Возможности создания однофотонного детектора на основе лантан и лантан-цериевого гексаборидов

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է արդարության կատեգորիայի ձևավորման և զարգացման հիմնախնդրի համակողմանի ուսումնասիրությանը իրավաքաղաքական մտքի պատմության համատեքստում՝ բացահայտելով դրա փիլիսոփայական, իրավական և սոցիալ-քաղաքական ընկալումների էվոլյուցիան տարբեր դարաշրջաններում։ Վերլուծվում են արդարության մասին դասական և ժամանակակից տեսությունները՝ սկսած անտիկ փիլիսոփայությունից մինչև նորագույն իրավական դպրոցներ, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը պետականության, իրավունքի և հասարակական կարգի ձևավորման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արդարության՝ որպես իրավական համակարգի հիմնարար կատեգորիայի, փոխկապակցվածությանը հավասարության, ազատության և իրավունքների պաշտպանության սկզբունքների հետ։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է արդարության ընկալման փոփոխությունները սոցիալ-պատմական տարբեր համատեքստերում՝ ընդգծելով դրա դերը իրավական մտածողության զարգացման և ժամանակակից իրավական պետության գաղափարի ձևավորման գործընթացում։ Աշխատությունը նպատակ ունի ներկայացնել արդարության կատեգորիայի տեսական և պատմական զարգացման ամբողջական պատկերը՝ համադրելով իրավագիտական և քաղաքական-փիլիսոփայական մոտեցումները։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի վերջից մինչև XX դարի սկիզբը Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնի կրոնափոխության քաղաքականության պատմական ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով պետական, հասարակական, կրոնական և ժողովրդագրական գործընթացների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն մեխանիզմների և պայմանների վրա, որոնց միջոցով հայերի մի մասը հարկադրված էր հրաժարվել քրիստոնեական ինքնությունից և ընդունել իսլամ՝ բռնությունների, տեղահանությունների, սոցիալական ճնշումների և գոյատևման ծայրահեղ պայմանների ազդեցությամբ։ Քննության են առնվում XIX դարի վերջին Օսմանյան կայսրությունում հայերի իրավական և հասարակական դրության փոփոխությունները, կենտրոնական և տեղական իշխանությունների քաղաքականությունը, ինչպես նաև կրոնական պատկանելության նշանակությունը կայսրության հասարակական կառուցվածքում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն պատմական ժամանակաշրջաններին, երբ հայ բնակչության նկատմամբ բռնաճնշումների ուժեղացումը ուղեկցվել է կրոնափոխության դեպքերի տարածմամբ։ Դիտարկվում են անհատական և խմբային կրոնափոխությունների տարբեր հանգամանքները՝ փորձելով տարբերակել ազատ ընտրության, հարկադրանքի, ֆիզիկական անվտանգության ապահովման և ընտանիքի անդամների պահպանման նպատակով կատարված որոշումների հնարավոր դրդապատճառները։ Կարևորվում է նաև կանանց և երեխաների առանձնահատուկ դրությունը, քանի որ զանգվածային բռնությունների և տեղահանությունների պայմաններում նրանք հաճախ հայտնվում էին ընտանիքից և համայնքային միջավայրից կտրված վիճակում՝ ենթարկվելով ինքնության փոփոխման տարբեր ձևերի։ Ուսումնասիրվում են անունների, լեզվական միջավայրի, կրոնական պատկանելության և ընտանեկան կապերի փոփոխությունները՝ որպես ավելի լայն ինքնության վերափոխման գործընթացի բաղադրիչներ։ Քննության են առնվում կենտրոնական իշխանությունների հրահանգների, տեղական վարչական կառույցների գործունեության և տարբեր շրջաններում իրականացված քաղաքականության հարաբերակցությունը՝ հաշվի առնելով, որ գործելակերպը կարող էր տարբեր լինել ըստ ժամանակաշրջանի և տարածաշրջանի։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բռնի կրոնափոխության և ժողովրդագրական քաղաքականության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Կրոնական ինքնության փոփոխությունը դիտարկվում է ոչ միայն հավատքի հարցի, այլև համայնքային պատկանելության, սոցիալական կարգավիճակի, մշակութային ժառանգության և ազգային ինքնության պահպանման համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Հայոց ցեղասպանության տարիներին կրոնափոխության երևույթին՝ որպես հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված հալածանքների և ինքնության քայքայման քաղաքականության բաղադրիչներից