Синтез и превращения новых биологически активных производных конденсированных тиено [2,3-b] пиридинов

Բժշկություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է սերովատային ալբումինի կապակցող ունակության և դրա հնարավոր կարգավորիչ դերի գնահատմանը դեղաբանական կինետիկայի տարածման պարամետրերի վրա հիպոկինեզիայի պայմաններում։ Աշխատությունը վերլուծում է ալբումինի ֆիզիոքիմիական հատկությունները, նրա դերը դեղանյութերի տեղափոխման և տրասպորտի գործընթացներում, ինչպես նաև ազդեցությունը դեղամիջոցների բիո հասանելիության, բաշխման և նյութափոխանակության վրա՝ ֆիզիկական ակտիվության սահմանափակման պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դեղաբանական փորձարարական մոդելներին, պրոտեին–դեղ փոխազդեցության մեխանիզմներին, հիպոկինեզիայի հետևանքով առաջացող փոխնորոգումների և կենսաբանական շղթաների փոփոխություններին, որոնք կարող են փոխել դեղաբանական դինամիկան։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ֆարմակոլոգների, կենսաքիմիկների և կլինիկական հետազոտողների համար՝ նպաստելով դեղերի արդյունավետության և անվտանգության գնահատման և անհատականացված դեղաչափերի մշակման բարելավմանը ֆիզիկական գործունեության սահմանափակման պայմաններում։

Պատմություն

Այս աղբյուրագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է ալ-Մակրիզիի Kitāb al-Sulūk աշխատության դերին որպես Կիլիկյան Հայաստանի 1250-1310 թվականների պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրի։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են միջնադարյան արաբ պատմագրության առանձնահատկությունները, աղբյուրի կառուցվածքը, տեղեկատվական շերտերը և դրանց վստահելիության աստիճանը՝ կապված Կիլիկիայի հայկական թագավորության քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական իրադարձությունների հետ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է տեքստում առկա տվյալների համադրելիությունը այլ միջնադարյան աղբյուրների հետ՝ բացահայտելով դրանց փոխլրացնող և երբեմն հակասական բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աղբյուրի քննադատական ընթերցմանը, պատմական փաստերի ընտրության սկզբունքներին և միջմշակութային դիտարկումների ազդեցությանը պատմագրական պատկերի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը նաև ցույց է տալիս արաբական պատմագրության կարևորությունը Կիլիկյան Հայաստանի քաղաքական և տարածաշրջանային հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն օգտակար է պատմաբանների, աղբյուրագետների, արևելագետների և միջնադարյան պատմության հետազոտողների համար։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պաշտպանության ոլորտում ձևավորվող հասարակական հարաբերությունների սահմանադրական կարգավորման տեսական և իրավական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում պաշտպանության կազմակերպման սահմանադրաիրավական հիմքերը, պետական իշխանության մարմինների լիազորությունների սահմանազատումը և պաշտպանության ոլորտում դրանց փոխգործակցության իրավական մեխանիզմները։ Վերլուծվում են պետության պաշտպանունակության ապահովման, զինված ուժերի կառավարման և քաղաքացիական վերահսկողության հետ կապված սահմանադրական սկզբունքները, ինչպես նաև համապատասխան իրավական նորմերի համակարգային փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պաշտպանության ոլորտում Հանրապետության նախագահի, կառավարության, Ազգային ժողովի և իրավասու պետական մարմինների սահմանադրական կարգավիճակի ու գործառույթների իրավական բնույթին՝ դրանք դիտարկելով համապատասխան ժամանակաշրջանի իրավակարգավորումների համատեքստում։ Քննարկվում են ռազմական և արտակարգ բնույթի հատուկ իրավական ռեժիմների սահմանադրական հիմքերը, պետական մարմինների լիազորությունների իրականացման սահմանները և մարդու հիմնական իրավունքների ու ազատությունների իրավաչափ սահմանափակումների հետ կապված ընդհանուր իրավական հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև զինվորական ծառայության սահմանադրաիրավական հիմքերին, քաղաքացիների պարտականությունների և պետական պաշտպանության գործառույթի փոխհարաբերությանը։ Կարևորվում են օրենսդրական կարգավորումների հստակությունը, իրավական նորմերի փոխհամաձայնեցվածությունը և պետական կառավարման տարբեր օղակների պատասխանատվության սահմանների որոշակիությունը։ Համեմատական և տեսական վերլուծության միջոցով հնարավոր է բացահայտել գործող իրավակարգավորումների զարգացման օրինաչափությունները և պաշտպանության ոլորտի սահմանադրաիրավական մեխանիզմների կատարելագործման ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, պետական կառավարման և պաշտպանության ոլորտի իրավական կարգավորման մասնագետների, իրավաբանների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի լեռնային շրջանների պայմաններում քիչհարկանի բնակելի տների նոր ծավալատարածական և հատակագծային լուծումների ձևավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն ճարտարապետական և քաղաքաշինական սկզբունքները, որոնք հնարավորություն են տալիս բնակելի միջավայրը հարմարեցնել լեռնային տարածքների բարդ ռելիեֆին, կլիմայական պայմաններին, բնական միջավայրին և բնակչության կենսակերպին։ Աշխատությունը դիտարկում է բնակելի տան ձևավորման վրա ազդող փոխկապակցված գործոնների ամբողջությունը՝ տեղանքի ռելիեֆը, բարձրությունը ծովի մակարդակից, կլիմայական պայմանները, արևային կողմնորոշումը, քամիների ուղղությունը, ջերմաստիճանային տատանումները, հողի և երկրաբանական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ինժեներական ենթակառուցվածքների հասանելիությունը։ Հայաստանի լեռնային բնակավայրերի համար հատկապես կարևոր է շենքի ճիշտ տեղադրումը թեք տեղանքում, քանի որ ռելիեֆը կարող է էապես ազդել ինչպես շենքի ծավալային կազմության, այնպես էլ մուտքերի, հարկերի, բակային տարածքների և հարակից ճանապարհների կազմակերպման վրա։ Հետազոտության մեջ կարող են ուսումնասիրվել տեղանքի բնական թեքությանը հետևող, աստիճանաձև, կիսաթաղված կամ տարբեր մակարդակներով կազմակերպված բնակելի ծավալների կիրառման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակելի տան ներքին հատակագծի և արտաքին միջավայրի փոխկապակցմանը՝ բնակելի, օժանդակ և հանգստի գոտիների նպատակահարմար կազմակերպմանը, բնական լուսավորության և օդափոխության ապահովմանը, բաց և կիսաբաց տարածքների ձևավորմանը։ Լեռնային կլիմայական պայմաններում կարևոր է նաև շենքի ջերմատեխնիկական արդյունավետությունը․ ծավալային լուծումները պետք է նպաստեն ջերմության պահպանմանը և նվազեցնեն արտաքին անբարենպաստ պայմանների ազդեցությունը։ Նման մոտեցումը համահունչ է բնակելի ճարտարապետության նախագծման այն սկզբունքներին, որոնք կարևորում են տարածաշրջանային պայմանների, ջերմային կորուստների, նյութատարության և բնակության հարմարավետության համատեղ հաշվառումը։ Աշխատանքի թեման անմիջականորեն կապված է նաև Հայաստանի լեռնային բնակավայրերի ճարտարապետական ավանդույթների հետ, որտեղ բնակելի տան ձևը պատմականորեն պայմանավորվել է բնական միջավայրով, տեղական շինանյութերով և բնակչության կենսակերպով։ Հետազոտության մեջ կարող է դիտարկվել ժամանակակից նախագծային լուծումների և ավանդական բնակելի ճարտարապետության փորձի համադրումը՝ ժամանակակից պահանջներին համապատասխան, բայց տեղական միջավայրի