The issues of economic freedom and foreign trade development of Iran in the context of countries of Southwest Asia

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում զբոսաշրջային քլաստերների ձևավորման, կազմակերպման և զարգացման տնտեսական, կառավարչական ու տարածքային հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են զբոսաշրջային քլաստերների ձևավորման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև զբոսաշրջության ոլորտում գործող կազմակերպությունների, պետական կառույցների և տեղական համայնքների համագործակցության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի զբոսաշրջային ներուժի գնահատմանը, պատմամշակութային և բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների զարգացմանը և տարածաշրջանային մրցունակության բարձրացման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում են զբոսաշրջային ծառայությունների փոխկապակցված համակարգերի ձևավորման, ներդրումային միջավայրի բարելավման, փոքր և միջին ձեռնարկությունների ներգրավման, ինչպես նաև զբոսաշրջային ուղղությունների միասնական կառավարման և առաջխաղացման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում միջազգային փորձի կիրառման հնարավորություններին, պետական աջակցության գործիքներին, տարածքային զարգացման անհամաչափությունների մեղմացմանը և զբոսաշրջային գործունեության տնտեսական արդյունավետության բարձրացման ուղիներին։ Կարևորվում են զբոսաշրջային քլաստերների դերը նոր աշխատատեղերի ստեղծման, համայնքների տնտեսական ակտիվության խթանման, տեղական արտադրանքի և ծառայությունների առաջմղման, ինչպես նաև կայուն զբոսաշրջության զարգացման գործում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, զբոսաշրջության կառավարման մասնագետների, տարածաշրջանային զարգացման հետազոտողների, պետական և տեղական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, ձեռնարկատերերի և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Biology

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է պրոլինով հարուստ նոր պոլիպեպտիդների գենատոքսիկության գնահատմանը in vitro և in vivo փորձարարական մոդելներում։ Գրքում ներկայացվում են պեպտիդների կենսաքիմիական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց կենսաբանական ակտիվության հնարավոր մեխանիզմները և օրգանիզմի բջջային համակարգերի հետ փոխազդեցության ձևերը։ Հեղինակը վերլուծում է գենատոքսիկ ազդեցության գնահատման ժամանակակից մեթոդները՝ ներառյալ բջջային կուլտուրաների վրա իրականացվող թեստերը, միկրոմիջուկային վերլուծությունը, ԴՆԹ վնասումների հայտնաբերման մոլեկուլային մեթոդները, ինչպես նաև կենդանական մոդելներում իրականացվող փորձերը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև դոզա-կախյալ ազդեցությունները, օքսիդատիվ սթրեսի դերը, բջջային վերականգնման մեխանիզմները և հնարավոր թունաբանական ռիսկերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ստացված տվյալների վիճակագրական մշակմանը և նոր պոլիպեպտիդների կենսաբժշկական կիրառելիության գնահատմանը՝ դեղագործության և կենսատեխնոլոգիայի ոլորտներում։ Գիրքը նախատեսված է կենսաքիմիկոսների, մոլեկուլային կենսաբանների, թունաբանների, դեղագետների, լաբորատոր մասնագետների և հետազոտողների համար՝ առաջարկելով համապարփակ պատկերացում նոր կենսաակտիվ պոլիպեպտիդների գենատոքսիկ անվտանգության գնահատման վերաբերյալ։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ֆուտբոլիստների վարքագծի ուսումնասիրման և նպատակային դաստիարակության առանձնահատկություններին՝ հաշվի առնելով ֆուտբոլի՝ որպես թիմային մարզաձևի