The issues of economic freedom and foreign trade development of Iran in the context of countries of Southwest Asia

Экономика

Անընդհատ (համատարած) քրոնոմետրաժը աշխատանքային ժամանակի ուսումնասիրման մեթոդ է, որի միջոցով չափվում և գրանցվում է արտադրական գործընթացի բոլոր գործողությունների տևողությունը՝ առանց ընդհատումների ամբողջ աշխատանքային ցիկլի ընթացքում։ Դրա էությունը կայանում է նրանում, որ դիտարկվում է աշխատանքի ընթացքը սկզբից մինչև վերջ, և յուրաքանչյուր գործողության ժամանակը ֆիքսվում է շարունակական ձևով՝ ապահովելով ամբողջական պատկեր աշխատանքային գործընթացի մասին։ Այս մեթոդը թույլ է տալիս բացահայտել աշխատանքի կառուցվածքը, առանձին գործողությունների տևողությունը, ինչպես նաև արտադրողականության վրա ազդող գործոնները։ Անընդհատ քրոնոմետրաժը հատկապես կիրառվում է բարդ արտադրական գործընթացներում, որտեղ կարևոր է յուրաքանչյուր փուլում ժամանակի ճիշտ հաշվարկը և կորուստների հայտնաբերումը։ Այն հնարավորություն է տալիս վերլուծել աշխատանքի արդյունավետությունը, գտնել ավելորդ ժամանակային ծախսերը և բարելավել արտադրական կազմակերպումը։ Քրոնոմետրաժի տվյալները օգտագործվում են նաև աշխատանքի նորմավորման համար՝ սահմանելու աշխատանքի կատարման օպտիմալ ժամանակային չափանիշներ։ Մեթոդի առավելություններից են ճշգրիտ տվյալների ստացումը և գործընթացի ամբողջական վերահսկումը, սակայն այն պահանջում է մանրակրկիտ դիտարկում և կարող է լինել ժամանակատար։ Այսպիսով, անընդհատ քրոնոմետրաժը կարևոր գործիք է աշխատանքի կազմակերպման և արտադրողականության բարձրացման համար, քանի որ այն օգնում է գիտական հիմքով գնահատել և օպտիմալացնել աշխատանքային գործընթացները։

Философия

Այս ստեղծագործությունը՝ De Rerum Natura, ներկայացնում է էպիկուրական փիլիսոփայության հիման վրա կառուցված պոեմ, որտեղ փորձ է արվում բացատրել աշխարհի և բնության կառուցվածքը ռացիոնալ և նյութապաշտական տեսանկյունից։ Հեղինակը՝ Lucretius, ներկայացնում է տիեզերքը որպես ատոմներից կազմված անընդհատ շարժման համակարգ՝ հերքելով աստվածային միջամտության գաղափարը բնական երևույթների բացատրության մեջ։ Գործում ընդգծվում է մարդու վախերի, հատկապես մահվան և աստվածների հանդեպ վախի հաղթահարման գաղափարը՝ գիտելիքի և բնության օրենքների իմացության միջոցով։ Պոեմը համադրում է գիտական բացատրություններ, փիլիսոփայական վերլուծություն և գեղարվեստական լեզու՝ ստեղծելով ամբողջական աշխարհայացք, որտեղ մարդը դիտարկվում է որպես բնության մի մաս։ Այս ստեղծագործությունը համարվում է անտիկ փիլիսոփայական մտքի կարևոր հուշարձաններից մեկը և մեծ ազդեցություն է ունեցել եվրոպական գիտական ու փիլիսոփայական մտածողության զարգացման վրա։

