Սոցիալական դիրքորոշումների դերը սննդային վարքի շեղումների ձևավորման գործում

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է XVII–XIX դարերում Արցախում գոյություն ունեցած հայկական մելիքությունների, մելիքական իշխանության համակարգի և նշանավոր մելիքական տների պատմության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է մելիքությունների ձևավորման, նրանց քաղաքական և վարչական կառուցվածքի, ժառանգական իշխանության առանձնահատկությունների, տարածքային սահմանների և ներքին կառավարման մեխանիզմների վրա։ Ուսումնասիրվում է մելիքների դերը Արցախի հայ բնակչության հասարակական, քաղաքական և տնտեսական կյանքում, ինչպես նաև նրանց մասնակցությունը տարածաշրջանի անվտանգության ապահովման, ռազմական ուժերի կազմակերպման և տեղական ինքնակառավարման պահպանման գործում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Արցախի հայտնի մելիքական տների ծագմանը, նրանց միջև ձևավորված ազգակցական և քաղաքական հարաբերություններին, իշխանության փոխանցման սկզբունքներին ու տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում ունեցած ազդեցությանը։ Դիտարկվում են Խամսայի մելիքությունների գործունեությունը և նրանց փոխհարաբերությունները հարևան քաղաքական ուժերի ու տիրապետությունների հետ։ Կարևորվում է մելիքների դերը հայկական պետական և իշխանական ավանդույթների պահպանման գործում այն պայմաններում, երբ տարածաշրջանը գտնվում էր խոշոր տերությունների քաղաքական և ռազմական շահերի բախման կենտրոնում։ Անդրադարձ է կատարվում Պարսկաստանի, Օսմանյան կայսրության և հետագայում Ռուսական կայսրության քաղաքականության ազդեցությանը Արցախի մելիքությունների դրության վրա, ինչպես նաև մելիքների դիվանագիտական կապերին և արտաքին աջակցություն ձեռք բերելու փորձերին։ Ուսումնասիրվում են նաև ազատագրական պայքարի հետ կապված գործընթացները, մելիքական տների մասնակցությունը քաղաքական ծրագրերի ձևավորմանը և տարածաշրջանի հայկական բնակչության ինքնուրույնության պահպանմանն ուղղված գործունեությունը։ Մելիքությունների պատմությունը ներկայացվում է նաև սոցիալ-տնտեսական և մշակութային տեսանկյունից՝ լուսաբանելով նրանց հարաբերությունները գյուղական համայնքների, հոգևոր կենտրոնների, եկեղեցական կառույցների և հասարակության տարբեր շերտերի հետ։ Առանձին նշանակություն է տրվում մելիքական տների ազդեցությանը եկեղեցիների, վանքերի, ամրոցների և այլ կառույցների պահպանման ու զարգացման գործում։ XVII–XIX դարերի քաղաքական փոփոխությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել մելիքական իշխանության աստիճանական վերափոխմանը և դրա պատմական դերի փոփոխությանը՝ հատկապես տարածաշրջանում ռուսական քաղաքական ազդեցության ուժեղացման պայմաններում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, Արցախի պատմության, հայկական իշխանական տների, ազատագրական շարժումների և Հարավային Կովկասի քաղաքական պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբանների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Իրավաբանություն

Գիրքը նվիրված է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործություններում բռնության կիրառման քրեաիրավական և կրիմինոլոգիական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով բռնությունը որպես նման հանցագործությունների իրականացման առանձնահատուկ եղանակ։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են բռնությամբ կատարվող սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների իրավական բնութագիրը, հանցակազմերի տարրերը, դրանց տարանջատման չափանիշները և իրավական որակման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է բռնության տարբեր ձևերի դրսևորումները, դրանց