Տիեզերք: Կառուցվածքը և էվոլյուցիան: (Գրականության հանձնարարական ցանկ)

Պատմություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է 16–18-րդ դարերում Սիրիայի հայ համայնքի պատմաաշխարհագրական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով հայ սփյուռքի ձևավորման գործընթացները Օսմանյան կայսրության շրջանակներում, ինչպես նաև համայնքի սոցիալ-տնտեսական և մշակութային կյանքը Մերձավոր Արևելքի քաղաքներում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել Սիրիայի տարածքում ձևավորված հայկական բնակավայրերի տարածական բաշխվածությունը, դրանց պատմական առաջացումը և զարգացումը, ինչպես նաև համայնքային կառուցվածքի առանձնահատկությունները տվյալ ժամանակաշրջանում։ Ուսումնասիրվում են Հալեպի, Դամասկոսի և այլ քաղաքային կենտրոնների հայկական համայնքների դերը առևտրի, արհեստների և միջքաղաքային տնտեսական կապերի համակարգում, ինչպես նաև նրանց մասնակցությունը տարածաշրջանային առևտրային ցանցերին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքի եկեղեցական և կրթական կառույցներին, հոգևոր առաջնորդության կազմակերպմանը, ինչպես նաև հայկական ինքնության պահպանման մեխանիզմներին օտար միջավայրում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է Օսմանյան վարչական համակարգի ազդեցությունը հայ համայնքների իրավական կարգավիճակի և ներքին ինքնակազմակերպման վրա։ Միաժամանակ վերլուծվում են միգրացիոն գործընթացները, բնակչության տեղաշարժերը և դրանց ազդեցությունը համայնքային կյանքի ձևավորման վրա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է պատմական ժողովրդագրության և սփյուռքագիտության ոլորտում՝ նպաստելով Սիրիայի հայ համայնքի պատմական զարգացման ավելի ամբողջական և համակարգված ներկայացմանը։

Կենսագրություն

«Հրաժեշտ պատրանքներին» Վլադիմիր Պոզների հուշագրական- ese ժանրի գիրք է, որտեղ հեղինակը անկեղծորեն պատմում է իր կյանքի, ժամանակի և Ռուսաստանի մասին՝ առանց իդեալականացման և գեղեցկացման։ Գիրքը կարելի է համարել պորտալ դեպի անցած դարերի իրական կյանքը՝ երբ Պոզները եղել է մի տեսախցիկի առաջ կանգնած ու դարձել է խորհրդային և ռուսական հանրային կյանքի միանշանակ դեմք։ Նա խոսում է այն մասին, թե ինչպես են ժամանակները փոխվել, ինչպիսին էր խորհրդային հասարակության տրամադրությունը, ինչպես էր ձևավորվում տեղեկատվական դաշտը, և ինչ դեր է ունեցել զանգվածային մեդիան։ Պոզները պատմում է նաև իր անձնական ճանապարհը՝ հաղթահարած դժվարություններ, հարցեր, հանդիպումներ և բացահայտումներ։ Գիրքը շատ անկեղծ է, հաճախ գրավիչ իր բուռն արտահայտություններով և իրադարձությունների պարզ ու անհատական մեկնաբանություններով։ Վերջին տարիների Ռուսաստանում տեղի ունեցող փոփոխությունները, քաղաքականությունը, սոցիալական փոփոխությունները՝ ամեն ինչ ներկայացվում է ոչ միայն որպես պատմական փաստ, այլև որպես մարդու ներքին տեսանկյունից ապրած փորձ։ «Հրաժեշտ պատրանքներին» գրքը ընթերցողին տալիս է զգացում, որ ամենակարևորը՝ մարդկանց մեջ մնացած մարդկային անկեղծությունն է, ոչ թե հասարակության կառուցվածքներն ու «պաշտոնական» պատմությունը։ Հրատարակիչ - Նյու Մեգ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 2009923919275

Պատմություն

Սույն փաստաթուղթը ներկայացնում է Կովկասում գործող հայկական բարեգործական կազմակերպության գործունեության իրավական և կազմակերպչական հիմքերը, որը ձևավորվել է XIX դարի վերջի հասարակական-քաղաքական պայմաններում՝ նպատակ ունենալով համակարգված ձևով աջակցել հայկական համայնքների սոցիալական, կրթական և մշակութային կարիքներին։ Այն սահմանում է կազմակերպության հիմնական նպատակները՝ աղքատության մեղմացում, կրթական հաստատությունների աջակցություն, դպրոցական գործի զարգացում, ուսուցիչների պատրաստման խթանում և մշակութային նախաձեռնությունների իրականացում, որոնք ուղղված էին ազգային ինքնության պահպանմանը և համայնքային համախմբմանը։ Փաստաթղթում մանրամասն ներկայացվում են կառավարման կառուցվածքը, անդամակցության կարգը, ֆինանսական միջոցների ձևավորման և բաշխման սկզբունքները, ինչպես նաև տեղական մասնաճյուղերի գործունեության կանոնակարգումը՝ ապահովելով միասնական և վերահսկելի համակարգ ամբողջ Կովկասի տարածքում։ Միաժամանակ ընդգծվում են կազմակերպության գործունեության սահմանները՝ քաղաքական չեզոքության պահպանման և հիմնականում բարեգործական ու կրթական ուղղվածության ապահովման նպատակով, ինչը պայմանավորված էր այն ժամանակի վարչական պահանջներով և վերահսկողական համակարգերով։ Այս կանոնադրական հիմքերը կարևոր դեր են ունեցել հայկական հասարակական կյանքի ինստիտուցիոնալացման, համայնքային կառույցների կայացման և բարեգործական շարժման զարգացման գործում՝ ձևավորելով երկարաժամկետ ազդեցություն տարածաշրջանի հայկական սոցիալական և մշակութային միջավայրի վրա։

