Տարեգիրք: (ԶԼՄ արձագանքներ) 2018

Литература

Աշխատությունը նվիրված է հայերեն միջնադարյան նախաբանի ուսումնասիրությանը, որը վերաբերում է սուրբ իշխաններ Բորիսին և Գլեբին՝ հին ռուսական քրիստոնեական ավանդության կարևորագույն սրբերին։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այդ սրբերի մասին պատմող հայերեն գրական վկայությունը, դրա ստեղծման կամ փոխանցման պատմական ու գրական միջավայրը, ինչպես նաև հայ և հին ռուսական մշակույթների միջև ձևավորված միջմշակութային կապերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել բնագրի կառուցվածքը, բովանդակությունը, լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները, սրբախոսական մոտիվները, կերպարների ներկայացման եղանակները և քրիստոնեական արժեքների արտահայտությունը։ Բորիսի և Գլեբի պաշտամունքը առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում արևելասլավոնական քրիստոնեական մշակույթում, իսկ նրանց նահատակության պատմությունը ձևավորել է սրբախոսական և պատմագրական բազմաթիվ ստեղծագործությունների հիմքը։ Հայերեն նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես է այդ ավանդույթը հասել հայկական գրական միջավայր և ինչպիսի լեզվական, գեղարվեստական կամ գաղափարական փոփոխությունների է ենթարկվել փոխանցման ընթացքում։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել թարգմանական գործընթացին, աղբյուրագիտական հարցերին և հայերեն բնագրի հնարավոր կապերին այլ լեզուներով պահպանված տարբերակների հետ։ Տեքստաբանական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու տարբեր խմբագրությունների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, վերականգնելու հնարավոր սկզբնաղբյուրները և գնահատելու հայերեն վկայության տեղը տվյալ սրբախոսական ավանդության զարգացման մեջ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայ միջնադարյան գրականության պատմության տեսանկյունից, քանի որ օտարալեզու քրիստոնեական նյութի հայերեն փոխանցումը վկայում է միջնադարյան մշակույթների միջև ակտիվ գրական և հոգևոր փոխանակման մասին։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել բանասերներին, միջնադարագետներին, գրականագետներին, հայագետներին, սլավոնագետներին, պատմաբաններին, ձեռագրագետներին և հայ-սլավոնական մշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն հատկապես արժեքավոր է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական թարգմանական գրականության, սրբախոսական ժանրի, միջնադարյան քրիստոնեական մշակույթի և տարբեր գրական ավանդույթների փոխազդեցության պատմությամբ։

История

Ռուբեն Վարդանյանի գիտական աշխատությունը նվիրված է Կիլիկիայի հայկական թագավորության դրամագիտական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով Լևոն I Մեծագործի կառավարման ժամանակաշրջանի և այդ շրջանի դրամների վրա։ Այն «Հայաստանի հայկական դրամների սիլլոգե» մատենաշարի առաջին հատորն է և կարևոր ներդրում է հայկական դրամագիտության, միջնադարյան պետականության պատմության ու պատմական նյութական մշակույթի ուսումնասիրման բնագավառում։ Աշխատության հիմնական առարկան կիլիկյան հայկական դրամներն են, որոնք դիտարկվում են ոչ միայն որպես դրամաշրջանառության միջոցներ, այլև որպես պատմական սկզբնաղբյուրներ՝ տեղեկություններ հաղորդելով թագավորական իշխանության, պետական խորհրդանիշների, արքայական տիտղոսների, պատկերագրական ավանդույթների և ժամանակաշրջանի մշակութային կապերի մասին։ Դրամների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի միջնադարյան Հայաստանի քաղաքական ու տնտեսական պատմության վերակազմության համար, քանի որ դրանց վրա պահպանված պատկերները, արձանագրությունները, դիմանկարներն ու խորհրդանշական տարրերը կարող են բացահայտել իշխանության ներկայացման ձևերը և արքունական մշակույթի առանձնահատկությունները։ Լևոն Մեծագործի կառավարման շրջանը Կիլիկիայի հայկական պատմության առանցքային փուլերից է․ 1198 թվականին նրա թագադրումը նշանավորեց իշխանապետության վերածումը թագավորության և հայկական պետականության միջազգային դիրքի ամրապնդումը։ Այդ պատմական միջավայրում դրամահատությունը կապված էր պետական ինքնուրույնության, արքայական հեղինակության և տնտեսական հարաբերությունների զարգացման հետ։ Հատորի գիտական արժեքը պայմանավորված է դրամագիտական նյութի համակարգված ներկայացմամբ, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրողներին համեմատել դրամների տեսակները, պատկերագրական հատկանիշները և արձանագրությունները, ինչպես նաև դրանք համադրել պատմական այլ տվյալների հետ։ Հայերեն և անգլերեն լեզուներով նյութերի ներկայացումը նպաստում է աշխատության օգտագործմանը ինչպես հայաստանյան, այնպես էլ միջազգային գիտական շրջանակներում։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է դրամագետների, պատմաբանների, հնագետների, թանգարանային մասնագետների և միջնադարյան հայկական մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ նպաստելով Կիլիկիայի հայկական թագավորության պատմական ժառանգության ճանաչմանը, պահպանմանը և գիտական շրջանառությանը։

