Տերունական 1836 թվականի օրացույց

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է գերբարձր հաճախականությունների տիրույթում գործող դյուրակիր ռադիոլոկացիոն համակարգի նախագծման և դրա կենսաբժշկական կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ոչ կոնտակտային ռադիոալիքային չափումների սկզբունքներն են, որոնց միջոցով հնարավոր է գրանցել մարդու մարմնի մակերևույթի շատ փոքր շարժումները և դրանց հետ կապված ֆիզիոլոգիական ազդանշանները՝ առանց մարմնին անմիջականորեն ամրացվող տվիչների կիրառման։ Քննվում են համակարգի կառուցվածքային հիմնական հանգույցները, հաղորդվող և ընդունվող ազդանշանների ձևավորման առանձնահատկությունները, ալեհավաքային համակարգի դերը, անդրադարձած ռադիոալիքների մշակումը և կենսաբանական շարժումներով պայմանավորված օգտակար բաղադրիչների առանձնացման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դյուրակիր սարքի փոքր չափերի, էներգաարդյունավետության, չափումների կայունության և տարբեր միջավայրերում օգտագործման հնարավորության համատեղ ապահովմանը։ Ուսումնասիրվում են շնչառական շարժումների, սրտային գործունեության հետ կապված մարմնի միկրոշարժումների և այլ ֆիզիոլոգիական երևույթների ոչ կոնտակտային հայտնաբերման ընդհանուր սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում օգտակար կենսաբժշկական ազդանշանների առանձնացումը շարժումներից, արտաքին էլեկտրամագնիսական ազդեցություններից և չափման համակարգի սեփական աղմուկներից առաջացող խանգարումներից։ Դիտարկվում են ազդանշանների թվային մշակման, հաճախականային և ժամանակային վերլուծության ու չափման արդյունքների կայունացման մեթոդաբանական մոտեցումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել համակարգի տեսական մոդելավորումը, առանձին էլեկտրոնային հանգույցների նախագծումը և փորձարարական գնահատումը՝ որոշելու սարքի զգայունությունը, չափման կրկնելիությունը և կենսաբժշկական ազդանշանների գրանցման հնարավորությունները։ Դյուրակիր կառուցվածքը նման համակարգերի համար կարևոր է շարժական մոնիթորինգի, հեռավար դիտարկման և այնպիսի իրավիճակների տեսանկյունից, որտեղ կոնտակտային տվիչների կիրառումը նպատակահարմար չէ։ Միաժամանակ կենսաբժշկական կիրառման համար կարևոր են չափումների անվտանգությունը, արդյունքների արժանահավատությունը և համապատասխան բժշկական մեթոդների հետ ստացված տվյալների համադրելիությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ռադիոֆիզիկայի, ռադիոլոկացիայի, էլեկտրոնիկայի, թվային ազդանշանների մշակման և կենսաբժշկական ճարտարագիտության մոտեցումները՝ ոչ կոնտակտային ֆիզիոլոգիական մոնիթորինգի համար կոմպակտ տեխնիկական համակարգերի զարգացման նպատակով։

Linguistics

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է հագուստը որպես նշանային համակարգ հայ և բրիտանական լեզվամշակույթներում՝ ընդգծելով դրա սեմիոտիկ, սոցիալ-մշակութային և հաղորդակցական գործառույթները։ Նշվում է, որ հագուստը ոչ միայն կենցաղային անհրաժեշտություն է, այլև մշակութային կոդավորման միջոց, որի միջոցով արտահայտվում են սոցիալական կարգավիճակը, ինքնությունը, արժեքային կողմնորոշումները և խմբային պատկանելությունը։ Վերլուծվում է, որ հայ մշակութային միջավայրում հագուստը պատմականորեն կապված է ավանդույթների, ազգային ինքնության պահպանման և ծիսական գործառույթների հետ, որտեղ տարազային համակարգը հաճախ հանդես է եկել որպես ազգային ինքնության տեսանելի նշանային ձև։ Միևնույն ժամանակ բրիտանական լեզվամշակույթում հագուստը ավելի հաճախ պայմանավորված է սոցիալական դասերի, ինստիտուցիոնալ նորմերի և իրավիճակային էթիկետի պահանջներով, ինչի արդյունքում ձևավորվել է հագուստի ավելի ֆունկցիոնալ և կոդավորված համակարգ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ երկու մշակույթներում էլ հագուստը գործում է որպես ոչ բառային հաղորդակցության միջոց՝ լրացնելով կամ փոխարինելով լեզվական հաղորդագրությունները և ազդելով սոցիալական ընկալման վրա։ Նշվում է նաև, որ գլոբալիզացիայի պայմաններում հագուստի սեմիոտիկ համակարգերը ենթարկվում են փոխազդեցության և հիբրիդացման՝ միաժամանակ պահպանելով տեղային մշակութային առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ հագուստը հայ և բրիտանական լեզվամշակույթներում հանդես է գալիս որպես բազմաշերտ նշանային համակարգ, որը միավորում է սոցիալական, մշակութային և հաղորդակցական իմաստներ։