հոգեբանական, մանկավարժական և սոցիալական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են ֆուտբոլիստի վարքագիծը մարզումների և մրցումների ընթացքում, ինչպես նաև մշակել դաստիարակչական այնպիսի մոտեցումներ, որոնք նպաստում են կարգապահության, պատասխանատվության, ինքնատիրապետման, թիմային համագործակցության և մարզական բարոյականության ձևավորմանը։ Թեմայի կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ ֆուտբոլում մարզական արդյունքը կախված է ոչ միայն խաղացողի ֆիզիկական պատրաստվածությունից և տեխնիկական հմտություններից, այլև նրա հոգեբանական կայունությունից, վարքային ինքնակարգավորումից, թիմակիցների և մրցակիցների նկատմամբ վերաբերմունքից և մարզչի պահանջներին հետևելու կարողությունից։ Ֆուտբոլային թիմը բարդ սոցիալական միջավայր է, որտեղ տարբեր բնավորությամբ, տարիքով, փորձով և անհատական առանձնահատկություններով մարզիկներ պետք է գործեն ընդհանուր նպատակի համար։ Այդ պատճառով ֆուտբոլիստի վարքագծի ուսումնասիրությունը պետք է ներառի ինչպես անհատական հոգեբանական հատկանիշները, այնպես էլ խմբային փոխհարաբերությունները։ Աշխատության շրջանակում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆուտբոլիստների վարքագծի հիմնական դրսևորումներին։ Դրանք կարող են արտահայտվել մարզումների նկատմամբ վերաբերմունքում, մարզչի ցուցումների կատարման մակարդակում, մրցակցային իրավիճակներում արձագանքներում, հաղթանակի և պարտության նկատմամբ վերաբերմունքում, թիմակիցների հետ փոխհարաբերություններում, մրցավարների որոշումների ընդունման ձևում և կոնֆլիկտային իրավիճակներում ինքնատիրապետման պահպանման կարողության մեջ։ Այս վարքային դրսևորումների համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մարզիկի ուժեղ և թույլ կողմերը և համապատասխանեցնել դաստիարակչական աշխատանքը նրա անհատական առանձնահատկություններին։ Ֆուտբոլիստների վարքագծի ձևավորման գործում կարևոր դեր ունի մարզիչը։ Մարզիչը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես մարզական գործընթացի կազմակերպիչ, այլև որպես դաստիարակ և հեղինակություն, որի վարքագիծը, պահանջները և հաղորդակցման ոճը անմիջականորեն ազդում են մարզիկների վրա։ Հետևաբար արդյունավետ դաստիարակությունը ենթադրում է հստակ կանոնների և պահանջների սահմանում, դրանց հետևողական կիրառում, մարզիկների նկատմամբ արդար և անհատականացված վերաբերմունք, ինչպես նաև դրական օրինակ ծառայելու կարողություն։ Դաստիարակչական գործընթացում կարևոր է խուսափել միայն պատժի վրա հիմնված մոտեցումներից և ավելի մեծ ուշադրություն դարձնել վարքի պատճառների բացահայտմանը և դրական վարքային մոդելների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է մարզիկների ինքնակարգավորման զարգացումը։ Ֆուտբոլային մրցումների ընթացքում խաղացողը հաճախ հայտնվում է բարձր հուզական լարվածության պայմաններում։ Սխալ փոխանցումը, գոլ բաց թողնելը, մրցակցի կոշտ գործողությունը, մարզչի որոշումը կամ մրցավարի վիճահարույց գործողությունը կարող են առաջացնել զայրույթ, հիասթափություն կամ ագրեսիվ արձագանք։ Այդ իրավիճակներում ինքնատիրապետման կարողությունը կարևոր պայման է խաղային արդյունավետությունը պահպանելու համար։ Հետևաբար դաստիարակչական աշխատանքը պետք է ուղղված լինի հույզերի ճանաչման, վերահսկման և կառուցողական արտահայտման հմտությունների զարգացմանը։ Թիմային համագործակցությունը ևս ֆուտբոլիստների վարքագծի կարևոր բաղադրիչ է։ Ֆուտբոլում անհատական բարձր վարպետությունը չի կարող ամբողջությամբ փոխարինել թիմային փոխգործակցությանը։ Խաղացողը պետք է կարողանա հաշվի առնել թիմակիցների դիրքը, կատարել թիմային մարտավարական