սոցիալական և հոգեբանական նախադրյալները, հանցավոր վարքագծի ձևավորման գործոնները և հանցագործությունների տարածվածության վրա ազդող պայմանները։ Գրքում քննարկվում են նաև դատական և իրավակիրառ պրակտիկայի հիմնախնդիրները, հանցագործությունների կանխարգելման կրիմինոլոգիական մեխանիզմները, պատժի նշանակման առանձնահատկությունները և զոհերի իրավունքների պաշտպանության հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քրեական օրենսդրության կատարելագործման, իրավական կարգավորման արդյունավետության բարձրացման և միջազգային փորձի կիրառման հնարավորություններին։ Աշխատությունը համադրում է տեսական և գործնական մոտեցումները՝ ներկայացնելով առաջարկություններ սեփականության դեմ բռնի հանցագործությունների կանխարգելման և դրանց դեմ պայքարի արդյունավետության բարձրացման ուղղությամբ։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, փաստաբանների, քրիմինոլոգների, գիտահետազոտողների, իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների և քրեական իրավունքի հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է առևտրային բանկի կապիտալի ձևավորման և գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում բանկի կապիտալի՝ որպես ֆինանսական կայունության, ռիսկերի կլանման, վարկավորման ընդլայնման և բանկային գործունեության շարունակականության ապահովման հիմնական գործոնի ուսումնասիրությունն է։ Բանկային կապիտալը կարևոր դեր ունի ոչ միայն բանկի սեփական ֆինանսական հնարավորությունների ձևավորման, այլև ավանդատուների և այլ պարտատերերի շահերի պաշտպանության, հնարավոր կորուստների ծածկման և բանկի նկատմամբ վստահության պահպանման գործում։ ՀՀ-ում բանկերի կապիտալի նկատմամբ սահմանվում են կարգավորող պահանջներ, իսկ կապիտալի համարժեքությունը գնահատվում է հիմնական և ընդհանուր կապիտալի ու ռիսկով կշռված ակտիվների հարաբերակցության միջոցով։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել բանկային կապիտալի տնտեսական էությունը, կառուցվածքը և ձևավորման աղբյուրները։ Կապիտալի հիմնական բաղադրիչները կարող են ձևավորվել բաժնետերերի ներդրումներից, թողարկված բաժնետոմսերից, կուտակված շահույթից և այլ կապիտալային տարրերից։ Հետազոտության կարևոր խնդիր է տարբեր աղբյուրների հարաբերակցության գնահատումը և դրանց ազդեցության ուսումնասիրությունը բանկի ֆինանսական կայունության ու շահութաբերության վրա։ Սեփական միջոցների բավարար մակարդակը բանկին հնարավորություն է տալիս ընդլայնել ակտիվային գործառնությունները, ներգրավել նոր հաճախորդներ և մեծացնել վարկավորման ծավալները՝ միաժամանակ պահպանելով ռիսկերի նկատմամբ անհրաժեշտ պաշտպանական բուֆերը։ ՀՀ բանկային համակարգի առանձնահատկությունների ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր է դիտարկել նաև կարգավորող միջավայրը։ ՀՀ Կենտրոնական բանկը բանկերի համար սահմանում է կապիտալի համարժեքության նվազագույն պահանջներ և դրանցից բարձր լրացուցիչ շեմեր, որոնք նպատակ ունեն ուժեղացնելու բանկերի դիմակայունությունը տարբեր տնտեսական և ֆինանսական ցնցումների նկատմամբ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև բանկի կապիտալի գնահատման մեթոդաբանությանը։ Կապիտալի գնահատումը չի սահմանափակվում դրա բացարձակ մեծության որոշմամբ․ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել դրա հարաբերակցությունը ռիսկով կշռված ակտիվներին, բանկի ակտիվների կառուցվածքին, պարտավորություններին, շահույթին և հնարավոր կորուստներին։ Այս համատեքստում կապիտալի համարժեքության ցուցանիշը կարևոր գործիք է, քանի որ ցույց է տալիս, թե որքանով է բանկի կապիտալը բավարար իր ստանձնած ռիսկերի հնարավոր հետևանքները կլանելու համար։ ՀՀ-ում ընդհանուր կապիտալի նվազագույն