Влияние нелинейности при распространении электроупругой волны

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է տվյալների արդյունավետ մշակման հետ կապված երկու կարևոր հաշվողական խնդիրների՝ տեղեկատվության սեղմման ալգորիթմների մշակման ու ծրագրային իրականացման և մոդուլային աստիճան բարձրացնելու գործողության արդյունավետ հաշվարկման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տվյալների ծավալի նվազեցման հիմնական սկզբունքները, տեղեկատվության ներկայացման եղանակները և այն ալգորիթմական մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս կրճատել տվյալների պահպանման համար անհրաժեշտ հիշողության ծավալը կամ դրանց փոխանցման ընթացքում օգտագործվող ռեսուրսները։ Քննության են առնվում սեղմման գործընթացի արդյունավետության հիմնական չափանիշները՝ սեղմման աստիճանը, կատարման արագությունը, հիշողության օգտագործումը և սկզբնական տեղեկատվության վերականգնման հնարավորությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտրված ալգորիթմի կառուցվածքի մշակմանը, դրա ծրագրային իրականացման առանձնահատկություններին, փորձարկմանը և տարբեր բնույթի տվյալների նկատմամբ աշխատանքի արդյունքների գնահատմանը։ Աշխատանքի մյուս կարևոր ուղղությունը վերաբերում է մոդուլային թվաբանության մեջ մեծ աստիճանների արդյունավետ հաշվարկմանը, երբ անհրաժեշտ է որոշել աստիճան բարձրացված թվի մնացորդը տրված մոդուլի նկատմամբ՝ խուսափելով չափազանց մեծ միջանկյալ թվերի անմիջական հաշվարկից։ Ուսումնասիրվում են արագ աստիճան բարձրացնելու և միջանկյալ արդյունքների հաջորդական մոդուլային մշակման սկզբունքները, որոնք հնարավորություն են տալիս զգալիորեն նվազեցնել հաշվարկային գործողությունների քանակը։ Վերլուծվում են համապատասխան ալգորիթմների ժամանակային և հիշողության բարդությունները, դրանց ծրագրային իրականացման արդյունավետությունը և մեծ թվերի հետ աշխատելու առանձնահատկությունները։ Մոդուլային հաշվարկների այսպիսի մեթոդները կարևոր կիրառություն ունեն թվային համակարգերում, թվերի տեսության խնդիրներում և ժամանակակից գաղտնագրության բազմաթիվ մեխանիզմներում։ Աշխատանքը համադրում է տեսական ալգորիթմական վերլուծությունն ու գործնական ծրագրավորումը՝ հնարավորություն տալով գնահատել մշակված լուծումների արդյունավետությունը, ճշգրտությունը և տարբեր հաշվողական խնդիրներում դրանց կիրառելիությունը։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը ներկայացնում է Էրիվանի փոխադարձ վարկային ընկերության գործունեության տարեկան հաշվետվությունը՝ ընդգրկելով 1905 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 1906 թվականի հունվարի 1-ը ընկած ժամանակահատվածը։ Այն մանրամասնորեն արտացոլում է հաստատության ֆինանսական վիճակը, վարկային գործառնությունների ծավալը, անդամների ներգրավվածությունը, եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքը, ինչպես նաև ընդհանուր տնտեսական գործունեության արդյունքները տվյալ ժամանակաշրջանում։ Նյութում ներկայացվում են նաև հաշվառման և կառավարման սկզբունքները, վարկերի տրամադրման քաղաքականությունը և ռիսկերի գնահատման մոտեցումները՝ բնորոշ տվյալ դարաշրջանի ֆինանսական ինստիտուտներին։ Հրատարակությունը արժեքավոր աղբյուր է Երևանի տնտեսական կյանքի, բանկային համակարգի ձևավորման պատմության և փոխադարձ վարկային կազմակերպությունների գործունեության ուսումնասիրության համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով պատմաբանների, տնտեսագետների, ֆինանսական ոլորտի հետազոտողների և արխիվային նյութերով զբաղվող մասնագետների համար։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է գորտի վեստիբուլյար կորիզների կառուցվածքային և գործառական կազմակերպման ուսումնասիրմանը համակարգչային մոդելավորման մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում վեստիբուլյար համակարգի