Շահույթի բաշխման և վերաբաշխման կատարելագործումը ՀՀ ադամանդագործական կազմակերպությունների օրինակով

Ֆիզիկա

Այս աշխատանքը ներկայացնում է հետազոտությունների ճառագայթային մեթոդների տեսական և գործնական հիմքերը՝ ընդգրկելով այն տեխնոլոգիաները և մոտեցումները, որոնք օգտագործվում են նյութերի, կառուցվածքների և կենսաբանական օբյեկտների ուսումնասիրության համար իոնացնող և ոչ իոնացնող ճառագայթման կիրառմամբ։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են ռենտգենյան, գամմա-ճառագայթային, նեյտրոնային և այլ ճառագայթային մեթոդների ֆիզիկական սկզբունքները, դրանց կիրառման ոլորտները, ինչպես նաև ստացված տվյալների վերլուծության առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արդյունաբերության, բժշկության, էներգետիկայի և նյութագիտության մեջ այս մեթոդների կիրառական նշանակությանը՝ ընդգծելով դրանց դերը ոչ քայքայիչ փորձարկումների, կառուցվածքային վերլուծության և որակի վերահսկման գործընթացներում։ Աշխատությունում նաև ներկայացվում են ճառագայթային տեխնոլոգիաների անվտանգության պահանջները, չափագիտական ճշգրտության ապահովման խնդիրները և ժամանակակից սարքավորումների հնարավորությունները, որոնք բարձրացնում են հետազոտությունների արդյունավետությունն ու հուսալիությունը։ Միաժամանակ անդրադարձ է կատարվում մեթոդների սահմանափակումներին, դրանց զարգացման միտումներին և նորարարական լուծումներին, որոնք թույլ են տալիս ընդլայնել ճառագայթային հետազոտությունների կիրառման շրջանակը գիտության և տեխնոլոգիայի տարբեր ոլորտներում։