առանձնահատկությունները պահպանող բնակելի միջավայր ստեղծելու նպատակով։ Աշխատության մատենագիտական նկարագրությունը հաստատում է, որ այն ներկայացվել է որպես ճարտարապետության թեկնածուի գիտական աստիճանի աշխատանք և հրատարակվել է 2014 թվականին Հայաստանի ազգային ճարտարապետության և շինարարության համալսարանի կողմից։ Հետազոտության արդիականությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ լեռնային տարածքների բնակելի ճարտարապետությունը պահանջում է տարբեր գործոնների համալիր հաշվառում՝ տեղանքի ռելիեֆից և բնական կլիմայական պայմաններից մինչև շենքի տիպաբանություն, էկոլոգիական և տնտեսական արդյունավետություն։ Ժամանակակից ուսումնասիրություններում ևս լեռնային տարածքների կայուն զարգացման համար առանձնացվում են ռելիեֆին հարմարվելը, լանջի թեքությունը, բնական-կլիմայական պայմանները, ծավալատարածական կազմակերպումը և շենքերի տիպաբանությունը։ ՀՀ քաղաքաշինական կարգավորումները նույնպես կարևորում են տարածքների գոտիավորումը՝ հաշվի առնելով քաղաքաշինական, բնապահպանական և ինժեներաերկրաբանական սահմանափակումները։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ դրա արդյունքները կարող են հիմք ծառայել Հայաստանի լեռնային բնակավայրերի համար առավել հարմարավետ, անվտանգ, էներգաարդյունավետ և տեղանքին ներդաշնակ քիչհարկանի բնակելի տների նախագծման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, քաղաքաշինարարներին, նախագծող ինժեներներին, շինարարության մասնագետներին, բնակելի ճարտարապետության հետազոտողներին, ինչպես նաև Հայաստանի լեռնային բնակավայրերի զարգացման և ճարտարապետական միջավայրի ձևավորման հարցերով զբաղվող մասնագետներին։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում ֆեմինիստական շարժման ձևավորման և զարգացման գործընթացների ուսումնասիրմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով դրանց կրթական ու մանկավարժական նախադրյալներին։ Հետազոտության կենտրոնում կանանց իրավունքների, հավասար հնարավորությունների, կրթության հասանելիության և հասարակական մասնակցության վերաբերյալ գաղափարների ձևավորումն ու տարածումն է, ինչպես նաև կրթական միջավայրի դերը հասարակական պատկերացումների փոփոխության գործընթացում։ Քննության են առնվում ֆեմինիստական մտքի հիմնական գաղափարական ուղղությունները, դրանց պատմական զարգացումը և հայկական հասարակական ու մշակութային միջավայրում դրսևորման առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կրթության ազդեցությանը կանանց հասարակական դերերի վերաիմաստավորման, ինքնուրույնության և մասնագիտական մասնակցության հնարավորությունների ընդլայնման վրա։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ ընտանիքի, դպրոցի, բարձրագույն կրթության, հասարակական կազմակերպությունների, լրատվամիջոցների և մշակութային միջավայրի դերին՝ որպես արժեքների ու սոցիալական պատկերացումների ձևավորման գործոնների։ Մանկավարժական տեսանկյունից ուսումնասիրվում են այն պայմանները, որոնք կարող են նպաստել մարդու արժանապատվության, հավասարության, փոխադարձ հարգանքի և խտրականության բացառման սկզբունքների վերաբերյալ գիտելիքների ու վերաբերմունքների ձևավորմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պատմականորեն ձևավորված սոցիալական դերերի, ավանդական պատկերացումների և նոր հասարակական մոտեցումների փոխազդեցությանը՝ փորձելով բացահայտել դրանց ազդեցությունը շարժման զարգացման բնույթի վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև հայկական հասարակական մտքի, կանանց կրթության պատմության և հասարակական նախաձեռնությունների վերլուծություն՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես են կրթական հնարավորությունների փոփոխությունները փոխկապակցվել կանանց հանրային մասնակցության ընդլայնման հետ։ Կարևորվում է նաև տարբեր ժամանակաշրջանների առանձնահատկությունների համեմատությունը, քանի որ հասարակական շարժումների նպատակները, կազմակերպման ձևերը և հանրային ընկալումները փոփոխվում են պատմական ու սոցիալ-մշակութային պայմանների ազդեցությամբ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է մանկավարժության, սոցիոլոգիայի, պատմության և գենդերային ուսումնասիրությունների մոտեցումները՝ ֆեմինիստական շարժումը դիտարկելով որպես հասարակական և կրթական գործընթացների փոխազդեցությամբ զարգացող երևույթ։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցականների իրավական գիտակցության, իրավական մշակույթի և պատասխանատու վարքագծի ձևավորմանը՝ դիտարկելով կրթական ու դաստիարակչական աշխատանքը որպես անչափահասների իրավախախտումների կանխարգելման կարևոր միջոց։ Հետազոտության առանցքում սովորողների կողմից իրենց իրավունքների, պարտականությունների և հասարակության մեջ գործող վարքականոնների գիտակցված ընկալման ձևավորումն է։ Իրավական դաստիարակությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես իրավական գիտելիքների փոխանցում, այլև որպես արժեքային կողմնորոշումների, պատասխանատվության զգացման, արդարության, փոխադարձ հարգանքի և սեփական գործողությունների հետևանքները գնահատելու կարողության զարգացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընտանիքի, դպրոցի և սոցիալական միջավայրի ազդեցությանը երեխայի իրավական սոցիալականացման գործընթացում։ Քննվում է ուսուցչի և դասղեկի դերը սովորողների հետ կանխարգելիչ աշխատանքի կազմակերպման, կոնֆլիկտային իրավիճակների խաղաղ կարգավորման, համագործակցային հարաբերությունների ձևավորման և դպրոցական միջավայրում ընդունելի վարքի սկզբունքների ամրապնդման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում իրավական կրթության բովանդակության և սովորողների տարիքային առանձնահատկությունների համապատասխանության հարցը, քանի որ իրավական հասկացությունների արդյունավետ յուրացումը պահանջում է դրանց ներկայացում հասկանալի և իրական կյանքին առնչվող իրավիճակների միջոցով։ Դիտարկվում են քննարկումների, իրավիճակային առաջադրանքների, դերային վարժությունների, խմբային աշխատանքի և այլ ակտիվ մանկավարժական մեթոդների հնարավորությունները, որոնք նպաստում են ոչ միայն գիտելիքի յուրացմանը, այլև որոշումների ընդունման ու պատասխանատու վարքի հմտությունների զարգացմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դպրոցական միջավայրում բռնության, հակասոցիալական վարքի, կարգապահական խնդիրների և հասակակիցների միջև կոնֆլիկտների կանխարգելման ընդհանուր մանկավարժական մոտեցումներին։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է ընտանիքի, կրթական հաստատության և համապատասխան մասնագետների համագործակցությունը՝ հատկապես վարքային դժվարությունների կամ սոցիալական ռիսկերի դեպքում։ Իրավախախտումների կանխարգելումը դիտարկվում է որպես երկարաժամկետ և համակարգային գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է ոչ միայն վերահսկողությունից, այլև երեխայի սոցիալական պատասխանատվության և իրավական ինքնագիտակցության զարգացումից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկավարժության, իրավական կրթության, սոցիալականացման և կանխարգելիչ աշխատանքի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել դպրոցականների իրավական դաստիարակության նշանակությունը օրինապահ, պատասխանատու և հասարակական հարաբերություններին գիտակցաբար մասնակցող անձի ձևավորման գործում։