Տերունական 1836 թվականի օրացույց

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում սովորող արտասահմանցի ուսանողների սննդային վարքագծի, փաստացի սննդակարգի և առողջական վիճակի հիգիենիկ գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ուսանողների ամենօրյա սննդի կառուցվածքը, սննդանյութերի ընդունման ընդհանուր առանձնահատկությունները, սննդի կազմակերպման պայմանները և դրանց հնարավոր կապը օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի ու ուսումնական կենսակերպի հետ են։ Քննվում են արտասահմանցի ուսանողների՝ նոր բնակլիմայական, սոցիալական և կենցաղային միջավայրին հարմարվելու առանձնահատկությունները, քանի որ բնակության վայրի փոփոխությունը կարող է ուղեկցվել սովորական սննդային ռեժիմի, սննդատեսակների ընտրության և առօրյա կենսակերպի փոփոխություններով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սննդակարգի բազմազանությանը, սննդի ընդունման պարբերականությանը, հիմնական սննդանյութերի հարաբերակցությանը և սննդային սովորությունների համապատասխանությանը առողջ սնուցման ընդհանուր հիգիենիկ սկզբունքներին։ Դիտարկվում են նաև ուսումնական ծանրաբեռնվածության, ֆիզիկական ակտիվության, հանգստի ռեժիմի և կենցաղային պայմանների հնարավոր ազդեցությունները ուսանողների ընդհանուր ինքնազգացողության վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում առողջական վիճակի գնահատումը՝ համապատասխան բժշկական և հիգիենիկ ցուցանիշների համադրման միջոցով, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել սնուցման և առողջության միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները՝ առանց դրանք ինքնաբերաբար պատճառահետևանքային կապ համարելու։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել տարբեր խմբերի սննդային առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով մշակութային սննդային ավանդույթները, Հայաստանում բնակվելու տևողությունը և ուսանողական կենցաղի պայմանները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հանրակացարաններում կամ այլ բնակության վայրերում սննդի կազմակերպման, հանրային սննդի ծառայությունների օգտագործման և սննդամթերքի ընտրության հետ կապված հիգիենիկ հարցերին։ Ստացված տվյալների համակարգումը կարող է ծառայել ուսանողական միջավայրում առողջ սնուցման կազմակերպման և կանխարգելիչ առողջապահական միջոցառումների գիտական հիմնավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սննդի հիգիենայի, հանրային առողջության, սննդաբանության և ուսանողների առողջության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ արտասահմանցի ուսանողների սննդային և առողջական վիճակի համալիր բնութագիր ձևավորելու նպատակով։

Այլ առարկաներ

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Սևանի ավազանի տարածքում հանգստի հաստատությունների ճարտարապետական ձևավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով բնական միջավայրի, կլիմայական պայմանների, տեղագրական առանձնահատկությունների և տարածաշրջանի մշակութային ժառանգության ազդեցությունը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են հանգստի գոտիների ձևավորման սկզբունքները, տարածական կազմակերպման մեթոդները, շենքերի և համալիրների ֆունկցիոնալ կառուցվածքը, ինչպես նաև դրանց ներդաշնակեցումը շրջակա լանդշաֆտի հետ։ Քննարկվում են Սևանի ավազանի ռեկրեացիոն ներուժը, զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների զարգացման հնարավորությունները, հանգստի օբյեկտների նախագծման ժամանակակից մոտեցումները և տարածաշրջանի առանձնահատկություններին համապատասխան ճարտարապետական լուծումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանմանը, էներգաարդյունավետ նախագծմանը և տարածքների կայուն զարգացման սկզբունքներին։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նաև հանգստի հաստատությունների ճարտարապետական տիպաբանության, կառուցապատման կազմակերպման և քաղաքաշինական ինտեգրման վերաբերյալ վերլուծություններ ու առաջարկություններ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետների, քաղաքաշինողների, դիզայներների, զբոսաշրջության ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են ռեկրեացիոն ճարտարապետության, տարածքային զարգացման և Սևանի ավազանի զբոսաշրջային միջավայրի ձևավորման խնդիրներով։

