Самооборона в международном праве: современные проблемы и перспективы развития

Գեղարվեստական հայ․

«Բալենի»՝ Շահեն Թաթիկյանի ստեղծագործությունը հայ գրականության մեջ ունի յուրահատուկ տեղ և համարվում է մաքուր մարդկային տարերքով վիպասանություն։ Այս պատմվածքն ու վեպը պատմում է մի պատմություն, որը բացահայտում է մարդկային հոգեբանության բարդությունն ու փոխհարաբերությունների նրբությունները, խորություն և զգացմունքներ, որոնք հաճախ մնում են աննկատ։ «Բալենի»-ի գլխավոր հերոսը, Բալեն անունով մի երիտասարդ կամ չափահաս, իր արարքներով ու բնավորությամբ լուռ կերպով ընթերցողին ներկայացնում է մի անձ, որը չի համապատասխանում հասարակության սահմանած նորմերին։ Վեպը բավականին սուր է իր դիտարկումներով, այն չի վախենում ցույց տալու ոչ միայն մարդու անձնական կողմերը, այլև նրա հարաբերությունները՝ ընտանիքի, ընկերների կամ հասարակության հետ։ Թաթիկյանի այս ստեղծագործությունը կարելի է դիտել որպես ընտանեկան դրամա, որտեղ սիրո, բարոյականության, ազգասիրության և անձնական կայացման հարցերը վերածվում են մարդկային ճգնաժամի՝ հստակորեն ներկայացնելով այն բաները, որոնք անհատը մնում է չհայտարարված։ Պատմությունը միտված է այն համոզմանը, որ մենք ամեն ինչ անում ենք, որպեսզի հոգեպես հաղթահարենք մի քիչ ավելի բարդ աշխարհ՝ փորձում հասկանալ ինքներս մեզ և մարդկանց շուրջը։ «Բալենի» ստեղծագործության մեջ նաև կտրուկ քննադատություն կա հասարակական ստանդարտների, հասարակության բարոյականության ու ճնշումների վերաբերյալ։ Հեղինակը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են մարդիկ դիմագրավել դրանց կամ դրանց ենթարկվել՝ կախված իրենց բնավորությունից և վերաբերմունքից։ Թաթիկյանը ցույց է տալիս նաև այն փաստը, որ երբեմն նույնիսկ ամենապարզ մարդկային հարաբերությունները կարող են դարձնել անհնար հասկացվող ու բարդ՝ հատկապես, երբ այն «սահմանափակվում է» ազգային կամ հասարակական մեծատաղանդներով։ «Բալենի»-ը մի վեպ է, որը խոսում է ոչ միայն մարդու հոգեբանության մասին, այլ նաև ծավալում է առանձին կործանիչ պատմություններ, որոնք ակնհայտորեն ու վստահաբար ստիպում են ընթերցողին մտորել այն մասին, թե որտեղ են անցնում մարդու կենսագործունեության սահմանները։ Հրատարակիչ - Դարակ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-885-10-0

Փիլիսոփայություն

Բուսիդո (Bushidō) նշանակում է՝ «սամուրայի ճանապարհ»՝ նվիրվածություն, պատիվ, հավատարիմություն, քաջություն։ Այս գրքում սովորաբար ներկայացվում են սամուրայի վարքականոնները, արժեքները և տեսական հիմքերը՝ ինչպիսին են՝ պատիվը ինքնազոհումը թափանցիկություն և արդարություն վերապրածի ու պատասխանատվության գիտակցում իշխանության և ծառայության հարաբերությունը Այն հաճախ ներկայացվում է որպես սամուրայի կյանքի օրինաչափությունների, բարոյականության և ռազմարվեստի փիլիսոփայության հիմք։ Հիմնական թեմաները՝ «Սամուրայի կյանքը պետք է պատրաստ լինի մեռնելու» կյանքի և մահվան հանդեպ զուսպություն ինքնատիրապետում, ծառայություն, խիզախություն քաղաքականության ու հավատարմության խնդիրներ մարդու ներքին հոգեվիճակը պատերազմի ու պարտքի ժամանակ Այն շատ հաճախ ընդունվում է որպես «սամուրայի ուղեցույց», բայց իրականում ավելի շատ համադրում է մտքերը՝ կյանքի, մահվան և պարտքի մասին։ Հրատարակիչ - Հեղինակային հրատարակություն ISBN - 978-9939-0-0840-0

Կենսաբանություն

Այս բառարանը նախատեսված է հյուսվածաբանության (հիստոլոգիայի) ոլորտում օգտագործվող մասնագիտական տերմինների համակարգված ներկայացման համար՝ երեք լեզուներով՝ հայերեն, ռուսերեն և լատիներեն։ Այն կարևոր գործիք է ուսանողների, դասախոսների և մասնագետների համար, որոնք աշխատում են կենսաբանական և բժշկական տերմինաբանության հետ։ Բառարանում՝ Տրվում են հյուսվածաբանական հիմնական և մասնագիտական տերմինները Ներկայացվում են դրանց ճշգրիտ համարժեքները երեք լեզուներով Օգնում է ճիշտ հասկանալ և կիրառել գիտական բառապաշարը Հեշտացնում է միջազգային գրականության հետ աշխատանքը Այս աշխատությունը հատկապես օգտակար է անատոմիայի, հյուսվածաբանության և բժշկության ուսուցման ընթացքում։