История

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի վերջին քառորդից մինչև XX դարի սկիզբը Վանի, Բիթլիսի և Էրզրումի նահանգներում հայկական դպրոցների ձևավորման, գործունեության և զարգացման պատմության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի կրթական կյանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները, դպրոցական հաստատությունների տեսակները, դրանց տարածքային բաշխումը և հայ բնակչության կրթական պահանջների բավարարման գործում ունեցած նշանակությունը։ Վերլուծվում են տարրական և միջնակարգ կրթության կազմակերպումը, ուսումնական ծրագրերը, դասավանդվող առարկաները, ուսուցման մեթոդները, դասագրքերի կիրառումը, աշակերտների կազմը և ուսուցիչների մասնագիտական գործունեությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական եկեղեցու, համայնքային կառույցների, բարեգործական և կրթական կազմակերպությունների մասնակցությանը դպրոցների հիմնադրման, պահպանման ու ֆինանսավորման գործում։ Քննարկվում են ուսուցչական կադրերի պատրաստման, աղջիկների կրթության տարածման, կրթական հաստատությունների նյութական ապահովվածության և դպրոցական ցանցի ընդլայնման հետ կապված խնդիրները։ Դիտարկվում է նաև ժամանակաշրջանի հասարակական, քաղաքական և տնտեսական պայմանների ազդեցությունը կրթական կյանքի վրա, ինչպես նաև այն դժվարությունները, որոնց պայմաններում գործել են հայկական ուսումնական հաստատությունները։ Անդրադարձ է կատարվում դպրոցների դերին գրագիտության տարածման, հայերենի ուսուցման, մշակութային ժառանգության փոխանցման և համայնքային կյանքի կազմակերպման գործընթացներում։ Տարբեր բնակավայրերի կրթական իրավիճակի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու առանձին նահանգների դպրոցական համակարգերի ընդհանուր օրինաչափություններն ու տեղային առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի արևմտահայ կրթական կյանքի, հայկական դպրոցի պատմության և XIX–XX դարերի սահմանագծի հայ հասարակության մշակութային ու հասարակական գործընթացների ամբողջական պատկերացման համար։