Պատմություն

Այս աշխատությունը միջնադարյան հայ պատմագրության կարևոր աղբյուրներից է, որը վերաբերում է հիմնականում 7–8-րդ դարերի իրադարձություններին։ Այն ներկայացնում է Հայաստանի և տարածաշրջանի պատմությունը արաբական տիրապետության սկզբնական շրջանում՝ կարևոր տեղեկություններ տալով քաղաքական, ռազմական և եկեղեցական կյանքի մասին։ Ղևոնդի «Պատմություն»-ը առանձնանում է իր ժամանակագրական և վավերագրական բնույթով։ Հեղինակը նկարագրում է արաբական նվաճումների հետևանքները Հայաստանում, հարկային ծանրաբեռնվածությունը, ապստամբությունները և հայ իշխանների ու եկեղեցու պայքարը ինքնավարության պահպանման համար։ Գրքում կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև հայ ազնվականության և հոգևոր առաջնորդների դերակատարությունը՝ որպես ազգային դիմադրության կազմակերպիչներ։ Հեղինակը հաճախ անդրադառնում է նաև մեծ իրադարձություններին, ինչպիսիք են արաբական վարչակարգի հաստատումը և դրա ազդեցությունը հայկական իշխանությունների վրա։ Խմբագրական տարբերակը, պատրաստված Սեն Արևշատյան կողմից, ներառում է գիտական մեկնաբանություններ, ծանոթագրություններ և պատմական հստակեցումներ, որոնք օգնում են ավելի լավ հասկանալ սկզբնաղբյուրի լեզուն և պատմական համատեքստը։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է երկլեզու անձի ես-կոնցեպցիայի ձևավորման և դրսևորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով այն հանգամանքի վրա, թե ինչպես կարող է երկու լեզուների իմացությունն ու գործածությունը ազդել անհատի ինքնընկալման, ինքնության կառուցվածքի, արժեքային համակարգի և սոցիալական վարքագծի վրա։ Երկլեզվությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես երկու լեզվական համակարգերի տիրապետում, այլև որպես անհատի հոգեբանական և սոցիոմշակութային զարգացման գործոն, քանի որ տարբեր լեզուներ հաճախ կապված են տարբեր մշակութային միջավայրերի, հաղորդակցական փորձառությունների, սոցիալական դերերի և անձնական հիշողությունների հետ։ Այս պայմաններում երկլեզու անհատի ինքնության ձևավորումը կարող է ունենալ ավելի բարդ և բազմաշերտ կառուցվածք։ Հետազոտության առանցքային հասկացություններից է ես-կոնցեպցիան՝ անհատի կողմից սեփական անձի վերաբերյալ ձևավորված պատկերացումների, գնահատականների, համոզմունքների և ինքնության բաղադրիչների ամբողջությունը։ Այն ներառում է մարդու պատկերացումները սեփական հատկանիշների, կարողությունների, սոցիալական դիրքի, հարաբերությունների և արժեքների վերաբերյալ, ինչպես նաև այն զգացումը, թե ով է ինքը և ինչ տեղ է զբաղեցնում հասարակության մեջ։ Երկլեզու անձի դեպքում այդ ինքնապատկերը կարող է ձևավորվել երկու լեզվական և մշակութային համակարգերի փոխազդեցության պայմաններում։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել այն հանգամանքը, թե արդյոք տարբեր լեզուների օգտագործումը հանգեցնում է անձի ինքնընկալման որոշակի տարբերությունների։ Անհատը կարող է նույն իրավիճակը կամ սեփական անձի որոշակի կողմերը տարբեր կերպ ընկալել և արտահայտել՝ կախված օգտագործվող լեզվից, հաղորդակցական միջավայրից կամ զրուցակցից։ Այս երևույթը կարող է կապված լինել ոչ միայն լեզվական կառուցվածքների, այլև յուրաքանչյուր լեզվի հետ կապված մշակութային նորմերի, հուզական փորձի և սոցիալական ասոցիացիաների հետ։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել լեզվի և ինքնության փոխհարաբերությանը։ Լեզուն հաճախ հանդես է գալիս որպես ազգային, մշակութային և սոցիալական պատկանելության կարևոր ցուցիչ։ Երկու լեզուներով հաղորդակցվող անհատի դեպքում հնարավոր է միաժամանակ առկա լինեն տարբեր մշակութային ինքնությունների տարրեր, որոնք կարող են փոխլրացնել միմյանց կամ որոշ իրավիճակներում առաջացնել ներքին հակասություններ։ Այդ պատճառով երկլեզու անձի ինքնությունը կարող է դիտարկվել որպես դինամիկ համակարգ, որը փոփոխվում է՝ կախված սոցիալական միջավայրից, հաղորդակցական իրավիճակից և անհատի կենսափորձից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն կարող է լինել լեզվի ընտրության խնդիրը։ Երկլեզու մարդը տարբեր իրավիճակներում կարող է ընտրել այս կամ այն լեզուն՝ հաշվի առնելով զրուցակցին, թեման, միջավայրը, հաղորդակցության նպատակը և իր հուզական վիճակը։ Լեզվի այդ ընտրությունը կարող է կապված լինել նաև ինքնության որոշակի կողմերի ակտիվացման հետ։ Օրինակ՝ ընտանեկան միջավայրում օգտագործվող լեզուն կարող է կապված լինել անձնական և հուզական ինքնության հետ, մինչդեռ կրթական կամ մասնագիտական միջավայրում գերակշռող լեզուն կարող է առնչվել սոցիալական և մասնագիտական ինքնընկալմանը։ Երկլեզու անձի ես-կոնցեպցիայի ձևավորման վրա կարող են ազդել նաև լեզուների յուրացման ժամանակը և պայմանները։ Մանկության վաղ շրջանում երկու լեզուների յուրացումը կարող է ստեղծել այլ հոգելեզվաբանական պայմաններ, քան երկրորդ լեզվի ավելի ուշ յուրացումը։ Կարևոր կարող են լինել նաև այն միջավայրը, որտեղ յուրաքանչյուր լեզու է սովորել, լեզվի գործածության հաճախականությունը, լեզվական գերակայությունը և տվյալ լեզվով ունեցած հաղորդակցական ու մշակութային փորձը։ Այս գործոնները կարող են որոշել, թե երկու լեզուներից յուրաքանչյուրն ինչ դեր է զբաղեցնում անձի ինքնության կառուցվածքում։ Աշխատության մեջ կարող է քննարկվել նաև երկլեզվության ազդեցությունը սոցիալական ինքնության վրա։ Երկլեզու անհատը կարող է միաժամանակ պատկանել տարբեր սոցիալական և մշակութային խմբերի, իսկ նրա ինքնության ձևավորման վրա կարող են ազդել այդ խմբերի կողմից ընդունված նորմերը և երկլեզու լինելու նկատմամբ հասարակական վերաբերմունքը։ Դրական վերաբերմունքի պայմաններում երկլեզվությունը կարող է ընկալվել որպես մշակութային և հաղորդակցական առավելություն, մինչդեռ որոշ սոցիալական միջավայրերում այն կարող է առաջացնել ինքնության անորոշության կամ օտարվածության զգացում։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև լեզվական ինքնության և սոցիալական ինքնագնահատականի փոխհարաբերությանը։ Կարևոր է նաև լեզուների միջև փոխազդեցության խնդիրը։ Երկլեզու անձի խոսքում կարող են դիտվել լեզուների փոխազդեցության տարբեր դրսևորումներ, օրինակ՝ կոդերի փոփոխություն, փոխառություններ և լեզվական տարրերի փոխադարձ ազդեցություն։ Դրանք կարող են ոչ միայն հաղորդակցական հարմարության միջոց լինել, այլև որոշ դեպքերում արտահայտել անձի բազմաշերտ ինքնությունը և նրա պատկանելությունը տարբեր լեզվամշակութային միջավայրերի։ Հետազոտության մեթոդաբանական հատվածում կարող են կիրառվել հարցումներ, հոգեբանական և հոգելեզվաբանական թեստեր, ինքնագնահատման մեթոդներ, հարցազրույցներ և տարբեր լեզուներով ստացված պատասխանների համեմատական վերլուծություն։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպիսի տարբերություններ կարող են դրսևորվել երկլեզու անձի ինքնաներկայացման և ինքնագնահատման մեջ՝ կախված լեզվից կամ հաղորդակցական իրավիճակից։ Ուսումնասիրության տեսական նշանակությունն այն է, որ այն միավորում է լեզվաբանական, հոգեբանական և սոցիոմշակութային մոտեցումները՝ երկլեզու անձի ինքնությունը դիտարկելով որպես փոխկապակցված լեզվական և անձնային գործընթացների արդյունք։ Գործնական տեսանկյունից արդյունքները կարող են օգտակար լինել երկլեզու կրթության կազմակերպման, օտար լեզուների ուսուցման, միջմշակութային հաղորդակցության, հոգեբանական խորհրդատվության և բազմալեզու միջավայրերում սոցիալական ինտեգրման խնդիրների ուսումնասիրման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հոգելեզվաբաններին, հոգեբաններին, սոցիոլոգներին, մանկավարժներին և երկլեզվության ու միջմշակութային հաղորդակցության հարցերով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը բացահայտում է այն բարդ փոխհարաբերությունները, որոնք ձևավորվում են լեզվի, ինքնության և անձի ինքնընկալման միջև, և ցույց է տալիս, որ երկլեզու անհատի ես-կոնցեպցիան կարող է ներառել միաժամանակ մի քանի լեզվական, մշակութային և սոցիալական ինքնության բաղադրիչներ, որոնք տարբեր իրավիճակներում կարող են տարբեր կերպ ակտիվանալ և դրսևորվել։