չափը ներկայում սահմանված է 30 միլիարդ դրամ, իսկ կապիտալի համարժեքության կարգավորումը ներառում է առաջին մակարդակի հիմնական և ընդհանուր կապիտալի նկատմամբ պահանջներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բանկի կապիտալի և ռիսկերի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Բանկի ակտիվների աճը, հատկապես վարկային պորտֆելի ընդլայնումը, սովորաբար մեծացնում է ռիսկով կշռված ակտիվների ծավալը և համապատասխանաբար պահանջում է կապիտալի համարժեք մակարդակի պահպանում։ Եթե կապիտալի աճը չի համընթաց ակտիվների և ռիսկերի աճին, կարող է նվազել կապիտալի համարժեքության ցուցանիշը և մեծանալ ֆինանսական խոցելիությունը։ Այդ պատճառով կապիտալի կառավարումը պետք է իրականացվի բանկի ռազմավարական պլանավորման և ռիսկերի կառավարման համակարգի հետ սերտ կապի մեջ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև կապիտալի շահութաբերության և բավարարության միջև առկա հակասությունները։ Կապիտալի չափազանց բարձր մակարդակը կարող է բարձրացնել բանկի կայունությունը, սակայն միաժամանակ կարող է նվազեցնել սեփական կապիտալի օգտագործման արդյունավետությունը և սահմանափակել շահութաբերության հնարավոր մակարդակը։ Հակառակ դեպքում՝ չափազանց ցածր կապիտալացումը կարող է բարձրացնել ռիսկայնությունը և սահմանափակել բանկի դիմակայունությունը կորուստների նկատմամբ։ Հետևաբար արդյունավետ կապիտալային քաղաքականության նպատակն է գտնել կայունության, ռիսկերի և շահութաբերության միջև օպտիմալ հարաբերակցություն։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ՀՀ առևտրային բանկերի ֆինանսական ցուցանիշների համեմատական վերլուծություն՝ տարբեր ժամանակահատվածներում կապիտալի չափի, կառուցվածքի, կապիտալի համարժեքության և շահութաբերության փոփոխությունները բացահայտելու համար։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բանկերի կապիտալացման մակարդակի տարբերությունները և բացահայտելու այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են դրանց ֆինանսական կայունության առանձնահատկությունները։ ՀՀ առևտրային բանկերի կապիտալի համարժեքության վերաբերյալ ուսումնասիրություններում կիրառվում են նաև սթրես-թեստավորման սցենարներ, որոնց միջոցով գնահատվում է կապիտալի դիմակայունությունը վարկային պորտֆելի հնարավոր վատթարացման պայմաններում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել շահույթի՝ որպես կապիտալի ձևավորման ներքին աղբյուրի դերին։ Բանկի կողմից ստացված և չբաշխված շահույթը կարող է ուղղվել կապիտալի ավելացմանը՝ դրանով մեծացնելով սեփական ֆինանսական բազան։ Այս մեխանիզմը հատկապես կարևոր է այն պայմաններում, երբ բանկը ցանկանում է ընդլայնել ակտիվային գործառնությունները՝ առանց արտաքին կապիտալի ներգրավման չափազանց մեծ կախվածության։ Միաժամանակ շահույթի բաշխման քաղաքականությունը պետք է հավասարակշռի բաժնետերերի եկամտի ակնկալիքները և բանկի կապիտալի հետագա ամրապնդման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև լրացուցիչ կապիտալի ներգրավման խնդիրը։ Բանկը կարող է կապիտալը մեծացնել նոր բաժնետոմսերի թողարկման, սեփականատերերի լրացուցիչ ներդրումների կամ այլ թույլատրելի գործիքների միջոցով։ Սակայն նման քայլերի արդյունավետությունը կախված է շուկայական պայմաններից, ներդրողների հետաքրքրվածությունից, բանկի ֆինանսական վիճակից և կապիտալի ներգրավման արժեքից։ Հետևաբար կապիտալի ձևավորման յուրաքանչյուր աղբյուր պետք է գնահատվի ոչ միայն դրա ծավալի, այլև արժեքի և երկարաժամկետ ազդեցության տեսանկյունից։ Կարևոր է նաև կապիտալի կառավարման հակացիկլիկ մոտեցումը։ Տնտեսական վերելքի ժամանակ բանկերը կարող են ավելի արագ ընդլայնել վարկավորումը, մինչդեռ տնտեսական անկման պայմաններում աճում