մեկին։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել պաշտոնական քաղաքականությունը, տեղական նախաձեռնությունները և անհատական գործողությունները՝ պատմական գործընթացը հնարավորինս բազմակողմանի ներկայացնելու համար։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից կարևոր նշանակություն ունեն օսմանյան վարչական փաստաթղթերը, դիվանագիտական հաղորդագրությունները, եկեղեցական նյութերը, հուշագրությունները, վկայությունները և ժամանակակիցների արձանագրությունները, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել կրոնափոխության տարածվածությունը, պայմանները և հետևանքները։ Քննության են առնվում նաև պատերազմի ավարտից հետո նախկին ինքնությանը վերադառնալու, ընտանիքի անդամներին որոնելու և համայնքային կապերը վերականգնելու հետ կապված խնդիրները։ Այս գործընթացները ցույց են տալիս, որ կրոնափոխությունը շատ դեպքերում չէր սահմանափակվում կրոնական պատկանելության պաշտոնական փոփոխությամբ, այլ երկարաժամկետ ազդեցություն էր ունենում անհատի ընտանեկան, սոցիալական և մշակութային կյանքի վրա։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ուշ օսմանյան ժամանակաշրջանի հայ բնակչության պատմության, կրոնական քաղաքականության և հարկադիր ինքնափոխության մեխանիզմների մասին։ Այն կարևոր է նաև զանգվածային բռնությունների պայմաններում կրոնական ու մշակութային ինքնության պահպանման և փոփոխման գործընթացների ուսումնասիրության համար և կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, ցեղասպանագիտության, օսմանագիտության, կրոնագիտության, պատմական ժողովրդագրության և մարդու իրավունքների պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Գիրքը նվիրված է Հայկական հարցի քննարկմանը խաղաղության համաժողովի նախաշեմին և միջազգային դիվանագիտական գործընթացներում դրա ներկայացման ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ձևավորված քաղաքական իրավիճակը, հայկական պահանջների ներկայացման հիմնավորումները և տարբեր պետությունների դիրքորոշումները հայկական հարցի վերաբերյալ։ Հեղինակը անդրադառնում է պատերազմի հետևանքներին, հայ ժողովրդի քաղաքական ու ազգային խնդիրներին, տարածքային և իրավական հարցերի քննարկումներին, ինչպես նաև միջազգային բանակցություններում հայկական կողմի ակնկալիքներին ու մարտահրավերներին։ Ներկայացվում են պատմական փաստեր, դիվանագիտական մոտեցումներ և այն գործընթացները, որոնք ազդեցություն ունեցան հետպատերազմյան աշխարհակարգի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է պատմաբանների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, արևելագետների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են 20-րդ դարի սկզբի հայկական հարցի միջազգային դրսևորումներով։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսությունում ձեռնարկատիրության զարգացման և հարկային քաղաքականության փոխգործակցության հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով դրանց փոխադարձ ազդեցությունը տնտեսական գործունեության, բիզնես միջավայրի և պետական ֆինանսական քաղաքականության համատեքստում։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ հարկային համակարգը ոչ միայն պետական բյուջեի եկամուտների ձևավորման գործիք է, այլև կարևոր տնտեսական լծակ, որը կարող է ազդել ձեռնարկատիրական ակտիվության, ներդրումների, արտադրության ընդլայնման, զբաղվածության և տնտեսական աճի վրա։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի տնտեսության առանձնահատկություններին և այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են պետական հարկային կարգավորման ու մասնավոր ձեռնարկատիրական շահերի փոխհարաբերության ընթացքում։ Քննարկվում են հարկային բեռի, հարկման արդյունավետության, հարկային վարչարարության, հարկային խթանների և արտոնությունների, ինչպես նաև ձեռնարկությունների գործունեության վրա հարկային քաղաքականության ազդեցության հարցերը։ Աշխատությունը փորձում է բացահայտել այն հավասարակշռությունը, որի դեպքում պետությունը կարող է ապահովել բավարար հարկային եկամուտներ՝ միաժամանակ չստեղծելով այնպիսի հարկային պայմաններ, որոնք կարող են սահմանափակել ձեռնարկատիրական նախաձեռնությունը կամ նվազեցնել տնտեսական ակտիվությունը։ Առանձին նշանակություն է տրվում հարկային քաղաքականության՝ որպես ձեռնարկատիրության խթանման կամ սահմանափակման գործոնի ուսումնասիրությանը։ Այս համատեքստում դիտարկվում են փոքր և միջին ձեռնարկությունների, ներդրումային գործունեության, արտադրական ու ծառայությունների ոլորտների և տնտեսական տարբեր սուբյեկտների նկատմամբ կիրառվող հարկային մոտեցումների ազդեցությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև հարկային վարչարարության կատարելագործման խնդիրը, քանի որ հարկային պարտավորությունների հաշվարկման և կատարման պարզությունը, թափանցիկությունը և կանխատեսելիությունը կարող են էականորեն ազդել բիզնեսի գործունեության պայմանների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ստվերային տնտեսության կրճատման, հարկային կարգապահության բարձրացման և հարկատու-պետություն հարաբերությունների բարելավման մեխանիզմներին՝ դիտարկելով դրանք որպես արդյունավետ հարկային համակարգի ձևավորման կարևոր նախապայմաններ։ Աշխատության կարևորությունն այն է, որ ձեռնարկատիրությունն ու հարկային քաղաքականությունը ներկայացվում են ոչ թե որպես միմյանցից անկախ տնտեսական երևույթներ, այլ որպես փոխկապակցված գործընթացներ, որոնց ճիշտ համադրումը կարող է նպաստել տնտեսական աճին և պետական ֆինանսների կայունությանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսների և հարկային համակարգի մասնագետների, ձեռնարկատերերի, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների, ուսանողների և տնտեսական քաղաքականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտություն

ՀՀ բանկային համակարգում ավանդների տոկոսադրույքների դինամիկան արտացոլում է ֆինանսական շուկայի կայունության, տնտեսական իրավիճակի և պետական ֆինանսական քաղաքականության փոփոխությունները: Ավանդների տոկոսադրույքները կախված են Կենտրոնական բանկի դրամավարկային քաղաքականությունից, տեղական և միջազգային ֆինանսական շուկայական պայմաններից, ինֆլյացիայից և պահանջարկ-առաջարկի հարաբերակցությունից: Տարիների ընթացքում Հայաստանում արձանագրվել են փոփոխական տենդենցներ՝ որոշ ժամանակահատվածներում ավանդների տոկոսադրույքները բարձրացել են՝ ապահովելով ներդրողների հետաքրքրությունը և տնտեսության վրա ազդող ռիսկերից պաշտպանություն, իսկ որոշ ժամանակահատվածներում նվազել են՝ խթանելով վարկավորման ծավալների ավելացում և տնտեսական ակտիվության բարձրացում: Ավանդների տոկոսադրույքների դինամիկան նաև ազդում է քաղաքացիների և ընկերությունների ֆինանսական վարքագծի վրա՝ որոշելով, թե որքան գումար կպահպանվի բանկերում և որքան կուղղվի սպառողական կամ ներդրումային նպատակներով: Արդյունքում, այս ցուցանիշները հանդիսանում են կարևոր տնտեսագիտական գործիք՝ գնահատելու բանկային համակարգի արդյունավետությունը, վարկային ռիսկերը և ներդրողների վստահությունը, ինչպես նաև նախագծելու ֆինանսական քաղաքականություն՝ կայուն տնտեսական զարգացման ապահովման համար:

Պատմություն

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է Թիֆլիսի լուսանկարչությամբ հետաքրքրվող անձանց միավորող հասարակական կազմակերպության՝ լուսանկարիչ-սիրողների ընկերության կանոնադրությունը, որը սահմանում է կազմակերպության նպատակները, գործունեության ուղղությունները, կառավարման համակարգը և անդամակցության կարգը։ Փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր է լուսանկարչության պատմության, հասարակական նախաձեռնությունների և մշակութային կյանքի ուսումնասիրման համար՝ արտացոլելով լուսանկարչական արվեստի տարածման և զարգացման գործընթացները տարածաշրջանում։ Կանոնադրությունը նկարագրում է ընկերության առաքելությունը՝ խթանել լուսանկարչության նկատմամբ հետաքրքրությունը, նպաստել մասնագիտական գիտելիքների և փորձի փոխանակմանը, կազմակերպել ցուցահանդեսներ, դասախոսություններ և ստեղծագործական միջոցառումներ։ Աշխատությունը նաև ներկայացնում է անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, ֆինանսավորման աղբյուրները, ղեկավար մարմինների ընտրության և գործունեության կարգը։ Այս փաստաթուղթը արժեքավոր նյութ է պատմաբանների, մշակութաբանների, արվեստաբանների, լուսանկարչության պատմության հետազոտողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Կովկասի հասարակական և մշակութային կազմակերպությունների գործունեությամբ XIX–XX դարերի սահմանագծին։