Մշակույթ

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է իմպրեսիոնիզմի գեղարվեստական ժառանգության ազդեցությանը հայ գեղանկարչության զարգացման վրա XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի առաջին կեսը՝ ընդգծելով եվրոպական արվեստի նորարարական ուղղությունների ներթափանցումը և դրանց տեղայնացման առանձնահատկությունները հայկական մշակութային միջավայրում։ Աշխատանքը կենտրոնանում է իմպրեսիոնիզմի հիմնական գեղարվեստական սկզբունքների վրա՝ լույսի և գույնի փոփոխական ընկալում, ակնթարթային տպավորությունների փոխանցում, բնության և առօրյա կյանքի անմիջական պատկերում, և վերլուծում է, թե ինչպես են այս գաղափարները վերամշակվել հայ արվեստագետների ստեղծագործական պրակտիկայում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հայ նկարիչների գործունեությանը, ովքեր կրթություն էին ստացել եվրոպական արվեստի կենտրոններում և վերադարձից հետո նպաստել են ազգային գեղանկարչական դպրոցի արդիականացմանը՝ ներմուծելով նոր տեխնիկական և ոճական լուծումներ։ Նյութը վերլուծում է նաև ազգային թեմաների և իմպրեսիոնիստական արտահայտչամիջոցների համադրությունը, որտեղ հայկական բնաշխարհը, քաղաքային միջավայրը և կենցաղային տեսարանները ստացել են նոր գեղարվեստական մեկնաբանություն։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ այս փոխազդեցությունը նպաստել է հայ գեղանկարչության անցմանը ավանդական ակադեմիզմից դեպի ավելի ազատ և զգացմունքային արտահայտչաձևեր։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ իմպրեսիոնիզմի ժառանգությունը կարևոր դեր է խաղացել հայ գեղանկարչության արդիականացման գործընթացում՝ ձևավորելով նոր գեղարվեստական մտածողություն և ընդլայնելով ազգային արվեստի արտահայտչական հնարավորությունները։