է վարկային կորուստների և կապիտալի նվազման վտանգը։ ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից կիրառվող կապիտալի լրացուցիչ շեմերի համակարգը հենց այդպիսի համակարգային ռիսկերի նկատմամբ բանկային համակարգի դիմակայունությունը բարձրացնելու նպատակ ունի։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է ՀՀ առևտրային բանկերի կապիտալի ձևավորման և գնահատման արդյունավետ մեխանիզմների բացահայտման մեջ։ Աշխատանքը կարող է առաջարկել կապիտալի կառավարման կատարելագործման ուղղություններ՝ կապիտալի կառուցվածքի օպտիմալացում, շահույթի վերաներդրման արդյունավետ քաղաքականություն, ռիսկերի ավելի ճշգրիտ գնահատում, կապիտալի բավարարության կանխատեսում, սթրես-թեստավորման կիրառում և տնտեսական ցիկլերի նկատմամբ կապիտալային բուֆերների ձևավորում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը բանկի կապիտալը դիտարկում է որպես ոչ միայն հաշվապահական կամ կարգավորող ցուցանիշ, այլև բանկի ռազմավարական կառավարման առանցքային ռեսուրս։ Դրա ճիշտ ձևավորումն ու գնահատումը հնարավորություն են տալիս ապահովելու բանկի ֆինանսական կայունությունը, նվազեցնելու ռիսկերի նկատմամբ խոցելիությունը, ընդլայնելու վարկային գործունեությունը և պահպանելու մրցունակությունը ՀՀ ֆինանսական շուկայում։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Վահան Տերյանի ստեղծագործական «աշխատանոցի» ներքին մեխանիզմների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա բանաստեղծական տեքստերի ձևավորման գործընթացը, գեղարվեստական մտածողության աշխատանքային փուլերը և բառի ընտրության ու պատկերային կառուցման սկզբունքները։ Վերլուծվում են ձեռագրային տարբերակները, սևագրությունները և վերջնական տեքստերի համեմատությունը՝ ընդգծելով վերամշակման, սեղմման և իմաստային խտացման տեխնիկաները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Տերյանի պոետիկ լեզվի ձևավորմանը, ներքին երաժշտականությանը, սիմվոլիստական մտածողության ազդեցությանը և քնարական պատկերների կառուցման համակարգին։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է նաև ստեղծագործական գործընթացը որպես գիտակցված գեղարվեստական ընտրությունների հաջորդականություն՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ձևավորվում Տերյանի բանաստեղծական աշխարհի հիմնական մոտիվները և ոճական առանձնահատկությունները։ Գրքում ներկայացված վերլուծությունները հնարավորություն են տալիս խորքային պատկերացում կազմել հեղինակի ստեղծագործական մեթոդի, պոետիկ մտածողության և հայ նորագույն պոեզիայի զարգացման մեջ նրա ունեցած հիմնարար դերի մասին։

Մանկավարժություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Մատթեոս Մամուրյանի մանկավարժական գործունեությանը, կրթական հայացքներին և հայ կրթամշակութային կյանքի զարգացման գործում ունեցած ներդրմանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է Մամուրյանի գործունեությունը որպես մանկավարժ և մտավորական՝ դիտարկելով նրա պատկերացումները կրթության նպատակի, ուսուցման կազմակերպման, դաստիարակության և մարդու մտավոր ու բարոյական զարգացման վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա մանկավարժական գաղափարների ձևավորման պատմական և հասարակական միջավայրին, ինչպես նաև այն խնդիրներին, որոնց առջև կանգնած էր հայ կրթական համակարգը նրա գործունեության ժամանակաշրջանում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Մամուրյանի մոտեցումները ազգային կրթության, մայրենի լեզվի, գիտելիքի տարածման և կրթության միջոցով հասարակության առաջընթացին նպաստելու հարցերում։ Նրա մանկավարժական ժառանգությունը դիտարկվում է նաև ժամանակի հայ մտավորականության և կրթական շարժումների համատեքստում՝ ցույց տալով