Список населенных мест Эриванской губернии

История

Աշխատությունը նվիրված է Ագաթանգեղոսի պատմագրական ժառանգությանը և նրա երկի շուրջ դարերի ընթացքում ձևավորված հարցերին ու ուսումնասիրություններին։ Ագաթանգեղոսը կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմագրության մեջ, քանի որ նրա անունով պահպանված պատմությունը ներկայացնում է Հայաստանի քրիստոնեացման ավանդությունը, Տրդատ Գ թագավորի և Գրիգոր Լուսավորչի գործունեությունը, ինչպես նաև հին հայկական հասարակության կրոնական ու քաղաքական կյանքի կարևոր դրվագները։ Նրա երկը երկար ժամանակ ծառայել է որպես հայ ժողովրդի քրիստոնեական ինքնության և եկեղեցական պատմության առանցքային սկզբնաղբյուր։ Հեղինակի և երկի ծագման, ստեղծման ժամանակաշրջանի, տարբեր խմբագրությունների ու պատմական հավաստիության հարցերը գիտական քննարկումների առարկա են եղել։ Այս աշխատությունը վերնագրով իսկ մատնանշում է այդ բազմաշերտ ժառանգության ուսումնասիրության ձգտումը՝ ուշադրություն դարձնելով պատմական հիշողության, մատենագրական ավանդության և հետագա մեկնությունների փոխհարաբերություններին։ Այն կարևոր նշանակություն ունի հայ հին գրականության, պատմագրության և քրիստոնեության տարածման պատմության ուսումնասիրության համար՝ ընթերցողին հաղորդակից դարձնելով Ագաթանգեղոսի երկի գիտական ու մշակութային արժեքին։

Педагогика

Իրավաբանական մանկավարժության հայեցակարգային հիմքերը ձևավորվում են իրավագիտության և մանկավարժության միջգիտակարգային փոխազդեցության արդյունքում և նպատակ ունեն սահմանել իրավական կրթության բովանդակությունը, մեթոդաբանությունը և արժեքային ուղղվածությունը։ Այս ոլորտը դիտարկում է իրավական գիտելիքների փոխանցումը ոչ միայն որպես տեղեկատվության յուրացում, այլև որպես իրավական գիտակցության, իրավական մշակույթի և իրավական վարքագծի ձևավորման գործընթաց, որտեղ կենտրոնական դեր ունեն անձի արժեքային կողմնորոշումները և հասարակության իրավական համակարգի նկատմամբ վերաբերմունքը։ Հայեցակարգային մակարդակում իրավաբանական մանկավարժությունը հիմնվում է մի քանի առանցքային սկզբունքների վրա՝ իրավականության, հումանիզմի, համակարգայնության, գիտակցված ուսուցման և պրակտիկ ուղղվածության սկզբունքներ, որոնք միասին ապահովում են ուսուցման արդյունավետությունը և կիրառական նշանակությունը։ Կարևոր բաղադրիչ է իրավական գիտակցության ձևավորումը, որը ներառում է օրենքի նկատմամբ հարգանք, իրավական նորմերի ընկալում և դրանց կիրառման կարողություն իրական սոցիալական իրավիճակներում։ Մեթոդաբանական առումով օգտագործվում են ինտերակտիվ ուսուցման ձևեր՝ իրավաբանական վերլուծություն, դատական դեպքերի մոդելավորում, քննարկումներ և խնդիրային ուսուցում, որոնք նպաստում են քննադատական մտածողության զարգացմանը և իրավական մտածողության ձևավորմանը։ Իրավաբանական մանկավարժության տեսական հիմքերը սերտորեն կապված են ընդհանուր մանկավարժական գիտության, իրավունքի փիլիսոփայության և սոցիոլոգիայի հետ, ինչը թույլ է տալիս այն դիտարկել որպես համալիր գիտական ուղղություն։ Ընդհանուր առմամբ, այս հայեցակարգային համակարգը նպատակ ունի ձևավորել իրավագիտակից, սոցիալապես պատասխանատու և իրավական մշակույթով բարձր անհատներ, որոնք կարող են արդյունավետորեն գործել իրավական պետության պայմաններում։

История

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XX դարի սկզբի սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի վերլուծությանը Կովկասի մի տարածաշրջանում, մասնավորապես ուշադրություն դարձնելով բնակչության կենսապայմաններին, գյուղատնտեսական արտադրության վիճակին և պարենային անվտանգության խաթարմանը 1906–1907 թվականների սովի ժամանակաշրջանում։ Աշխատությունում դիտարկվում են տնտեսական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, հողօգտագործման ձևերը, հարկային և վարչական բեռը, ինչպես նաև բնական և սոցիալական գործոնների համակցված ազդեցությունը սննդամթերքի պակասի առաջացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղական տնտեսությունների խոցելիությանը, շուկաների խափանումներին և մատակարարման շղթաների անկայունությանը, որոնք խորացրել են ճգնաժամի սոցիալական հետևանքները։ Քննարկվում են նաև օգնության կազմակերպման փորձերը, տեղական և արտաքին կառույցների արձագանքը, ինչպես նաև ճգնաժամի ազդեցությունը բնակչության ժողովրդագրական և սոցիալական կառուցվածքի վրա։ Աշխատությունը ներկայացնում է քննադատական պատմա-տնտեսագիտական վերլուծություն՝ հիմնված աղբյուրների և վիճակագրական տվյալների համադրության վրա։

