Տարեգիրք: (ԶԼՄ արձագանքներ) 2018

Իրավաբանություն

Հայաստանի Հանրապետությունում հաշմանդամություն ունեցող անձանց իրավունքների ապահովումը դիտարկվում է որպես պետական քաղաքականության կարևոր ուղղություն, որի հիմքում գտնվում է հավասար հնարավորությունների ստեղծումը, խտրականության բացառումը և սոցիալական ներառման խթանումը։ Այս ոլորտը կարգավորվում է մի շարք իրավական ակտերով, այդ թվում՝ «Հաշմանդամություն ունեցող անձանց իրավունքների մասին» ՀՀ օրենքով, ինչպես նաև ՄԱԿ-ի «Հաշմանդամություն ունեցող անձանց իրավունքների մասին» կոնվենցիայի դրույթներով, որոնք սահմանում են պետության պարտավորությունները՝ ապահովելու կրթության, աշխատանքի, առողջապահության, տեղաշարժի և հասարակական կյանքի բոլոր ոլորտներում մատչելիություն և մասնակցություն։ Օրենսդրությունը նախատեսում է նաև խելամիտ հարմարեցումների ներդրում, համընդհանուր դիզայնի կիրառություն և հասարակական ենթակառուցվածքների մատչելիության ապահովում՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել ֆիզիկական, սոցիալական և ինստիտուցիոնալ խոչընդոտները։ Չնայած իրավական դաշտի զարգացումներին՝ գործնականում դեռևս առկա են խնդիրներ, ինչպիսիք են ենթակառուցվածքների ոչ լիարժեք մատչելիությունը, սոցիալական ծառայությունների սահմանափակ հասանելիությունը և հասարակական վերաբերմունքի որոշակի խոչընդոտները։ Վերջին տարիներին ներդրվում են նոր մոտեցումներ, օրինակ՝ անձնական օգնականի ծառայություն և ֆունկցիոնալության գնահատման համակարգ, որոնք նպատակ ունեն ավելի ճշգրիտ գնահատել կարիքները և ապահովել նպատակային աջակցություն։ Ընդհանուր առմամբ, ոլորտի զարգացումը ուղղված է նրան, որ հաշմանդամություն ունեցող անձինք կարողանան լիարժեք և անկախ մասնակցություն ունենալ հասարակական կյանքին՝ հավասար հիմունքներով մյուս քաղաքացիների հետ։

Բժշկություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է գրգռված հաստ աղիքի համախտանիշի (սինդրոմի) բուժման մարտավարության մեջ կիրառվող դիֆերենցիալ-դիագնոստիկ չափանիշների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով գաստրոէնտերոլոգիայի, կլինիկական բժշկության և ախտորոշիչ մոտեցումների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզաբանել այն կլինիկական, լաբորատոր և գործիքային չափանիշները, որոնք թույլ են տալիս տարբերակել գրգռված հաստ աղիքի համախտանիշը օրգանական աղիքային հիվանդություններից՝ ինչպիսիք են բորբոքային աղիքային հիվանդությունները, նորագոյացությունները կամ ինֆեկցիոն պաթոլոգիաները, և դրանց հիման վրա ընտրել բուժման ճիշտ մարտավարություն։ Ուսումնասիրվում են հիվանդության հիմնական կլինիկական դրսևորումները՝ որովայնային ցավ, կղանքի խանգարումներ (փորկապություն, փորլուծություն կամ դրանց հերթագայություն), ինչպես նաև դրանց կապը հոգե-սոմատիկ գործոնների և աղիքային շարժունակության խանգարումների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դիագնոստիկ ալգորիթմների մշակմանը՝ ներառյալ էնդոսկոպիկ հետազոտությունները, պատկերային մեթոդները և լաբորատոր ցուցանիշների գնահատումը, որոնք օգնում են բացառել «վտանգի նշաններով» ուղեկցվող պաթոլոգիաները։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է բուժման անհատականացման սկզբունքները՝ սննդակարգային կարգավորումներ, դեղորայքային թերապիա և հոգեբանական աջակցության դերը։ Միաժամանակ վերլուծվում են կլինիկական ուղեցույցները և տարբեր երկրների փորձը այս համախտանիշի կառավարման ոլորտում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է գաստրոէնտերոլոգիայի և ներքին բժշկության ոլորտում՝ նպաստելով գրգռված հաստ աղիքի համախտանիշի ավելի ճշգրիտ ախտորոշմանը և արդյունավետ բուժման ռազմավարության ընտրությանը։

Մշակույթ

Այս մատենագիտական տեղեկատվական հրատարակությունը ներկայացնում է Հայկական ԽՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականության ընթացիկ տեղեկատու-ցանկը՝ ընդգրկելով արվեստագիտության, երաժշտագիտության, թատերագիտության, կինոգիտության, կերպարվեստի պատմության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրություններին նվիրված աշխատություններ։ Ցանկում համակարգված կերպով ներկայացվում են նոր հրատարակություններ, հոդվածներ, ժողովածուներ և մեթոդական նյութեր, որոնք արտացոլում են ժամանակաշրջանի գիտական և ստեղծագործական գործընթացները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական մշակույթի զարգացման միտումներին, արվեստի տարբեր ճյուղերի պատմական ու տեսական ուսումնասիրություններին, ինչպես նաև մշակութային կյանքի կազմակերպման և պետական քաղաքականության վերաբերյալ հրապարակումներին։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես օժանդակ տեղեկատու աղբյուր գիտնականների, գրադարանավարների, արվեստաբանների, ուսանողների և մշակույթի ոլորտի մասնագետների համար՝ ապահովելով արդիական մատենագիտական տեղեկատվություն և նպաստելով գիտական հետազոտությունների համակարգմանը։

Հոգեբանություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է մահվան հոգեբանական ընկալումները՝ բացահայտելով, թե ինչպես են մարդիկ տարբեր մշակույթներում և կյանքի տարբեր փուլերում ընկալում մահը, կորստի գաղափարը և մահվան հետ կապված վախերը։ Այն անդրադառնում է մահվան նկատմամբ անհատի հուզական արձագանքներին՝ ներառելով վախ, տագնապ, ընդունում, իմաստավորման փորձեր և հոգեբանական պաշտպանական մեխանիզմներ։ Գրքում քննարկվում են նաև սուգի և կորստի փուլերը, վշտի մշակումը, ինչպես նաև մահացու հիվանդությունների դեպքում հոգեբանական աջակցությունը և պալիատիվ խնամքի հոգեբանական կողմերը։ Հեղինակը ներկայացնում է մահվան ընկալման զարգացումը կյանքի տարբեր տարիքային փուլերում՝ մանկությունից մինչև ծերություն, և վերլուծում է սոցիալական, մշակութային և կրոնական գործոնների ազդեցությունը այդ ընկալումների վրա։ Նյութը համադրում է տեսական մոտեցումներ և կլինիկական դիտարկումներ՝ օգնելով հասկանալ մահվան հետ կապված հոգեբանական գործընթացները և դրանց ազդեցությունը մարդու վարքագծի, արժեքների և կյանքի իմաստավորման վրա։ Գիրքը օգտակար է հոգեբանների, բժշկական մասնագետների, սոցիալական աշխատողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են կյանքի վերջավորության հոգեբանական ուսումնասիրությամբ։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հանցագործությունների համակցության քրեաիրավական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դրա իրավական բնույթի, տեսակների, տարբերակման չափանիշների և իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրների համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է հանցագործությունների բազմակիության ինստիտուտը, դրա նշանակությունը քրեական պատասխանատվության անհատականացման և կատարված արարքների ճիշտ իրավական գնահատման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանցագործությունների համակցության հասկացությանը, դրա հիմնական հատկանիշներին և այն հանգամանքներին, որոնց առկայության դեպքում մեկ անձի կողմից կատարված մի քանի արարքներ կարող են առաջացնել առանձին քրեաիրավական գնահատման անհրաժեշտություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են համակցության տարբեր դրսևորումները, հանցագործությունների առանձին կազմերի միմյանցից սահմանազատման չափանիշները և մեկ հանցագործության ու մի քանի հանցագործությունների միջև տարբերակման խնդիրները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև հանցագործությունների համակցության, կրկնակիության, ռեցիդիվի և այլ հարակից քրեաիրավական ինստիտուտների փոխհարաբերությանը, քանի որ դրանց ճիշտ սահմանազատումը կարևոր նշանակություն ունի արարքի որակավորման և պատժի նշանակման համար։ Քննության են առնվում քրեական օրենսդրության նորմերի մրցակցության, մեկ արարքի շրջանակում մի քանի հանցակազմերի հատկանիշների առկայության և արարքների իրավական գնահատման ընթացքում հնարավոր սխալների հետ կապված հարցերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հանցագործությունների համակցության դեպքում պատժի նշանակման առանձնահատկություններին, պատժատեսակների և պատժաչափերի որոշմանը, ինչպես նաև կատարված արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանի համարժեք գնահատմանը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ հանցագործությունների բազմակիության վերաբերյալ նորմերի ճիշտ կիրառումը պետք է ապահովի ինչպես կատարված արարքների ամբողջական քրեաիրավական գնահատումը, այնպես էլ անձի նկատմամբ արդար և համաչափ պատասխանատվության կիրառումը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հանցագործությունների համակցության տեսական և գործնական հիմնական խնդիրները, ուսումնասիրել դրանց լուծման իրավական մոտեցումները և դիտարկել օրենսդրության ու իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի մասնագետների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և հանցագործությունների բազմակիության ու քրեական պատասխանատվության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Ավստրո-Հունգարիայի և Ռումինիայի տարածքներում հայկական համայնքների ձևավորման, զարգացման և հասարակական-մշակութային կյանքի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում է հայերի ներկայության պատմական ընթացքը Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայի այդ երկրներում՝ ուշադրություն դարձնելով նրանց բնակության, տնտեսական գործունեության, հասարակական կազմակերպման և համայնքային ինքնության պահպանման առանձնահատկություններին։ Քննության են առնվում հայկական համայնքների ձևավորման նախադրյալները, նրանց կապերը տեղի հասարակությունների հետ և տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում ունեցած դերակատարությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերի առևտրական, արհեստագործական և տնտեսական գործունեությանը, ինչպես նաև կրթական, մշակութային և հոգևոր կյանքի զարգացմանը։ Ուսումնասիրվում են համայնքային կառույցների, եկեղեցական հաստատությունների, դպրոցների, մշակութային կազմակերպությունների և այլ միավորումների նշանակությունը հայկական ինքնության պահպանման ու սերունդների միջև մշակութային կապի ապահովման գործում։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև հայերի ինտեգրման և ազգային ինքնության պահպանման փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես են հայկական համայնքները հարմարվել տվյալ երկրների հասարակական ու քաղաքական միջավայրին՝ միաժամանակ պահպանելով լեզվական, կրոնական և մշակութային առանձնահատկությունները։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Ավստրո-Հունգարիայում և Ռումինիայում հայկական համայնքների պատմական ժառանգության, նրանց փոխհարաբերությունների և եվրոպական հասարակական կյանքում ունեցած ներդրման մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, սփյուռքագետներին, մշակութաբաններին, արևելաեվրոպական պատմության մասնագետներին, ուսանողներին, հետազոտողներին և հայկական սփյուռքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։