նյարդային կառուցվածքներում տեղեկատվության ընդունման, մշակման և փոխանցման մեխանիզմներն են, ինչպես նաև առանձին նեյրոնների ու դրանց միջև ձևավորված կապերի դերը շարժումների համակարգման, մարմնի հավասարակշռության և տարածական դիրքի վերահսկման գործընթացներում։ Համակարգչային մոդելավորումը դիտարկվում է որպես փորձարարական նեյրոֆիզիոլոգիական տվյալները համակարգելու և նյարդային ցանցի աշխատանքի հնարավոր մեխանիզմները քանակականորեն նկարագրելու արդյունավետ միջոց։ Վեստիբուլյար համակարգը կարևոր դեր է կատարում օրգանիզմի դիրքի և շարժման մասին տեղեկատվության մշակման մեջ։ Ներքին ականջի համապատասխան զգայական կառույցներից ստացվող ազդակները նյարդային ուղիներով հասնում են կենտրոնական նյարդային համակարգի վեստիբուլյար կորիզներին, որտեղ տեղի է ունենում դրանց հետագա ինտեգրումը և փոխանցումը այլ նյարդային կենտրոնների։ Այս գործընթացների արդյունքում ձևավորվում են շարժողական և դիրքային պատասխաններ, որոնք նպաստում են հավասարակշռության պահպանմանը, մկանային տոնուսի կարգավորմանը և շարժումների համաձայնեցմանը։ Գորտը որպես փորձարարական օբյեկտ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ողնաշարավորների վեստիբուլյար համակարգի կազմակերպման հիմնական օրինաչափությունները համեմատաբար հստակ նեյրոնային կառուցվածքների պայմաններում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է վեստիբուլյար կորիզների նեյրոնային կազմի և դրանց փոխկապակցվածության վրա։ Առանձին նեյրոնները կարող են տարբերվել իրենց ձևաբանական կառուցվածքով, էլեկտրաֆիզիոլոգիական հատկություններով, մուտքային և ելքային կապերով ու տարբեր տեսակի ազդակների նկատմամբ արձագանքներով։ Այդ տարբերությունների համակարգումը հնարավորություն է տալիս կառուցել վեստիբուլյար կենտրոնների կառուցվածքային մոդել, որտեղ ներկայացվում են նեյրոնների հիմնական խմբերը և դրանց միջև հնարավոր կապերը։ Նման մոդելը կարող է օգտագործվել որպես հիմք գործառական գործընթացների հետագա համակարգչային վերարտադրման համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նեյրոնների էլեկտրական ակտիվության մոդելավորմանը։ Նյարդային բջիջների գործունեությունը կապված է թաղանթային պոտենցիալի փոփոխությունների և նյարդային ազդակների առաջացման հետ։ Համակարգչային մոդելի միջոցով հնարավոր է ներկայացնել նեյրոնի արձագանքը տարբեր ուժգնության և ժամանակային կառուցվածքի մուտքային ազդակներին, ուսումնասիրել գրգռման շեմը, իմպուլսների հաճախականությունը և ակտիվության ժամանակային բնութագրերը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս փորձարկել այնպիսի պայմաններ, որոնց անմիջական ուսումնասիրությունը կենսաբանական փորձերում կարող է լինել դժվար կամ սահմանափակ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սինապսային կապերի մոդելավորմանը։ Վեստիբուլյար կորիզների գործունեությունը պայմանավորված է ոչ միայն առանձին նեյրոնների հատկություններով, այլև նրանց միջև տեղեկատվության փոխանցման ձևով։ Գրգռող և արգելակող կապերի հարաբերակցությունը կարող է որոշել ամբողջ նեյրոնային ցանցի արձագանքը։ Համակարգչային մոդելում այդ կապերի ուժգնության, ժամանակային բնութագրերի և տարածական կազմակերպման փոփոխությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես է փոխվում համակարգի ընդհանուր ակտիվությունը տարբեր պայմաններում։ Հատկապես կարևոր է արգելակման դերի գնահատումը, քանի որ այն կարող է մասնակցել նեյրոնային պատասխանների ճշգրտմանը և չափազանց ուժեղ գրգռման սահմանափակմանը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է կառուցվածքի և գործառույթի փոխկապակցվածության բացահայտումը։ Նեյրոնային համակարգի անատոմիական կազմակերպումը որոշակի սահմաններ է ստեղծում տեղեկատվության հնարավոր փոխանցման համար, սակայն միայն կառուցվածքային տվյալները բավարար չեն համակարգի