Культура

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Փանոս Թերլեմեզյանի կյանքին, ստեղծագործական ուղուն և հայ կերպարվեստի զարգացման գործում ունեցած նշանակալի ներդրմանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նկարչի կյանքի կարևոր փուլերը, կրթությունը, մասնագիտական ձևավորման ընթացքը և ստեղծագործական գործունեության այն միջավայրը, որը ձևավորել է նրա գեղարվեստական աշխարհայացքն ու անհատական ձեռագիրը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա գեղանկարչական ժառանգությանը, թեմատիկ նախասիրություններին, բնանկարներին, դիմանկարներին և ազգային կյանքի ու բնության պատկերումներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Թերլեմեզյանի ստեղծագործական մտածողության հիմնական առանձնահատկությունները, գույնի և լույսի կիրառման սկզբունքները, բնության ու իրականության նկատմամբ նրա գեղարվեստական վերաբերմունքը և կերպարվեստի տարբեր ուղղությունների հետ ունեցած առնչությունները։ Կարևորվում է նաև նկարչի ստեղծագործության կապը հայկական մշակութային միջավայրի և ազգային ինքնության հետ, քանի որ նրա բազմաթիվ աշխատանքներում արտահայտվում են հայրենի բնության, ժողովրդի կյանքի և պատմամշակութային միջավայրի նկատմամբ առանձնահատուկ վերաբերմունք։ Աշխատության մեջ ստեղծագործական ժառանգությունը դիտարկվում է ժամանակի հայ և եվրոպական կերպարվեստի զարգացման գործընթացների համատեքստում՝ հնարավորություն տալով գնահատելու այն գեղարվեստական ազդեցությունները, որոնք ձևավորել են նկարչի ոճն ու մասնագիտական հայացքները։ Հեղինակի կյանքի և արվեստի համատեղ ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել նրա անհատականության, ստեղծագործական որոնումների և հայ գեղանկարչության պատմության մեջ ունեցած տեղի մասին։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, գեղանկարիչներին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, թանգարանային և ցուցահանդեսային ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև հայ կերպարվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և ընթերցողներին։

Литература

Այն ընթերցողին ուղղորդում է դեպի մարդու անձնական փորձառության, ապրումների և արտաքին կամ ներքին սահմանափակումների մասին գրական անդրադարձի հնարավորությունը։ Բանտի պատկերը գրականության մեջ հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես ֆիզիկական մեկուսացման վայր, այլև որպես խորհրդանիշ՝ արտահայտելով անազատություն, տառապանք, կարոտ, հուսահատություն կամ ազատության ձգտում։ Միևնույն ժամանակ, միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել ստեղծագործության ժանրը, սյուժեն կամ հեղինակի ներկայացրած կոնկրետ գաղափարները։ Այդ պատճառով վերնագիրը պահպանվում է իր սկզբնական ձևին մոտ՝ առանց բովանդակության վերաբերյալ չհիմնավորված եզրակացությունների։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ գրականության և Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրական միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է դիտարկվել որպես ժամանակաշրջանի գրական ճաշակի, թեմատիկ հետաքրքրությունների և հայերեն տպագիր ժառանգության միավոր, որի ամբողջական գնահատման համար անհրաժեշտ է նաև բնագրի ուսումնասիրությունը։

Право

Գիրքը նվիրված է անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների անցմամբ կատարված սպանության համար քրեական պատասխանատվության տեսական և գործնական հիմնահարցերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրա իրավական որակման բարդությունները և դատական կիրառման առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են անհրաժեշտ պաշտպանության ինստիտուտի իրավական էությունը, դրա սահմանների որոշման չափանիշները և այդ սահմանների գերազանցման իրավական հետևանքները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է սպանության որակման տարբեր մոտեցումները քրեական իրավունքի տեսության մեջ, ինչպես նաև դատական պրակտիկայում ձևավորված մեկնաբանությունները՝ ընդգծելով իրավակիրառման միատեսակության խնդիրները։ Գրքում քննարկվում են նաև մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանցակազմի տարրերի գնահատման առանձնահատկությունները և ապացուցման գործընթացում առաջացող դժվարությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու իրավունքների պաշտպանության, իրավաչափ պաշտպանության սահմանների և արդար դատաքննության սկզբունքների փոխհարաբերությանը։ Աշխատությունը համադրում է տեսական վերլուծությունը և գործնական փորձը՝ առաջարկելով իրավական կարգավորման կատարելագործման ուղիներ։ Գիրքը նախատեսված է քրեական իրավունքի մասնագետների, դատավորների, դատախազների, փաստաբանների, գիտահետազոտողների, ուսանողների և քրեական արդարադատության հարցերով հետաքրքրվողների համար։