առաջադրանքները, աջակցել մյուս խաղացողներին և անհրաժեշտության դեպքում սեփական անձնական շահը ենթարկել թիմի ընդհանուր նպատակին։ Այս հատկանիշների ձևավորումը պահանջում է ոչ միայն խաղային վարժություններ, այլև նպատակային մանկավարժական աշխատանք։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ֆուտբոլիստների մոտ պատասխանատվության զգացման ձևավորումը։ Մարզիկը պետք է գիտակցի, որ իր գործողությունները կարող են ազդել ոչ միայն սեփական արդյունքի, այլև ամբողջ թիմի խաղի վրա։ Պատասխանատվությունը դրսևորվում է մարզումներին կանոնավոր մասնակցությամբ, մարզական ռեժիմի պահպանմամբ, մարզչի առաջադրանքների կատարումով, մարզական գույքի նկատմամբ հոգատար վերաբերմունքով և խաղային պարտականությունների բարեխիղճ կատարմամբ։ Դաստիարակության կարևոր բաղադրիչ է նաև մարզական էթիկայի ձևավորումը։ Ֆուտբոլիստը պետք է սովորի հարգել մրցակցին, մրցավարին, մարզչին և թիմակիցներին, ընդունել խաղի կանոնները և պահպանել արդար մրցակցության սկզբունքները։ Հաղթանակի ձգտումը չպետք է վերածվի կանոնների խախտման, հակառակորդի նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքի կամ ագրեսիվ վարքի։ Այդ պատճառով մարզական էթիկայի դաստիարակությունը պետք է իրականացվի մարզական պատրաստության ամբողջ ընթացքում։ Երիտասարդ ֆուտբոլիստների դեպքում դաստիարակչական աշխատանքն ունի առանձնահատուկ նշանակություն։ Երեխաների և դեռահասների վարքագիծը ավելի զգայուն է մարզչի գնահատականի, ծնողների վերաբերմունքի, թիմակիցների ազդեցության և հաջողության կամ անհաջողության նկատմամբ։ Այս փուլում կարևոր է ստեղծել հոգեբանորեն անվտանգ մարզական միջավայր, որտեղ սխալը դիտարկվում է որպես սովորելու հնարավորություն, իսկ մարզիկը ստանում է իր առաջընթացի վերաբերյալ հասկանալի և կառուցողական հետադարձ կապ։ Չափազանց խիստ քննադատությունը կամ մշտական համեմատությունը կարող են նվազեցնել ինքնավստահությունը և բացասաբար ազդել մարզական մոտիվացիայի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է նաև ուսումնասիրել մոտիվացիայի դերը ֆուտբոլիստների վարքագծում։ Մարզիկի վարքային ակտիվությունը կարող է պայմանավորված լինել ինչպես ներքին շարժառիթներով՝ սպորտի նկատմամբ հետաքրքրությամբ, ինքնակատարելագործման ձգտմամբ և հաջողության հասնելու ցանկությամբ, այնպես էլ արտաքին գործոններով՝ մրցանակներով, գնահատականներով, թիմում դիրքով կամ շրջապատի ակնկալիքներով։ Կայուն մարզական վարքագծի ձևավորման համար հատկապես կարևոր է զարգացնել ներքին մոտիվացիան և մարզիկի մոտ ձևավորել սեփական նպատակների գիտակցված ընկալում։ Վարքագծի ուսումնասիրման համար կարող են կիրառվել դիտարկման, զրույցի, հարցման, հոգեբանական թեստավորման, մարզչական գնահատման և մրցումային իրավիճակների վերլուծության մեթոդներ։ Դիտարկումը հնարավորություն է տալիս գնահատել ֆուտբոլիստի իրական վարքը տարբեր պայմաններում, իսկ հարցումները և զրույցները՝ հասկանալ նրա վարքի ներքին շարժառիթները, վերաբերմունքը թիմի նկատմամբ և սեփական գործողությունների ընկալումը։ Մարզական գործունեության ընթացքում վարքի փոփոխությունների համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է օգնել գնահատելու կիրառված դաստիարակչական միջոցների արդյունավետությունը։ Աշխատության մեջ կարևոր է նաև անդրադառնալ կոնֆլիկտների կանխարգելման և կարգավորման խնդրին։ Թիմային սպորտում տարաձայնությունները կարող են առաջանալ խաղային սխալների, մրցակցային պայքարի, թիմում դերերի բաշխման կամ անձնական հարաբերությունների պատճառով։ Դրանց ճիշտ կառավարումը պահանջում է հաղորդակցման մշակույթի ձևավորում, փոխադարձ հարգանքի պահպանում և խնդիրների քննարկման