Զբոսաշրջություն (Տուրիզմ)

Աշխատությունը ներկայացնում է զբոսաշրջության ոլորտի տեսական հիմքերը, աշխարհագրական առանձնահատկությունները, զարգացման մոդելները և միջազգային զբոսաշրջային գործընթացները։ Գիրքը նպատակ ունի ընթերցողին տալ ամբողջական պատկեր՝ ինչպես զբոսաշրջության արդյունաբերության կառուցվածքի, այնպես էլ աշխարհագրական տարածքային գործոնների մասին, որոնք ազդում են զբոսաշրջության զարգացման վրա։ Աշխատությունը օգտակար է զբոսաշրջության, հոսթելինգի, տնտեսագիտության, աշխարհագրության և կառավարման ոլորտների ուսանողների, մասնագետների և ոլորտով հետաքրքրված անձանց համար։ Այն նաև կիրառական արժեք ունի՝ օգնելով մշակել զբոսաշրջային ծրագրեր, ուսումնասիրել զբոսաշրջային ուղղությունները, գնահատել ռիսկերը և զարգացնելու տարածքային ռազմավարություններ։

Աշխարհագրություն

Աշխարհագրական մեծ հայտնագործությունները վերաբերում են 15–17-րդ դարերում եվրոպացի ծովագնացների և հետազոտողների իրականացրած ճանապարհորդություններին, որոնք հանգեցրին նոր մայրցամաքների, ծովային ուղիների և մշակույթների բացահայտմանը։ Այս ժամանակաշրջանը հաճախ կոչվում է նաև Մեծ աշխարհագրական հայտնագործությունների դարաշրջան և կապված է այնպիսի երկրների հետ, ինչպիսիք են Պորտուգալիան և Իսպանիան, որոնք առաջինն էին սկսում համակարգված ծովային հետազոտություններ՝ նպատակ ունենալով գտնել նոր առևտրային ուղիներ դեպի Ասիա և այլ տարածաշրջաններ։ Նավարկողները, ինչպիսիք են Քրիստափոր Կոլումբոսը, որը 1492 թվականին հասավ Ամերիկա՝ կարծելով, թե հայտնաբերել է Ասիայի արևմտյան ճանապարհը, Վասկո դա Գաման, ով շրջանցելով Աֆրիկան հասավ Հնդկաստան, և Ֆեռնան Մագելանը, որի արշավախումբը առաջին անգամ իրականացրեց աշխարհը շրջանցող ճանապարհորդություն, զգալիորեն ընդլայնեցին մարդկության պատկերացումները Երկրի մասին։ Այս հայտնագործությունները ոչ միայն փոխեցին աշխարհագրական գիտելիքները, այլ նաև խթանեցին միջազգային առևտուրը, գաղութացման գործընթացները, մշակութային փոխազդեցությունները և երբեմն նաև հակամարտությունները տարբեր ժողովուրդների միջև՝ ձևավորելով ժամանակակից աշխարհաքաղաքական և տնտեսական համակարգերի հիմքերը։

Տնտեսագիտություն

Գործազրկության գնահատումը տնտեսական աճի տեսանկյունից ընդգծում է, թե ինչպես աշխատուժի օգտագործման մակարդակը և անաշխատունակության աստիճանը ազդում են երկրի տնտեսության ընդհանուր զարգացობაზე։ Բարձր գործազրկությունը հանգեցնում է արտադրողականության նվազմանը, ներքին պահանջարկի կրճատվությանը և սոցիալական խնդիրների ավելացմանը, ինչը կարող է ճնշում գործադրել տնտեսական աճի վրա։ Տնտեսական աճի գնահատման ժամանակ գործազրկությունը դիտարկվում է որպես ցուցանիշ՝ արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, աշխատանքի շուկայում հավասարակշռության և սոցիալ-տնտեսական կայունության մակարդակի վերաբերյալ։ Տնտեսագիտության մեջ օգտագործվում են տարբեր մեթոդներ՝ գործազրկության աստիճանի չափման համար, ինչպիսիք են աշխատուժի բաժնի ուսումնասիրությունը, աշխատատեղերի թվային վերլուծությունը և անհատների տնտեսական գործունեության գնահատումը։ Օպտիմալ գործազրկության մակարդակը թույլ է տալիս գնահատել, թե որքանով է տնտեսությունը հզոր և արդյունավետ, ինչպես նաև կանխատեսել տնտեսական քաղաքականության ազդեցությունը երկարաժամկետ զարգացման վրա։ Այսպիսով, գործազրկության գնահատումը տնտեսական աճի տեսանկյունից ծառայում է որպես կարևոր գործիք՝ տնտեսական ռազմավարությունների մշակման, սոցիալական և արտադրական քաղաքականության հարմարեցման և համաչափ զարգացման ապահովման համար։