Գրականություն

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է 1990–2005 թվականների ժամանակակից հայ պոեզիայի զարգացման հիմնական միտումների, գաղափարական ուղղությունների և գեղարվեստական համակարգի վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է հետխորհրդային շրջանի հասարակական-մշակութային փոփոխությունների ազդեցությունը բանաստեղծական մտածողության վրա, ինչպես նաև նոր գրական սերնդի ձևավորումը և ստեղծագործական ինքնարտահայտման նոր ձևերի որոնումը։ Վերլուծվում են թեմատիկ բազմազանությունը, ներքին հոգեբանական խորքերը, քաղաքացիական և գոյաբանական մոտիվները, ինչպես նաև անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունների արտացոլումը պոեզիայում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական նորարարություններին, պատկերային համակարգի փոփոխություններին, ազատ տաղաչափության տարածմանը և պոստմոդեռնիստական միտումների ազդեցությանը։ Քննարկվում է նաև ավանդական և նորարարական գեղարվեստական սկզբունքների համադրությունը և դրա դերը արդի պոեզիայի ձևավորման գործընթացում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ գրականագիտության և ժամանակակից գրական գործընթացների ուսումնասիրության ոլորտներում՝ նպաստելով 1990–2005 թթ. հայ պոեզիայի ամբողջական գիտական գնահատմանը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության (Կոմկուս) ներսում ձևավորված ներկուսակցական կյանքի և առօրեական գործելակերպերի ուսումնասիրությանը 1920–1930-ական թվականներին՝ ընդգծելով քաղաքական ինստիտուտների և առօրյա սոցիալական իրականության փոխազդեցությունը խորհրդային համակարգի կայացման փուլում։ Հեղինակը վերլուծում է կուսակցական կազմակերպությունների կառուցվածքը, ներքին կարգապահության մեխանիզմները, անդամակցության գործընթացները և գաղափարական վերահսկողության ձևերը՝ դիտարկելով դրանք որպես քաղաքական իշխանության գործիքներ։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կուսակցական առօրեականությանը՝ ժողովների, հաշվետվությունների, քննարկումների և ներքին հաղորդակցության ձևերին, ինչպես նաև կուսակցական կյանքի ձևական և ոչ ձևական կողմերին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը կուսակցական վարքագծի վրա՝ ներառելով կադրային քաղաքականությունը, անձնական հարաբերությունները և տեղական իշխանության առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը ներկայացնում է գաղափարախոսության և առօրյա պրակտիկայի փոխկապվածությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին քաղաքական նպատակները ներթափանցում հասարակական կյանքի տարբեր մակարդակներ։ Այն կարևոր է պատմաբանների, խորհրդային ուսումնասիրություններով զբաղվող հետազոտողների և քաղաքական սոցիոլոգիայի մասնագետների համար՝ նպաստելով վաղ խորհրդային շրջանի ներքին քաղաքական մշակույթի ավելի խոր ըմբռնմանը։

Բնապահպանություն

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է բնապահպանական կրթության առանձնահատկությունների և դրա կազմակերպման գործընթացի ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետությունում՝ ընդգծելով էկոլոգիական գիտակցության ձևավորման և կայուն զարգացման գաղափարների տարածման կարևորությունը ժամանակակից հասարակության մեջ։ Աշխատանքում ներկայացվում է բնապահպանական կրթության էությունը որպես կրթական համակարգի բաղադրիչ, որի նպատակն է ձևավորել շրջակա միջավայրի նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունք, զարգացնել բնապահպանական գիտելիքներ և խթանել էկոլոգիապես գիտակից վարքագիծ տարբեր տարիքային խմբերի շրջանում։ Քննարկվում են բնապահպանական կրթության առանձնահատկությունները, որոնք պայմանավորված են դրա միջառարկայական բնույթով, գործնական ուղղվածությամբ և հասարակական լայն ընդգրկմամբ՝ ներառելով ինչպես դպրոցական, այնպես էլ բարձրագույն կրթության մակարդակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ-ում բնապահպանական կրթության կազմակերպման համակարգին՝ պետական քաղաքականության, կրթական ծրագրերի, ուսումնական պլանների և արտադասարանական միջոցառումների դերի վերլուծությամբ։ Աշխատանքում ներկայացվում են նաև այն հիմնական խնդիրները, որոնք խոչընդոտում են արդյունավետ բնապահպանական կրթության զարգացմանը, ներառյալ նյութատեխնիկական բազայի սահմանափակումները, մասնագիտական կադրերի պակասը և հասարակական իրազեկվածության ոչ բավարար մակարդակը։ Միաժամանակ դիտարկվում են զարգացման հնարավոր ուղղությունները՝ կրթական ծրագրերի արդիականացում, միջազգային համագործակցության ընդլայնում և նոր ուսուցողական մեթոդների կիրառություն։ Աշխատանքը նպատակ ունի ընդգծել բնապահպանական կրթության դերը որպես կայուն զարգացման և բնության պահպանության ապահովման կարևոր գործոն ՀՀ-ում։