իրական աշխատանքի ամբողջական նկարագրության համար։ Համակարգչային մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս կառուցվածքային տվյալները միավորել էլեկտրաֆիզիոլոգիական ցուցանիշների հետ և ուսումնասիրել, թե կոնկրետ նեյրոնային կապերը ինչպիսի գործառական արդյունք կարող են առաջացնել։ Այսպիսով հնարավոր է փորձարկել վեստիբուլյար կորիզների աշխատանքի վերաբերյալ տարբեր տեսական ենթադրություններ և համեմատել մոդելային արդյունքները փորձարարական դիտարկումների հետ։ Առանձին ուղղություն է զգայական ազդակների տարածական և ժամանակային մշակման ուսումնասիրությունը։ Վեստիբուլյար համակարգը պետք է արձագանքի գլխի և մարմնի շարժումների ուղղությանը, արագությանը և փոփոխության բնույթին։ Այդ տեղեկատվությունը նեյրոնային ցանցում ներկայացվում է ակտիվության որոշակի ձևերով։ Մոդելավորման միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել, թե տարբեր մուտքային ազդանշաններն ինչպես են փոփոխում առանձին նեյրոնների և ամբողջ ցանցի ակտիվությունը, ինչպես են միաժամանակ ստացվող ազդակները փոխազդում միմյանց հետ և ինչպիսի ելքային պատասխաններ են ձևավորվում։ Կարևորվում է նաև վեստիբուլյար տեղեկատվության ինտեգրումը այլ զգայական և շարժողական համակարգերից ստացվող ազդակների հետ։ Կենտրոնական նյարդային համակարգում հավասարակշռության պահպանումը մեկ զգայական համակարգի գործունեության արդյունք չէ։ Վեստիբուլյար տեղեկատվությունը փոխազդում է տեսողական, պրոպրիոցեպտիվ և շարժողական ազդակների հետ։ Համակարգչային մոդելի ընդլայնված տարբերակներում հնարավոր է գնահատել տարբեր մուտքերի համատեղ ազդեցությունը և պարզել, թե ինչպես կարող է դրանց հարաբերակցությունը փոփոխել վեստիբուլյար նեյրոնների արձագանքը։ Այս մոտեցումը կարևոր է բազմազգայական ինտեգրման նյարդային մեխանիզմների հասկացման համար։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում փորձարարական և հաշվարկային մոտեցումների համադրումն է։ Նեյրոֆիզիոլոգիական փորձերից ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել մոդելի պարամետրերի որոշման համար, իսկ համակարգչային հաշվարկների արդյունքները՝ նոր փորձարարական ենթադրությունների ձևավորման համար։ Այս փոխադարձ կապը հնարավորություն է տալիս աստիճանաբար ճշգրտել մոդելը։ Եթե հաշվարկային արդյունքները չեն համապատասխանում փորձարարական դիտարկումներին, անհրաժեշտ է վերանայել նեյրոնների հատկությունների, սինապսային կապերի կամ ցանցի կառուցվածքի վերաբերյալ ընդունված ենթադրությունները։ Այդպիսով մոդելավորումը դառնում է ոչ միայն արդեն հայտնի տվյալների ներկայացման, այլև նյարդային համակարգի աշխատանքի նոր հնարավոր մեխանիզմների որոնման գործիք։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մոդելի պարամետրերի ընտրությանը և դրանց նկատմամբ համակարգի զգայունությանը։ Նեյրոնի թաղանթային հատկությունների, սինապսային հաղորդման ուժգնության, ազդակների ուշացման կամ ցանցային կապերի փոփոխությունը կարող է տարբեր ազդեցություն ունենալ վերջնական արդյունքի վրա։ Պարամետրային ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել այն գործոնները, որոնք առավել մեծ դեր են կատարում համակարգի վարքագծի ձևավորման մեջ։ Միաժամանակ հնարավոր է գնահատել, թե որ բնութագրերի փոփոխությունների նկատմամբ է մոդելը կայուն և որ պարամետրերն են պահանջում առավել ճշգրիտ փորձարարական որոշում։ Մոդելավորման կարևոր առավելություններից է տարբեր տեսական իրավիճակների վերահսկելի ուսումնասիրությունը։ Հնարավոր է պայմանականորեն փոփոխել կամ բացառել որոշակի նեյրոնային կապեր և գնահատել դրանց ազդեցությունը համակարգի ընդհանուր աշխատանքի վրա։ Այս եղանակով կարելի է ուսումնասիրել առանձին կառուցվածքային բաղադրիչների գործառական նշանակությունը և պարզել, թե որ կապերն են հատկապես կարևոր նորմալ վեստիբուլյար պատասխանների ձևավորման համար։ Նման հաշվարկային փորձերը լրացնում են կենսաբանական հետազոտությունները և կարող են նպաստել հետագա փորձարարական աշխատանքի ավելի նպատակային կազմակերպմանը։ Կարևոր ուղղություն է նաև նեյրոնային ցանցի կայունության և հարմարվողականության ուսումնասիրությունը։ Վեստիբուլյար համակարգը պետք է կարողանա պահպանել արդյունավետ գործունեությունը տարբեր շարժողական պայմաններում և որոշ չափով հարմարվել զգայական մուտքերի փոփոխություններին։ Համակարգչային մոդելը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե նեյրոնների կամ նրանց կապերի հատկությունների փոփոխությունները ինչպես կարող են ազդել համակարգի ընդհանուր կայունության վրա։ Այս մոտեցումը կարող է նպաստել նաև վեստիբուլյար համակարգում պլաստիկության մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը։ Գորտի վեստիբուլյար կորիզների ուսումնասիրությունն ունի նաև համեմատական նեյրոֆիզիոլոգիական նշանակություն։ Տարբեր ողնաշարավորների նյարդային համակարգերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել վեստիբուլյար կառավարման այն հիմնական սկզբունքները, որոնք պահպանվել են կենսաբանական զարգացման ընթացքում, ինչպես նաև բացահայտել առանձին տեսակներին բնորոշ առանձնահատկությունները։ Համակարգչային մոդելը կարող է ծառայել որպես ձևականացված հիմք նման համեմատությունների համար՝ թույլ տալով նույն հաշվարկային սկզբունքներով նկարագրել տարբեր կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ տարբերակներ։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է փորձարարական նեյրոֆիզիոլոգիայի և համակարգչային մոդելավորման համադրմամբ։ Նյարդային համակարգի բարդ կառուցվածքը դժվար է ամբողջությամբ հասկանալ միայն առանձին նեյրոնների ուսումնասիրության միջոցով, մինչդեռ մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս այդ տվյալները միավորել մեկ համակարգում և ուսումնասիրել դրանց համատեղ գործունեությունը։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել վեստիբուլյար տեղեկատվության մշակման, նեյրոնային ցանցերի կազմակերպման և զգայական ու շարժողական համակարգերի փոխազդեցության ընդհանուր սկզբունքների բացահայտմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է վեստիբուլյար կորիզների կառուցվածքի և գործունեության համալիր հաշվարկային ուսումնասիրություն՝ ներառելով նեյրոնների հատկությունների, սինապսային կապերի, ցանցային կազմակերպման և զգայական տեղեկատվության մշակման փոխկապակցված վերլուծությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել նեյրոֆիզիոլոգիայի, հաշվողական նեյրոգիտության, կենսաֆիզիկայի, մաթեմատիկական կենսաբանության և նյարդային համակարգերի համակարգչային մոդելավորման ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կորպորատիվ կառավարման համակարգի ազդեցության ուսումնասիրությանը ներդրումների ներգրավման գործընթացի վրա։ Վերլուծվում են կորպորատիվ կառավարման հիմնական սկզբունքները՝ թափանցիկություն, հաշվետվողականություն, բաժնետերերի իրավունքների պաշտպանություն և կառավարման արդյունավետություն, ինչպես նաև դրանց դերը ներդրումային միջավայրի ձևավորման և ներդրողների վստահության բարձրացման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ընկերությունների կառավարման որակի և ուղղակի օտարերկրյա ներդրումների ներհոսքի միջև կապին, ինչպես նաև Հայաստանի տնտեսական միջավայրի առանձնահատկություններին, իրավական կարգավորումներին և ինստիտուցիոնալ զարգացման մակարդակին։ Աշխատությունում ներկայացվում են միջազգային փորձի համեմատական վերլուծություններ, ՀՀ շուկայի առանձնահատկությունները և կորպորատիվ կառավարման բարելավման հնարավորությունները՝ ներդրումային գրավչությունը բարձրացնելու նպատակով։ Ներառված են նաև գործնական առաջարկություններ՝ ուղղված ընկերությունների կառավարման համակարգի կատարելագործմանը, ֆինանսական շուկաների զարգացմանը և տնտեսական աճի խթանմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսիստների, ներդրումային ոլորտի մասնագետների, իրավաբանների, պետական կառավարման ներկայացուցիչների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են ներդրումային միջավայրով և կորպորատիվ կառավարման ժամանակակից մոտեցումներով։