Экономика

Բաժնետիրական ընկերությունները ձեռնարկատիրական կազմակերպության ձև են, որտեղ ընկերության կապիտալը բաժանված է բաժնետոմսերի, և յուրաքանչյուր բաժնետեր հանդիսանում է ընկերության համասեփականատեր՝ իր ներդրած բաժնեմասի չափով։ Այս ձևի էությունը կայանում է նրանում, որ մեծածավալ ֆինանսական միջոցներ են ներգրավվում բազմաթիվ ներդրողներից՝ թույլ տալով իրականացնել խոշոր նախագծեր և զարգացնել լայնածավալ բիզնես գործունեություն։ Բաժնետիրական ընկերությունները կարող են լինել բաց և փակ տիպի։ Բաց բաժնետիրական ընկերություններում բաժնետոմսերը կարող են ազատորեն վաճառվել և գնվել ֆոնդային շուկայում, մինչդեռ փակ ընկերություններում դրանց փոխանցումը սահմանափակված է և սովորաբար կատարվում է միայն մասնակիցների միջև։ Ընկերության կառավարումն իրականացվում է բաժնետերերի ժողովի, տնօրենների խորհրդի և գործադիր մարմնի միջոցով, որտեղ կարևոր որոշումները ընդունվում են քվեարկության սկզբունքով։ Բաժնետերերի պատասխանատվությունը սահմանափակ է և չի գերազանցում նրանց ներդրած կապիտալի չափը, ինչը նվազեցնում է անձնական ֆինանսական ռիսկերը։ Բաժնետիրական ընկերությունները կարևոր դեր ունեն շուկայական տնտեսությունում, քանի որ նպաստում են կապիտալի կուտակմանը, ներդրումների ներգրավմանը և տնտեսական աճին։ Դրանց միջոցով հնարավոր է իրականացնել խոշոր արդյունաբերական, ֆինանսական և ենթակառուցվածքային նախագծեր։ Բացի այդ, բաժնետոմսերը կարող են բերել եկամուտ շահաբաժինների ձևով, որոնք բաշխվում են ընկերության շահույթի հաշվին։ Այս կազմակերպական ձևը համարվում է ժամանակակից տնտեսության ամենատարածված և արդյունավետ կառուցվածքներից մեկը, քանի որ ապահովում է ինչպես ներդրողների մասնակցությունը, այնպես էլ բիզնեսի զարգացման ճկունություն։

Литература

Ներկայացնում է հայ դասական գրականության ամենահզոր էպիկական և քնարաէպիկական ստեղծագործությունները, որոնց միջոցով հեղինակը բացահայտում է հայ ժողովրդի հոգևոր աշխարհը, գյուղական կյանքը, բարոյական արժեքները և մարդկային հարաբերությունների խորքային շերտերը։ Թումանյանի պոեմները առանձնանում են իրենց ժողովրդական հիմքով, պարզ, բայց խորիմաստ լեզվով և համամարդկային գաղափարներով, որոնք հաճախ միահյուսվում են ազգային ավանդույթների ու բանահյուսության հետ։ Նրա ամենահայտնի պոեմներից են «Անուշը», «Մարոն», «Լոռեցի Սաքոն», «Ախթամարը» և այլ ստեղծագործություններ, որտեղ ներկայացված են սիրո, ճակատագրի, սոցիալական անհավասարության, մարդու և բնության փոխհարաբերության թեմաները։ Թումանյանի ստեղծագործություններում գյուղական միջավայրը դառնում է ոչ միայն գործողության վայր, այլ նաև ազգային հոգեբանության և բարոյական արժեքների կրող։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց ուժեղ և թույլ կողմերով, որոնց ճակատագրերը հաճախ ողբերգական են, բայց խորապես մարդկային և համոզիչ։ Պոեմներում առանձնահատուկ տեղ ունի նաև ժողովրդական լեզվի և բանավոր խոսքի արվեստական մշակումը, որը Թումանյանի ստեղծագործությունները դարձնում է հասկանալի և հարազատ լայն ընթերցող հանրությանը։ Նրա պոեզիան համադրում է ռեալիզմը, ռոմանտիզմը և ժողովրդական մտածողությունը՝ ստեղծելով ազգային էպոսի նոր ձևաչափ։ Այս ժողովածուն կարևոր է ոչ միայն որպես գրական արժեք, այլ նաև որպես հայ ազգային ինքնության, բարոյականության և մշակութային հիշողության կարևոր աղբյուր։