Право

Այս ուսումնասիրությունը համեմատական իրավական վերլուծություն է Ռուսաստանի Դաշնությունում և Հայաստանի Հանրապետությունում անհատ ձեռնարկատիրության ինստիտուտի կարգավորման վերաբերյալ, որտեղ քննության են առնվում իրավական կարգավիճակի ձևավորման, պետական գրանցման ընթացակարգերի, հարկային ռեժիմների, պատասխանատվության շրջանակների և ձեռնարկատիրական գործունեության սահմանափակումների հիմնական առանձնահատկություններն ու խնդիրները։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ երկու իրավական համակարգերում էլ անհատ ձեռնարկատերը հանդես է գալիս որպես ֆիզիկական անձ, որն իրավունք ունի իրականացնել տնտեսական գործունեություն առանց իրավաբանական անձ ստեղծելու, սակայն միաժամանակ ամբողջությամբ պատասխանատու է իր պարտավորությունների համար սեփական գույքով, ինչը բարձրացնում է ռիսկերի մակարդակը և ազդում ձեռնարկատիրական ակտիվության վրա։ Ռուսաստանի Դաշնությունում և Հայաստանի Հանրապետությունում առկա են տարբեր մոտեցումներ հարկային վարչարարության, արտոնյալ ռեժիմների կիրառման և փոքր բիզնեսի պետական աջակցության մեխանիզմների հարցում, ինչը հանգեցնում է իրավական միջավայրի արդյունավետության տարբեր մակարդակների։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև իրավական կարգավորման բացերին, վարչական բեռի չափին, ստուգումների համակարգին և թվայնացման մակարդակին, որոնք անմիջական ազդեցություն ունեն անհատ ձեռնարկատիրության զարգացման վրա։ Հետազոտությունը ընդգծում է օրենսդրության կատարելագործման անհրաժեշտությունը՝ ուղղված վարչական պարզեցմանը, հարկային համակարգի կայունացմանը և ձեռնարկատիրական գործունեության խթանմանը երկու երկրների տնտեսական քաղաքականության շրջանակներում։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է պոլիկիստոզ ձվարանների համախտանիշի տարբեր ձևերի դեպքում ինսուլինառեզիստենտության և հիպերինսուլինեմիայի առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը, դրանց փոխկապակցվածությանը հորմոնալ և նյութափոխանակային խանգարումների հետ, ինչպես նաև շտկման հնարավոր մեթոդների գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է ինսուլինային ազդանշանների նկատմամբ օրգանիզմի զգայունության նվազման ազդեցությունը գլյուկոզայի նյութափոխանակության, ինսուլինի արտադրության, ձվարանների ֆունկցիայի և վերարտադրողական համակարգի հորմոնալ հավասարակշռության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համախտանիշի տարբեր կլինիկական և կենսաքիմիական ձևերի համեմատական գնահատմանը, ինսուլինառեզիստենտության տարածվածությանը, արտահայտվածության աստիճանին և դրա հնարավոր կապին մարմնի զանգվածի, նյութափոխանակային ցուցանիշների և անդրոգենային խանգարումների հետ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են ինսուլինային դիմադրության և հիպերինսուլինեմիայի ախտորոշման ու գնահատման լաբորատոր և կլինիկական մոտեցումները, ինչպես նաև դրանց հայտնաբերման նշանակությունը հիվանդության ընթացքի և հնարավոր բարդությունների կանխատեսման տեսանկյունից։ Առանձին բաժին կարող է նվիրված լինել բուժական և կանխարգելիչ միջոցառումներին՝ կենսակերպի փոփոխությանը, սննդակարգի և ֆիզիկական ակտիվության կարգավորմանը, նյութափոխանակային խանգարումների դեղորայքային շտկմանը և վերարտադրողական ֆունկցիայի պահպանմանն ուղղված համալիր մոտեցումներին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է այն պատճառով, որ պոլիկիստոզ ձվարանների համախտանիշը հաճախ ուղեկցվում է ոչ միայն վերարտադրողական, այլև նյութափոխանակային խնդիրներով, ուստի հիվանդի վիճակի գնահատումը պահանջում է բազմակողմանի մոտեցում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել տարբեր կլինիկական ձևերի դեպքում անհատականացված մոտեցումների մշակմանը, նյութափոխանակային ռիսկերի վաղ հայտնաբերմանը և բուժման արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գինեկոլոգներին, էնդոկրինոլոգներին, վերարտադրողական բժշկության մասնագետներին, ընտանեկան բժիշկներին, բժշկական հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է բառի իմաստային կառուցվածքի տիպաբանական ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով բառային նշանակության ներքին կազմակերպումը, բաղադրիչները և տարբեր լեզվական միավորներում դրանց դրսևորման օրինաչափությունները։ Հետազոտության առանցքում բառը ներկայացվում է ոչ միայն որպես առանձին հասկացություն անվանող միավոր, այլև որպես բարդ իմաստային համակարգ, որի կառուցվածքում կարող են փոխկապակցվել հիմնական և ածանցյալ նշանակություններ, իմաստային երանգներ, գնահատողական բաղադրիչներ և համատեքստով պայմանավորված իմաստներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բազմիմաստության երևույթին և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով մեկ բառի տարբեր նշանակությունները ձևավորում են փոխկապակցված իմաստային կառուցվածք։ Քննվում են ուղիղ և փոխաբերական նշանակությունների հարաբերությունները, փոխաբերության ու փոխանունության դերը նոր նշանակությունների առաջացման գործընթացում, ինչպես նաև բառի իմաստային զարգացման պատմական և գործառական գործոնները։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու բառերի իմաստային կազմակերպման տարբեր մոդելներ և համեմատելու դրանք ըստ նշանակությունների քանակի, փոխկապակցվածության աստիճանի, իմաստային կենտրոնի և երկրորդային նշանակությունների ձևավորման սկզբունքների։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բառի նշանակության բաղադրիչային վերլուծությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել տարբեր բառային միավորների ընդհանուր և տարբերակիչ իմաստային հատկանիշները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բառի և հասկացության, բառային նշանակության և իրականության առարկաների ու երևույթների միջև հարաբերություններին։ Ուսումնասիրության համար կարևոր է համատեքստի դերը, քանի որ բազմիմաստ բառի կոնկրետ նշանակությունը հաճախ բացահայտվում է միայն խոսքային միջավայրում և այլ լեզվական միավորների հետ ունեցած կապերի միջոցով։ Քննվում են նաև հոմանիշության, հականիշության, համանունության և բառային-իմաստային խմբերի հետ առնչվող հարցեր, որոնք օգնում են բառի իմաստային կազմակերպումը դիտարկել լեզվի ընդհանուր բառապաշարային համակարգի շրջանակում։ Նման հետազոտությունը կարևոր է ինչպես տեսական իմաստաբանության և բառագիտության, այնպես էլ բառարանագրության համար, քանի որ բառի իմաստների սահմանազատումն ու դրանց հարաբերությունների ճիշտ ներկայացումը բառարանային նկարագրության հիմնական խնդիրներից են։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համակարգում է բառային իմաստի կառուցվածքի ուսումնասիրության սկզբունքները և նպաստում լեզվական նշանակության կազմակերպման ընդհանուր ու տիպաբանական օրինաչափությունների բացահայտմանը։