կառուցողական մեխանիզմների կիրառում։ Մարզիչը պետք է կարողանա ժամանակին նկատել կոնֆլիկտային վարքի նախանշանները և կանխել դրանց խորացումը։ Դաստիարակության արդյունավետության բարձրացման համար նպատակահարմար է համադրել անհատական և խմբային աշխատանքի մեթոդները։ Անհատական զրույցները հնարավորություն են տալիս անդրադառնալ կոնկրետ մարզիկի վարքային խնդիրներին, իսկ թիմային քննարկումները կարող են նպաստել ընդհանուր արժեքների, կանոնների և փոխհարաբերությունների մշակույթի ձևավորմանը։ Կարևոր է նաև դրական վարքի խրախուսումը, քանի որ մարզիկի ճիշտ գործողությունների ճանաչումն ու գնահատումը կարող են ամրապնդել ցանկալի վարքային մոդելները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ ֆուտբոլիստների վարքագծի ձևավորումը երկարատև և նպատակային մանկավարժահոգեբանական գործընթաց է։ Դրա արդյունավետությունը պայմանավորված է մարզիկի տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմամբ, մարզչի մասնագիտական և հաղորդակցական կարողություններով, թիմում ձևավորված հոգեբանական մթնոլորտով, դաստիարակչական պահանջների հետևողականությամբ և մարզական արժեքների համակարգված ձևավորմամբ։ Ֆուտբոլիստի բարձրակարգ պատրաստվածությունը պետք է ներառի ոչ միայն ֆիզիկական, տեխնիկական և տակտիկական կարողություններ, այլև պատասխանատվություն, կարգապահություն, ինքնատիրապետում, համագործակցություն, հարգանք և արդար մրցակցության սկզբունքների պահպանում։

History

Աշխատությունը նվիրված է Գաղիայի՝ Ֆրանսիայի և Պրուսիայի պատմական ու աշխարհաքաղաքական միջավայրին։ Երկու պետությունների պատմությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում եվրոպական նոր ժամանակների քաղաքական զարգացումների մեջ՝ կապված պետական կառավարման, տարածքային փոփոխությունների, ռազմական հակամարտությունների, դիվանագիտական հարաբերությունների և ազգային ինքնության ձևավորման հետ։ Ֆրանսիան և Պրուսիան տարբեր ժամանակաշրջաններում եղել են եվրոպական քաղաքականության ազդեցիկ դերակատարներ, իսկ նրանց միջև հարաբերությունները նշանակալի ազդեցություն են ունեցել մայրցամաքի ուժերի հավասարակշռության վրա։ Այս թեմայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու եվրոպական պետությունների ձևավորման, իշխանության կենտրոնացման, հասարակական վերափոխումների և միջազգային մրցակցության մասին։ Աշխատության առաջին մասը ներկայացնում է թեմայի սկզբնական հատվածը և կարող է դիտարկվել որպես ավելի ընդգրկուն պատմական շարադրանքի բաղկացուցիչ։ Նման գրականությունը կարևոր նշանակություն է ունեցել հայ ընթերցողի աշխարհագրական ու պատմական գիտելիքների ընդլայնման, եվրոպական երկրների ճանաչման և համաշխարհային իրադարձությունների վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման գործում։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում Եվրոպայի պատմությամբ, միջազգային հարաբերություններով և 19-րդ դարի հայ կրթական ու պատմագիտական գրականությամբ զբաղվող ընթերցողների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է հատուկ (օժանդակ) դպրոցներում սովորող աշակերտների սոցիալ-կենցաղային հմտությունների ձևավորման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրանց ինքնուրույն կյանքի և սոցիալական ինտեգրման ապահովման մանկավարժական պայմանները։ Գրքում վերլուծվում են այն տեսական և գործնական մոտեցումները, որոնք կիրառվում են մտավոր կամ զարգացման առանձնահատկություններ ունեցող երեխաների կրթության և դաստիարակության գործընթացում՝ նպատակ ունենալով ձևավորել առօրյա կյանքում անհրաժեշտ ինքնասպասարկման, հաղորդակցման և սոցիալական վարքի հմտություններ։ Հեղինակը ներկայացնում է ուսումնական և դաստիարակչական աշխատանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները հատուկ դպրոցներում, ուսուցման անհատականացված մեթոդները, ինչպես նաև գործնական վարժությունների և իրավիճակային ուսուցման դերը հմտությունների ամրապնդման գործում։ Ուշադրություն է դարձվում նաև ընտանիքի և դպրոցի համագործակցության նշանակությանը, սոցիալական միջավայրի ազդեցությանը և վերականգնողական մանկավարժության սկզբունքների կիրառմանը։ Աշխատությունում քննարկվում են աշակերտների ինքնուրույնության աստիճանի բարձրացման ուղիները, հարմարվողական վարքի ձևավորումը և հասարակության մեջ նրանց ներառման արդյունավետ մեխանիզմները։ Ներկայացված են նաև գործնական առաջարկություններ մանկավարժների համար՝ ուղղված ուսուցման գործընթացի արդյունավետության բարձրացմանը և հատուկ կրթական կարիքներ ունեցող երեխաների սոցիալական հմտությունների կայուն զարգացման ապահովմանը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է հողային ռեսուրսների կառավարման համակարգի արդյունավետության բարձրացման, հողերի նպատակային և կայուն օգտագործման, պահպանության ու կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում հողային ռեսուրսները դիտարկվում են որպես տնտեսական, գյուղատնտեսական, տարածքային և բնապահպանական նշանակություն ունեցող սահմանափակ բնական ռեսուրս, որի արդյունավետ կառավարումը պահանջում է իրավական, կազմակերպական, տնտեսական և տեղեկատվական գործիքների համակցված կիրառում։ Քննության են առնվում հողային ֆոնդի կառուցվածքը, հողօգտագործման ձևերը, հողերի նպատակային նշանակությունը, սեփականության և օգտագործման հարաբերությունները, ինչպես նաև պետական ու տեղական կառավարման մարմինների գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական նշանակության հողերի արդյունավետ օգտագործմանը, չօգտագործվող կամ ոչ լիարժեք օգտագործվող տարածքների խնդիրներին, հողերի մասնատվածությանը, բերրիության պահպանմանը և հողերի դեգրադացման կանխարգելմանը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ընդգրկվել վիճակագրական և տնտեսական վերլուծությունը, հողային հաշվեկշռի տվյալների ուսումնասիրությունը, համեմատական մեթոդը, տարածական վերլուծությունը և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը։ Քարտեզագրական և տարածական տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու հողօգտագործման կառուցվածքը, տարածքային փոփոխությունները և տարբեր նշանակության հողերի բաշխման առանձնահատկությունները։ Տնտեսական մեթոդների միջոցով կարող են ուսումնասիրվել հողի արդյունավետ օգտագործման խթանները, գնահատման ու հարկման մեխանիզմները և հողային շուկայի գործունեության հետ կապված հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հողերի պետական հաշվառման, կադաստրային տեղեկատվության, մշտադիտարկման և կառավարման որոշումների համար անհրաժեշտ տվյալների որակի ու հասանելիության խնդիրներին։ Քննության են առնվում նաև հողերի էրոզիայի, անապատացման, աղակալման և այլ դեգրադացիոն գործընթացների կանխարգելման ու հողային ռեսուրսների վերականգնման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրություն՝ տարբեր երկրներում կիրառվող կառավարման գործիքներից տեղական պայմաններին համապատասխան մոտեցումներ առանձնացնելու նպատակով։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն հողաշինարարության, տարածքային պլանավորման, գյուղատնտեսության և բնապահպանական կառավարման համար՝ նպաստելով հողային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման, պահպանության և երկարաժամկետ կայուն կառավարման մեխանիզմների մշակմանը։