Տարեգիրք: (ԶԼՄ արձագանքներ) 2013

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում էկոլոգիական կրթության կազմակերպման և կառավարման համակարգային խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ կրթական քաղաքականության, բնապահպանական գիտակցության ձևավորման և կայուն զարգացման սկզբունքների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կրթության տարբեր մակարդակներում բնապահպանական գիտելիքների տարածման, ուսումնական գործընթացում դրանց ներառման, կառավարման մեխանիզմների արդյունավետության և համապատասխան հաստատությունների միջև համագործակցության առանձնահատկությունների վրա։ Էկոլոգիական կրթությունը դիտարկվում է որպես շարունակական գործընթաց, որի նպատակն է ոչ միայն բնության և շրջակա միջավայրի վերաբերյալ գիտելիքների փոխանցումը, այլև պատասխանատու վերաբերմունքի, էկոլոգիական մտածողության և բնապահպանական վարքագծի ձևավորումը։ Քննության են առնվում նախադպրոցական, հանրակրթական, մասնագիտական և բարձրագույն կրթության համակարգերում բնապահպանական բաղադրիչի զարգացման հնարավորությունները, ինչպես նաև տարբեր կրթական աստիճանների միջև բովանդակային շարունակականության ապահովման խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական կառավարման մարմինների, կրթական հաստատությունների, տեղական ինքնակառավարման կառույցների, հասարակական կազմակերպությունների և բնապահպանական ոլորտի մասնագետների համագործակցությանը։ Կարևորվում է կառավարման միասնական և համակարգված մոտեցման ձևավորումը, որը հնարավորություն է տալիս հստակեցնել տարբեր կառույցների գործառույթները, սահմանել առաջնահերթությունները և արդյունավետորեն օգտագործել կրթական ու տեղեկատվական ռեսուրսները։ Ուսումնասիրվում են ուսումնական ծրագրերի և դասընթացների բովանդակությունը, բնապահպանական թեմաների ընդգրկման մակարդակը և միջառարկայական կապերի կիրառման հնարավորությունները։ Էկոլոգիական խնդիրների ուսումնասիրությունը նպատակահարմար է դիտարկվում ոչ միայն բնական գիտությունների շրջանակում, այլև աշխարհագրության, տնտեսագիտության, հասարակագիտության և այլ առարկաների հետ փոխկապակցված՝ շրջակա միջավայրի խնդիրների բազմակողմանի ընկալման համար։ Առանձին նշանակություն է տրվում մանկավարժների մասնագիտական պատրաստվածությանը և վերապատրաստմանը, քանի որ էկոլոգիական կրթության արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է ժամանակակից բնապահպանական գիտելիքների, համապատասխան ուսուցման մեթոդների և գործնական աշխատանքի ձևերի տիրապետմամբ։ Դիտարկվում են նաև արտադասարանական և ոչ ֆորմալ կրթության հնարավորությունները՝ բնապահպանական ծրագրերի, ուսումնական նախագծերի, հետազոտական աշխատանքների, բնության դիտարկումների և համայնքային նախաձեռնությունների միջոցով։ Կարևորվում է սովորողների ակտիվ մասնակցությունը, քանի որ գործնական գործունեությունը նպաստում է տեսական գիտելիքների և իրական բնապահպանական խնդիրների միջև կապի ձևավորմանը։ Կառավարման տեսանկյունից քննության են առնվում ծրագրերի պլանավորման, իրականացման, մշտադիտարկման և արդյունքների գնահատման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում չափելի ցուցանիշների ձևավորմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել ոչ միայն սովորողների գիտելիքները, այլև նրանց վերաբերմունքի, արժեքային կողմնորոշումների և վարքագծային հմտությունների զարգացումը։ Հայաստանի պայմաններում էկոլոգիական կրթության զարգացումը դիտարկվում է երկրի բնապահպանական մարտահրավերների, բնական ռեսուրսների պահպանության և արդյունավետ օգտագործման, բնակավայրերի շրջակա միջավայրի որակի և հասարակության բնապահպանական պատասխանատվության բարձրացման հետ փոխկապակցված։ Այս առումով կրթական համակարգը ներկայացվում է որպես երկարաժամկետ բնապահպանական քաղաքականության կարևոր բաղադրիչ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և ժամանակակից կրթական միջոցների կիրառման հնարավորություններին, որոնք կարող են նպաստել բնապահպանական տեղեկատվության հասանելիությանը, ուսումնական նյութերի բազմազանեցմանը և սովորողների հետազոտական գործունեության զարգացմանը։ Կարևորվում է միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և արդյունավետ մոտեցումների