Մշակույթ

Հայոց ավանդական հարսանեկան գովքերը հնագույն ծեսերի համատեքստում ներկայացնում են բանավոր մշակույթի կարևոր շերտ, որտեղ երգային և խոսքային ձևերով արտահայտվել են հարսանիքի ծիսական իմաստները, համայնքային միասնությունը և նոր ընտանիքի ստեղծման խորհրդանշականացումը։ Այդ գովքերը գործել են որպես անցման ծեսերի բաղադրիչ, որտեղ հարսն ու փեսան դիտարկվել են որպես նոր սոցիալական կարգավիճակ ստացող անձինք, իսկ գովքի միջոցով նրանց վերագրվել են դրական հատկանիշներ՝ գեղեցկություն, քաջություն, աշխատասիրություն և բարոյական արժանիքներ։ Այս բանահյուսական ձևերում հաճախ հանդիպում են հին հնդեվրոպական ծիսական մտածողության հետքեր՝ պտղաբերության, բարի բախտի և ընտանեկան շարունակականության գաղափարների շեշտադրումներով, որոնք արտահայտվում են խորհրդանշական պատկերներով և կրկնվող բանաձևերով։ Հարսանեկան գովքերը նաև ունեցել են սոցիալական կարգավորիչ գործառույթ՝ ամրապնդելով համայնքի ներսում փոխադարձ կապերը և հաստատելով նոր ընտանիքի ընդունումը հասարակության կողմից։ Դրանք հաճախ կատարվել են հատուկ ծիսական իրավիճակներում՝ հարսի տուն այցելության, հարսանեկան երթի կամ խնջույքի ընթացքում, և ուղեկցվել են երաժշտությամբ ու պարերով։ Գովքի կատարողները՝ հաճախ ազգականներ կամ մասնագիտացված բանավոր արվեստի կրողներ, իրենց խոսքի միջոցով ոչ միայն գովերգել են նորապսակներին, այլ նաև հղել են բարեմաղթանքներ և պաշտպանիչ խոսքային բանաձևեր՝ չար ուժերից և վատ բախտից պաշտպանվելու նպատակով։ Այս ավանդույթը, պահպանելով հնագույն ծիսական մտածողության տարրերը, միաժամանակ զարգացել է տարբեր պատմական փուլերում՝ հարստանալով տեղական բարբառային և մշակութային առանձնահատկություններով։ Ընդհանուր առմամբ, հարսանեկան գովքերը կարելի է դիտարկել որպես հայ ժողովրդի ծիսական մտածողության, սոցիալական կառուցվածքի և բանավոր արվեստի համադրման կարևոր արտահայտություն։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Ռուսաստանի Դաշնությունում և Հայաստանի Հանրապետությունում անհատական սահմանադրական գանգատի ինստիտուտի ձևավորման, զարգացման և իրավական կարգավորման առանձնահատկությունների համեմատական ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են սահմանադրական արդարադատության համակարգում անհատական գանգատի նշանակությունը, մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմները, ինչպես նաև սահմանադրական վերահսկողության իրականացման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկու պետությունների սահմանադրական դատարանների իրավասություններին, անհատական գանգատների ներկայացման պայմաններին, դրանց ընդունելիության չափանիշներին և քննության ընթացակարգերին։ Ուսումնասիրվում են սահմանադրական գանգատ ներկայացնելու իրավունք ունեցող սուբյեկտների շրջանակը, դատական պաշտպանության այլ միջոցների սպառման պահանջը և վիճարկվող իրավական նորմերի սահմանադրականության ստուգման առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են Ռուսաստանի և Հայաստանի սահմանադրական օրենսդրությունների ընդհանրություններն ու տարբերությունները, սահմանադրական արդարադատության զարգացման պատմական նախադրյալները և անհատական գանգատի ինստիտուտի իրավական բնույթը։ Կարևորվում են սահմանադրական դատարանների որոշումների իրավական ուժը, դրանց ազդեցությունը իրավակիրառ պրակտիկայի վրա և սահմանադրական իրավունքների խախտումների վերացման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատական վերլուծության ենթարկվել երկու երկրների սահմանադրական դատարանների դատական պրակտիկան, համապատասխան օրենսդրական կարգավորումները և անհատական գանգատների քննության ընթացքում առաջացող իրավական խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում արդար դատաքննության իրավունքի, դատական պաշտպանության մատչելիության, իրավական որոշակիության և համաչափության սկզբունքների նշանակությանը սահմանադրական գանգատների քննության գործընթացում։ Առանձնացվում են անհատական գանգատի արդյունավետության բարձրացման, ընթացակարգային սահմանափակումների հաղթահարման և քաղաքացիների սահմանադրական իրավունքների պաշտպանության երաշխիքների ամրապնդման հնարավորությունները։ Կարևորվում են նաև միջազգային իրավական չափանիշների, մարդու իրավունքների պաշտպանության եվրոպական փորձի և սահմանադրական արդարադատության զարգացման ժամանակակից մոտեցումների ազդեցությունները ազգային իրավական համակարգերի վրա։ Աշխատությունը կարող է նպաստել անհատական սահմանադրական գանգատի ինստիտուտի կատարելագործման ուղղությունների բացահայտմանը, երկու երկրների իրավական փորձի համեմատական գնահատմանը և սահմանադրական վերահսկողության արդյունավետության բարձրացման վերաբերյալ առաջարկությունների մշակմանը։ Հետազոտությունը գիտական և կիրառական նշանակություն ունի սահմանադրական իրավունքի, մարդու իրավունքների պաշտպանության և դատական համակարգի զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրության համար։ Այն օգտակար է իրավաբանների, սահմանադրական իրավունքի մասնագետների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության հետազոտողների և ուսանողների համար։