Ինֆորմատիկա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ռեսուրսների ժամանակային հավասարաչափ բաշխման խնդրի մաթեմատիկական մոդելի մշակմանը, դրա լուծման արդյունավետ ալգորիթմի ստեղծմանը և համապատասխան ծրագրային փաթեթի իրականացմանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են սահմանափակ ռեսուրսների բաշխման գործընթացները տարբեր ժամանակային փուլերում՝ նպատակ ունենալով ապահովել դրանց առավել հավասարակշռված և արդյունավետ օգտագործումը։ Ներկայացվում են խնդրի մաթեմատիկական ձևակերպումը, օպտիմալացման չափանիշները, կիրառվող մոդելավորման մեթոդները և հաշվարկային ալգորիթմների կառուցման սկզբունքները՝ հաշվի առնելով գործնական սահմանափակումներն ու տարբեր սցենարները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մշակված ծրագրային փաթեթի կառուցվածքին, դրա ֆունկցիոնալ հնարավորություններին, հաշվարկների ավտոմատացմանը և արդյունքների վերլուծությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել կիրառական մաթեմատիկայի, օպերացիոն հետազոտությունների, նախագծերի կառավարման, արտադրական պլանավորման, տեղեկատվական համակարգերի և ծրագրային ապահովման մշակման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ուսանողների և մասնագետների համար, ովքեր զբաղվում են ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման և օպտիմալացման խնդիրներով։

Մաթեմատիկա

Մաթեմատիկական, մեխանիկական և կառավարման տեսության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ֆազային սահմանափակումներով մեխանիկական համակարգերի օպտիմալ կառավարման որոշ խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում դինամիկական համակարգերի օպտիմալ կառավարման տեսական հիմունքները, մեխանիկական շարժման մաթեմատիկական նկարագրության առանձնահատկությունները և կառավարման գործընթացում առաջացող սահմանափակումների նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆազային փոփոխականների՝ համակարգի դիրքի, արագության և վիճակը բնութագրող այլ մեծությունների նկատմամբ սահմանվող պայմաններին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը թույլատրելի շարժումների և օպտիմալ հետագծերի ընտրության վրա։ Վերլուծվում են օպտիմալության չափանիշների ձևակերպման, կառավարման ֆունկցիաների որոշման և սահմանափակումների պայմաններում համակարգի նպատակային վիճակին հասնելու մաթեմատիկական խնդիրները։ Քննարկվում են օպտիմալ կառավարման անհրաժեշտ պայմանները, Պոնտրյագինի առավելագույնի սկզբունքի կիրառման հնարավորությունները, սահմանային պայմանների հաշվառումը և ֆազային սահմանափակումների ակտիվացման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել վարիացիոն հաշվի, դիֆերենցիալ հավասարումների, օպտիմալացման մեթոդների և թվային հաշվարկների կիրառությունները մեխանիկական համակարգերի շարժման կառավարման խնդիրներում։ Անդրադարձ է կատարվում կառավարման ժամանակի, էներգետիկական ծախսերի, շարժման ճշգրտության և համակարգի կայունության հետ կապված օպտիմալացման հնարավոր չափանիշներին։ Կարևորվում է ստացված տեսական մոտեցումների նշանակությունը մեխանիկական համակարգերի շարժման պլանավորման, տեխնիկական սահմանափակումների պահպանման և կառավարման արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կիրառական մաթեմատիկայի, տեսական մեխանիկայի, օպտիմալ կառավարման, ավտոմատացման և դինամիկական համակարգերի մաթեմատիկական մոդելավորման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։