Other Subjects

Բազմանպատակ կադաստրային համակարգի քարտեզագրական հիմքի բովանդակության կատարելագործումը ուղղված է տարածքային տվյալների ճշգրտության բարձրացմանը, տեղեկատվության ամբողջականության ապահովմանը և կադաստրային համակարգի կիրառական հնարավորությունների ընդլայնմանը՝ հողօգտագործման, քաղաքաշինության, բնապահպանության և տնտեսական պլանավորման ոլորտներում։ Բազմանպատակ կադաստրը ենթադրում է ոչ միայն հողամասերի իրավական գրանցում, այլև դրանց ֆիզիկական, տնտեսական և էկոլոգիական բնութագրերի ինտեգրված ներկայացում, ինչը պահանջում է քարտեզագրական հիմքի բարձր ճշգրտություն և բազմաշերտ տեղեկատվական կառուցվածք։ Քարտեզագրական հիմքի կատարելագործման հիմնական ուղղություններից է գեոդեզիական տվյալների արդիականացումը՝ բարձր ճշգրտության GPS/GNSS չափումների, օդալուսանկարահանման և արբանյակային հեռազննման տեխնոլոգիաների կիրառմամբ, որոնք թույլ են տալիս նվազեցնել տարածական սխալները և ապահովել օբյեկտների ճշգրիտ տեղադիրքավորումը։ Կարևոր բաղադրիչ է նաև GIS տեխնոլոգիաների ներդրումը, որը հնարավորություն է տալիս ստեղծել բազմաշերտ քարտեզներ՝ միավորելով հողային, ինժեներական, բնական և վարչական տվյալները մեկ միասնական համակարգում։ Բովանդակային կատարելագործումը ներառում է նաև կադաստրային տեղեկատվության ստանդարտացում, դասակարգման միասնական համակարգերի կիրառում և տվյալների պարբերական թարմացում՝ փոփոխությունների արագ արտացոլման նպատակով։ Բացի այդ, մեծ նշանակություն ունի կադաստրային տվյալների ինտեգրումը պետական այլ տեղեկատվական համակարգերի հետ, ինչը ապահովում է կառավարման արդյունավետություն և որոշումների ընդունման գիտական հիմնավորվածություն։ Ընդհանուր առմամբ, բազմանպատակ կադաստրային համակարգի քարտեզագրական հիմքի կատարելագործումը հանդիսանում է ժամանակակից տարածքային կառավարման կարևոր ուղղություն, որը միավորում է գեոդեզիայի, քարտեզագրության և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների նվաճումները՝ ապահովելով հողի և տարածքի ռեսուրսների արդյունավետ և կայուն կառավարում։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է գյուղատնտեսական տեխնիկայի կիրառման հետևանքով հողի ֆիզիկական և կառուցվածքային հատկությունների վատթարացման կանխարգելմանն ուղղված տեխնիկական լուծումների մշակմանը։ Ուսումնասիրվում են հողի վրա մեքենաների և աշխատանքային մեխանիզմների ազդեցության հիմնական օրինաչափությունները, հողաշերտերի խտացման, կառուցվածքի խախտման և մշակման պայմանների փոփոխության պատճառները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի բանվորական օրգանի կառուցվածքի և աշխատանքի սկզբունքի մշակմանը, որը հնարավորություն կտա նվազեցնել հողի վրա մեխանիկական ներգործությունը և պահպանել դրա ագրոտեխնիկական հատկությունները։ Վերլուծվում են աշխատանքային տարրերի երկրաչափական և կառուցվածքային պարամետրերը, հողի հետ դրանց փոխազդեցության առանձնահատկությունները, առաջացող դիմադրությունը և տեխնոլոգիական գործընթացի արդյունավետությունը։ Քննարկվում են մեքենայական մշակման հետևանքով առաջացող բացասական փոփոխությունների նվազեցման, հողի կառուցվածքի պահպանման և գյուղատնտեսական մեքենաների աշխատանքի կատարելագործման հնարավոր եղանակները։ Անդրադարձ է կատարվում մշակվող տեխնիկական լուծման տեսական հիմնավորմանը, կառուցվածքային պարամետրերի ընտրությանը և տարբեր աշխատանքային պայմաններում դրա արդյունավետության գնահատմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հողային ռեսուրսների պահպանման, գյուղատնտեսական աշխատանքների որակի բարձրացման և հողի երկարաժամկետ արտադրողականության ապահովման տեսանկյունից։ Ներկայացված մոտեցումները կարող են կիրառվել հողամշակման մեքենաների և դրանց աշխատանքային օրգանների նախագծման ու կատարելագործման գործընթացում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական ճարտարագիտության, հողագիտության և ագրոնոմիայի ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ճարտարագետների և ուսանողների համար։