Մաթեմատիկա

Մաթեմատիկական վերլուծության և մոտարկումների տեսության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է քվազիպարբերական ինտերպոլյացիաների ասիմպտոտիկ գնահատականների ստացման, դրանց տեսական հիմնավորման և մաթեմատիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ինտերպոլյացիայի տեսության հիմնական սկզբունքները, քվազիպարբերական ֆունկցիաների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանց մոտարկման հետ կապված հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինտերպոլյացիոն գործընթացների զուգամիտությանը, մոտարկման սխալի գնահատմանը, ասիմպտոտիկ վարքագծի նկարագրմանը և համապատասխան մաթեմատիկական պայմանների բացահայտմանը։ Վերլուծվում են քվազիպարբերական ֆունկցիաների հաճախականային կառուցվածքի, ինտերպոլյացիոն հանգույցների ընտրության և կիրառվող մոտարկման մեթոդների ազդեցությունները ստացվող գնահատականների ճշգրտության վրա։ Քննարկվում են նաև պարբերական և քվազիպարբերական ֆունկցիաների ինտերպոլյացիոն հատկությունների համեմատության, սահմանային անցումների, մնացորդային անդամների և ասիմպտոտիկ բանաձևերի հիմնավորման հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են կիրառվել ֆունկցիոնալ վերլուծության, Ֆուրիեի վերլուծության, մաթեմատիկական մոտարկումների տեսության և ասիմպտոտիկ մեթոդների գործիքները։ Անդրադարձ է կատարվում ստացվող գնահատականների նշանակությանը ինտերպոլյացիոն մեթոդների տեսական զարգացման, թվային հաշվարկների ճշգրտության գնահատման և բարդ ֆունկցիոնալ կախվածությունների մաթեմատիկական նկարագրման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկական վերլուծության, մոտարկումների տեսության, թվային վերլուծության, ֆունկցիոնալ վերլուծության և կիրառական մաթեմատիկայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գրականություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Իբն Հիշամի «ալ-Սիրա ալ-Նաբավիյյա» ստեղծագործության տեքստաբանական վերլուծությանը՝ ընդգրկելով դրա ձեռագրային ավանդույթը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և պատմա-աղբյուրագիտական արժեքը։ Գրքում ներկայացվում են իսլամական վաղ շրջանի կենսագրական գրականության ձևավորման հիմնական փուլերը, ինչպես նաև Իբն Հիշամի խմբագրական աշխատանքի բնույթը՝ համեմատելով նախորդ աղբյուրների և տարբեր փոխանցված տարբերակների հետ։ Հեղինակը վերլուծում է տեքստի կառուցվածքային շերտերը, հավելումները և կրճատումները՝ բացահայտելով պատմական նյութի ձևափոխման մեխանիզմները և հեղինակային միջամտության սահմանները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ձեռագրագիտական խնդիրները, տարբեր ձեռագրային ավանդույթների համեմատությունը և տեքստի վերականգնման մեթոդները՝ ժամանակակից քննադատական հրատարակությունների սկզբունքների հիման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աղբյուրների վավերականության գնահատմանը և «սիրա» ժանրի զարգացման մեջ Իբն Հիշամի դերին։ Գիրքը նախատեսված է արևելագետների, իսլամագետների, պատմաբանների, տեքստաբանների և համապատասխան ոլորտների հետազոտողների համար՝ առաջարկելով համակողմանի տեքստաբանական վերլուծություն «ալ-Սիրա ալ-Նաբավիյյա»-ի վերաբերյալ։