Лингвистика

Լեզվաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անվան՝ որպես լեզվական միավորի և քերականական հասկացության մեկնաբանության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը հայ լեզվաբանական մտքի զարգացման համատեքստում։ Քննության են առնվում տարբեր ժամանակաշրջանների հայ քերականների և լեզվաբանների մոտ անվան սահմանման, դասակարգման, իմաստային ու քերականական հատկանիշների վերաբերյալ ձևավորված մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անվան խոսքիմասային բնույթի, գոյական և ածական անունների փոխհարաբերության, անվանական կարգերի և դրանց քերականական արտահայտման խնդիրներին։ Վերլուծվում են հայերենի քերականական նկարագրություններում կիրառված սկզբունքները, տերմինաբանության ձևավորումն ու փոփոխությունները, ինչպես նաև տարբեր լեզվաբանական դպրոցների ազդեցությունը անվան տեսական ըմբռնման վրա։ Քննարկվում են ձևաբանական, շարահյուսական և իմաստաբանական չափանիշները, որոնց միջոցով տարբեր ժամանակաշրջաններում բնութագրվել և դասակարգվել են անվանական միավորները։ Պատմահամեմատական դիտարկումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու համապատասխան լեզվաբանական հայեցակարգերի զարգացման ընթացքը և հայ քերականագիտական ավանդույթի առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմությամբ, քերականագիտությամբ, ձևաբանությամբ և լեզվաբանական մտքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, բանասերների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Религия

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է քրիստոնեական կրոնական մտքի շրջանակում Աստծո արարչագործության վերաբերյալ խորհրդածություններ՝ ընթերցողին ուղղորդելով խորհելու աշխարհի գոյության, արարչական զորության, աստվածային իմաստության և ստեղծված իրականության հոգևոր նշանակության շուրջ։ Բովանդակության հիմքում ընկած է արարչագործության՝ որպես աստվածային կամքի և զորության արտահայտության ընկալումը, որը հնարավորություն է տալիս դիտարկել բնության, աշխարհի և գոյության բազմազան դրսևորումները կրոնական ու աստվածաբանական տեսանկյունից։ Նման բնույթի երկերը կարևոր տեղ են զբաղեցնում քրիստոնեական խրատական և հոգևոր գրականության մեջ, քանի որ նպաստում են հավատքի խորացմանը, աստվածային նախախնամության մասին պատկերացումների ըմբռնմանը և մարդու՝ արարչագործության մեջ ունեցած տեղի գիտակցմանը։ Աշխատության թեմատիկ առանցքը կարող է հետաքրքրել այն ընթերցողներին, որոնք ուսումնասիրում են հայ քրիստոնեական գրականության գաղափարական բովանդակությունը, կրոնական մտածողության պատմությունը և աստվածաբանական երկերում արարչագործության մեկնաբանության առանձնահատկությունները։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես է կրոնական գրականության մեջ ներկայացվում Աստծո և ստեղծված աշխարհի փոխհարաբերությունը, ինչպես են աստվածային իմաստության ու արարչական զորության գաղափարները կապվում մարդու հոգևոր կյանքի, բարոյական գիտակցության և հավատքի հետ։ Այսպիսի գրականությունը կարևոր է ոչ միայն կրոնական գաղափարների ուսումնասիրության, այլև հայերեն հոգևոր արձակի, կրոնական կրթության և պատմական գրավոր ժառանգության հետազոտության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել աստվածաբանությամբ, հայագիտությամբ, եկեղեցական գրականությամբ և կրոնական գաղափարների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ որպես արարչագործության մասին քրիստոնեական պատկերացումների ուսումնասիրման աղբյուր։ Նշում․ Նկարագրությունը կազմված է թեմատիկ ուղղվածության հիման վրա․ առանց ամբողջական բնագրի հնարավոր չէ հաստատել աշխատության առանձին մտքերի, փաստարկների կամ բաժինների ճշգրիտ բովանդակությունը։