հարմարեցումը Հայաստանի կրթական ու սոցիալ-տնտեսական պայմաններին՝ ազգային առանձնահատկությունների և բնապահպանական առաջնահերթությունների հաշվառմամբ։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է էկոլոգիական կրթության կառավարման արդյունավետության բարձրացման, կրթական ծրագրերի կատարելագործման, կառույցների միջև համագործակցության ամրապնդման և հասարակության բնապահպանական գիտակցության զարգացման համար համապատասխան մոտեցումների ձևավորման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կրթության և բնապահպանության ոլորտների մասնագետների, կրթության կառավարիչների, մանկավարժների, բնապահպանների, պետական ու հասարակական կառույցների ներկայացուցիչների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Գրականություն

Հ. Պեադուսի այս աշխատությունը վերնագրով առնչվում է առաքինության, բարոյական վարքի և դաստիարակության թեմաներին՝ կենտրոնանալով աղջիկների կերպարների և նրանց բարոյական հատկանիշների վրա։ Առաքինության գաղափարը դաստիարակչական գրականության մեջ սովորաբար ներկայացվում է որպես անձնական վարքի, պարտքի գիտակցության, ազնվության, համեստության և ուրիշների հանդեպ պատասխանատվության կարևոր չափանիշ։ Նման երկերը նպատակ են ունեցել ընթերցողին ծանոթացնել ընդունված բարոյական արժեքներին և խրախուսել դրանց կիրառումը առօրյա կյանքում։ Վերնագիրը թույլ է տալիս ստեղծագործությունը դիտարկել նաև աղջիկների դաստիարակության և հասարակության մեջ կնոջ բարոյական դերի վերաբերյալ ժամանակաշրջանի պատկերացումների համատեքստում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, բարոյախրատական արձակի զարգացմամբ և տասնիններորդ դարի կրթական ու դաստիարակչական գաղափարներով զբաղվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։ Այն նաև արժեքավոր է որպես պատմական գրավոր աղբյուր՝ ուսումնասիրելու համար, թե ինչպես են գրական երկերում ներկայացվել առաքինության չափանիշները և փոխանցվել բարոյական ուղերձները։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև ընտանեկան դաստիարակության, աղջիկների կրթության և հասարակական բարքերի պատմական ընկալումների ուսումնասիրության համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 5-րդ դարի Հայաստանի քաղաքական և կրոնական բարդ իրադարձությունների համատեքստում մազպան Վասակ Սյունու գործունեության, քաղաքական դիրքորոշումների և պատմական կերպարի քննությանը։ Հեղինակը՝ Նիկողայոս Ադոնցը, ուսումնասիրում է Վասակի նկատմամբ ձևավորված ավանդական գնահատականները և փորձում է նրա վարքագիծը դիտարկել ոչ միայն որպես դավաճանության կամ անհավատարմության դրսևորում, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական պայմաններով պայմանավորված բարդ ռազմավարության արդյունք։ Աշխատանքի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ հեղինակը քննադատական մոտեցում է ցուցաբերում պատմական աղբյուրների նկատմամբ՝ համադրելով տարբեր տեղեկություններ և ուշադրություն դարձնելով այն հանգամանքին, որ պատմական անձի գործունեության գնահատականը կարող է կախված լինել աղբյուրի հեղինակի դիրքորոշումից ու ժամանակաշրջանի գաղափարական պատկերացումներից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Եղիշեի պատմագրական ավանդույթին, որտեղ Վասակի կերպարը ներկայացվում է խիստ բացասական երանգավորմամբ, մինչդեռ Ադոնցը փորձում է վերանայել այդ միակողմանի պատկերացումը և բացահայտել նրա քաղաքական քայլերի հնարավոր շարժառիթները։ Պատմական ուսումնասիրության կենտրոնում են հայ նախարարական տների հարաբերությունները, Սասանյան Պարսկաստանի քաղաքականությունը Հայաստանում, կրոնական ճնշումների խնդիրը, հայ հասարակության ներքին պառակտումները և ազգային-քաղաքական դիմադրության ձևերը։ Հեղինակը հատկապես փորձում է հասկանալ, թե ինչպիսի ընտրությունների առաջ էր կանգնած Վասակը պարսկական տիրապետության պայմաններում և արդյոք նրա որոշ գործողությունները կարելի է մեկնաբանել բացառապես որպես հայրենիքի շահերին հակառակ քայլեր։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է ոչ միայն Վասակ Սյունու անձի, այլև 5-րդ դարի հայոց պատմության քաղաքական իրողությունների վերաիմաստավորման համար։ Ուսումնասիրությունը ներկայացվում է որպես պատմագիտական բանավեճի