Culture

Այս աշխատությունը նվիրված է հայազգի նշանավոր ջութակահար և մանկավարժ Իվան Կալամյանի կյանքին, մասնագիտական գործունեությանը և երաժշտական մանկավարժության մեջ ունեցած նշանակությանը։ Նա ծնվել է 1903 թվականին Թավրիզում և իր մասնագիտական կրթությունը ստացել է Մոսկվայում և Փարիզում՝ ծանոթանալով ջութակի ռուսական և ֆրանսիական կատարողական դպրոցների ավանդույթներին։ Նրա մասնագիտական ձևավորման ընթացքում ձեռք բերած գիտելիքներն ու փորձը հետագայում հիմք դարձան սեփական մանկավարժական սկզբունքների մշակման համար։ 1937 թվականին տեղափոխվելով Միացյալ Նահանգներ՝ նա շարունակեց իր գործունեությունը որպես կատարող, սակայն առավել մեծ ճանաչում ձեռք բերեց որպես ջութակի նշանավոր մանկավարժ։ Նա դասավանդել է Կուրտիսի երաժշտական ինստիտուտում և Ջուլիարդի դպրոցում՝ պատրաստելով բարձրակարգ երաժիշտների մի քանի սերունդ։ Նրա ուսուցման մեթոդաբանության հիմքում տեխնիկական կատարելության և երաժշտական արտահայտչականության համադրությունն էր։ Նա մեծ նշանակություն էր տալիս ձախ և աջ ձեռքերի ճիշտ աշխատանքին, ինտոնացիային, աղեղի կառավարմանը, ռիթմական ճշգրտությանը, հնչերանգի ձևավորմանը և կատարողական ազատությանը։ Միաժամանակ նա կարևորում էր յուրաքանչյուր ուսանողի անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը՝ ձգտելով ոչ թե բոլոր աշակերտներին նույն կերպ ուսուցանել, այլ բացահայտել նրանց ուժեղ կողմերն ու զարգացնել անհատական կատարողական ներուժը։ Նրա աշակերտների թվում էին միջազգային ճանաչում ունեցող բազմաթիվ ջութակահարներ, որոնցից են Իցհակ Պերլմանը, Պինկաս Ցուկերմանը, Կյուն-Վա Չունգը, Մայքլ Ռաբինը և այլ նշանավոր երաժիշտներ։ Նրանց հաջողությունները մեծապես նպաստեցին Կալամյանի մանկավարժական դպրոցի միջազգային հեղինակության ամրապնդմանը։ Նրա մասնագիտական ժառանգության կարևոր մասը կազմում են ջութակի կատարողական տեխնիկային և ուսուցման մեթոդաբանությանը նվիրված աշխատությունները, որոնք նշանակալի տեղ են զբաղեցնում ջութակի մանկավարժական գրականության մեջ։ Կալամյանի մոտեցման առանձնահատկությունն այն էր, որ նա միավորում էր տարբեր ազգային կատարողական դպրոցների լավագույն ավանդույթները՝ դրանք վերածելով միասնական և գործնական մանկավարժական համակարգի։ Նրա գործունեությունը կարևոր դեր ունեցավ XX դարի ջութակի կատարողական արվեստի և երաժշտական կրթության զարգացման գործում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նրա կենսագրական ուղին, մասնագիտական ձևավորումը, մանկավարժական սկզբունքները, աշակերտների հետ աշխատանքը և միջազգային ազդեցությունը՝ ցույց տալով նրա ներդրումը ժամանակակից ջութակի դպրոցի զարգացման մեջ։ Նրա ժառանգությունը նշանակալի է նաև հայ երաժշտական մշակույթի պատմության տեսանկյունից, քանի որ նրա գործունեությունը ներկայացնում է հայազգի երաժշտի կարևոր ներդրումը համաշխարհային կատարողական արվեստի և երաժշտական մանկավարժության մեջ։

Agriculture

Գիրքը ներկայացնում է բամբակագործության ոլորտին վերաբերող հանձնարարական գրականության համառոտ ցանկ՝ նախատեսված գյուղատնտեսական գիտելիքների խորացման և մասնագիտական ուսումնասիրությունների համար։ Աշխատությունում ամփոփված են բամբակի մշակության, աճեցման տեխնոլոգիաների, ագրոտեխնիկական միջոցառումների, հողի նախապատրաստման, սերմնաբուծության, բույսերի խնամքի, բերքատվության բարձրացման և բերքի հավաքման վերաբերյալ կարևորագույն աղբյուրներ։ Ներկայացված գրականությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալ բամբակենու կենսաբանական առանձնահատկություններին, մշակության արդյունավետ մեթոդներին և ոլորտում կիրառվող գիտական ու գործնական մոտեցումներին։ Ցանկը նախատեսված է որպես ուսումնաօժանդակ նյութ գյուղատնտեսական մասնագիտությունների ուսանողների, մասնագետների, դասախոսների և բամբակագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն նպաստում է գյուղատնտեսական արտադրության տվյալ ուղղության վերաբերյալ անհրաժեշտ գիտելիքների համակարգմանը և մասնագիտական գրականության ընտրության հեշտացմանը: