունի ցույց տալ, որ համաշխարհային տնտեսության ներուժի արդյունավետ օգտագործումը կախված է երկրների համագործակցությունից, կայուն զարգացման քաղաքականությունից և նորարարական մոտեցումների կիրառությունից։

Մշակույթ

Գորգագործությունը հայկական ժողովրդական արվեստի ամենահին և արժեքավոր ճյուղերից մեկն է, որը դարեր շարունակ կարևոր դեր է ունեցել հայ ժողովրդի մշակութային կյանքում։ Հայկական գորգերը հայտնի են իրենց յուրահատուկ զարդանախշերով, գունային հարուստ համադրություններով և բարձր որակով, որոնք արտացոլում են ժողովրդի պատմությունը, ավանդույթներն ու աշխարհայացքը։ Գորգագործության արվեստը Հայաստանում ձևավորվել է դեռևս հին ժամանակներում և սերնդեսերունդ փոխանցվել որպես ընտանեկան ու ազգային արժեք։ Հայ կանայք հիմնականում զբաղվել են գորգագործությամբ՝ ձեռքով պատրաստելով գորգեր, կարպետներ և այլ գործվածքներ, որոնք օգտագործվել են ինչպես կենցաղում, այնպես էլ հանդիսավոր արարողությունների ժամանակ։ Գորգերի վրա պատկերված նախշերն ու խորհրդանիշները հաճախ ունեցել են հատուկ նշանակություն՝ արտահայտելով բնության երևույթներ, կենդանիներ, բույսեր կամ հավատալիքներ։ Հայկական գորգերը առանձնանում են բնական ներկերի կիրառմամբ, որոնք ստացվել են բույսերից, արմատներից և այլ բնական նյութերից, ինչի շնորհիվ գույները երկար ժամանակ պահպանել են իրենց պայծառությունն ու գեղեցկությունը։ Տարբեր շրջաններում ձևավորվել են գորգագործության սեփական ավանդույթներն ու ոճերը, որոնցից հայտնի են հատկապես Արցախյան, Սյունյաց և Վասպուրականի գորգերը։ Գորգագործությունը ոչ միայն տնտեսական գործունեություն էր, այլև արվեստի ձև, որը նպաստում էր ազգային ինքնության պահպանմանը։ Հայկական գորգերը մեծ պահանջարկ են ունեցել նաև արտասահմանում և համարվել են բարձրարժեք արվեստի նմուշներ։