փորձ, որտեղ պատմական գործչի գնահատումը կառուցվում է աղբյուրագիտական քննության, քաղաքական իրավիճակի վերլուծության և տարբեր մեկնաբանությունների համադրման միջոցով։ Աշխատությունը սկզբնապես տպագրվել է 1904 թվականին՝ «Записки Восточного Отделения Императорского Русского Археологического Общества» պարբերականի XV հատորում, 122–130 էջերում։ Հետագա հայագիտական գրականության մեջ Ադոնցի այս ուսումնասիրությունը հաճախ հիշատակվում է որպես Վասակ Սյունու պատմական կերպարը վերագնահատելու և նրա քաղաքական վարքագիծը հնարավոր «ռեալ-քաղաքական» մոտեցման շրջանակում մեկնաբանելու կարևոր փորձ։ Աշխատությունը հատկապես օգտակար է հայոց 5-րդ դարի պատմությամբ, Վարդանանց պատերազմի նախապատմությամբ, Սասանյան Հայաստանի քաղաքականությամբ, Եղիշեի և այլ պատմիչների հաղորդումների քննությամբ ու հայ պատմագրության մեջ Վասակ Սյունու կերպարի ձևավորման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է ԴՆԹ-ի հետ տարբեր լիգանդների համատեղ կապման առանձնահատկությունների, փոխազդեցության մեխանիզմների և դրանց կենսաֆիզիկական ու կենսաքիմիական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության մեջ վերլուծվում է, թե ինչպես են տարբեր կառուցվածք և հատկություններ ունեցող միացությունները կապվում ԴՆԹ-ի հետ, ինչպես է դրանց համատեղ ներկայությունն ազդում կապման արդյունավետության, ընտրողականության և նուկլեինաթթվի կառուցվածքային փոփոխությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լիգանդների միջև հնարավոր մրցակցային և համագործակցային փոխազդեցություններին, ԴՆԹ-ի կոնֆորմացիոն փոփոխություններին, ինչպես նաև այն գործոններին, որոնք պայմանավորում են մոլեկուլային համալիրների կայունությունը։ Աշխատությունում ներկայացվում են ժամանակակից փորձարարական մեթոդներով ստացված արդյունքների վերլուծություններ, քննարկվում է դրանց նշանակությունը գենետիկական գործընթացների ուսումնասիրման, դեղամիջոցների նախագծման, հակաուռուցքային միացությունների մշակման և մոլեկուլային բժշկության զարգացման համար։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել կենսաքիմիկոսների, մոլեկուլային կենսաբանների, կենսաֆիզիկոսների, դեղագիտության ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և ուսանողների համար, որոնք հետաքրքրված են ԴՆԹ–լիգանդ փոխազդեցությունների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկություններով։

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է Գրիդ միջավայրում «Հերմես» փորձի Մոնտե Կառլոյի սիմուլյացիաների գործարկման և մոնիթորինգի գործընթացների ավտոմատացման համար նախատեսված ծրագրային միջոցների մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ստեղծել այնպիսի ծրագրային լուծումներ, որոնք հնարավորություն կտան կազմակերպված և վերահսկելի ձևով կառավարել մեծ թվով հաշվարկային առաջադրանքների նախապատրաստումը, գործարկումը, ընթացքի հետևումը և արդյունքների հավաքագրումը բաշխված հաշվարկային ենթակառուցվածքում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են Մոնտե Կառլոյի մեթոդի կիրառման առանձնահատկությունները, որի դեպքում փորձի կամ ֆիզիկական գործընթացի վիճակագրական բնութագրերը գնահատվում են բազմաթիվ պատահական կամ պսևդոպատահական փորձարկումների միջոցով։ Նման հաշվարկների մեծ ծավալը պահանջում է զգալի հաշվողական ռեսուրսներ, ինչի պատճառով Գրիդ միջավայրը հնարավորություն է տալիս հաշվարկային առաջադրանքները բաշխել տարբեր հանգույցների միջև և կազմակերպել դրանց զուգահեռ կատարումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առաջադրանքների ավտոմատացված գործարկման մեխանիզմներին, դրանց վիճակի վերահսկմանը և հնարավոր խափանումների հայտնաբերմանը։ Ծրագրային միջոցները կարող են ապահովել առաջադրանքների հերթագրման, հեռակառավարման, կատարման ընթացքի գրանցման, ավարտված և ձախողված հաշվարկների տարբերակման, ինչպես նաև արդյունքների կենտրոնացված հավաքագրման և պահպանման գործառույթներ։ Կարևոր խնդիր է նաև բաշխված հաշվարկների ընթացքում առաջացող տարբեր վիճակների ճիշտ կառավարումը, որպեսզի օգտագործողը կարողանա արագ պարզել յուրաքանչյուր առաջադրանքի ընթացիկ կարգավիճակը և անհրաժեշտության դեպքում կրկին գործարկել չավարտված կամ սխալով ավարտված