դրա կապը ազգային ինքնագիտակցության, մշակույթի պահպանման և հասարակական զարգացման գաղափարների հետ։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև ուսուցչի դերի, սովորողի ձևավորման, կրթության բովանդակության և կրթական միջավայրի վերաբերյալ Մամուրյանի տեսակետները, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը հայ մանկավարժական մտքի պատմության համար։ Գիրքը արժեքավոր է հատկապես այն առումով, որ ներկայացնում է Մատթեոս Մամուրյանին ոչ միայն որպես գրական և հասարակական գործիչ, այլև որպես կրթության և դաստիարակության խնդիրներով զբաղվող մտավորական։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, հայագետներին, գրականագետներին, պատմաբաններին, ուսանողներին և հայ մշակույթի ու մտավոր ժառանգության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի ներդրումային գործունեության զարգացման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով գնահատել ոլորտի ներկա վիճակը, բացահայտել առկա խնդիրները և ներկայացնել զարգացման առավել արդյունավետ ուղղություններ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է առևտրային բանկերի դերը ներդրումային ռեսուրսների ձևավորման, կուտակման և տնտեսության տարբեր ոլորտների միջև բաշխման գործընթացում։ Ուսումնասիրվում են բանկերի ներդրումային գործունեության հիմնական ուղղությունները, ներդրումային պորտֆելի կառուցվածքը, արժեթղթերում և այլ ֆինանսական գործիքներում ներդրումների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բանկային ներդրումների եկամտաբերության և ռիսկայնության փոխհարաբերությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումային պորտֆելի դիվերսիֆիկացման խնդրին, քանի որ տարբեր ակտիվների միջև ներդրումների արդյունավետ բաշխումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել առանձին ռիսկերի ազդեցությունը և ապահովել ֆինանսական միջոցների առավել կայուն օգտագործում։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել շուկայական, տոկոսադրույքային, արժութային, վարկային և իրացվելիության ռիսկերը, ինչպես նաև դրանց կառավարման ժամանակակից մեխանիզմները։ Կարևորվում է Հայաստանի կապիտալի շուկայի զարգացման մակարդակը և դրա ազդեցությունը առևտրային բանկերի ներդրումային հնարավորությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև բանկերի կողմից տնտեսության իրական հատվածի ֆինանսավորմանը՝ գնահատելով ներդրումային ռեսուրսների ուղղորդման հնարավորությունները արտադրության, փոքր և միջին ձեռնարկությունների, ենթակառուցվածքների և նորարարական ծրագրերի զարգացման նպատակով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումային գործունեության արդյունավետության բարձրացման համար թվային տեխնոլոգիաների, ժամանակակից ֆինանսական գործիքների և ռիսկերի գնահատման նոր մեթոդների կիրառմանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև միջազգային փորձը և դրա կիրառելիությունը Հայաստանի ֆինանսական համակարգում՝ հաշվի առնելով տեղական շուկայի առանձնահատկությունները։ Հետազոտության արդյունքում կարող են առաջարկվել ներդրումային պորտֆելների կառավարման կատարելագործման, ներդրումային գործիքների բազմազանեցման, ռիսկերի կառավարման համակարգերի բարելավման, կապիտալի շուկայի ակտիվացման և երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավման ուղիներ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու ՀՀ առևտրային բանկերի ներդրումային գործունեության զարգացման ներուժի մասին և հիմնավորելու այն քայլերը, որոնք կարող են նպաստել ինչպես բանկերի ֆինանսական կայունության ու եկամտաբերության բարձրացմանը, այնպես էլ երկրի ներդրումային միջավայրի և տնտեսության երկարաժամկետ զարգացմանը։