Մաթեմատիկա

Գիտական այս աշխատությունը նվիրված է սնդիկի (II) ացետատի մասնակցությամբ իրականացվող օրգանական ռեակցիաների ուսումնասիրմանը, մասնավորապես՝ պրոպարգիլ խումբ պարունակող միացությունների փոխազդեցությանը CH- և NH-թթուների հետ։ Գրքում ներկայացվում են համապատասխան ռեակցիոն համակարգերի տեսական և փորձարարական ուսումնասիրությունները, բացահայտվում են ռեակցիաների ընթացքի օրինաչափությունները, միջանկյալ փուլերը և վերջնական արտադրանքների առաջացման մեխանիզմները։ Հեղինակը վերլուծում է սնդիկի (II) ացետատի կատալիտիկ և ակտիվացնող ազդեցությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է այն նպաստում պրոպարգիլային կառուցվածքներ պարունակող միացությունների քիմիական վերափոխումներին և նոր ածխածնային կամ ազոտային կապերի ձևավորմանը։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում CH- և NH-թթուների ռեակտիվությանը, տարբեր փոխազդեցությունների ընտրողականությանը, ինչպես նաև ռեակցիոն պայմանների ազդեցությանը ստացվող միացությունների կառուցվածքի և ելքի վրա։ Ներկայացվում են սինթեզված նյութերի կառուցվածքային բնութագրումները, կիրառված անալիտիկական մեթոդները և ստացված արդյունքների համեմատական գնահատականները։ Գիրքը կարևոր տեղեկություններ է պարունակում օրգանական սինթեզի, հետերոցիկլիկ միացությունների ստացման և նոր ֆունկցիոնալ նյութերի մշակման ոլորտներում իրականացվող հետազոտությունների համար։ Աշխատությունը նախատեսված է օրգանական քիմիայի մասնագետների, գիտահետազոտողների, ասպիրանտների, մագիստրանտների և բարդ օրգանական փոխակերպումների մեխանիզմներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տնտեսությունում մրցակցային հարաբերությունների ձևավորման և զարգացման տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ նախադրյալների ուսումնասիրությանը՝ արդյունաբերության ոլորտի առանձնահատկությունների օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում մրցակցությունը դիտարկվում է որպես շուկայական տնտեսության արդյունավետ գործունեության կարևոր մեխանիզմ, որն առնչվում է արտադրողականության բարձրացմանը, նորարարությունների տարածմանը, արտադրանքի որակի բարելավմանը և տնտեսավարող սուբյեկտների գործունեության արդյունավետության ապահովմանը։ Քննության են առնվում շուկայական կառուցվածքների ձևավորման գործընթացները, արդյունաբերական ձեռնարկությունների միջև մրցակցային հարաբերությունների բնույթը, շուկայի կենտրոնացվածության, մուտքի խոչընդոտների, սեփականության կառուցվածքի և ձեռնարկությունների տնտեսական վարքագծի փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անցումային տնտեսության պայմաններում ձևավորված կառուցվածքային խնդիրներին և այն գործոններին, որոնք կարող են սահմանափակել նոր տնտեսավարող սուբյեկտների մուտքը առանձին արդյունաբերական շուկաներ։ Վերլուծվում են մրցակցային միջավայրի գնահատման տեսական և մեթոդաբանական մոտեցումները, շուկայական կենտրոնացվածությունը բնութագրող ցուցանիշները, ձեռնարկությունների մրցունակության վրա ազդող արտադրական, ֆինանսական, տեխնոլոգիական և կազմակերպական գործոնները։ Կարևորվում է նաև փոքր և միջին ձեռնարկությունների մասնակցությունը մրցակցային հարաբերությունների զարգացման գործընթացում, քանի որ տնտեսավարող սուբյեկտների բազմազանությունը կարող է նպաստել շուկաների կառուցվածքային հավասարակշռության և տնտեսական նախաձեռնության ընդլայնմանը։ Հետազոտության մեջ դիտարկվում են պետական տնտեսական քաղաքականության, մրցակցության իրավական կարգավորման, հակամրցակցային վարքագծի սահմանափակման և հավասար տնտեսական պայմանների ձևավորման ընդհանուր սկզբունքները։ Արդյունաբերության օրինակով հնարավոր է բացահայտել տարբեր ճյուղերի միջև մրցակցության ինտենսիվության տարբերությունները և գնահատել արտադրական ներուժի, տեխնոլոգիական արդիականացման, ներդրումային ակտիվության ու արտաքին շուկաների հետ փոխգործակցության նշանակությունը ձեռնարկությունների մրցունակության համար։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է մրցակցության տեսության, արդյունաբերական տնտեսագիտության և տնտեսական քաղաքականության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով համակարգել մրցակցային միջավայրի զարգացմանը նպաստող գործոնները և ներկայացնել արդյունաբերական շուկաների արդյունավետ գործունեության համար անհրաժեշտ տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ պայմանները։