հաշվարկները։ Հետազոտության ընթացքում կարող են մշակվել ծրագրային ճարտարապետություն, տվյալների փոխանակման մեխանիզմներ, մոնիթորինգի գործիքներ և օգտագործողի հետ փոխգործակցության միջոցներ, որոնք միասին ձևավորում են հաշվարկային գործընթացների կառավարման միասնական համակարգ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում համակարգի հուսալիությանը, ընդլայնելիությանը և տարբեր հաշվարկային հանգույցների պայմաններում արդյունավետ աշխատանքին։ Մոնտե Կառլոյի սիմուլյացիաների ավտոմատացումը կարող է էապես նվազեցնել ձեռքով կատարվող գործողությունների քանակը, կրճատել հաշվարկների կազմակերպման ժամանակը և նվազեցնել մարդկային սխալների հավանականությունը։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել մեծածավալ գիտական հաշվարկների, ֆիզիկական փորձերի համակարգչային մոդելավորման և այլ բաշխված հաշվողական խնդիրների ավտոմատացման համար։ Մշակված մոտեցումները կարող են նաև հիմք հանդիսանալ նմանատիպ Գրիդ կամ այլ բարձրարտադրողական հաշվարկային միջավայրերում առաջադրանքների կառավարման և մոնիթորինգի համակարգերի ստեղծման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ծրագրային ապահովման մշակողներին, համակարգային և ցանցային ինժեներներին, բարձրարտադրողական և բաշխված հաշվարկների մասնագետներին, ֆիզիկոսներին, գիտական հաշվարկներով զբաղվող հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական սեփականության կառավարման համակարգի տնտեսական արդյունավետության գնահատմանը, դրա վրա ազդող գործոնների ուսումնասիրությանը և կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Քննարկվում են պետական սեփականության տնտեսական էությունը, դրա դերը ազգային տնտեսության զարգացման գործընթացում, ինչպես նաև պետական գույքի և ակտիվների կառավարման տեսական ու մեթոդաբանական հիմքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական սեփականություն հանդիսացող գույքի, ձեռնարկությունների և այլ ակտիվների օգտագործման արդյունավետությանը, դրանց եկամտաբերությանը, պահպանման ծախսերին և պետական բյուջեի վրա ունեցած ազդեցությանը։ Ուսումնասիրվում են պետական սեփականության կառավարման կազմակերպական և իրավական առանձնահատկությունները, պետական մարմինների լիազորությունները, վերահսկողության մեխանիզմները և հաշվետվողականության ապահովման խնդիրները։ Դիտարկվում են տնտեսական արդյունավետության գնահատման հիմնական ցուցանիշները, մասնավորապես՝ ակտիվների օգտագործման մակարդակը, ֆինանսական արդյունքները, շահութաբերությունը, ներդրումային հնարավորությունները և հանրային միջոցների օգտագործման նպատակահարմարությունը։ Կարևորվում են պետական գույքի հաշվառման, գնահատման, վարձակալության, մասնավորեցման և կառավարման այլ ձևերի տնտեսական հետևանքները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել Հայաստանի պետական սեփականության կառավարման համակարգում առկա կառուցվածքային և ինստիտուցիոնալ խնդիրները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը տնտեսական աճի, մրցակցային միջավայրի և հանրային ֆինանսների կայունության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում միջազգային փորձին, պետական ակտիվների կառավարման ժամանակակից մոտեցումներին և դրանց կիրառելիությանը Հայաստանի տնտեսական պայմաններում։ Առանձնացվում են կառավարման թափանցիկության բարձրացման, ֆինանսական վերահսկողության ուժեղացման, ոչ արդյունավետ օգտագործվող ակտիվների բացահայտման և պետական ռեսուրսների առավել նպատակային բաշխման հնարավորությունները։ Կարևորվում է նաև պետական սեփականության կառավարման տնտեսական և սոցիալական նպատակների հավասարակշռումը՝ հաշվի առնելով հանրային շահը, պետական ծառայությունների մատչելիությունը և երկարաժամկետ զարգացման առաջնահերթությունները։ Աշխատությունը կարող է ներառել պետական սեփականության կառավարման արդյունավետության գնահատման մեթոդական մոտեցումներ և գործնական առաջարկություններ՝ ուղղված կառավարման համակարգի բարելավմանը, պետական ակտիվների արժեքի պահպանմանը և տնտեսական արդյունքների բարձրացմանը։ Հետազոտությունը օգտակար է տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, հանրային քաղաքականության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։